Over dingen en doetjes in Denemarken.

woensdag 13 december 2017

Stille wateren.

Gisteren hebben we afscheid genomen van een van mijn vroegere collega's. Ze verloor vorige week de strijd tegen kanker en werd gisteren bijgezet vanuit de kerk in Middelfart.

Charlotte; een stille, nauwkeurige, zeer gestructureerde vrouw.
Ze werkte "aan de andere kant van het water", in Middelfart en ik heb niet veel met haar samengewerkt. We zijn natuurlijk wel naar dezelfde cursussen, vergaderingen, meetings en workshops geweest en ik heb ook haar zestigste verjaardag meegevierd, maar meer dan collega is ze nooit geweest. Een beetje "grijs, een beetje "saai" en heel erg rustig en nadenkend.

Maar gisteren, na afloop van de kerkdienst, werden we allemaal uitgenodigd op een feest-buffet in een prachtig cursuscentrum. Charlotte had besloten dat haar heengaan geen trieste zaak moest zijn, maar een samenkomst met en voor alle mensen die haar kenden.
Ze had (samen met haar man) de liedjes uitgekozen die we gingen zingen, er was een pianiste die de zang begeleidde; er waren speeches en stukjes muziek om te beluisteren.
Vooral de speeches maakten indruk op mij. Die gaven een heel ander beeld van Charlotte; belichtten haar van een kant die ik niet kende.  Een stil water was ze, met diepe gronden.



's Avonds was ik weer in een kerk. Die van Egeskov, waar onze dirigente organist is en die zóó graag wil dat wij a.s. zondag komen zingen bij de "negen lezingen". Gisteren was het oefenen.


de foto is genomen door onze dirigente

Vandaag is het Lucia-dag; de dag van het licht. Het is een van de allerdonkerste dagen voor kerst: 



zondag 10 december 2017

Lang weekend Lübeck


Kerstmarkten zijn er overal en in overvloed in Duitsland. Aangezien wij in het hoge noorden wonen is de beroemde kerstmarkt van Lübeck het dichtste bij. Omdat het niet altijd om werken moet draaien had ik een paar maanden geleden een hotelletje gereserveerd en zo togen wij donderdagmiddag "zuidwaarts".
En mensen, mensen wát een markt. Of eigenlijk zijn er meerdere markten die op de een of de andere manier met elkaar verbonden zijn.
Hier is het begin. Overal staan enorme zandzakken om te verhinderen dat er een vrachtwagen op het publiek kan inrijden. Jammer toch dat zoiets moet.

Hier was vertier en allemaal kraampjes met eten en drinken. Er was een kunstmarkt, een middeleeuwse markt, een sprookjesmarkt en een bosmarkt. Gelukkig gebruikten wij het meeste van de vrijdag om de markten te bezoeken want de zaterdag kon je over de koppen lopen.


We hebben veel te veel lekkers gegeten en gedronken want de chef loopt niet zo goed en om hem wat te sparen is een cafeetje, een theesalon of marktkraam met zitgelegenheid een uitkomst. Je bestelt wel elke keer wat...(Eierpunch, muzen, worst, koffie met een gebakje..)
We zijn ook verscheidene grote warenhuizen ingedoken (achter een winkelwagentje voor steun gaat ook) en hebben een aantal kerstcadeaus gekocht. Hebben we die ook weer binnen!
En we hebben alle avonden heerlijk gegeten.


Overal in de stad waren optredens. Hier een kerstkoortje (ze zongen mooi) dat geld verzamelde voor??? weet ik al niet meer. Overal werd geld verzameld. Voor de cliniclowns, de daklozen, voor kerstpakketten, de kunstkring, een school...you name it.

Vandaag bezochten we nog een jong stel in de buurt van Bad Segeberg. Anne is lang geleden op mijn werk stagaire geweest en had ons al zo vaak gevraagd om hen te bezoeken. Sebastiaan had een lekkere Aziatische wokschotel gemaakt en na een paar uurtjes bijkletsen reden wij door een sneeuwlandschap naar huis.


