Over dingen en doetjes in Denemarken.

zondag 20 augustus 2017

Grotendeels klaar.

  • Bovenkastjes geschilderd aan de binnenkant - tjek
  • Houtwerk geschilderd - tjek
    • Plinten geschilderd - tjek
    • Kruidenkastje geschilderd, plankjes vervangen met glas, glazen deurtjes ervoor met magneetslotjes - tjek
    • Muren geschilderd.
    • Electriciteit veanderd - stopcontacten aangesloten op "krafstikket" - 16 amp (krachtstroom) - tjek
    • Afwasmachine aangesloten (waterafdichting vervangen) - tjek
    • Plafond afgewassen - tjek
    • Lampeschermen staan nu in de afwasmachine - tjek
    • Gordijnkap gewassen / hangt nu te drogen - tjek
    • Heel veel gereedschap teruggesleept naar de werkplaats :-) - tjek
    En we zijn nog niet helemaal klaar.
    We moeten nog :
    • De kast met etenswaren schoonmaken
    • Een lijst aanbrengen onder een kast
    • Tegels afwerken met een siliconevoeg
    • Alle werkbladen in de olie zetten.
    Dán zijn we helemaal klaar!

    Gelukkig hebben we veel hulp gehad. Vorige week van Jeff en Philip, gisteren van Sandra, Peter en Carl.

    Zodoende is de grote struik voor het huis ook beschoren - door Carl




    donderdag 17 augustus 2017

    Het ene voert naar het ander.

    Het begon eigenlijk met een lek bij de afvoerpijp op het dak (waar de afzuigkap op uitkomt)
    Die was kapot en daardoor kwam het regenwater uit de afzuigkap bij hoosbuien.
    "Eigenlijk zou ik best willen weten hoe dat in zijn tijd gemaakt is", zuchtte de chef. Maar dat zou betekenen dat de halve keuken gesloopt moest worden en daar hadden we echt geen zin in (en zoveel centjes hebben we ook niet).
    Maar goed, we kennen een loodgieter en die heeft een nieuwe pijp/afvoer op het dak gemaakt en daarom hoefden we 
    "alleen maar" een nieuwe afzuigkap aan te schaffen.
    "Doen we eerst de keukenvloer", zeiden we tegen elkaar.


    Eindelijk, na 47 jaar is de vloer voorzien van een mooi egaal laagje, dat de vloer gelijk maakt en de tochtgaten dicht!
    Woensdag kwam het vinyl erin en de chef ging een nieuwe afzuigkap kopen. Hetzelfde merk als we eerst hadden, dat past vast en zeker. Dat had je gedacht!
    Het was maar goed dat Sandra en Peter langs kwamen, anders hadden we dat bakbeest nooit gemonteerd gekregen.

    Tja, toen wachtte het schilderwerk (na het schoonmaakwerk).


    Die plinten zijn het ergste. Over de grond kruipen gaat minder soepel dan tien/twintig, wat zeg ik: veertig jaar geleden.
    Mensch wat was ik moe!
    Gelukkig moest ik vanmiddag nog even naar een verjaardag, wat een zeer welkome onderbreking was.

    Het fornuis is weer op z'n plaats geschoven en voor het eerst in vier dagen konden we koken.
    Zondag aten we iets bij de Italiaan, maandag bij Joni uit Syrië, dinsdag een burger bij Kitzchen in Middelfart (onder een afdakje in de regen)..


    ...en gisteren gewoon een boterham.

    Morgen hoop ik dan het meeste weer te kunnen inruimen.
    Zucht.






    zondag 13 augustus 2017

    Fantasie.

    Als je oudere zus en broer niet thuis zijn en je komt mee naar mormor/morfar omdat je vader nieuwe voorlichten in zijn auto moet maken....dan moet je je fantasie gebruiken...plus de grote kartonnen dozen..


    Het was een beetje een rommelig weekend.
    Gisteren hebben we de tegelvloer uit de keuken gesloopt.
    Onder de tegels ligt namelijk een planken vloer en dat "akkedeert" niet met de tegels.
    Ze scheuren helaas.

    De zoon bracht zijn zoon mee...en er is hard gewerkt.
    (de chef kan helaas niet zoveel met die slechte rug en ik ben ook geen 25 meer)

    In de namiddag kwam de zon door en zijn we nog even naar een heel rustige braderie met kermisattracties gelopen.


