Van heel slecht naar beter.

Het is een saaie, donkere dag vandaag. Maar dat geeft niet, want het gaat echt beter met de chef. Gisteren was hij op contrôle; de "cijfertjes" zijn okay, alleen zijn rug is echt een groot probleem. De arts wil een nieuwe CT-scan; over drie weken om zeker te zijn dat de infectie overwonnen is. Er is een mogelijkheid om de rug te versterken....maar er zit en abces onder in zijn rug. Misschien bacteriën, hopelijk iets anders, want als het bacteriën zijn dan gaat zo'n operatie niet gebeuren. En zelfs al zijn het geen bacteriën dan is het nog maar de vraag of een chirurg het waagt vanwege zijn hart. 

Zijn grootste wens is om in bed te kunnen liggen. Hij slaapt nu al twee maanden in een stoel.

Ik moet wandelen om mijn heupen en knie soepel te houden en vandaag reed de chef mee op zijn scoot. We haalden meteen wat boodschappen. Dat is gemakkelijk want hij heeft een mandje vooraan op de scoot. Ik haalde gepasteuriseerde eidooiers en citroenen, want ik had net een boek gelezen (van Ella Carey) dat in Italië speelde en daar droomde de hoofdpersoon van een Torta della Nonna. Die staat nu in de oven en ik ben benieuwd of het lukt. Ik ben immers geen Italiaanse Nonna.

We zitten al midden in oktober en de boemen zijn nog groen. En het gras groeit nog steeds...zucht.

Bij ons in de straat.

Onze jongste kleinzoon

Zeventien jaar werd deze heerlijke knaap gisteren. Hij heeft zijn contactlenzen in en zonder bril ziet hij er anders uit. Wel heel leuk.

Zijn moeder (onze schoondochter) maakte zich altijd zorgen of hij wel sociaal genoeg werd omdat hij enig kind is. Nou, een meer sociale, vriendelijke en behulpzame jongen is moeilijk te vinden. Opvoeding in de plus.

Als hij kwam logeren dan deden we altijd spelletjes. Bordspelen, kaarten, schaken. Dat laatste leerde ik hem en na een paar weken verloor ik elke keer. 

Zijn verjaardag valt altijd in de herfstvakantie en familie en vrienden zijn er vaak tussen uit. Ik zei dat ik natuurlijk wel kwam; met de trein en ik werd uitgenodigd voor een heerlijke brunch in het oergezellige café Fleuri.

Het café stond vol met prullaria, bloemenkransen, antieke spullen/schilderijen en alles was te koop 😀

Fleuri ligt op loopafstand van het station en we besloten om daarna de stad in te gaan. Het was Magic-festival (magiske dage) Eerder heette dat Harrie Potter festival, maar vanwege auteursrechten is het omgedoopt. 

Het is een kinderfestival maar heel leuk om te zien. Natuurlijk in en om de sprookjestuin (Eventyrhaven) blies een fee toverstof in je haren...

Hier kon je een uil op je arm vasthouden..

Er was nog veel meer te doen en te zien rondom het standbeeld van Hans Christiaan Andersen aan wie de tuin opgedragen is.

Als laatste nog een foto van de jarige met zijn ouders.

Terug naar huis met de trein die vandaag (bijna) precies op tijd reed.

(en met een Orange-gepensioneerde-kaartje is het veel goedkoper dan met de auto)

Handwerk

Denemarken is een handwerk-en nijverheidsland. Je wilt niet weten hoeveel handwerkzaakjes, wol-winkels en breischuren zijn. Gisteren was onze breiclub naar een gezellige boerderij in Grønnemose, waar ik ogen te kort kwam.

We kochten natuurlijk allemaal wat. Het was zo verleidelijk...zucht. Er was een fijne service en veel breisels zijn tentoon gesteld zodat je kunt zien en voelen wat voor materiaal er gebruikt is.

Eind volgende week komt de grootste beurs "Kreative Dage" hier in de stad; vlak bij ons. Die is....enorm groot. Gaan we vast even kijken, dochter en ik. Deze creatieve beursen zijn overal in het land te vinden. Er is niet alleen wol en stof maar duizend andere dingen waarmee je je tijd kunt doorbrengen. Mijn dochter zal vast naar alle borduurspullen kijken; ik hou me maar bij het breien.

Even wat anders

Ik lees nog steeds het boek van de rivieren in de hemel en in Tigris (Irak) vindt men, net als in vele andere landen (Bali bv) en streken een hoop beschermende geesten om aan te roepen.

Khidir voor de reizigers, Sore-Soran voor de winden, Mama-Rasan voor oogst, Pira-Fat voor de kinderen en vele andere.

Toen dacht aan al die heiligen die mijn grootouders kenden en vond dat we eigenlijk nog steeds in de ban zijn van de geestelijke wereld. Lees hier maar:

In de katholieke traditie heeft bijna elke heilige een persoonlijke taak.

