Verjaardag vieren.

Zaterdag; het ochtendgloren.

Bloemen, chocolade en twee kaartjes voor de oer-opvoering van de musical "Fang Vinden" geproduceert door onze eigen Musicalacademie en opgevoerd in het Musical-Teater in de stad. Dat kreeg ik als verjaardags geschenken. 

En natuurlijk de welverzorgde en aan-huis-geleverde lunch.

Wat familie-foto's 

Er werd gezongen voor mij; dat hoort er nu eenmaal bij in dit land. Eerst een Deens lang-zal-ze-leven en daarna het leuke verjaarsdagslied waarbij iedereen een instrument nadoet zodat je een heel "orkest" krijgt. 

Er kwamen papier en potloden op tafel en we deden een leuk "spel": het doorgeven van een tekst, omvouwen, een tekening, omvouwen een verklaring, omvouwen, een tekening etc. Heel wat afgelachen bij het voorlezen.

Er kwam zoetigheid op tafel (eigenlijk had ik een taart moeten maken/kopen besefte ik te laat, want niemand had het druk om naar huis te gaan). 

Carl vroeg Casper om een of andere formule. Dat werd uitgelegd op een servietje, wat naderhand door velen werd voorzien van lariekoek.

En langzaamaan brak de familie op. Jeff en Else wandelden naar het station en namen de trein; de een naar het oosten, de ander naar het noorden. De anderen namen de auto. Toen was het ineens kwart voor zeven...  Na een heel gezellige dag!

De chef heeft tot tien uur vanmorgen aan een stuk door geslapen ;-) Wat een feestje al niet kan presteren.

Gisteren een beetje jarig, morgen meer.

 

Het is moeilijk om een fijne verjaardag te vieren met de chef die zich ellendig voelt. Met een simpel ontbijtje want hij eet nog steeds zo slecht. Zelfs de "brunsvigerkage" ging er niet in. Het was nl brunsvigerdag ;-)

Het was ook koor-dag en mijn vriendinnen hadden een lied voor mij gevraagd. Dat ontroert  als een heel koor meezingt. 

Ik kreeg een bosje bloemen van van Birgit die altijd meerijdt, een uitnodiging voor een lunch van twee vriendinnen en een prachtige bos bloemen van onze dochter.

Ik kreeg veel telefoontjes, sms'jes en groeten van mijn Nederlandse neven en nichten. Dan kan Facebook toch iets dat leuk is.

We vieren mijn verjaardag morgen, met de hele familie plus een schoonzus en een zoon van Per. Het lunch-buffet wordt aan huis geleverd, dat besloot de chef. Geen gedoe met boodschappen en voorbereiding. De schalen enz worden zelfs opgehaald de dag erna! Dadelijk nog even wat zoetigheid halen voor bij de koffie en dan hoop ik maar dat het echt gezellig wordt en dat de chef het kan volhouden.

Over Belphegor en wentelteefjes

Ik kan het me echt niet herinneren deze tv-serie ooit gezien te hebben, Belphegor, het spook van het Louvre. Het was een Franse serie die naar gezegd heel West Europa in de ban had. "Vreselijk eng", zeiden mijn vroegere collega's tijdens de gezellige "kaffeslabberas" vanmiddag. De serie kwam in de herfst van 1965 op de buis en ik denk dat ik mijn hoofd ergens anders had. Zoveel tv keken we bij ons thuis niet. Heeft iemand van jullie de serie gezien?

(Een *kaffeslabberas* verwijst naar een informele en gezellige bijeenkomst waar mensen koffie drinken en taart eten, terwijl ze kletsen en socializen)

Overigens is de "The Phantom of the Opera" vast hiervan afgeleid.

Omdat Britta ons trakteerde op lekkernijen vanmiddag, had ik bedacht om dan maar wentelteefjes voor het avondeten te maken. Niet erg gezond misschien maar de vroege lunch met brood en zacht gekookte eitjes voldeed voor de chef. Veel honger heeft hij nog steeds niet en hij vindt wentelteefjes lekker. 

Oh die Lisa Jewel...

Lisa Jewel schrijft psychologische thrillers die je niet weg kunt leggen. De ene bladzijde na de andere tik ik weg. Ik las de laatste thriller op mijn tablet, daar blader je niet maar tikt ;-): Het boek:"Laat hem niet binnen". Spannend tot de laatste pagina!

Tussen de strijk, die ik al een week had uitgesteld, een bezoekje van een vriend van de chef en weer eens gras verwijderen van het terras door las ik.. Het eten was makkelijk vandaag. Naar wens van de chef was er zondagse soep.

Het boek is uit; het tablet laadt op. Straks wat anders uitzoeken. 

Ik hoorde iemand zeggen dat "krimi's" geen literaire boeken zijn. Misschien niet maar ik ken er best veel die erg goed en mooi geschreven zijn. Die lezen zo lekker weg.