    Morgen komt de "vakman" de vloer schuren (met een machientje) en egaliseren. Dan komt er dinsdag linoleum op.


    vrijdag 11 augustus 2017

    Alles een keertje proberen.

    Ik had er een hard hoofd in, maar de chef meende dat er aan de cruise-schepen die hier aanleggen best wel een centje te verdienen kon zijn.
    Ergo drukte hij wat mooie foto's, maakte magneetjes voor op de koelkast, een bakje met sleutelhangers en een paar T-shirts.


    En daar stonden we dan met ons kleine kraampje. Die worden overigens gratis ter beschikking gesteld door Frederica C.
    Het schip liep om acht uur 's morgens binnen.
    Er waren een aantal bussen die de passagiers die daarvoor kozen naar Legoland, Egeskov Slot of Odense (Hans-Christiaan Andersen) vervoerden.
    De anderen bleven in de stad.
    Die kwamen dus langs waar wij en vele anderen stonden.
    Heel gezellig.
    Mooi weer, lekker druk, muziekje op de achtergrond..

    Verkocht??
    Voor in totaal 8 Euro.
    HA!

    Om half twee pakten wij ons boeltje samen en vertrokken.
    "We hebben het in ieder geval geprobeerd" zeiden we tegen elkaar.


    Adieu Serenade of the Seas.

    De handel laten we liggen in de handen van de cafeetjes en restaurants die wel goed bezocht werden.
    Wij werken gewoon weer thuis.
    Er is (gelukkig) meer dan genoeg te doen.


    woensdag 9 augustus 2017

    De straat van mijn jeugd

    Ik was negen jaar toen we er kwamen wonen. 
    In de straat - nee, in de laan!
     Twee onder een kap in een nieuwbouwwijk. 
    Die nieuwbouwwijken van toen waren niet zo als vandaag. Het ging allemaal wat langzamer... eerst een straat klaar voor we aan de volgende beginnen leek het motto wel.


    Wij woonden in nummer zeven.
    Mijn moeder met vier kinderen. 
    (Mijn vader was een jaar eerder overleden).
    Een heerlijk huis met vier slaapkamers en een douche in de bijkeuken. Later is het huis aangepast; er kwam een badkamer boven en de bijkeuken werd behandelkamer voor het pedicuren. Mijn moeders beroep.

    Toen we er kwamen wonen kreeg ik een eigen kamer. 
    Mijn kamer! Ik weet nu nog hoe nieuw alles rook.
    Aan de achterkant van het huis gelegen, uitkijkend op een flinke tuin.
    Van die tuin werd jaren later een stuk gebruikt om de garage op te zetten, maar in 1959 had nog bijna niemand in de straat een auto en dus geen garage nodig.

    Naast ons woonde een jong echtpaar, dat in korte tijd twee kinderen kreeg. De heggen waren nog laag, dus wij stapten lustig elkaars tuinen (en huizen) in. 
    Er werden grasvelden gezaaid, heggen geplant en tuinen aangelegd.
    Wij, kinderen speelden op de stoep, de straat voor het huis en de wildernis aan de achterkant. 
    Er was altijd wel iemand om mee te spelen.


    Mijn vriendinnetje Clara woonde in nummer 17. Wij zaten in dezelfde klas op de school die aan het einde van de straat stond. (De school staat er overigens nog steeds).

    We kenden iedereen in de straat.
    Daar woonde die zuster (verpleegster vermoed ik) met die twee grote honden. Ze verhuurde haar bovenverdieping maar ik kan me haar huurder niet meer voor de geest halen. Naast haar woonden een paar jaar Franssprekende belgen en Katia kwam bij mij in de  klas te zitten.
    Daarnaast woonden Keizers, waar ik regelmatig op de twee jongetjes paste. De oude heer Keizers is deze week overleden. 
    Dan had je Lowiesje met familie en daarnaast dat gezin waarvan de dochter een paard had dat in de garage woonde.
    Verder woonde er ook nog een nicht van mijn vader in de straat en de familie Schut, de enige die een auto had omdat  de papa wagens verkocht. 
    Familie de Boer woonde er, Brugmans met vijf kinderen, Jansen, waarvan de moeder uit Groningen kwam wat wij héél ver weg vonden. Ongeveer 40 huisnummers; c'est ca.