Sint Anthonius is de beschermheilige voor verloren voorwerpen

Sint-Christoffel: de reizigers

Sint Blasius: keelpijn

Sint-Valentius: de verliefden

Sint-Barbara: de mijnwerkers

Sint-Cecilia: de muzikanten

Sint-Appolonia: kiespijn

Sint-Rita: hopeloze zaken

Sint-Dymphna: psychische zieken

Sint-Lucia: de blinden 

Sint-Franciscus van Assisi: de dieren

en dan natuurlijk Sint-Nicolaas : beschermheilige van kinderen, zeelieden en handelaren.

Ik wou maar even zeggen dat ik af en toe een schietgebedje opstuur naar Sint Anthonius als ik iets kwijt ben. Ook buiten de Roomse kerk zijn vele gebruiken gebleven, 

Op Valentijdsdag sturen mensen kaartjes naar hun geliefden, in onze auto hing heel lang een medaille met Sint-Christoffel, op 4 oktober krijgen alle honden een extra koekje vanwege dierendag, als kind kregen wij de "Blaasjes" zegen, op 13 december op Sint-Luciadag gaan in Scandinavië de Luciabruiden door de gangen met een lichtkroon op hun hoofd en op Sinterklaas.... nou ja, dat weet iedereen.

Overigens is de medaille met Christoffel kwijt geraakt en zelfs Anthonius weet niet waar die te vinden is. Ook bij het zoeken naar een oud horloge van de chef laat hij het afweten.

Verjaardag vieren.

Zaterdag; het ochtendgloren.

Bloemen, chocolade en twee kaartjes voor de oer-opvoering van de musical "Fang Vinden" geproduceert door onze eigen Musicalacademie en opgevoerd in het Musical-Teater in de stad. Dat kreeg ik als verjaardags geschenken. 

En natuurlijk de welverzorgde en aan-huis-geleverde lunch.

Wat familie-foto's 

Er werd gezongen voor mij; dat hoort er nu eenmaal bij in dit land. Eerst een Deens lang-zal-ze-leven en daarna het leuke verjaarsdagslied waarbij iedereen een instrument nadoet zodat je een heel "orkest" krijgt. 

Er kwamen papier en potloden op tafel en we deden een leuk "spel": het doorgeven van een tekst, omvouwen, een tekening, omvouwen een verklaring, omvouwen, een tekening etc. Heel wat afgelachen bij het voorlezen.

Er kwam zoetigheid op tafel (eigenlijk had ik een taart moeten maken/kopen besefte ik te laat, want niemand had het druk om naar huis te gaan). 

Carl vroeg Casper om een of andere formule. Dat werd uitgelegd op een servietje, wat naderhand door velen werd voorzien van lariekoek.

En langzaamaan brak de familie op. Jeff en Else wandelden naar het station en namen de trein; de een naar het oosten, de ander naar het noorden. De anderen namen de auto. Toen was het ineens kwart voor zeven...  Na een heel gezellige dag!

De chef heeft tot tien uur vanmorgen aan een stuk door geslapen ;-) Wat een feestje al niet kan presteren.

Gisteren een beetje jarig, morgen meer.

 

Het is moeilijk om een fijne verjaardag te vieren met de chef die zich ellendig voelt. Met een simpel ontbijtje want hij eet nog steeds zo slecht. Zelfs de "brunsvigerkage" ging er niet in. Het was nl brunsvigerdag ;-)

Het was ook koor-dag en mijn vriendinnen hadden een lied voor mij gevraagd. Dat ontroert  als een heel koor meezingt. 

Ik kreeg een bosje bloemen van van Birgit die altijd meerijdt, een uitnodiging voor een lunch van twee vriendinnen en een prachtige bos bloemen van onze dochter.

Ik kreeg veel telefoontjes, sms'jes en groeten van mijn Nederlandse neven en nichten. Dan kan Facebook toch iets dat leuk is.

We vieren mijn verjaardag morgen, met de hele familie plus een schoonzus en een zoon van Per. Het lunch-buffet wordt aan huis geleverd, dat besloot de chef. Geen gedoe met boodschappen en voorbereiding. De schalen enz worden zelfs opgehaald de dag erna! Dadelijk nog even wat zoetigheid halen voor bij de koffie en dan hoop ik maar dat het echt gezellig wordt en dat de chef het kan volhouden.

Over Belphegor en wentelteefjes

Ik kan het me echt niet herinneren deze tv-serie ooit gezien te hebben, Belphegor, het spook van het Louvre. Het was een Franse serie die naar gezegd heel West Europa in de ban had. "Vreselijk eng", zeiden mijn vroegere collega's tijdens de gezellige "kaffeslabberas" vanmiddag. De serie kwam in de herfst van 1965 op de buis en ik denk dat ik mijn hoofd ergens anders had. Zoveel tv keken we bij ons thuis niet. Heeft iemand van jullie de serie gezien?

(Een *kaffeslabberas* verwijst naar een informele en gezellige bijeenkomst waar mensen koffie drinken en taart eten, terwijl ze kletsen en socializen)

Overigens is de "The Phantom of the Opera" vast hiervan afgeleid.

Omdat Britta ons trakteerde op lekkernijen vanmiddag, had ik bedacht om dan maar wentelteefjes voor het avondeten te maken. Niet erg gezond misschien maar de vroege lunch met brood en zacht gekookte eitjes voldeed voor de chef. Veel honger heeft hij nog steeds niet en hij vindt wentelteefjes lekker.