Daar gaan we weer

Met de ambulance moest de chef weer naar het ziekenhuis. Ditmaal is het niet het hart, maar een infectie. Waar die vandaan komt; who knows. Het is in ieder geval erg pijnlijk. Gisteren hebben ze van alles onderzocht, maar het is nog niet duidelijk. Zit het in de ruggengraat, in het nierenbekken of?? Hij moet in ieder geval nog een dag of wat blijven. 

Welvaart

We staan er niet zo vaak bij stil dat we in een welvaartsstaat leven, nietwaar? Er zijn zoveel klachten over de politieke besluiten, over wat we niet hebben in plaats van wel.

Nou ben ik gelukkig een tevreden mens. Een mens dat ook tegenslagen kent en moeilijke tijden. Maar dan denk ik aan de medische hulp die gratis verstrekt wordt. Dat komt vooral de chef ten goede, want als ik dat alles uit m'n portemonnai moest halen dan was het hier in huis droevig gestemd. 

Dan denk ik ook aan het feit dat er voor iedereen de mogelijkheid is voor "Livslang Læring", levenslang leren waardoor kleindochter na haar eerste opleiding de mogelijkheid beet pakte om een nieuwe opleiding te volgen (nu heeft ze en bachelor). En de chef zelf, die na jaren gewerkt te hebben besloot om de opleiding van bouwkundig ing/ontwerper te doen

En dan zonder onkosten, want opleidingen en studies zijn gratis! Zelfs een studiebeurs kun je krijgen tot je 60 wordt ;-)

De flexibele en laagdrempelige arbeidsmarkt, die mij in staat stelde om diverse keren van job te wisselen zonder mijn pensioen te missen. En alle vervolgopleidingen die ik mocht doen.

De non-conforme omgangstoon, waar bij iederen "jij-en-jou" is op een respektvolle manier. 

De goed georganiseerde kinderopvang van baby tot en met schoolkind. Het zwangerschaps-en ouderschapsverlof van een heel jaar, dat de ouders onderling mogen verdelen.

Tja, het kost wel wat in belastning. Veel zelfs, een van de hoogste in de EU. Maar daar krijg je ook veel voor terug. Zelfs als je zelf niet kunt bijdragen aan de samenleving, wordt er voor je gezorgd.

Het fijnste is dat ik in een veilig land mag wonen. 

(Ongelijkheid zal altijd bestaan. We komen nooit voorbij het "ik een beetje meer dan jij". Maar we proberen het gelukkig wel!)

Een kwestie van service (of niet)

We namen een kop koffie met een broodje in de stad. Een vriendin en ik; heel gezellig. Je kon nog fijn buiten zitten vandaag.

Ernaast ligt een juwelier. Ik had een nieuw horloge-bandje nodig en ja hoor, die lagen er. In alle maten en soorten. Een heel vriendelijke dame hielp mij met de juiste maat en kleur en ik kon wachten want ze wilde het meteen monteren. Het past precies. Hartelijk bedankt; hier kom ik graag terug. Prima service!

We liepen nog even de stad door, keken binnen bij een paar leuke winkeltjes en kwamen langs een tele-boetiek. "Hier krijg je echt heel goede hulp", zei Lisbeth. "Iets wat je niet krijgt bij die anderen". Ping: onthouden dus!

------------------------------------------------------------------------

Vorige week kreeg ik een brunch aangeboden van Inge, een van mijn mede-koor-zangers. Als dank voor het halen en brengen ;-)

We gingen naar Gelatti en oeps, daar ging het ietwat scheef. Waarschijnlijk een nieuwe serveerster. "We willen graag een glas bobbels en koffie. En jullie brunch aanbieding".

Het arme kind had een tablet bij waar alles digitaal ingeplot moet worden. "Twee koffie". "Nee", zei Inge, "graag een hele kan" (Denen zijn grote koffiedrinkers). "jamaar, ik heb twee koffie ingeplot en dat kan ik niet veranderen". Uh....Nou ja, laat maar zitten dachten wij en wachten rustig op het eten. 

Dat kwam in een soort kastje; leuk bedacht. Die glazen met bobbels hebben we nooit gezien; die hebben het tablet niet gehaald ;.).We haalden onze schouders op en kwebbelden gezellig door. We bestelden ieder nog een kop koffie, maar ze had de melk vergeten. Even vragen; daar kwam de melk eindelijk; de koffie was bijna koud. Wij zijn goede praters en de koffie raakte op. Of ik nog meer koffie wilde, vroeg Inge. Nee, graag wat water zei ik. Inge naar de bali waar er ditmaal een hele kan koffie verscheen ;-). Zonder vragen én zonder melk. Ik ging even informeren en kreeg één driehoekje melk. "Nou", zei ik, "da's wel weinig voor een hele kan". Hiha. Het was heel gezellig, dat wel en ik hoorde dat Inge bij het afrekenen zei dat de chef zijn/haar personeel beter moest instrueren. Alles moet geleerd worden en niet iedereen is even snugger. Helemaal mee eens. 

-----------------------------------------------------------------------------------------------------

De nieuwe lichting soldaten werd door de burgemeester uitgenodigt in het gemeentehuis. Ze moeten immers 11 maanden in deze stad verblijven. Ook de garnizoenkerk werd bezocht en een rondje door de stad en de wallen hoorde er ook bij. Service doet wonderen.Welkom!