    Mijn broer speelde met Hubie, Mijn zus met Ineke en Marion, mijn jongste broertje met Tinus.....en natuurlijk nog vele anderen.


    De wijk werd uitgebreid, maar echt groot is hij nooit geworden. Mooi gelegen, vlak bij de bossen, waar we vaak gingen wandelen.
    De wijk van mijn jeugd.
    Mijn kinder-laantje.

    Nu zijn (bijna) alle oude bewoners weg.
    De huizen bieden ruimte voor nieuwe gezinnen.
    Zo moet het ook.
    Ik ben wel benieuwd of iedereen nog steeds iedereen kent.



    maandag 7 augustus 2017

    Logeetjes


    De laatste vakantieweek voor de scholen is begonnen en wij hadden/hebben nog een paar kleinkinderen op vakantie.


    Carl en ik plukten een flinke schaal zwarte bessen en zgn.bojsenbær, een kruising van kruisbessen en zwarte bessen.
    Ik maakte een flinke schaal frugtgrød.

     We gingen naar Madsby, onder andere naar de geitjes

    Even zoeken naar mijn fietssleuteltje, want nu was ik dat weer kwijt. Gelukkig lag het naast de fiets.
    Ik heb er wel veel commentaar op gehad van die jongens.

    Kijken of we kunnen slaan met een zelfgemaakt bat.
    Kom op met die bal.



     Tennissen kan ook


    En 's middags een paar uurtjes naar Dino's legeland.

    donderdag 3 augustus 2017

    Zomer?

    Het regent dat het giet.
    Al uren aan een stuk.
    Jasses, wat een zomer!
    En we krijgen overmorgen nog twee logeetjes voor een dag of vier.
    Ik heb een extra fiets op de kop getikt voor Philip; Carl brengt zijn eigen fiets mee en dan kunnen wij naar Legeland fietsen, of de bossen in en...brood en drinken mee...Of we kunnen naar een van de vele stranden (Vejlby Fed, daar is het water warmer en de zee heel ondiep)...
    Maar dan moet het wel wat beter weer worden.


    Anders moet ik wat anders verzinnen.
    Binnenshuis.

    Ik heb weer een autosleutel.
    De garage repareerde ook nog even de V-snaar en schroefde een nieuw peertje in het voorlicht (nou ja, de monteur dan).
    Hij kan er voorlopig weer tegen; das Auto.


    Natuurlijk nog even een foto van Caroline, die gisteren 17 jaar werd!
    Alle mensen, wat vliegt de tijd!

    Ze begint binnenkort met RIJLES.
    Dat mag tegenwoordig als je 17 jaar bent. Je moet wel tot je 18 een ervaren bestuurder naast je hebben zitten.

    Ja,ja 3>





    dinsdag 1 augustus 2017

    Het gaat nooit zoals verwacht.

    Gisteren belde die Anke van Auto-Heidemann, dat de sleutel al klaar lag voor het opnieuw coderen.
    Joepie! Dan komen we dinsdag (vandaag dus). "Ja, om drie uur".
    "U kunt er op wachten", zei Anke, toen we kwamen. "Een kop koffie?" "Graag!"


    Maar het verliep niet volgens plan.
    Er ging iets fout met de code; de auto sprong op startspærre (startslot) en ze moesten wachten tot ze weer aan de gang konden. Twee, drie keer geprobeerd maar steeds dezelfde fout.
    De chef en ik gingen maar een eindje wandelen (voor zover zijn rug het toelaat).
    Gelukkig zaten we vlakbij de fjord. Mooi om deze eens een keer van de andere kant te bekijken.




    Het was licht bewolkt, maar wel 24 graden en geen wind die zich roerde.

    We dronken een kop koffie en wandelden weer terug.
    Nee, helaas, nog geen vooruitgang.
    Dus nu zijn we naar huis gereden in een leen auto (een Kia Picanto) en hopen het beste.
    Frau Anke zou bellen als hij klaar is.....

    Maar: eerst gaan we op verjaardagsvisite bij Caroline, die morgen 17 wordt !!!
    Ze heeft ons 's middags uitgenodigd op koffie met gebak.



    zaterdag 29 juli 2017

    Plop.

    Plop, zei het en toen lagen mijn sleutels op de bodem van de jachthaven.
    Op vier meter diepte plus een meter blubber.
    Uit mijn broekzak gevallen bij het aanmeren van het bootje.
    Mijn autosleutel, de huissleutel, de sleutel van Sandra en die van ons moeder.
    In eeuwige rust verzonken en onmogelijk op te vissen.


