Kleurrijk en een film.

Iedere ochtend leg ik een klein puzzeltje op mijn mobiel en dít vond ik nu een heel kleurvol plaatje. Dit zou ik best zelf in huis willen hebben en als ik -tig jaar jonger was dat zou ik het (misschien) zelf maken. Ik weet waar men kan leren weven en een getouw kan leren opzetten. Maar daar heb ik helaas het geduld niet voor ;-) 

 

Gisteren waren de chef en ik naar de voorpremière van de film "I SWEAR". De aanbieding voor af en toe een voorpremière zit in het "Biografklub" paket. 

De film "I swear" (ik vloek) verteld het waargebeurde verhaal van John Davidsen. Als 15 jarige werd er Tourette bij hem vastgesteld en zijn leeftijdgenootjes stempelden hem als geestelijk gestoord, terwijl hij vocht met een lijden wat de meeste mensen niet begrepen.

Als volwassene vond hij zijn levenswerk door het verspreiden van meer begrip en kennis over mensen met Tourette syndroom.

In 2019 ontving hij een MBE (master buisiness enginering) en een medaille van koningin Elisabeth voor zijn inzet.

En echt, een mooie, interessante en gevoelige film.

87 + 3

Zevenentachtig vrouwen en drie mannen zaten gisteren te luisteren naar Jette Torp (bekend in dit land vanwege veel concerten en entertainment).

Og der må strikkes - Er mag gebreid worden, was de titel.

PS (voor de naaisters ) De bloes die ze droeg is gemaakt van oude tafelkleden en worden verkocht via Homemadeliving.dk en het ontwerp komt uit Herning.
 

twee van mijn brei-vriendinnen - we waren met z'n vijven

Wat een leuk arrangement! Ze zingt heel goed, leest wat korte verhaaltjes en gedichten voor en speelt gitaar. We zongen af en toe mee of we neuriën. Ze is zelf ook een breister en weet dat je heel goed kunt luisteren terwijl je breit ;-)

De eerste foto's zijn van mij; het filmpje is van eenzelfde arrangement in Randers.

Het is niet alles rozengeur..

 ...maar eerst een foto van een schtterende zonopkomst. Het weer laat zich van haar beste kant zien. s'Nachts een beetje nachtvorst, overdag volop zon. Ik hoop zo dat het voortzet en dat ik ook hier wat bloemkes kan zien opkomen.

Ik was op de jaarlijkse contrôle bij de huisarts en daar was wat verwarring. Eigenlijk had ik het bloedprikken en de EKG gisteren moeten hebben, maar die afspraak was verzet en ik kwam daarom eerst bij de huisarts binnen en even later werd er pas geprikt bij de assistente. Mijn huisarts zei dat ze me de volgende dag zou videobellen met de uitslag. Wat is dat toch handig! Gelukkig was alles goed. Daaag, hopelijk tot pas tot over een jaar.

In de wachtkamer kwam ik een kennisje van mijn koor tegen. Die had een prachtig vest aan en na vragen zei ze dat het zelf gemaakt was. Via een link van haar kreeg ik het patroon en ik heb meteen wol besteld.

Zo is het maar net; in een kleine stad kom je heel vaak bekenden tegen ;-)

Nu maar hopen dat het lukt met dat vestje.

Gisteren weer met de chef naar het OUH in Odense. Die wond toch! En weer een andere arts. Tja, over veertien dagen terugkomen. Zo blijf je aan de gang.

Maartse zondag.

Ja, er staat maart op de kalender. Zojuist scheen er een heerlijk zonnetje dat nu even achter  een regenwolk schuilgaat. Als het droog wordt fietsten we vanmiddag even langs het strand en gaan een kopje koffie halen in de binnenstad. Als...want maart roert immers altijd zijn staart.

Hier staan de nieuwe rekrutten (95) voor het gemeentehuis. De kaserne is uitgebreid zodat er plaats is voor deze nieuwe lichting. Een speech van de burgemeester en even kennismaken met de binnenstad. Hopelijk blijft het vrede.

 

Zover schijnt de zon al naar binnen.