De woningmarkt.

Gisteren kregen we de sleutels van onze flat en dat voelt: vreemd, raar, angstig, droevig en blij. De flat is helemaal geschilderd; er ligt een nieuwe houten vloer in alle vertrekken. Alles is gecontroleerd en werkt. Alles is opgeschreven en genoteerd. De flat is klaar... MAAR..

De woningmarkt ligt stil; er gebeurt gewoonweg geen fluit. In de hele stad en omgeving wordt geen huis verkocht.

Eerst gaven we de vakantie de schuld, toen de warmte en nu?? tja. Het is afwachten. Gelukkig hebben we een buffer om de tijd te kunnen overbruggen maar je zit in een "niet weten waar je aan toe bent" periode.

Ik ben blij dat we de zomer nog in ons heerlijke huis wonen; maar ik ben het "zat" om het gras tussen de tegels van onze grote oprit en de terassen te verwijderen. 

Ik vind het heerlijk om de was te zien wapperen aan de droogmolen, maar ik krijg de kriebels van al die struiken die eigenlijk gesnoeid moeten worden.

Laten we hopen dat de woningmarkt snel op gang komt.

De chef ziet het rustiger aan dan ik; de makelaar zegt dat het echt wel verkocht wordt; dat hoop ik!

Hier in de directe omgeving is alles wat je hart begeert. Hier de grote vijver bijvoorbeeld.

Ingezoomed: hier zie je de familie Zwaan. Vijf jonge zwanen waren er dit jaar. 

Zag jij het ook?

De zonsverduistering.

Zoiets zie je niet elke dag en hier bij ons was het zo goed en duidelijk te volgen. Ik zat op het balkon en zag de maan naar de zon toe schuiven. Heel langzaam. Het licht verdween zoetjes aan; het werd frisser; de vogels vielen stil. 85% van de zon verdween achter de maan. Echt heel indrukwekkend.

De volgende zonsverduistering komt in 2048 😇.Dat zal ik waarschijnlijk niet meer meemaken. Maar wie weet. Dan ben ik 97....

Dochterlief was weer terug van vakantie en haar kalender was meteen bijna volgeboekt met klanten. Ik kon gelukkig toch een heerlijke pedicure beurt krijgen en nieuwe lak op m'n teennagels. 

Wat doet ze het geweldig!

Een tour de Fredericia.

Een zomerse zondag vraagt om een toertje door en langs de stad. De chef op de scoot en ik op de fiets. De scoot rijdt niet harder dan 15; lekker rustig tuffen voor mij.

Via de rondweg reden we naar Fælleden. Daar hoorde je in de verte schiet-oefeningen. Het is militair-terrein, maar als er geen trainingen of andere "soldaten dingen" zijn is het open voor wandelaars en fietsers.

De kazerne (Ryes kazerne) is flink uitgebreid en de afgelopen weken zijn er zo'n 100 rekruten bijgekomen; mannen en vrouwen. Het terrein zal nu veel vaker in gebruik genomen worden.

Na Fælleden reden we naar beneden, naar het Østerstrand. Daar kun je 4 kilometer langs het strand fietsen via het Strandpad.

We belandden bij Café Østerstrand. Tijd voor een glas limonade en gezellig kijken naar de strandgasten.

Baywatch

Dan weer verder; omhoog de stadswallen op en door het parkje naar de grote zeehaven waar het cruiseship Spirit of Discovery voor anker lag. Da's een flinke dame zeg! 

Er stonden nog een paar veteraan-auto's op de parkeerplaats. Die witte volkswagen is van een kennis van mij. De auto is van 1967...Kijk, dan voel ik me een oldtimer. Ik heb in een veel oudere gezeten. Met zo'n armpje als richtingwijzer en een klein raampje achterin. Maar een auto ouder dan 50 jaar is al een veteraan ;-)

Tja, wat doe je eraan....genieten dus, van de tijd van nu ;-)

Het zijn de kleine dingen die het doen.

De jaarlijkse "kræmmermarked" is er weer. Een kræmmer is een marskramer en een kræmmermarked kun je dus het beste vertalen met het woord handelsmarkt. Het is ooit begonnen als een paardenmarkt. Paarden worden nog steeds gekocht/verkocht, maar alleen  op vrijdag. 

Op de markt wordt vanalles verkocht. De meeste prullaria is nieuw, versleten rommel is weg. Je kunt er Aziatische producten kopen, kruiden uit alle landen ter wereld, worst van reeën, elgen en rensdier, tassen, schoenen en kleding, kristallen, wierook en mobiel-abonnementen. Je kunt massage krijgen, een keuken bestellen of een bed kopen. 

Het lijkt op de weekmarkt in een Nederlandse stad ;-); zonder groente-en fruit.😀

De markt wordt gehouden op de velden tussen Madsbypark en de voetbalvelden van FC Fredericia. Heel dichtbij dus. De chef nam de scoot en het is lang geleden dat we zo'n hele markt bezocht hebben!! Dank aan de scoot!

Het was dit jaar kurkdroog wat het manoevreren makkelijker maakte.

We namen een ijsje en zaten op een bankje (ik) naar de mensen te kijken.

Natuurlijk was er ook een Tivoli met kermisatracties. Er was muziek en volop zon.

Het zijn inderdaad de kleine dingen die het doen!