Zag jij het ook?

De zonsverduistering.

Zoiets zie je niet elke dag en hier bij ons was het zo goed en duidelijk te volgen. Ik zat op het balkon en zag de maan naar de zon toe schuiven. Heel langzaam. Het licht verdween zoetjes aan; het werd frisser; de vogels vielen stil. 85% van de zon verdween achter de maan. Echt heel indrukwekkend.

De volgende zonsverduistering komt in 2048 😇.Dat zal ik waarschijnlijk niet meer meemaken. Maar wie weet. Dan ben ik 97....

Dochterlief was weer terug van vakantie en haar kalender was meteen bijna volgeboekt met klanten. Ik kon gelukkig toch een heerlijke pedicure beurt krijgen en nieuwe lak op m'n teennagels. 

Wat doet ze het geweldig!

Een tour de Fredericia.

Een zomerse zondag vraagt om een toertje door en langs de stad. De chef op de scoot en ik op de fiets. De scoot rijdt niet harder dan 15; lekker rustig tuffen voor mij.

Via de rondweg reden we naar Fælleden. Daar hoorde je in de verte schiet-oefeningen. Het is militair-terrein, maar als er geen trainingen of andere "soldaten dingen" zijn is het open voor wandelaars en fietsers.

De kazerne (Ryes kazerne) is flink uitgebreid en de afgelopen weken zijn er zo'n 100 rekruten bijgekomen; mannen en vrouwen. Het terrein zal nu veel vaker in gebruik genomen worden.

Na Fælleden reden we naar beneden, naar het Østerstrand. Daar kun je 4 kilometer langs het strand fietsen via het Strandpad.

We belandden bij Café Østerstrand. Tijd voor een glas limonade en gezellig kijken naar de strandgasten.

Baywatch

Dan weer verder; omhoog de stadswallen op en door het parkje naar de grote zeehaven waar het cruiseship Spirit of Discovery voor anker lag. Da's een flinke dame zeg! 

Er stonden nog een paar veteraan-auto's op de parkeerplaats. Die witte volkswagen is van een kennis van mij. De auto is van 1967...Kijk, dan voel ik me een oldtimer. Ik heb in een veel oudere gezeten. Met zo'n armpje als richtingwijzer en een klein raampje achterin. Maar een auto ouder dan 50 jaar is al een veteraan ;-)

Tja, wat doe je eraan....genieten dus, van de tijd van nu ;-)

Het zijn de kleine dingen die het doen.

De jaarlijkse "kræmmermarked" is er weer. Een kræmmer is een marskramer en een kræmmermarked kun je dus het beste vertalen met het woord handelsmarkt. Het is ooit begonnen als een paardenmarkt. Paarden worden nog steeds gekocht/verkocht, maar alleen  op vrijdag. 

Op de markt wordt vanalles verkocht. De meeste prullaria is nieuw, versleten rommel is weg. Je kunt er Aziatische producten kopen, kruiden uit alle landen ter wereld, worst van reeën, elgen en rensdier, tassen, schoenen en kleding, kristallen, wierook en mobiel-abonnementen. Je kunt massage krijgen, een keuken bestellen of een bed kopen. 

Het lijkt op de weekmarkt in een Nederlandse stad ;-); zonder groente-en fruit.😀

De markt wordt gehouden op de velden tussen Madsbypark en de voetbalvelden van FC Fredericia. Heel dichtbij dus. De chef nam de scoot en het is lang geleden dat we zo'n hele markt bezocht hebben!! Dank aan de scoot!

Het was dit jaar kurkdroog wat het manoevreren makkelijker maakte.

We namen een ijsje en zaten op een bankje (ik) naar de mensen te kijken.

Natuurlijk was er ook een Tivoli met kermisatracties. Er was muziek en volop zon.

Het zijn inderdaad de kleine dingen die het doen!

De lichte nachten.

Wat ging dat snel! De tijd van de lichte nachten (6 mei tot 6 augustus) is alweer voorbij. Dat betekent ook dat het de laatste week van de schoolvakanties is. Vanaf maandag zal het weer drukker zijn in het verkeer.

Ik fietste gisteren naar het strand. Het was nog vroeg en veel mensen waren er nog niet.

