Een kwestie van service (of niet)

We namen een kop koffie met een broodje in de stad. Een vriendin en ik; heel gezellig. Je kon nog fijn buiten zitten vandaag.

Ernaast ligt een juwelier. Ik had een nieuw horloge-bandje nodig en ja hoor, die lagen er. In alle maten en soorten. Een heel vriendelijke dame hielp mij met de juiste maat en kleur en ik kon wachten want ze wilde het meteen monteren. Het past precies. Hartelijk bedankt; hier kom ik graag terug. Prima service!

We liepen nog even de stad door, keken binnen bij een paar leuke winkeltjes en kwamen langs een tele-boetiek. "Hier krijg je echt heel goede hulp", zei Lisbeth. "Iets wat je niet krijgt bij die anderen". Ping: onthouden dus!

------------------------------------------------------------------------

Vorige week kreeg ik een brunch aangeboden van Inge, een van mijn mede-koor-zangers. Als dank voor het halen en brengen ;-)

We gingen naar Gelatti en oeps, daar ging het ietwat scheef. Waarschijnlijk een nieuwe serveerster. "We willen graag een glas bobbels en koffie. En jullie brunch aanbieding".

Het arme kind had een tablet bij waar alles digitaal ingeplot moet worden. "Twee koffie". "Nee", zei Inge, "graag een hele kan" (Denen zijn grote koffiedrinkers). "jamaar, ik heb twee koffie ingeplot en dat kan ik niet veranderen". Uh....Nou ja, laat maar zitten dachten wij en wachten rustig op het eten. 

Dat kwam in een soort kastje; leuk bedacht. Die glazen met bobbels hebben we nooit gezien; die hebben het tablet niet gehaald ;.).We haalden onze schouders op en kwebbelden gezellig door. We bestelden ieder nog een kop koffie, maar ze had de melk vergeten. Even vragen; daar kwam de melk eindelijk; de koffie was bijna koud. Wij zijn goede praters en de koffie raakte op. Of ik nog meer koffie wilde, vroeg Inge. Nee, graag wat water zei ik. Inge naar de bali waar er ditmaal een hele kan koffie verscheen ;-). Zonder vragen én zonder melk. Ik ging even informeren en kreeg één driehoekje melk. "Nou", zei ik, "da's wel weinig voor een hele kan". Hiha. Het was heel gezellig, dat wel en ik hoorde dat Inge bij het afrekenen zei dat de chef zijn/haar personeel beter moest instrueren. Alles moet geleerd worden en niet iedereen is even snugger. Helemaal mee eens. 

-----------------------------------------------------------------------------------------------------

De nieuwe lichting soldaten werd door de burgemeester uitgenodigt in het gemeentehuis. Ze moeten immers 11 maanden in deze stad verblijven. Ook de garnizoenkerk werd bezocht en een rondje door de stad en de wallen hoorde er ook bij. Service doet wonderen.Welkom!

De woningmarkt.

Gisteren kregen we de sleutels van onze flat en dat voelt: vreemd, raar, angstig, droevig en blij. De flat is helemaal geschilderd; er ligt een nieuwe houten vloer in alle vertrekken. Alles is gecontroleerd en werkt. Alles is opgeschreven en genoteerd. De flat is klaar... MAAR..

De woningmarkt ligt stil; er gebeurt gewoonweg geen fluit. In de hele stad en omgeving wordt geen huis verkocht.

Eerst gaven we de vakantie de schuld, toen de warmte en nu?? tja. Het is afwachten. Gelukkig hebben we een buffer om de tijd te kunnen overbruggen maar je zit in een "niet weten waar je aan toe bent" periode.

Ik ben blij dat we de zomer nog in ons heerlijke huis wonen; maar ik ben het "zat" om het gras tussen de tegels van onze grote oprit en de terassen te verwijderen. 

Ik vind het heerlijk om de was te zien wapperen aan de droogmolen, maar ik krijg de kriebels van al die struiken die eigenlijk gesnoeid moeten worden.

Laten we hopen dat de woningmarkt snel op gang komt.

De chef ziet het rustiger aan dan ik; de makelaar zegt dat het echt wel verkocht wordt; dat hoop ik!

Hier in de directe omgeving is alles wat je hart begeert. Hier de grote vijver bijvoorbeeld.

Ingezoomed: hier zie je de familie Zwaan. Vijf jonge zwanen waren er dit jaar. 

Zag jij het ook?

De zonsverduistering.

Zoiets zie je niet elke dag en hier bij ons was het zo goed en duidelijk te volgen. Ik zat op het balkon en zag de maan naar de zon toe schuiven. Heel langzaam. Het licht verdween zoetjes aan; het werd frisser; de vogels vielen stil. 85% van de zon verdween achter de maan. Echt heel indrukwekkend.

De volgende zonsverduistering komt in 2048 😇.Dat zal ik waarschijnlijk niet meer meemaken. Maar wie weet. Dan ben ik 97....

Dochterlief was weer terug van vakantie en haar kalender was meteen bijna volgeboekt met klanten. Ik kon gelukkig toch een heerlijke pedicure beurt krijgen en nieuwe lak op m'n teennagels. 

Wat doet ze het geweldig!

Een tour de Fredericia.

Een zomerse zondag vraagt om een toertje door en langs de stad. De chef op de scoot en ik op de fiets. De scoot rijdt niet harder dan 15; lekker rustig tuffen voor mij.

