Zon en sneeuw ...en echt koud....brrr

Mooi hè; de zon over de sneeuw. Eindelijk zon! Ik ging wandelen. Een mens moet er immers af en toe uit. Terwijl ik wandelde en naar de muziek van Logbankje luisterde belde de chef om te zeggen dat er en pakje klaar lag bij het afhaalpunt in Menu. Dat is normaal een kwartiertje lopen. Heen en terug deed ik er meer dan een uur over. De stoepen en fietspaden waren op veel plaatsen spiegelglad. Dat is vermoeiend en voorzichtig lopen. Enfin; ik heb weer een nieuwe föhn; het oudje had het opgegeven. En een frisse neus.

Vandaag is het fastelavns-søndag. De ton wordt aan duigen geslagen en er worden fastelavnsboller gehaald.

Carnaval wordt hier niet gevierd maar de oude gebruiken en namen van eeuwen geleden leven nog wel. Zo heette carnavals-maandag hier flæskemandag, varkensvlees maandag. Dinsdag werd witte dinsdag genoemd. Dan werd het witte brood opgegeten, met eieren en melk. Nog twee dagen om je buikje vol te eten, want daarna was het 40 dagen vasten; schraalhans dus.

 Kijk, daar doen we allang niet meer aan. En dit hieronder is ook in de vergetelheid geraakt.

Toen ik klein was, toen mijn vader nog leefde (hij was een gelovige man) hadden mijn broertje en ik een vastentrommeltje. In dat trommeltje gingen de lekkernijen die je tijdens de vasten kreeg. De inhoud mocht je pas met Pasen opeten (eigenlijk op paaszaterdag). Zoveel zat er echt niet in; er werd eigenlijk maar weinig gesnoept destijds.

Dienstplicht.

Alle mannen en vrouwen met de Deense nationaliteit, woonachtig in Denemarken en geboren na 1 juli 2007 worden opgeroepen voor de dienstplicht. Op defensiedag ondergaan ze eerst een medische keuring. 

Vanaf februari 2026 is de dienstplicht verlengd tot 11 maanden (voor de koninklijke lijfwacht  en de garderhuzaren 12 maanden). Je kunt in dienst bij het leger, de marine of de luchtmacht.

Als dienstplicht onverenigbaar met iemands geweten is, dan kan men een aanvraag indienen om als gewetensbezwaarde (burgerdienstplicht) te dienen. 

Een klein land met slechts zes miljoen inwoners... dit is de consequentie. Ik ben opgegroeid in een tijd van vrede. Dan is het best een beetje moeilijk te bevatten. Ik heb nog twee kleinzoons van 16 jaar....

Giv peace a chance

Fastelavnsris

Bij fastelavn /vastenavond - carnaval in Denemarken hoort ook "et fastelavnsris" en vastenavond-roede.

Die maken de kinderen - op school, in de BSO of thuis. Mijn schoonmoeder maakte er ook altijd eentje voor haar kleinkinderen.

De roede bestaat uit takjes van (meestal) beukenbomen. Ze worden volgehangen met uitgeknipte figuurtjes, altijd een kat, vaak een ooievaar, vogels en veren. Als laatste komt er wat snoep in.

De traditie is dat de kinderen ermee op het dekbed van hun ouders slaan om ze wakker te maken.

 Ze zingen dan : Fastelavn, er mit navn, boller vil jeg have . Boller op, boller ned, boller i min mave. Hvis jeg ingen boller får, så laver jeg ballade.

Vastenavond is mijn naam, broodjes wil ik hebben. Broodjes op en broodjes neer, broodjes in mijn maagje. En als ik geen broodjes krijg dan zorg ik voor problemen.

De traditie stamt uit de 18' eeuw en was een vruchtbaarheids symbool. Jongeren sloegen destijds elkaar met jonge beukentakjes om zo de levenskracht over te brengen.

Vandaag kun je fastelavnsris ook in de bibliotheek maken. 

Winter-weer

 Gisteren paadjes geruimd; vandaag meer sneeuw; zojuist, paadjes geruimd....Zucht

Mijn allereerste vrienden in DK.

Vanvond ga ik eten met de allereerste vrienden die ik maakte in dit, voor mij destijds onbekende landje. Toevallig rolde ik erin. Eigenlijk omdat de chef destijds voorzitter was van onze kleine woonvereniging Rønnehaven. Daar zat Vivian ook bij en haar man vroeg mij een jaar later of ik misschien wilde werken in hetzelfde centrum als hij. Halve dagen, om mee te beginnen. Wij waren intussen verhuisd en zorgden voor een oppas voor onze eigen kinderen in de ochtenden. Later werd dat "Fru Hansen" die als een reserve-oma voor de kinderen zorgde (en af en toe een dweil door de keuken en gang haalde). Mijn deeltijdsbaantje werd uitgebreid; behalve de ochtenden werkte ik nu ook een paar avonden en toen onze kinderen naar school gingen werd het een volle baan. Ik werkte er 10 jaar met veel plezier tot het tijd voor iets anders werd.

