That's life

Alweer een paar dagen geleden dat ik schreef maar ik heb veel andere dingen aan mijn hoofd. Zondag waren we op een gouden-bruiloft-lunch bij onze oudste vrienden. De dochters van het bruidspaar hadden de naaste familie en enkele vrienden uitgenodigd omdat ze vonden dat het toch te vieren was, ook al heeft de gouden bruid Alzheimer in een ver gevorderd stadium. Ik knipte de bruid met haar oudste dochter.

Maar het ging helemaal niet goed met de chef. Zondagavond belde ik 112 want hij had veel te veel vocht in zijn lichaam en ademnood. Hij kwam meteen terecht op de hartafdeling en het gaat nu iets beter. Hij had de dag erna een afspraak met het OUH, plastisch chirurgie waar de hechtingen zouden worden verwijderd. Dus..met de ambulance naar Odense. De hechtingen moeten nog een weekje blijven zitten was de conclusie. Hij kon wel meteen door naar de hartafdeling daar, waar de pacemaker bijgesteld werd. Die stond te laag.En later op de dag (na lang wachten zei hij) weer terug naar het ziekenhuis in Kolding.

Ondertussen moet het huis klaar gemaakt worden. Eerst voor de inspecteur die een energie- en bouwkundig rapport maakte en vandaag voor de fotograaf; voor de verkoop. 

Sandra kwam een paar keer helpen.

Het hele keukenblad moest bv. leeg; alles zit ergens verstopt in de laden en kasten. Het is nog nooit zo leeg geweest ;-). En ik maar zoeken naar de zoutpot en het keukenmes...

Gisteren: nog meer opruimen en "de grote schoonmaak". Al die hoekjes waar ik niet zo goed meer bij kan werden onder handen genomen door dochter en kleindochter (die vakantie heeft).

 Mark kwam ook nog om de deuren een laatste laag verf te geven.

En ik trakteerde op heerlijke taartjes van de bakker "sommerdrømme", taartjes waar vele smaken samen een genot zijn.

 Nu maar hopen dat de chef weer snel naar huis mag!!!

Er komt heel wat bij kijken..

... je je huis te koop zet!

Een paar makelaars verder is de prijs bepaald en het circuit aan de gang gezet. Papieren tekenen, van alles en nog wat opzoeken, doorsturen, mailen (hoeveel kostte het verwarmen? De eigendomsakte printen, het attest van de schoorsteensveger, ontroerend goed belasting, verzekeringen van het huis, de pelletkachel.... en ik heb vast nog wat vergeten ;-) 

Het huis wordt de eerste maanden te koop gezet als een "skuffesalg", dat is zoiets als een stille verkoop. Er zijn misschien/waarschijnlijk liefhebbers genoeg. 

Eerst moet het dus klaar gemaakt worden voor de verkoop. Dat houdt in dat er een inspectierapport gemaakt moet worden door een onafhankelijke instantie. Die inspecteur komt dinsdag. Donderdag komt er een fotograaf en ik heb een heel boekje gekregen met aanwijzingen hoe het er in en om het huis moet uitzien.

Rond om het huis, de keuken, de huiskamer, de badkamer, de slaapkamers. Ik ben dus al aan het schoonmaken en ruimen. Gelukkig heeft Carl de heggen aan de rechterkant ook gesnoeid, en het laatste onkruid weggebrand. 

Er is een hovenier aan hem verloren gegaan. Sandra komt woensdag een paar uurtjes helpen, heel fijn. 

Mark en Caroline komen strakjes een paar dingetjes schilderen en kijken wat er nog op de zolder ligt van Carolines spulletjes 't Is er wel erg warm voor. Puf!

Tussen alle bedrijven door hebben we ook nog ziekenhuis-opvolging, de viering van een kleine gouden bruiloft van vrienden, en een feestje bij Ivona over een week. Het is maar goed dat de dagen lang zijn!

Sankthans

Het is Sankthans vandaag en dan wordt de zomerzonnewende gevierd. Er mag weer een heks op de brandstapel. Maar er stond er geen hier in Madsbypark, waar Sankthans op kinderhoogte gevierd werd. Omdat het dichtbij is gingen we kijken; de chef op zijn scoot, ik met de benenwagen. We zongen mee met het midzomerlied. "Vi vil fred her til lands, Sankte Hans Sankte Hans. Den kan vindes hvor hjerterne aldrig bli'r tvivlende kolde". Zo klinkt de laatste strofe. We willen vrede in het land en dat kunnen we winnen als onze harten nooit vertwijfeld koud worden.  

Het was wel erg warm om 7 kilometer te lopen, want we "wandelden" heel het park door. 

Gelukkig had ik eerder op de dag weer een fijne pedicure gehad bij onze dochter. Het is een hele professionele kliniek. 

Compleet met koffie, thee en water, tijdschriften, verzorgingsproducten en een muziekje op de achtergrond. Ze heeft zelfs en zelfs de mogelijkheid dat je met betaalpas/telefoon kunt betalen. Ik kreeg een nieuw kleurtje op mijn nagels. (ik betaalde voor het kleurtje, de rest was dochterliefde).

