Een sneeuw-week.

Zo, ik zit. Eindelijk weer tijd voor een blogje. De eerste volle week van januari zat vol met van alles. Maandag begon de gym weer en ik ploegde door de sneeuw. Met de fiets aan de hand en af en toe een stukje fietsend.

Het verkeer was nog niet gewend aan de sneeuwval, dus het was 's morgens vroeg stapvoets rijden naar de kliniek voor de verzorging van de wond van de chef. Oh wat gaat dat genezen langzaam.

Dindag de interval wandeling. Het weer was mooi; de zon scheen en de sneeuw kraakte onder je voeten. We waren maar met een man of 12; een kleine groep dus. 

Woensdag was er eerst de breiclub; altijd gezellig maar wel met de auto door de hevige sneeuwval. Met een veger in de auto en een voorruit afdekhoes in de kofferbak.

Later op de dag moest de chef naar het ziekenhuis in Vejle. Wat hadden we ons toch zorgen gemaakt. Afgelopen vrijdag werd hij door de scanner in Middelfart ziekenhuis gehaald omdat hij zo'n pijn in zijn borst had en maandag werd hij gebeld dat hij zich moest melden in Vejle ziekenhuis; op de kanker afdeling!  Dat was flink schrikken en ik sliep twee nachten heeel slecht.

Het bleef die dag maar sneeuwen. Dochterlief wilde graag mee en reed naar Vejle. Over besneeuwde wegen en een wind die het nog erger maakte langs die open velden.

Gelukkig!!! was er niets ernstigs aan de hand. Het borstweefsel is opgezet en pijnlijk, maar dat trekt vanzelf weg over...tja ..het kan wel een paar maanden duren meneer. Ach, de blijdschap overwon dit euvel gemakkelijk!

En het bleef maar sneeuwen. Alleen de straten en wegen waar de bus rijdt worden hier schoongeveegd. Op de andere plaatsen wordt de sneeuw platgereden en blijft gewoon liggen. En nee, de scholen gaan hier niet dicht. Dan maar lopend naar school... (of naar werk en kantoor).

Wel leuk voor de kinderen. De slee mag mee naar school en in onze stad kun je op heel veel plaatsen met een slee naar beneden suizen. 

De stoep en onze grote oprit (poeha) heb ik met de sneeuwschuiver grotendeels sneeuwvrij, voor zolang het duurt. Het strooizout is uitverkocht.

Vandaag begon het koor weer. We waren er bijna allemaal. Fijn om weer te zingen. We hadden een oudje van Björn Afzelius op het program. Deze Zweed is veel te vroeg gestorven maar liet een schat aan liederen na. O.a.dit; een "lied voor de vrijheid" original "Du er det fineste jeg vet". Hij zingt dit niet zelf, maar dit was de enigste video die een vertaling in het Engels had. Sorry; die vent kan niet zingen...:((

Ik reed zojuist de chef naar de "Makerspace" en het "Repair café" waar hij als vrijwilliger werkt, ging even de stad in om een cadeautje voor onze bijna jarige dochter te kopen en vond een paar (afgeprijsde) laarzen met rubberzolen bij de schoenenzaak. Ik sta graag stevig in en op mijn schoenen ;-)

Een PS'je. Middelfart; Kolding en Vejle ziekenhuis zitten onder een hoed; het ziekenhuis Lillebælt. De  ziekenhuizen hebben allemaal hun specialisatie. Odense is het bijhorende universiteits-ziekenhuis.

Vorst.

 

De auto kreeg een jasje aan. Brrr, wat is het koud. We hebben een half uur staan werken om hem te ont-ijzen. Ik wandelde naar Biltema en kocht deze hoes. Wandelen, met een dikke legging onder mijn lange broek. De vorst blijft nog een tijdje aanhouden zegt de weerman. 

Van oud naar nieuw.

Hallo 2026.

Hier geen oudejaarsconference maar de Revu. Revy op z'n Deens. Op vijf/zes plaatsen in het land wordt er een Revu opgezet in de zomermaanden en met oudjaar laten ze er een of twee zien op de tv. Heerlijke satire, zang en dans. Zo knap gemaakt. Twee uren genieten. Lachen maar! Met een glas champagne erbij. 

Verder hopen we maar dat het dit jaar wat beter gaat qua gezondheid voor de chef. We zaten gisteren, inderdaad op Nieuwjaarsdag, al om 9 uur bij de kliniek. Voor weer eens een keer wondverzorging. Die wond, die wond...grr.

Maar ja, als het niets ergers is dan teken ik ervoor.

Het is weer januari: mijn puzzelmaand. Ik kreeg er twee met de kerst. Een van Casper en een van Lisbeth.

Ik begon maar met de moeilijkste....en die is echt moeilijk!

Champagnegalop.