De foto's hier zijn niet bewerkt, want de computer is nog steeds niet gemaakt. Hopelijk morgen!!


dinsdag 5 december 2017

Dat met die computer....

Hij doet het dus niet meer; de computer is kaput!
Er komt een nieuwe, die moet geclooned worden; dat gaat niet zomaar....zodoende hamer ik weer even op dit hakkebratje.
Onze computer-expert-zaak werkt eraan, dus dat komt wel goed
De pc in de werkplaats doet het gelukkig wel!



Ik hoop dat jullie een fijne sinterklaas hebben gehad!
Wij wachten tot kerstmis - JUL.
Vier cadeautjes heb ik binnen; dus nog een hoop te doen.

Het huis is al in kerststemming; dat zijn de meeste huizen hier vanaf de eerste december. Fijn met al die lichtjes en nee, een kerstboom staat er nog niet. Die komt er pas een paar dagen voor kerstmis in.

Ik heb wat snoertjes met lichtjes rond de adventskrans gelegd en er hangen lichtjes aan de trapleuning en elders in huis,want ik kreeg me toch een niesbuien van echte kaarsen. Een soort allergische reactie. Nu gaat er hoogstens eentje aan en dat maar voor een uurtje (in de schemering).

Foto's komen later op het blog, als de nieuwe computer er is.



vrijdag 1 december 2017

Het is niet alles goud...

Een hectische dag vandaag.
Zo'n dag waarvan je dacht dat alles van een leien dakje zou gaan, maar die door een verkeerde aanpak bij het foliëren van grote platen, wat in een eerste poging mislukte en er daarom met spoed nieuwe folie gehaald moest worden, van dat leien dakje vlug een dak met gaten maakte.
Tijdnood!
Enfin, we hebben het toch allemaal gehaald.
De folie afgehaald in Kolding (in de spits natuurlijk), een bloemetje gehaald voor vrienden waar we op de koffie gingen (die zijn namelijk net verhuisd), het bestelde smørrebrød voor het avondeten achter in de auto gezet, nog snel-snel naar de apotheek en dan vlug-vlug naar de jaarlijkse kerstmarkt op de Sct.Knuds school.
Die is altijd reuze gezellig.
Er is door de leerlingen een heus restaurant opgezet, in een ander lokaal kon je stenen beschilderen, en daarnaast kon je op de foto met de kerstman, of muffins kopen en warme chocolademelk. Er was een tombola, ik kocht een adventskrans, de eega bestelde een voetbad en mijn nagels werden gelakt. Helaas was het flesje bijna leeg en de leerling niet zo ervaren...en zo zie je maar weer dat het niet allemaal goud is wat er blinkt!



donderdag 30 november 2017

Sam Shaw







Mijn "dagje uit" in Odense (met Ivona) begon met de foto-tentoonstelling van de wereldberoemde fotograaf Sam Shaw in het Brandts museum voor kunst.


Oj, ik heb m'n ogen uitgekeken. Wát een prachtige foto's.
Overwegend portretten van alle beroemde filmsterren uit de jaren 50-60-70. Natuurlijk Marilyn Monroe, Ingrid Bergman, Alfred Hitchcock, Audrey Hepburn, Sophia Loren, Claudia Cardinale, Marlon Brando en nog veel meer. 



Deze foto's zijn helaas en slechte uitgave van zijn tentoongestelde werk


Leuk en mooi om te zien.


woensdag 29 november 2017

Computer-troubles

Ik zit hier te typen op een oer-oude-laptop waarvan de helft van de toetsen slecht werken en de spatieknop een slag met een hamer nodig heeft om afstand tussen de woorden te scheppen.
De stationaire pc op het bureau is naar de reparateur en het is nog maar de vraag of hij gemaakt kan worden.
Een blog schrijven op mijn tablet is ook moeilijk; die hoort ook thuis in het stenen tijdperk.

