Over dingen en doetjes in Denemarken.

vrijdag 6 februari 2026

Er komt nog meer....

Onze aardige buurman schoefelde een paadje door de sneeuw naar onze voordeur. Dat doet hij vaker, zo fijn! Ik zal een doosje chocola voor hem kopen, als dank.

Het was gisteren bar en boos, sneeuw en een keiharde wind; sneeuwstorm. Ik haalde gisterenavond de chef op bij de Makerspace in de stad en had een kwartier nodig om de auto voor de derde keer sneeuwvrij te maken. Heel voorzichtig rijden...Gelukkkig reed er niemand harder dan 20 km.

Wij hebben zo'n grote kas staan voor het sorteren van afval. Doe ik vlug even, dacht ik, totdat ik tot mijn enkels in de sneeuw stapte. De deksels waren niet omhoog te krijgen voordat ik de sneeuw eraf haalde. Twaalf centimeter. Er hangt nu weer een donkere lucht; er komt nog meer! Het gymnasium is dicht en op veel andere scholen komen alleen de kinderen die erdoor kunnen.

Volgende week is het hier wintervakantie en volgens het weerbericht blijft het sneeuwen. Dan kan de jeugd volop sleetje rijden hier op de wallen. Schaatsen? Nee, het ijs op de stadsgrachten is veel te dun. 

En dan schrijft mijn zus dat het in het zuiden van Nederland donderdag 10 graden was. Zucht; dat mis ik echt...een beetje vroeger voorjaar.


maandag 2 februari 2026

Wind

Héél lang geleden, ergens aan het eind van de jaren 60, zat ik op een strand in Zuid Frankrijk;  bij Cap 'd Agde toen Cap 'd Agde nog niks anders was dan een verlaten strand. Het waaide hard, nee, geen mistral maar het leek er wel op. Het strandzand kroop overal in. In je haren, je kleding, je mond en zelfs in je onderbroek. Je werd er gek van; iedereen vluchtte weg.

Hier hebben we al meer dan veertien dagen last van een ijskoude oostenwind. Die waait overal doorheen. Ook al heb je dikke wanten aan dan nog zijn je vingers half bevroren. Het raam kan maar even open anders verdwijnt de warmte als bij toverslag. Op het strand kun je niet komen; daar vliegt alles om je oren. En fietsen is moeilijk, zelfs gevaarlijk.

Poeha, we zijn hem nog niet kwijt die oostenwind. Echt, om gek van te worden. Een lichtpuntje is er: de zon hebben we de hele dag gezien. Die zon kan nu naar binnen schijnen maar oei oei oei; hier moet hoog nodig worden schoongemaakt; betrapt!

Ik heb werk genoeg de komende dagen. 

(ik hoor de chef al wegvluchten 😂)

vrijdag 30 januari 2026

Tak.

Tak. Nee geen stuk van een boom maar het Deense woord voor bedankt. Ik geloof dat er weinig landen zijn die zoveel "tak" zeggen als de Scandinaviërs. Dat was even wennnen in het begin, nu is het en natuurlijk deel van alledag (iets dat je nooit mag vergeten om te zeggen)

Tak for mad (voor het eten) Tak for sidst (laatst) Tak for i dag (vandaag) Tak for gaven (cadeau) Tak for opmerksomheden (aandacht) Tak for dig (jou) Tak for i aften (deze avond) Tak for blomsterne (bloemen).....om er een paar te noemen....

Wij hadden lunch-gasten. Die brachten tulpen mee en een literfles bier...dus...zie foto.

Het was heel gezellig. Een simpele lunch met croissantjes, garnalen- en kippensalade en een zelfgebakken perentaart bij de koffie tot slot.

Tak fordi vi måtte komme (Dank je wel dat we mochten komen) zei het bezoek.  

Tak for besøget (Bedankt voor jullie bezoek) zeiden wij.

😍 Tak fordi I læser med (Bedankt dat jullie meelezen).


dinsdag 27 januari 2026

Luchtvochtigheid.

Dit is ons "weer-station". Het hangt in de keuken tegen een buitenmuur en daarom geeft hij hier altijd een lagere temperatuur aan. In de kamer is het gelukkig warmer. Maar het gaat me om de luchtvochtigheid. 

