Wat gaan lentedagen toch snel!

Het is net alsof de lentedagen en de lichte nachten snel, heel snel, veel te snel voorbij gaan. Dat heerlijke licht waar ik zoveel van hou..  

Een rondje in de tuin werken met Carl gaf een stapel takken en stammen. De fluweelboom was aan het afsterven...nu is t 'ie weg. Totdat er iemand komt om de trailer naar de stort te rijden want ik ben daar geen held in. De chef kan het op het moment ook niet.

Zo werd het moederdag en ik werd verwend door m'n kinders en schoondochter. Lekkere producten van Rituals, bloemen en planten voor in de tuin en een paar kilo witte asperges.

En ook een boek. Er ligt weer een fijne stapel (voor als het regent).

Ik was naar de huisarts en ben gezond verklaard. Vanuit het raam keek ik op de bloeiende kastanjebomen. Maar ik zal toch de KNO arts eens bellen voor een afspraak want ik blijf last hebben van slijm op mijn stembanden. Maar nou even niet.

Op dit stuk van de stadswallen stond ik gisteren. Mijn zus is leidster van een senior-reisclub en gisteren waren ze (28 Nederlandse senioren) in onze stad. Ik gaf informatie over het ontstaan van de vesting, de bewoners en meer van dat. Leuk om te doen. Natuurlijk was het Østerstrand aan de Lillebælt favoriet, maar ook de Landsoldaat werd vlijtig gefotografeerd. Een van de deelnemers zette mijn zus en mij op de foto. 

Zuslief en ik gingen lekker samen lunchen in de stad; bij "Brød og Snaps". De snaps lieten we maar aan ons voorbijgaan. We hadden allebei genoeg aan een stuk smørrebrød ;-)

Vandaag regent het een beetje. Dat is nodig want het is hier kurkdroog. En ik was naar de breiclub ;-). Met de auto, voor alle zekerheid.

Terwijl ik wacht... op de goede uitslag.

Het was prachtig weer de afgelopen week. Een week vol zenuwen voor de chef, een week van wachten en afwachten voor mij. 

De uitslag donderdag; de hart-scanning, de laatste onderzoeken waren allemaal bevredigend, het hart kan nog wel een tijdje mee. Mits, nou ja, dat weet hij zelf wel.

Vrijdag was de plastische chirurgie aan de beurt. Duurt een uurtje, werd er gezegd. Na drie uren, waar ik thee dronk in de kantine, wezenloos door de gangen wandelde, patienten hielp met hun rolstoel, kwam eindelijk het verlossende telefoontje.

"Het is klaar, ik kom met de lift naar beneden". Het was gecompliceerder dan verwacht vanwege het vele en stugge littekenweefsel dat verwijderd moest worden. Nu op weg naar het genezen en de gewone dag. Over 21 dagen mogen de hechtingen eruit. 

Heel dankbaar voor de goede medische hulp in dit land. Voor alle steun, lieve berichtjes, telefoontjes en samenzijn.

Van oud tot jong.

 

Met de kerst had de chef twee kaartjes gekregen voor de, tja hoe noem je zoiets; een lezing, een interview? Met Jørgen Skouboe (73 jaar) en de journaliste Dorthe Løwendahl Bomann. Skouboe is bekend door de 16 seizoenen van het programma Nak og Æd - Schiet en Eet. Hij en zijn makker, een bekende kok, reisden de wereld over om een dier te mogen neerleggen, te villen, bereiden en op te eten samen met de lokale jagers.

Twee stoelen met een dierenvacht erop; een zelfgemaakte de tafel die op alle reizen erbij was; koffie in de kan en een zaal vol (heel veel) mannen. 

Wie in de zaal heeft er et "jagttegn" vertaald een jacht vergunning? Vele handen de lucht in. Enfin, het was zo fijn om er even met z'n tweeën tussenuit te zijn. En het was echt een gezellige avond.

Beste J, Gefeliciteerd met je nieuwe reservedeel en een beterschap ermee. We hopen dat we je snel weer zien en je zegt het maar als je andere reservedelen nodig hebt. We kunnen ze voor je printen. Lieve groeten van ons allemaal bij Makerspace.