    Na de nodige vermaningen van de chef (nooit iets in je zakken hebben) tandengeknars en haaruittrekkerij moest er toch een oplossing worden gevonden, dus reden wij naar de Kia garage.
    Tjaaaa, dat gaan we daar dus niet laten maken!
    Zij vragen (hou je hart vast): 458, 50 EURO !!

    Ik ben maar weer vlug de auto ingestapt.
    Na wat zoeken op het internet vonden we en Kia garage in Flensburg.
    Een telefoontje, een mailtje... Prijs:185.00 Euro. 
    Een verschil van ruim 273 Euro!!

    Volgende week kunnen we terecht in de garage voor het opnieuw coderen van de sleutel(s).
    Het is nog steeds een bom (verloren) geld, maar aan sommige dingen is nu eenmaal niks te doen.
    Een extra huissleutel had ik gelukkig nog in een blik zitten; van Sandra krijg ik er ook wel een nieuwe en ik hoop dat ons moeder nog een extra sleutel heeft.

    Ter geruststelling: ik weet waar de oude sleutels zijn. Niet gestolen maar ergens in de diepe wateren van de Lillebælt.




    donderdag 27 juli 2017

    Echt Hollands.

    Ik schreef een tijdje geleden over de verjaardagskalender (die geheel naar Nederlandse tradities op de wc hangt).
    Die is/was namelijk totaal versleten.
    Hij hangt met plakband aan elkaar, maar ja ik had hem al zolang.
    Er stonden veel namen op van mensen die er niet meer zijn of waarmee we geen contact meer hebben.
    Ik zocht en zocht als ik in Nederland was, maar kon geen leuke nieuwe verjaardagskalender vinden.
    Dát kon mijn zus wel en ze heeft me er eentje cadeau gedaan.
    Een hele leuke, met allemaal zingende mensen in een koor.
    Vandaag heb ik de namen ingeschreven en nu hangt hij te pronken - op de wc natuurlijk!
    (hetgeen de Denen maar merkwaardig vinden)


    woensdag 26 juli 2017

    Weer terug.

    Wij waren een paar dagen weg.
    Familiebezoek in Nederland.
    We reden 's nachts vanwege de weg-werkzaamheden bij Hamburg.
    Bij raststatte Dammen deden we een dutje in de auto en waren daarna zowat de enigen die koffie dronken.
    Een totaal leeg restaurant..



    Nog een flink eind rijden en dan:
    ontbijtje bij de Hema.

    Een kijkje op de Maas, waar het pontje heen-en-weer vaart en twee vissers hun snoeren uitwierpen.


    Een lunch in het Bomenpark met "ons moeder". Ze is weer wat opgeknapt van de val en van de darm-perikelen.
    Het eten smaakte gelukkig best.


    Lekker chinees gegeten met zus en zwager; nog een etentje met ons moeder (zus was er ook), een middagje den Bosch en lekker eten in Tilburg bij broer en schoonzus.

    Iedereen weer gezien...

    .... home-again.

    zondag 23 juli 2017

    Best groot.


    Zo'n cruiseschip is eigenlijk best groot als je het ziet varen in de Lillebælt..

    woensdag 19 juli 2017

    Zo af en toe

    Zo af en toe is het zomer.
    Na twee bewolkte dagen kwam het zonnetje gisteren laat op de namiddag tevoorschijn.
    Hupsakee, alle man naar buiten.



    Het is stil op straat, in de stad en op het strand. 
    De Denen zijn met vakantie.

    zondag 16 juli 2017

    Egeskov Slot

    Het kasteel in Egeskov op Fyn is een van de best bewaarde kastelen met slotsgracht van Europa. Om het in goede stand te houden, om restauratiewerk te kunnen financieren en de tuinen te kunnen onderhouden, hebben de ouders van de graaf die er nu woont een gedeelte van het kasteel opengesteld voor het publiek én ze hebben er een aantal mooie "attracties" bijgevoegd om bezoekers te trekken. De jongere graaf heeft dit werk voortgezet.
    (Ik zou best in een kasteel willen wonen, zei Caroline)

    Deze auto komt uit de film "Back to the future".
    Een museum vol antieke auto's, een "Falck" museum (ambulance en redding), oudere moterfietsen, een ouderwets winkeltje, prachtige tuinen, lopen tussen de toppen van hoge bomen, doolhoven en-nog-veel-meer.