Mijn collegaas werden mijn vrienden; de vrienden die ik nu nog steeds heb. Sommigen zie ik heel vaak, anderen zeker een paar keer per jaar. Vooral nu, omdat we allen op leeftijd zijn en er al drie weggevallen zijn.

Mijn kinderen gingen dus niet naar een børnehave (crèche) en de SFO (BSO) bestond nog niet. Ze kwamen wel na school gewoon naar het jeugd-en jongerencentrum waar ik werkte. 

Tegenwoordig gaan de kinderen van 1-2 jaar naar een vuggestue (wiegenkamer), die van 3-5 jaar naar de børnehave (crèche). Daar werken gediplomeerde pedagogen en studerenden in opleiding. 

In de vuggestue is de normering, drie kinderen per pedagoog, in de børnehave 6 kinderen. Oh ja, er zijn ook de "Dagmoeders" die thuis kinderen opvangen en begeleiding krijgen van dagpleje-pædagoger. Die hebben meestal 4 kinderen onder hun hoede.

Wat kost het eigenlijk: (ik heb het omgerekend naar Euro - het tarief is voor hele dagen)

Welnu: Dagpleje : 380,00 . Vuggestue: 509,00. Børnehave: 274,00.

SFO (BSO) hangt af van leeftijd en het aantal dagen/uren. Van 59,00 tot 76,00 Euro. 

Er zijn hier weinig of geen grootouders die kinderoppas hebben, behalve natuurlijk bij ziekte. Want dan mag je niet naar de crèche.

Er komt nog meer....

Onze aardige buurman schoefelde een paadje door de sneeuw naar onze voordeur. Dat doet hij vaker, zo fijn! Ik zal een doosje chocola voor hem kopen, als dank.

Het was gisteren bar en boos, sneeuw en een keiharde wind; sneeuwstorm. Ik haalde gisterenavond de chef op bij de Makerspace in de stad en had een kwartier nodig om de auto voor de derde keer sneeuwvrij te maken. Heel voorzichtig rijden...Gelukkkig reed er niemand harder dan 20 km.

Wij hebben zo'n grote kas staan voor het sorteren van afval. Doe ik vlug even, dacht ik, totdat ik tot mijn enkels in de sneeuw stapte. De deksels waren niet omhoog te krijgen voordat ik de sneeuw eraf haalde. Twaalf centimeter. Er hangt nu weer een donkere lucht; er komt nog meer! Het gymnasium is dicht en op veel andere scholen komen alleen de kinderen die erdoor kunnen.

Volgende week is het hier wintervakantie en volgens het weerbericht blijft het sneeuwen. Dan kan de jeugd volop sleetje rijden hier op de wallen. Schaatsen? Nee, het ijs op de stadsgrachten is veel te dun. 

En dan schrijft mijn zus dat het in het zuiden van Nederland donderdag 10 graden was. Zucht; dat mis ik echt...een beetje vroeger voorjaar.

Wind

Héél lang geleden, ergens aan het eind van de jaren 60, zat ik op een strand in Zuid Frankrijk;  bij Cap 'd Agde toen Cap 'd Agde nog niks anders was dan een verlaten strand. Het waaide hard, nee, geen mistral maar het leek er wel op. Het strandzand kroop overal in. In je haren, je kleding, je mond en zelfs in je onderbroek. Je werd er gek van; iedereen vluchtte weg.

Hier hebben we al meer dan veertien dagen last van een ijskoude oostenwind. Die waait overal doorheen. Ook al heb je dikke wanten aan dan nog zijn je vingers half bevroren. Het raam kan maar even open anders verdwijnt de warmte als bij toverslag. Op het strand kun je niet komen; daar vliegt alles om je oren. En fietsen is moeilijk, zelfs gevaarlijk.

Poeha, we zijn hem nog niet kwijt die oostenwind. Echt, om gek van te worden. Een lichtpuntje is er: de zon hebben we de hele dag gezien. Die zon kan nu naar binnen schijnen maar oei oei oei; hier moet hoog nodig worden schoongemaakt; betrapt!

Ik heb werk genoeg de komende dagen. 

(ik hoor de chef al wegvluchten 😂)