Dat geeft energie. Ik bakte een peperkoek/kruidkoek en besloot om ook een botertaart te maken. Die viel droog uit; te lang gebakken denk ik, of met een te hoge temperatuur. 

En we aten zelfgemaakte ayam pangang. Mmmm, heerlijk. Alleen was de saus iets té pittig; daar moest melk bij ;-)

Ik zie de zon weer tevoorschijn komen...dus, jas aan, muts op en voor de zekerheid een regenbroek in de fietstas.

Lente op komst en een avondje uit.

De thermometer geeft acht graden aan! Wat een verschil met vorige week. De vogeltjes scharrelen al rond op zoek naar nestmateriaal en de hazensporen in de tuin zijn met de sneeuw verdwenen.

Ik gooide de balkondeur van de slaapkamer wijd open, haalde al het beddengoed eraf en en zoog de hele bovenverdieping. Heerlijk. 

Gisteren gingen we naar de lang verwachte show / het concert : "Johnnie Cash, "The Legacy Continius". Huhej! wat een concert. Vertolkt door de Tennessee Four uit Nashville. Thomas Gabriel is de oudste kleinzoon van Johnny Cash en hij en zijn band schiepen een formidabele uitvoering. De zaal was uitverkocht; wij waren er vroeg bij met de kaartverkoop en zaten op de tweede rij. Een enorm gengageerd publiek, waarvan velen (af en toe) konden en mochten meezingen. Wat een stemming 💥. Het werd een latertje want er waren extra extra extra nummers.

In Randers, een plaats ten noorden van Aarhus woont een Elvis enthousiast (Henrik Knudsen) die in 2011 het MemphisMansion opende, een kopie van het huis waar Elvis woonde. Hij maakte er een museum van en langzaamaan kreeg hij kontakten in de wereld van Country muziek. Amerikaanse bands wilden graag op tournee in DK (misschien wel meerdere Europese landen) en via die kontakten kwam ook de wens en het idee om de nalatenschap van Johnnie Cash te promoveren. Hieronder het huis/museum. Ik ben er nog nooit geweest. Misschien deze zomer?

Een (bijna) tachtig-jarige vieren.

Je zou het niet zeggen maar deze heer hier wordt morgen 80 jaar. Omdat hij het feest eerder vierde met de familie nodigden wij, drie vriendinnen en ik, hem uit voor een feestelijke brunch bij Vivaldi. Dat waardeerde hij erg! Een brunch in plaats van een cadeau; leuk toch. Knud met vier wat oudere dames 😀😂😀. Het was echt gezellig maar na drie uurtjes (echt waar) braken we op.

Hij is een van die vrienden die ik al heeel lang ken. Al 48 jaar! Proost!

En wat is oud?!

Ergens las ik de vraag: wat is het oudste dat je in huis hebt?

Even nadenken...

Ik denk deze stoel. Ik kreeg hem voor mijn 17.de verjaardag van onze overbuurman die antieke meubels verzamelde. Van deze stoel had hij er maar één en de zitting was ook nog eens totaal versleten. Hij knapte hem op, vlechtte de nieuwe zitting en sinsdien is die stoel met mij mee verhuisd. Van studentenkamertjes, woningen in NL, België en nu staat hij hier in de hal. Fijn om op te zitten als je je schoenen aan of uit doet.

Ik vroeg het natuurlijk ook aan de chef. Hij heeft in zijn jonge jaren gevaren met Anglo Mærsk en op Borneo kocht hij deze dame.

Vandaag de dag kun je ze nog steeds kopen, maar deze is nog met de hand gemaakt. 

En zo zijn er vast nog andere oude dingen die hier in huis zijn. Een koffieservies van mijn schoonouders (met veel te kleine kopjes), een veelgekleurde vaas die ik van mijn moeder kreeg (die de chef zo lelijk vindt dat 'tie achter het gordijn staat) een oud bijbeltje van de oma van de chef, een gedichtenbundeltje (Guido Gezelle) nog van mijn vader... en vast nog meer dingen die ergens in de kasten en laden liggen.

Wat is het oudste dat jullie in huis hebben?