Ik ging gewoon even zitten kijken en at een ijsje.

De wind kwam uit het oosten en aan het Østerstrand betekent het dat het water een een paar graden kouder was .  

We zitten nog steeds tussen twee hogedrukgebieden in. Dat geeft wind; best veel zelfs. Koud is het niet; hier bij ons zo rond de 22 graden. (gisteren was het 26).

Gisteren kwam de makelaar met haar assistente om een videofilmpje te maken. We vermoeden dat er meer flow gaat komen als de vakanties (en de warmte die ook hier hing) voorbij zijn.

Een videofilmpje... dat betekende dus weer: ramen zemen, opruimen, vloeren wassen en stofzuigen, alles laten blinken en de bad-en slaapkamers er uit laten zien als hotelkamers. Ergo: onpersoonlijk. Zo is het nu eenmaal. 

Over en weer..

Was dat bij jullie ook te zien? Die enorme invloed van de bosbranden in het zuiden van Europa. Die zorgden ervoor dat de hemel hier rood kleurde. Een mooi gezicht met een trieste oorzaak.

Ik ging eens de stad in om een broek te kopen. Niet alleen de chef valt af wegens ziekte, ik dus ook en kon alleen mijn broek(en) nog ophouden met een riem. Wat heb ik toch een hekel aan winkelen!! Echt waar...grrrrr.! In een aantal winkels is het aanbod veel te groot. Daar hangt alles hutje bij mutje op elkaar en dat werkt voor mij heel onoverzichtelijk. De kriebels krijg ik daarvan. Ik slaagde uiteindelijk bij een kleine zaak in het centrum waar ook nog eens een super behulpzame hulp was. 

Veel gebeurt er niet; de vakanties sturen de alledag. Naast de chef had ik ook een paar minus-dagen. Vreselijke buikpijn en totaal geen energie. Ik vermoed dat het van die nieuwe medicijnen komt die ik kreeg. Een maand aanzien of het helpt; of ik van die kriebelhoest af kan komen.

Kleindochter Caroline was jarig. 26 alweer. De tijd, de tijd.

Gewoon...

Als je kunt berusten in je lot is er veel gewonnen. Gelukkig heeft de chef dat ingezien. Het komt zoals het komt; overdenken en overhaasten gaat toch niet. En zo wordt het leven weer wat rustiger en gewoner. 

Mooie luchten, een paar buien die hard nodig waren en een paar afspraken. Ik ging eindelijk weer eens naar de kapper.

Vanmiddag geeft onze vroegere dirigent een concert in het kerkje van Egeskov. Ze speelt opera-muziek en wordt geaccompagneerd door een operazangeres. Ga ik heen met een kennisje.

Tussendoor blijf ik aan het poetsen om het huis schoon te houden voor de verkoop. Voor de meeste Denen zit de vakantie er weer bijna op en nu hoop ik echt dat er wat kopers komen. Duimen maar.

Af en toe...

Af en toe is het best een beetje (te) veel. Ziekte doet ook een inbreuk op het humeur van de chef. Hij moppert en klaagt. Het meeste komt door angst en zenuwen en daar is weinig aan te doen. Hij is redelijk stabiel op dit moment. Geen vocht in het lichaam; wel nog steeds kortademig.

Hij heeft een oproep gekregen van het OUH dat ze hem de 15.september een nieuwe pacemaker willen geven. Men moet er zeker van zijn dat alle infecties uit het lijf zijn. Tot die tijd moet hij zijn gewone medicijnen slikken en er is een extra tablet als het vocht niet weg wil. Zucht.

En verder gebeurt er niet zoveel hier. Ik wandel wat; doe af en toe een boodschap of fiets naar de stad; ik lees veel en ik hou het huis schoon voor als er strakjes kijkers/kopers komen. Onze makelaar komt waarschijnlijk maandag terug van vakantie en dan hopen we op wat resultaten. 

Het was maar goed dat de fotograaf kwam toen het gras nog groen was. Nu is het echt een hooiveld want er is geen drup regen gevallen de laatste zes weken.

(wil je meer zien, kijk dan op Facebook ;-)