  
Zouden we elkaar een nieuw tablet cadeau doen met de kerst of...?
Ik ben ietwat gehandicapt zonder pc.
De  facturen moeten hoog nodig de deur uit; de boekhouding moet worden bijgewerkt en op de site van het Lunakoor moet het een-en-ander nieuws gepubliceerd worden.
Ik moet liedjes schrijven en voorzien van plaatjes (voor onze Julefrokost) en enkele mails schrijven.
Ik hoop maar dat er snel een oplossing gevonden wordt.

Morgen heb ik hem niet nodig.
Ik ga een dagje shoppen met Ivona.




.



zondag 26 november 2017

Een stille zondag

Dat mag ook wel eens.
Uitslapen (tot negen uur, ahum!)
Broodjes halen bij de bakker.
Even naar Bauhaus
en Bilka in Vejle.
Een voorraad aan etenswaren ingeslagen.
Dan terug over de kleine weggetjes.



We hadden de wegen en de natuur voor ons zelf.

Warme thee/koffie met een honingkoek


Een film op tv; mijn breiwerk op schoot.
Nog even wat adventscadeautjes inpakken.
De chef wandelt af en toe naar de werkplaats om de printers te starten en braadt suddervlees.

Tot slot het laatste deel van "Herrens veje" op tv.







zaterdag 25 november 2017

Leeuwenhart


Ik had Carl uitgenodigd om naar het toneelstuk "De gebroeders Leeuwenhart" te gaan en de chef ging ook mee.
Een klein theater, een aantal zeer goede amateur toneelspelers, simpele maar expressieve decors; heel goed.
Enne, die ene leeuwenhart-broer heet Carl.
Daar ben je toch trots op je naam!



donderdag 23 november 2017

Over winterbanden en zo..

Ziezo, de auto is weer voorzien van zijn winterbanden en de temperatuur is inmiddels omhoog gekropen tot 11 graden. Ha! Geen weer dus voor winterbanden, maar ze blijven toch tot maar zitten tot het voorjaar.

De gemeenteraadsverkiezingen zijn voorbij en de helft van het land is weer "roodgekleurd" Denemarken is en blijft een socialistisch land. Of nee, een sociaal democratisch land. De sociaal democraten zitten op 33 procent, de liberalen op 23. Daar tussenin, net als in Nederland een hoop kleinere partijen. Nou jongens, kom op!
In ons Fredericia zijn er 21 zetels te verdelen en
"Socialdemokraterne" hebben er 13 veroverd. Dat geeft ze de absolute meerderheid. De burgemeester zegt dat ze natuurlijk de lijn van samenwerking zullen voortzetten, maar die emmer gaat meestal net zolang te water tot ie barst.
Ik vind het wel helemaal okay dat er 9 vrouwen gekozen zijn in de nieuwe gemeenteraad. Ik ben niet voor niks opgegroeid in de tijd van de Dolle Mina's.

Oh ja, de kerstman is weer in het land.
Gisteren stond de Coca Cola truck op de parkeerplaats bij de Føtex en ervoor stond een laaange rij kinderen (en ouders) om bij de kerstman op schoot te klimmen.
Ik nam maar een fotootje van de achterkant.
De kerstman komt overigens pas morgen officieel aan - in de haven - per boot.
Maar een kniesoor die daar op let.





dinsdag 21 november 2017

Valgflæsk

Wie het ooit heeft bedacht weet niemand precies, maar als er verkiezingen zijn dan wordt er op veel plaatsen valgflæsk geserveerd.
Valg betekent keuze en flæsk betekent spek.
Omdat er nogal veel verraderlijke coalities geopperd worden tijdens de verkiezingscampagnes kreeg dat de naam van "spek-onderhandelingen". Spek staat voor het blubberige.

En wat doen de Denen dan? Juist, ze serveren valgflæsk.
Het wordt weer omgezet naar en menu en een traditie!
Wij moesten stemmen in het sportcentrum en daar, bij de kantine/het restaurant:

Aanbod vandaag: gebakken spek met peterseliesaus voor slechts 78,-kronen

Omdat ik vanavond een koor-avond had en de chef ook weg moest, aten we daar tussen de middag warm.