Een kwart eeuw; het vierde deel van een jaarhonderd; dat hebben al gehad!! Mensen toch, wat is dat snel gegaan. Weet je nog hoe bezorgd velen waren toen het jaar 2000 kwam, het millenium?! De computers zouden in de war raken, vliegtuigen naar beneden vallen en de treinen zouden te maken krijgen met grote storingen. Alsof moeder aarde zich iets zou aantrekken van de menselijke tijdsrekening. Voor de aarde is het gewoon weer een dag dat de zon ergens opkomt en ondergaat. De aarde draait gewoon door. 

En nu is 2025 een volbeschreven blad; voor ons mensen dan. Wij willen graag plannen. Weten wat we morgen gaan doen. Wanneer we moeten zaaien en oogsten, een vergadering hebben of een gezellige afspraak. Dat zal de aarde een zorg zijn; die laat ons doodgewoon meedraaien. Ik hoop dat ik nog een poosje mee mag draaien. Datzelfde wens ik al mijn lezers. Happy New Year en Skål! 

En de Champagnegalop.... daar zorgt "Logbankje" voor. ❤️

De jaren 60 &70.

De chef kreeg een heel leuk boek vol met foto's uit de jaren 60 en 70. Overwegend amateurfoto's; over het dagelijkse leven. Hij kreeg het van onze lieve dochter, die weet wat hij leuk vindt. Ik bladerde er natuurlijk ook in. Even kijken of er veel verschil was tussen onze twee landen.... Ik kwam namelijk pas aan het eind van 1975.

Nee, dat was er niet. De foto's zouden net zo goed uit Nederland kunnen komen. Op een paar dingen na. Heel veel vrouwen gingen aan het werk in de jaren 60. Er was een tekort aan arbeidskracht en werk genoeg, ook voor vrouwen. De eerste creches werden opgericht. De welvaart in Denemarken was ietsje hoger. Er werd toen al stadsverwarming aangelegd!

Fredericia was in die dagen een stad met heel veel fabrieken. Textielfabriek, ovens en fornuizen (Voss)fabriek, cigarenfabriek, netten maken voor de visserij (Utzon), visfabriek,(Rahbek) kunstmest mm (Superfoss), zilverindustrie, keukenfabriek, een meubelfabriek (design-meubels), een scheepswerf en, omdat er veel werk voor de staat werd gedaan, lag ook het hoofdkantoor van DSB (het spoor) en de post en telegraaf (P&T) hier. Drie kerkdorpen werden in die tijd bij de stad gevoegd en dat gaf meer werk op het gemeentehuis. Heel veel banen voor vrouwen dus. En meer creches!

Toen kwam Shell een olieraffinaderij. Die ligt er nog steeds alleen is het geen Shell meer maar Crosbridge Energy en die produceert nu naast het raffineren van olie ook Brint (waterstof).

Bij de Shell werkten veel Nederlanders. (Hollanders ;.)) en Shell zorgde ervoor dat er een Sinterklaasfeest werd gehouden.

 In de loop der jaren zijn veel fabrieken verdwenen; de visserij-haven is nu een enorme containerhaven; het meest zichtbare op de industrieterreinen zijn enorme loodsen en Google beslaat ook een flink stuk land. Dat vergt energie; daar zorgt Energinet voor, waar meer dan 700 man werkt.  Bedrijen zijn nu veel meer geavanceerd; de techniek kan veel. Er zijn niet zoveel mensenhanden meer nodig; wel slimme koppies. De nieuwe tijd, net wat U zegt. 

Kerst in DK is en was in feite "heidens".

Op de donkerste dagen van het jaar zochten de vikingen elkaar op. Er werden lange tafels aan elkaar geschoven; het vlees werd gebraden, het brood gebakken en de mjød vloeide rijkelijk. Families en vrienden kwamen van heinde en verre bij elkaar; er werd gefeest, gezongen en geproost; vaak een week lang.

En zo ziet de kerst er eigenlijk nog steeds uit. Het kindeke Jezus kwam er pas vele jaren later bij; toen het christendom binnen kwam. Nou ja, de Denen gaan vaak naar de kerk op kerstavond (middag) om gezamelijk kerstliederen te zingen en het kerst-evangelie te horen, maar dan heb je het ook gehad.

In de dagen voor kerstmis reizen velen van Sjælland naar het oude moederland Jylland om de kerstdagen bij familie door te brengen. Tweede kerstdag gaat de reis de andere weg; terug naar werk en studie. Een drukte van belang op de wegen en de vele extra treinen.

Wij hebben het ook gevierd; drie dagen lang. Kerstavond bij ons met z'n vijven; eerste kerstdag bij onze dochter waar alle kinderen met aanhang erbij waren en tweede kerstdag bij onze zoon in Odense. Overal met heerlijk eten en drinken, cadeautjes, een pakkenspel en veel plezier. 

Enigste minpuntje was dat Sandra haar vinger openhaalde toen ze glas-scherven wilde opruimen. Dat werd een ritje naar de eerste hulp en veertien dagen met een ingebonden hand. Au! 

Glædelig Jul

 

Iedereen die hier meeleest weet intussen wel dat kerstmis hier de 24 december wordt gevierd. De tafel is gedekt, het eten in de maak en nu plof ik even neer om iederen een fijne kerst toe te wensen.