Gisteren werd er op de deur geklopt en ene Oliver stapte binnen. Met een fles rum, leuk ingepakt in een zelf geprinte doos en een leuke kaart van Makerspace, daar waar de chef al een hele tijd vrijwilliger is. Geweldig toch, hij was er zo blij mee. Zeg mij niks over "de jeugd van tegenwoordig" want ze zijn voor het merendeel geweldig! Oliver bleef even iets drinken en ik zei dat ik de vijf jonge leiders wilde uitnodigen op een gezellige middag zodra de chef weer echt op de been is.

Zonnige verjaardag

Wat was het fantastisch om de 75.verjaardag van de chef te kunnen en mogen vieren. En wat was het een fijne dag! Nou ja, dag; de familie druppelde vanaf een uur of vier binnen; de zon scheen volop; er werden stoelen bijgesleept om even te "borrelen" voor het eten en er hing een feestelijke stemming. Ik maakte dit keer geen familie-foto's, alleen van de lijst met smørrebrød en van de cadeau's die hij kreeg.

Whiskey, likeur, limoncello met rabarber, een te-goed-bon voor 3 uur schilderwerk van Mark en drie uur hulp (zelf kiezen) van Caroline. Hieronder nog twee Italiaanse pakjes met salsicciaworst van Per.

Om tien uur werd er afgezwaaid en de chef was blij maar wel erg moe. Dat kan ook niet anders. Maar wat was het fijn dat het kon.

En die lieve dochter van ons blijft altijd tot het laatst en helpt met opruimen: 😍

Het lekt! ...niet meer!

Nadat ik gisteren gedoucht had maakte ik de badkamer nog even goed schoon. Ik spoelde de douche met de handdouche totdat de chef riep: het lekt! Het water druppelt in de bijkeuken!

Oef; de badkamer is van 2002; al een oudje dus. Maar voor ons fungeert het gewoon nog goed. Behalve dan die lekkage. De chef probeerde een paar metselaars, tegelzetters en lieden die schreven verstand van voegen te hebben, maar er was weinig respons. Toen belden we onze heel handige dochter. Die kwam, zag, werkte en overwon!. Nieuwe cementvoegen in de doucheruimte en siliconevoegen langs de tegelmuren. Duizendmaal dank. En het lekt niet meer; net geprobeerd.

Hieronder het fiets/wandelpad naar de Netto. Paardenbloemen mogen tegenwoordig blijven staan. Het is namelijk goed bijenvoedsel. En die gele bloemen kleuren toch goed bij die groene bomen en die blauwe lucht nietwaar.

De chef is vandaag jarig; hoera!! Dat vieren we morgen want vandaag was het bloedprikken, antibiotica vervangen in de kliniek en door naar OUH ziekenhuis waar ze gelukkig hebben besloten om vrijdag 8 mei die open wond te hechten met wat plastic chirurgie. Plaatselijke verdoving, dus hij kan na afloop mooi mee naar huis. Allez, dat kan er ook nog wel bij.

Morgen komen de kinderen en die al-zo-grote kleinkinderen. We hebben smørrebrød besteld en ik koop ijs en fruit. Lekker gemakkelijk. 

Alle hoeken gezien.

Ik denk dat ik zowat alle hoeken van Kolding ziekenhuis heb gezien. Gisteren weer, want het infuus dat direct in de hals van de chef zit liet los. Een van de hechtigen was verdwenen. Een verpleegster in de ziekenhuiskliniek belde naar het OUH en die maakten meteen een afspraak voor hem in Kolding. Wat snelheid en samenwerking betreft is het allemaal uitstekend. 

Een onderzoekkamer på de hartafdeling. De anæsthesist besloot dat het behandeldt moest worden op zíjn afdeling. Wachten op de porteur, want je mag niet zomaar die afdeling binnenkomen. 

Ziezo, hij heeft weer nieuwe hechtingen. Tot de 7.mei, want dan wordt zijn toestand op nieuw bekeken, gescand en gewaardeerd. Het gaat beter, maar nog lang niet goed. 

Lentefoto's.

Nog net geknipt voor de bloesem er weer afdwaalt. Het pad met de echte Japanse kersenbomen. In totaal staan er meer dan twintig. Vijf minuten van ons huis vandaan.

ik kijk naar links

en dan naar rechts

Een strakblauwe lucht.