Hoe het met de verkiezingen gaat?
Ik weet het niet; ze zijn nog aan het tellen. 


maandag 20 november 2017

De duizend klusjes dag


De thermometer stond op nul toen we opstonden, maar kijk eens wat een mooie dag het werd. De wind was gaan liggen.

Ik schreef rekeningen en deed wat kleine boekhoud-dingetjes.
Twee wassen gewassen en twee wassen gestreken (niet dezelfde hoor; ik droog mijn was aan een rek en dat is niet meteen droog)

Ik bracht een pakje naar een klant in de stad en deed meteen een aantal advent-inkopen. Ik liep zelfs nog even over de stadswallen.


Ik verzamelde alles wat naar de stort moest en propte dat in de toch al volle aanhangwagen. Alles is weer afgeleverd; schoon schip.
Ook nog lege flessen ingeleverd.
Wat veel afgestreept: Fijn.

zondag 19 november 2017

Kun je nog zingen...

Vandaag hadden we een soort concert.
De Creatieve School, waar ons koor onder valt , houdt vier keer per jaar een "Kun je nog zingen, zing dan mee" middag.
Een van de koren uit de stad wordt dan gevraagd om én een bijdrage te leveren én de samenzang te ondersteunen.
Vandaag was het ons Luna-koor dat zong.


Netjes in het zwart met onze turquoise sjaals.


Halverwege is er altijd koffie met iets erbij.
Daar zorgt de support vereniging voor.


Het publiek betaald vijf Euro, wij krijgen de koffie gratis..

De chef ging werken aan de boot, en maakte daarna een heerlijke Babi-pangang.


Bijna op!

Vanavond het negende deel van de nieuwste Deense tv serie:


Herrens veje...'s Herens wegen.
Komt vast ook op de Nederlandse tv over een jaar of wat,  denk je niet?!

Lekker met een kop thee en het laatste stukje weinachtsstolz  tv kijken.
Het leven is goed!

zaterdag 18 november 2017

Kalkoen

Er kwam een sms van de man waar we vorig jaar de kerstgans gekocht hadden.


"We zijn er weer klaar voor. Eend, gans, kalkoen - klaar voor de verkoop".

De chef en ik reden dus weer helemaal naar Tinglev en kochten een kalkoen van 6 kilo. Kwaliteit, dat zeker! Alvast voor de kerst.


Hier in Sønderjylland liggen de boerderijen en huizen ver van elkaar.
Weilanden, boomgroepen, kale akkers, stilte.

Met de kalkoen in de achterbak besloten we door te rijden naar Tønder, een pittoresk stadje tegen de Duitse grens aan.
Er waren veel Duitsers in de stad.
Koud was het, bitterkoud. Net alsof er ijs in de lucht zat.
We dronken koffie in een leuke lunchroom.


Om warm te worden.


vrijdag 17 november 2017

Politiek of gewoon een programma.

Aanstaande dinsdag zijn hier de gemeenteraadsverkiezingen en daar moet elke serieuze omroep aandacht aan schenken.
Worden de financiën gebruikt voor onderwijs, kinderopvang, ouderen, wegenaanleg, cultuur.....noem maar op.
Danmarks Radio (TV1) heeft daarom een serie programma's gemaakt om de verschillen en dillemma's tussen verschillende gemeentes te belichten. Gisteren werd er live uitgezonden vanuit Fredericia Teater, en Peter had de de chef en mij aangemeld als publiek.


En als je nu denkt dat live ook echt live is, dan kom je ietwat bedrogen uit. Er liggen heel veel dingen al van te voren vast.
Er is een tv ploeg die de steden waar het om ging heeft bezocht en een aantal mensen geïnterviewd (en natuurlijk gesorteerd op welke ze willen gebruiken).
Ook de mensen die iets moeten/mogen zeggen tijdens de uitzending zijn van te voren geïnstrueerd.
Zelfs het klappen wordt van te voren geoefend.