    Het was prachtig weer vandaag, maar in Denemarken wordt je echt niet overvallen door toeristen. Ze waren er wel hoor; ik hoorde Engels, Duits, Nederlands, Vlaams, Frans, Zweeds, Noors en het dialect van de Sjællanders.



    En natuurlijk zagen we ook Titania's Paleis, wat Egeskov slot gekocht heeft van Legoland.
    Een "must" voor alle liefhebbers van poppenhuizen.


    We hebben alle tuinen gezien (dat zijn er zeker een stuk of zeven), we hebben het kasteel beklommen tot bovenin de zolder, we hebben geloof ik alles gezien wat er te zien was. Nu met de benen omhoog. Die arme rug van de chef heeft eronder geleden...heel erg zelfs.



    zaterdag 15 juli 2017

    Tulpenkoorts


    Tulpanfeber/Tulipanfeber/Tulpenkoorts.
    Zo heet de film waar ik gisteren met Caroline heen ging.
    Ja, Caroline is weer terug van Mallorca en blijft tot zondag hier; dan is de rest van het gezin ook weer thuis.

    Tulpenkoorts is een Zweedse film, maar in het Engels en met een internationale cast
    De film speelt in het jaar 1650 (zo ongeveer) en de coulissen zijn prachtig. 
    Ik vond vooral het slot van de film goed; waar alle bedrog blootgelegd is, mensen failliet gegaan zijn en de contrasten groot zijn, dan is er toch een nieuwe toekomst...



    donderdag 13 juli 2017

    Terwijl ik wacht..

    Ik heb een cake in de oven en terwijl die gaar wordt kan ik even een blogje schrijven.
    Voor wat afleiding reden we vandaag naar IKEA. Daar was het heerlijk rustig. Deze week en de volgende twee weken zijn de hoofdvakantieweken van DK.


    We moesten er even uit, want af en toe dan heb je klanten....&§?!!

    Gisteren ging er een hele dag met het tevreden stellen van een dame die een "kliniek" aan het inrichten is. Ik zet kliniek tussen aanhalingstekens want in zo'n hocus-pocus zaakje heb ik totaal geen vertrouwen. Ik denk altijd weer dat daar mensen komen die een duizendtal problemen hebben en gevoelsmatig redelijk veel in de war zijn. Die vinden een (misschien) luisterend oor en zijn weer een paar (of veel) kronen armer als ze er vandaan komen. 
    De kliniek was voorzien van allerlei semi-religieuze voorwerpen; een Heilig Hart-beeld (twee zelfs dacht ik), iconen, Chinese goden, gong-gong, trommels, geurflesjes en op de muur moesten wij walsstickers plakken met van die algemene spreuken waarmee je op FB wordt doodgegooid.
    Enfin, de klant is koning en onze mening staken we netjes onder de banken.
    Maar...deze dame was gewoonweg niet tevreden te stellen. Alles was fout! De walsstickers moesten een centimeter lager, nee meer naar rechts, oh nee, links, nee weer op de oude plek.
    Dat zei haar gevoel.
    Daar kwam nog bij dat haar designer ons de verkeerde maten van de ramen had doorgegeven en dat er onder aan haar visitekaartjes een wit streepje te zien was.
    Je zou zo'n mens!
    We zijn er uren mee bezig geweest.
    Dat dreint je energie.

    Vandaag dus even niks! 
    Er ligt nog wat werk wat over twee weken af moet zijn; verder is het rustig.


    Ik haal mijn energie liever uit een fietstochtje langs de stadswallen.




    dinsdag 11 juli 2017

    Grrr...!!


    Grrrr...bekeuring.
    6 km te hard gereden binnen de bebouwde kom.
    Dat kost: 1500 kronen = 200 Euro.
    Aajjj!

    De kosten blijven binnenregenen.
    Zo'n bootje hè; dan weet je wel waar je geld naar toe gaat :-)
    Nu ligt het in het water, maar er moest een nieuwe "uitlaat" op; er moest een booster worden gekocht voor de accu en onze reddingsvesten zijn allemaal gestolen !!


    Hoezee, hoezee, we leven nog.
    We gaan maar aan het werk; 
    het geld moet toch ergens vandaan komen.
    Zucht.