Verder hebben we het druk gehad met gezellige bezoekjes van familie en met de bezoeken van makelaars. Ik had ook nog een etentje met Suzana en een koffietafel met oude collegea's uit de "Dagplejen". 

Drie makelaars heb ik rondgeleid door huis en tuin. De eerste viel al meteen af; te onervaren en vervelende verkooppraatjes. Nummer twee maakte foto's want dan kon hij het gemakkelijkere onthouden, maar hij ging met een sneltreinvaart het huis door. Nummer drie was er vandaag en daar was een klik. Lokaal, serieus, goed voorbereid, ze stelde heel goede vragen, wilde alles zien, ook de instalaties; waar zit de stadsverwarming, el en water? Ze komt donderdag met een voorlopig prijsoverslag. Ik ben benieuwd. 

Opeens ging het snel..

Sandra had de advertentie gezien op messenger; een flat, tegenover het station, 93 vierkante meter, begane grond. Ik schreef naar de verhuurder en maakte een afspraak on de flat te bezichtigen. Dat was gisteren. Eigenlijk wilden we de bezichtiging afzeggen, want de overdrachtdatum was heel kort. Maar we besloten om toch maar te gaan kijken en waren verrast door de grote lichte huiskamer. De flat was ook goed ingericht. We hadden allebei het gevoel van: hier wil ik best wonen. Maar ja, de eerste juli was niet houdbaar. Wij hadden een voorstel van 1 oktober en na wat onderhandelingen en ieder de helft van de overbruggingsmaanden te betalen wordt het de 15 augustus..

Het huurcontract is nog niet getekend, er moet wat geld op tafel komen en...ONS HUIS MOET VERKOCHT worden. Morgen komt de eerste makelaar; daarna vragen we er nog twee. 

Het is allemaal zo snel gegaan. Je weet dat dit grote huis en die heerlijke grote tuin met die grote terassen onhoudbaar wordt, maar in je hart is het best moeilijk te bevatten dat er aan alles een eind komt.

Carl kwam gisteren en heeft de heg een een aantal struiken gesnoeid. Hij had zijn moeder bij en wij twee hebben het achterterras van onkruid ontdaan.

Kijk, dat ga ik dus niet missen. 

Dit komt niet in de krant...

 ....maar is net zo'n fijn nieuws:

Caroline haalde haar bachelor en mag zich nu Handels-econoom noemen. Gefeliciteerd!

En er is nog meer nieuws onder de zon, maar daarover morgen meer. Ik heb een etentje met mijn oude kennis Suzana en kom tijd te kort.

Het staat allemaal in de krant.

 

Het kwam in de krant; onze dochter i gestart als zelfstandige Fodplejer (pedicure mm). Leuk toch. 

Gisteren ging ik naar "et dialogmøde", oftewel een overlegbijeenkomst in het gemeentehuis. Het ging over onze buurt. Vooral over de zuidkant van onze straat waar teveel auto's een binnendoortje nemen en vaak te hard rijden. Wij wonen gelukkig in de stille hoek aan de andere kant, maar ook daar sjezen auto's vaak de bocht om. Het ging ook over auto's die in de kleine steekweg geparkeerd staan. Daar komt een parkeringverbod maar, zoals de woordvoerder zei, verschuift dat alleen het probleem. De ambtenaar was goed voorbereid want bij alle voorstellen had hij wel een wederwoord dat juist dát voorstel onmogelijk maakte. Moeilijk hè. Nu is er een contactgroepje dat verder gaat met oplossingen vinden. Succes ermee. 

Sport...

Een voetbalfan ben ik niet en word het waarschijnlijk nooit. Pfft, zelfs al heeft Denemarken zich niet gekwalificeerd voor de wereldkampioenschappen voetbal, is het op de tv op twee kanalen te zien; dag en nacht. Sport is een machtfactor geworden. Iets met heel veel geld en macht.

Maar aan sport meedoen is best leuk. Als 6 jarige zat ik op de kindergym in Dordrecht. Ik was vooral heel goed op de evenwichtsbalk. (moet je nu niet mee aankomen ;-).

Maar we gingen verhuizen; naar Brabant. Naar een nieuwbouwbuurt waar net een nieuwe school gebouwd was. Van een gymnastiekschool was geen sprake; we gebruikten het schoolplein. 

Dat veranderde op de MMS; daar was een gymnastiekzaal, een sportplaats en een goeide gym.leraar. 

Als de winter niet overheesrte speelden we hockey. Met veel blauwe plekken ten gevolge, want beenbeschermers waren er alleen voor de keeper. 

Buiten schooltijd was er korfballen. Een leuke sport die maar redelijk weinig landen kennen. Bij ons hingen er nog rieten manden. Als toeschouwer zaten we gewoon op het gras waar de wormen griezelig omhoog kropen.

Getennist; dat heb ik vele jaar met plezier gedaan. Vanaf mijn 14 tot ...tja, sporadisch wel tot mijn veertigste. 

Tegenwoordig hou ik het maar bij de gymnastiek elke maandag en het wandelen. 

Maar sport kijken op tv; nee, aan mij niet besteed.