Deze avond ging het over cultuur.
Fredericia is de stad in het land die per inwoner het meeste gebruikt voor cultuur. En dan gaan ze vergelijken met de dorpen op Fyn, die meer aan sport uitgeven dan aan cultuur en dan krijg je van die merkwaardige scheve gesprekken en dan...boem is alles afgelopen.


Zendtijd over. Het programma is klaar en uitgezonden. Punt uit!
Het gaat helemaal niet om de politiek of om de meningen.
Er is weinig goede research gedaan.
Er is geen debat, alleen vage, ongedocumenteerde feiten.
Tja, dan denk ik toch: hebben ze weer wat om de zendtijd te vullen. Komt er weer een programmaatje op de buis.
Net als het weerbericht; dat duurt nu een keer per dag een kwartier.
Of zoiets als het programma "Contant" waar men slechte praktijken ten toon stelt.
Zendtijd voorbij.
Daaag mensen...zoek het nu zelf maar uit. Wij hebben ons werk gedaan en de rest kan worst zijn.

Is dat nou journalistiek ?

woensdag 15 november 2017

Fijn als de zon schijnt.

Het is behoorlijk koud geweest de afgelopen dagen.
"Waterkoud", zoals ze hier zeggen.
Maar vandaag schijnt de zon!
(Zolang het duurt, want om kwart over vier gaat ie alweer onder)


Je zou bijna op het bankje voor het huis gaan zitten.
Nou, daar was vandaag geen tijd voor.
Wel tijd om twee wassen te draaien, die nu boven op de overloop - voor het open raam - hangen te drogen.
En daartussen het gewone werk verricht in de firma.
Toch eens kijken of ik morgen die boekhouding kan wegwerken...

Allez; ik zet er ook maar een fotootje op van de hele voorkant van het huis - in de zon:


We hebben nieuwe buren gekregen.
Ze zijn hard aan het werk om het huis te maken zoals zij dat willen. Er wordt nogal wat aan veranderd!
Tot nu toe hebben we alleen even over de heg kennis met elkaar gemaakt. Dat komt wel goed.



zaterdag 11 november 2017

Van Gospel, Mortensavond en een handbaltoernooi.


Ik had het lang geleden beloofd; om naar het Gospel-concert te komen luisteren.
Er zingen een paar bekenden daar.
Ik sleepte de eega mee....ochgèrm..
Goed kon je het helaas niet noemen. Velen konden echt niet zingen,
het ritme (belangrijk bij gospel) liet te wensen over, maar ze deden het wel vol overgave!!

Tjaaa.... (het is maar goed dat ze én geen Nederlands kunnen én niet weten dat ik een blog heb).


De tafel werd gisteren gedekt voor Mortensaften.
De feestdag van Sint Maarten.
Die wordt in het meeste van Europa gevierd, maar wel heel verschillend.
Met lampionnen, optochten, feesten maar in Denemarken natuurlijk met:

Vandaag was ik in de sporthal van Espe (ten noorden van Odense) waar Philip een (klein) handbal toernooi had.
Dat moest deze oma toch een keertje zien..



Nummer 29, hier in de verdediging!

woensdag 8 november 2017

Een foto-blogje.


Een avondje muziek.
Frederica is - nog steeds - een garnizoensstad.
Het telegraafregiment-orkest geeft een keer per jaar een uitvoering, waar ook enkele solisten aan mee werken.
Hier een kijkje in de zaal voor het bras-orkest begint.
Crooners!
I love it.

New York-New York, Fly me to the moon, The shadow of your smile, Eye of the tiger, Cry me a river, Feeling good en nog veeeel meer.
(even luisteren op youtube)

Altijd weer feestelijk en gezellig.


De moterboot moet weer naar zijn winterplaatsje.
De moter wilde niet starten (vochtig!), dus dat werd paal-trekken om hem klaar te leggen net voor het ophaalpunt.


Prachtig weer gisteren.


Wel een contrast met vandaag.

Enfin, het bootje ligt weer aan wal en er zal dit najaar wel weer aan gewerkt moeten worden. 
Iets met nieuwe stroomkabels :-)


dinsdag 7 november 2017

Is dat nou wel een goed idee?