Die wijst slechts 35% aan en dat is eigenlijk vrij laag. We hadden allebei dorst, een droge keel en droge lippen. 

Dan maar even googlen wat er aan te doen is. 35 % is feitelijk okay 's winters omdat de lucht dan kouder is en minder vocht bevat. Maar nu heb ik een paar vazen gevuld met water en een paar jampotjes met water onder de verwarming gezet. En het helpt echt. 

Oh ja, en 's winters niet te lang het raam open zetten, want dat geeft nog meer koude lucht. En de was binnen drogen, haha!

En het ís koud. Niet door de lage temperaturen maar door een venijnige oostenwind die hier nu al een week heerser is en nog niet van plan is om te vertrekken. 

De zon? Die hebben we al meer dan een week niet gezien. 

't Is toch waar: 


zondag 25 januari 2026

Langzaam sudderen.

De laatste zondag van januari. Het is koud en donker met temperaturen net onder nul. Het sneeuwt een beetje. Een goede dag om eten te maken dat tijd nodig heeft. De osso-buco staat te sudderen. Het begint al goed te ruiken. 

Ik heb twee breiwerkjes liggen, een paar goeie boeken en ook weer een puzzel op tafel. Met maar vijfhonderd stukjes; dat gaat ietsje sneller. Ik kreeg hem met de kerst van Casper en Emma.

Nog snel een foto op de valreep van de vorige die ik legde. Ik was al bezig om de puzzel weer in de doos te stoppen, maar maakte nog snel een foto van de moeilijkste puzzel die ik tot nu toe legde.  Van Wasgij....


Het is nog steeds januari....



De "fastelavnstønder", houten vaten voor vastenavond, staan in de winkels. Om te beschilderen en te versieren, te vullen met sinaasappels en snoep; klaar om kapot te meppen en kattenkoning(in) te worden. Maar dat is pas over een maand.




vrijdag 23 januari 2026

Een nieuw begin..

 Begyndelser, oftewel Begin. Zo heet de nieuwe film met Trine Dyrmose en David Dencik.

Ane en Thomas staan op het punt om te scheiden, maar hebben het nog niet verteld aan de kinderen. Thomas wil net intrekken bij zijn vriendin als Ane een invaliderende hersenaanval krijgt. Ze besluiten om samen te blijven zolang Ane hulp nodig heeft. Ze moeten een nieuwe werkelijkheid onder ogen zien. Ondanks alles, een positieve film met een goed einde.


Prachtig acteerwerk. Een sterke film over hoe een leven in een fractie van een seconde kan veranderen. 

Fijn samen met mijn dochter. De chef houdt meer van action ;-)

PS: Het stormt nog steeds. De tussendeuren aan de oostzijde van ons huis hou ik dicht want de wind waait door de kieren heen. Nou ja, dit liever dan sneeuw en ijs.

donderdag 22 januari 2026

Dan gaan de Denen zingen...

Als er onrust heerst, als de Denen zich bedreigd voelen, juist ja, dan gaan ze liedjes schrijven en zingen. Er staan er veel in het "Højskole-sanbog" en we zongen er een aantal vandaag.

Tijdens WWII zong Liva Weel "Man binder os på mund og hånd"- Men bindt onze mond en handen. En "Kringsatt av fjender"- Omringd door vijanden. Meer dan twintig staan er op dit moment in het zangboek en van onze generatie kent iedereen die.

Vandaag zongen we ook "Det haver så nyenligen regnet" - het heeft onlangs geregend". Omdat de Deense taal voor velen (oa de Duitsers) moeilijk te verstaan was, snapten zij niet dat het een protestzang was en schonken er geen aandacht aan.


Nou, even genoeg over al die Trump-toestanden. (By the way, iedereen heeft het wat moeilijk met Mark Rutte 😕) Dat laat ik ook maar even liggen.

Het stormt hier en de wind is ijskoud. De chef zit op de makerspace; ik heb groentesoep gemaakt en vanavond ga ik naar de film met m'n dochter. Een nieuwe Deense film, Begyndelsen oftewel Het Begin.