PS: Het boek van Elif Shafak "Er stromen rivieren in de hemel" lees ik ook, maar dat is een boek dat ik af en toe even weg leg. Prachtige schrijfstijl!

Gisteren kwamen Sandra en Per gezellig op de koffie en er werd een grasmaaier gekocht. Ik krijg de grasrobot niet aan de gang vanwege een of andere digitale installatiefout en de chef kan pt niet helpen. Ik wil niet dat Sandra elke week met de hare moet sjouwen, zij heeft het druk genoeg. Enfin het gras is weer gemaaid en zolang het mooi weer is blijft gras groeien. Wij genoten de rest van de middag van de zon op het terras. De jassen gingen al snel uit. 

De chef heeft wat terugslag. Vooral psychische nawerkingen, maar ook wat problemen met de medicinering. Het blijft tobben helaas.

Dobbeltfejl (Dubbelfout)

Met de internationale titel "What lies between us" was dit de tweede film van het seizoen 26/27 van de Biografklub. Een goede, een hele goede! De film is een Oscar waardig (zegt de pers).

Poeha, wat een verhaal! Hoe de ene leugen de andere uitlokt. Ga zelf maar kijken want hij komt vast en zeker ook in de Nederlandse bioscopen.

Kleinzoon Carl werd woensdag 17 jaar! en vierde het dit jaar bij zijn vader: en zo gingen mijn dochter en ik naar de film! Altijd heel gezellig. Carl had zijn cadeautjes van ons de avond ervoor gekregen. Met 17 is het geen Lego of Playmobiel meer, maar mannenparfume en huidproducten. 

De week was er eentje van allerlei doe-dingen. O.a.de auto naar de garage voor een onderhoudsbeurt. De mechaniker bracht hem ook naar de keuring; dat zit weer goed voor de volgende twee jaar.

De breiclub kreeg een nieuwe app op FB. Daar zorgde Lisbeth voor bij wie we woensdag onze twee-wekelijkse brei-ochtend hadden. Daartussendoor is het bloed laten prikken (de chef) en telefoontjes van het ziekenhuis. Twee afdelingen houden zich op de hoogte; de hartafdeling en de medicijnse ivm de infectie.

Wat smakelijke hapjes maken voor de chef die nog steeds weinig eetlust heeft. Maar het wordt beter; gelukkig!

Donderdag was het koor. Er waren een aantal nieuwe leden bijgekomen en we vullen nu zowat het hele zanglokaal. Een leuk ding was dat we het laatste half uur altijd mogen kiezen uit de zangbundel en iemand vroeg om "Der er et yndigt Land" (Het is een lieflijk land), het Deense volkslied. Wij zijn een longen-koor en er zijn best veel ouderen die moeilijk ter been zijn, maar bij het zingen van het volkslied stond iedereen op ;-). De oude garde, hè. 

Overigens heeft Denemarken twee volksliederen en bij koninklijke gebeurtenissen speelt men altijd "Kong Christian stod ved højen Mast" (Koning Christiaan stond bij de hoge mast). Het gaat om het schip de Treføldigheden (Drie-eenheid) tijdens de slag bij de Kolberger Heide (1644) waar de koning een oog verloor toen de Zweedse kogels het hout om hem heen versplinterden.

Kinderboekenweek

Kinderboekenweek. Oh ik zou willen dat ze hier ook zoiets hadden, want wat heb ik daar fijne herinneringen aan!

Van jongs af aan nam ons moeder ons mee naar de boekhandel en elk jaar mochten we een boek uitzoeken. Wat was dat een kostbaar bezit! Van Pinkeltje en Kruimeltje via Alleen op de Wereld naar:

We gingen om de veertien dagen naar de bibliotheek. Die bij ons in de buurt was niet zo heel groot en ik denk dat ik zowat alle meisjesboeken die ze hadden geleend heb. Ik las ook die mijn broer had om Old Shatterhand en Winnetou. 

Ik kom uit een "lees" familie. en daar ben ik blij mee! We lazen en lezen nog steeds allemaal en ik kan nooit een boekhandel voorbij lopen of ik moet er even rondsnuffelen.

We kregen jaarlijks het "Winterboek" met Sinterklaas, kropen rond de haard en verloren ons in al die spannende verhalen. Of 's avonds in bed met een zaklampje onder de dekens. 

Ik heb de"lees-geest" doorgegeven aan mijn kinderen die ook stapels boeken verslinden. Tja, mijn kleinkinderen groei(d)en op in een digitale wereld en ik vermoed dat het lezen wat minder is geworden. Ik heb wel vaak mogen voorlezen toen ze klein waren; heerlijk vond ik dat.

Østerstrand

Een reiger en een zeemeeuw gingen pootjebaden.. Foto geleend van een FB vriendin.