Superziekenhuizen.


Ze zijn er hier in het land en ook in Nederland.
Alle specialisaties bij elkaar; alle experten met hun expertise; 10.000 man personeel ...!

Gisteren waren we in het OUH, het Universiteit Hospitaal in Odense.
Voor een "second opinion" betreffende de rug van de chef. (Er is helaas niets aan te doen, maar dat is een ander verhaal).

We kwamen al redelijk gestrest aan. De wegen naar Odense zaten weer eens verstopt, zodat we anderhalf uur over die 50 kilometer deden. Nu nog een parkeerplaats???!! Waar is er in 's hemelsnaam nog een leeg plekje? En bij welke ingang moeten we zijn??
Nummer 9. Oef, wat staat dat slecht aangegeven zeg.
Nou dan maar die parkeergarage in, dan zoeken we daarna de juiste ingang wel. Rijden, rijden, rijden. 6 hoog was er nog een leeg plekje. Naar beneden - inchecken met je kaart - en met het kenteken. Daar sta je dan na even lopen. Bij ingang zuid. Gelukkig was er een aardige mevrouw die zei dat ook deze ingang naar nummer 9 ging. Het was wel een knots eind lopen (en dat met een versleten rug). Eindelijk...nummer 9. "Volgende balie meneer. Oh U moet eerst lang de röntgen afdeling - nummer 32". Weer een pokke-eind lopen.  Dan weer terug naar nummer 9. En na de consultatie weer dat hele stuk, door eindeloze gangen, naar uitgang zuid.

Je bent een nummer. Niets is persoonlijk. Niemand die je kent, niemand die jou kent. Je trekt je ziekenverzekeringskaartje door de scanner. Blip. Er lopen misschien wel honderd mensen rond. Van de ene naar de andere afdeling. Het ziet er top-professioneel uit.

Maar ook in superziekenhuizen liggen mensen met ernstige ziektes. Ook in superziekenhuizen gaan mensen dood. Het is er alleen zo kil, zo onpersoonlijk zo steriel. 

Ik weet het wel. Die kleine ziekenhuizen konden niet alle patiënten behandelen. Voor het ene werd je doorgestuurd naar het ziekenhuis in Vejle, of Kolding, of Skejby... Maar in "ziek zijn en beter worden" waren ze meer persoonlijk en lokaal. Je kwam er bijna altijd iemand tegen die je kende. Je kreeg ook meer bezoek. De artsen keken naar de mens - de hele mens - in plaats van een object dat behandeld kan/moet/mag worden.

Ik weet echt niet of het wel goed is voor de mens - die superziekenhuizen. Ze zijn overigens bezig met een nieuw universiteitsziekenhuis te bouwen in Odense. Dat wordt nog groter!



zaterdag 4 november 2017

Dagje met Carl.

Vandaag kwam Carl. Onverwachts. Hij had geen zin om met de rest van het gezin naar Flensborg te gaan.

Er werd gewerkt.
De chef moest nog twee grote reclameborden afmaken en Carl doet niets liever dan in de werkplaats te vertoeven.
Er is altijd wel iets te maken van afvalproducten.



Kartonnen buizen aan elkaar plakken, gaten boren of zoals hier op de foto: een gitaar maken van een stuk plastic, vier touwtjes en een kartonnen doos.
Zijn andere opa kwam een aanhangwagen afleveren en bracht twee auto's mee met afstandbediening. Die kwamen van een van de andere kleinkinderen af.

Gewoon rondrijden verveelt vlug, dus werden er allerlei constructies bedacht voor een moeilijk parkoers.




Wat dacht je van deze hangbrug?









Spelletjes, meehelpen met de aanhangwagen te laden (de chef heeft een opdracht in Aarhus (de schoonzoon gaat mee), wat tekenen.


Daar ging die grauwe zaterdag.... 
...hopelijk wat meer zon morgen.

Het gras moet drogen, want ik moet nog maaien vóór de winter.