Via de rondweg reden we naar Fælleden. Daar hoorde je in de verte schiet-oefeningen. Het is militair-terrein, maar als er geen trainingen of andere "soldaten dingen" zijn is het open voor wandelaars en fietsers.

De kazerne (Ryes kazerne) is flink uitgebreid en de afgelopen weken zijn er zo'n 100 rekruten bijgekomen; mannen en vrouwen. Het terrein zal nu veel vaker in gebruik genomen worden.

Na Fælleden reden we naar beneden, naar het Østerstrand. Daar kun je 4 kilometer langs het strand fietsen via het Strandpad.

We belandden bij Café Østerstrand. Tijd voor een glas limonade en gezellig kijken naar de strandgasten.

Baywatch

Dan weer verder; omhoog de stadswallen op en door het parkje naar de grote zeehaven waar het cruiseship Spirit of Discovery voor anker lag. Da's een flinke dame zeg! 

Er stonden nog een paar veteraan-auto's op de parkeerplaats. Die witte volkswagen is van een kennis van mij. De auto is van 1967...Kijk, dan voel ik me een oldtimer. Ik heb in een veel oudere gezeten. Met zo'n armpje als richtingwijzer en een klein raampje achterin. Maar een auto ouder dan 50 jaar is al een veteraan ;-)

Tja, wat doe je eraan....genieten dus, van de tijd van nu ;-)

Het zijn de kleine dingen die het doen.

De jaarlijkse "kræmmermarked" is er weer. Een kræmmer is een marskramer en een kræmmermarked kun je dus het beste vertalen met het woord handelsmarkt. Het is ooit begonnen als een paardenmarkt. Paarden worden nog steeds gekocht/verkocht, maar alleen  op vrijdag. 

Op de markt wordt vanalles verkocht. De meeste prullaria is nieuw, versleten rommel is weg. Je kunt er Aziatische producten kopen, kruiden uit alle landen ter wereld, worst van reeën, elgen en rensdier, tassen, schoenen en kleding, kristallen, wierook en mobiel-abonnementen. Je kunt massage krijgen, een keuken bestellen of een bed kopen. 

Het lijkt op de weekmarkt in een Nederlandse stad ;-); zonder groente-en fruit.😀

De markt wordt gehouden op de velden tussen Madsbypark en de voetbalvelden van FC Fredericia. Heel dichtbij dus. De chef nam de scoot en het is lang geleden dat we zo'n hele markt bezocht hebben!! Dank aan de scoot!

Het was dit jaar kurkdroog wat het manoevreren makkelijker maakte.

We namen een ijsje en zaten op een bankje (ik) naar de mensen te kijken.

Natuurlijk was er ook een Tivoli met kermisatracties. Er was muziek en volop zon.

Het zijn inderdaad de kleine dingen die het doen!

De lichte nachten.

Wat ging dat snel! De tijd van de lichte nachten (6 mei tot 6 augustus) is alweer voorbij. Dat betekent ook dat het de laatste week van de schoolvakanties is. Vanaf maandag zal het weer drukker zijn in het verkeer.

Ik fietste gisteren naar het strand. Het was nog vroeg en veel mensen waren er nog niet.

Ik ging gewoon even zitten kijken en at een ijsje.

De wind kwam uit het oosten en aan het Østerstrand betekent het dat het water een een paar graden kouder was .  

We zitten nog steeds tussen twee hogedrukgebieden in. Dat geeft wind; best veel zelfs. Koud is het niet; hier bij ons zo rond de 22 graden. (gisteren was het 26).

Gisteren kwam de makelaar met haar assistente om een videofilmpje te maken. We vermoeden dat er meer flow gaat komen als de vakanties (en de warmte die ook hier hing) voorbij zijn.

Een videofilmpje... dat betekende dus weer: ramen zemen, opruimen, vloeren wassen en stofzuigen, alles laten blinken en de bad-en slaapkamers er uit laten zien als hotelkamers. Ergo: onpersoonlijk. Zo is het nu eenmaal. 

Over en weer..

Was dat bij jullie ook te zien? Die enorme invloed van de bosbranden in het zuiden van Europa. Die zorgden ervoor dat de hemel hier rood kleurde. Een mooi gezicht met een trieste oorzaak.

Ik ging eens de stad in om een broek te kopen. Niet alleen de chef valt af wegens ziekte, ik dus ook en kon alleen mijn broek(en) nog ophouden met een riem. Wat heb ik toch een hekel aan winkelen!! Echt waar...grrrrr.! In een aantal winkels is het aanbod veel te groot. Daar hangt alles hutje bij mutje op elkaar en dat werkt voor mij heel onoverzichtelijk. De kriebels krijg ik daarvan. Ik slaagde uiteindelijk bij een kleine zaak in het centrum waar ook nog eens een super behulpzame hulp was. 

Veel gebeurt er niet; de vakanties sturen de alledag. Naast de chef had ik ook een paar minus-dagen. Vreselijke buikpijn en totaal geen energie. Ik vermoed dat het van die nieuwe medicijnen komt die ik kreeg. Een maand aanzien of het helpt; of ik van die kriebelhoest af kan komen.

Kleindochter Caroline was jarig. 26 alweer. De tijd, de tijd.