Het boek van Jeffrey Archer "Levenslang" is zo spannend dat ik het niet kon wegleggen. Die man is een fantastische verteller. "Slægters lænker", ik las het in het Deens.
Als Danny Cartwright een dag eerder of een dag later Beth Wilson ten huwelijk gevraagd had, zou hij niet gearresteerd zijn en beschuldigd van moord op zijn beste vriend.
En als de vier getuigen van de aanklager, een advocaat, een soapster, een aristocraat en de jongste partner van een respectabel bureau zijn, wie zou dan zijn kant van het verhaal nog geloven?
Danny krijgt 22 jaar en gaat naar de Belmarsh gevangenis, de best beveiligde gevangenis van Engeland waar nog nooit iemand uit ontsnapt is. Maar Spencer Craig, Lawrence Davenport, Gerald Payne en Toby Mortimer onderschatten allemaal hoezeer Danny vastbesloten is om wraak te nemen en hoe Beth volhoudt om het recht zijn loop te laten krijgen, waardoor alle vier de hoofdpersonen voor hun leven moeten vrezen.
Zo begint Levenslang, Jeffrey Archer’s krachtigste roman sinds Kane en Abel, met een stel hoofdpersonen die je nog lang bij zullen blijven nadat je het boek uit hebt.
Mocktails zijn cocktails zonder alcohol.
Nadat we eerst volop tapas geserveerd kregen, met een glas "sprudelwasser" erbij werden we geïntroduceerd in het maken van drie soorten drinks. Een Peren-Gin, daarna een Apperol Spritz en tot slot een Irish Coffee. Ja, we mochten ze zelf maken. Leuk was dat! Vooral die Peren-gin viel in de smaak bij de 24 dames die er waren. Met een knipoog naar mijn buurvrouw waren we het eens dat het toch ietsje beter smaakt met een druppeltje alcohol 🍸. En ook al drink ik nooit whiskey, in een Irish Coffee is die niet te missen. De smaak van whiskey is niet te maken zonder het rijpen in een vat. Die andere wel, echt wel!
Het was gezellig om veel bekenden tegen te komen en het gepraat oversteeg vast en zeker de geluidsbarrière. Ik kreeg de nodige groeten en wensen om beterschap mee naar huis voor de chef.
