Verkiezingen

In NL mogen jullie vandaag naar de stembus om gebruik te maken van jullie stemrecht voor de gemeenteraadsverkiezingen. Die verkiezingen hadden we hier vorig jaar. 

De komende dinsdag zijn hier de landelijke verkiezingen. Twaalf partijen staan klaar om gekozen te worden. 

En zodoende doken Lisbeth en ik weer op bij een kiezersbijeenkomst, dit keer in het plaatselijke gymnasium. Je wordt er immers altijd wijzer van!! 

Weer met een fantastische gespreksleider (de redacteur van de plaatselijke krant) zodat er geen ellelange smoesjes, uitvluchten of redevoeringen plaats vonden. 

Ik weet allang waar ik mijn kruisje ga zetten; nu ben ik meer dan zeker. 

DK is een vrij harmonisch land en ongeacht of het rode of blauwe blok wint gaat het om marginalen.

Vier thema's: Integratie en arbejdskracht, Onderwijs, De groene tripartite en Economie (vermogensbelasting). 

Natuurlijk mochten er ook vragen uit de zaal komen. Korte en duidelijke vragen, dat wel. Over de gezondheidszorg, problemen met openbaar vervoer, vooral het treinverkeer, de blijvende dure prijs over de Storebælt-brug, meer of minder bruggen contra het millieu, energie - meer wind en zon ipv atoomkracht, vrije dagen, speciaal onderwijs o.m.

Een heel goede info avond! 

Inkopen.

 

Ja ja, een mens moet toch wat anders dan binnen zitten. Omdat ik de hele familie heb uitgenodigd op een paaslunch en om de drukte rond Pasen te ontwijken, reden we gisteren de grens over naar het Scandinavian Park om blikjes limonade te kopen. Duitsland is nog steeds goedkoper dan DK. Natuurlijk blijft er dan ook wat snoepgoed aan je vingers kleven, maar we zijn er vandaag de dag goed in om er niet te veel van te snoepen. 

Vroeger, toen we jonger waren, toen de chef nog goed ter been was, reden we vaak door naar Flensburg. Lekker eten ergens in Die Rote Strasse, even over de markt struinen en door de winkelstraten. Maar dat was vroeger. Ach, ik mis het niet hoor. Alles heeft z'n tijd.

Enfin, de voorraad is weer aangevuld. Nu nog bedenken wat ik voor de paas-lunch ga maken.  Over een paar weken is het alweer zover. Maar het voorjaar mag gerust wat opschieten!!

Een lunch en een boek en een lentefoto

...Hierachter ligt de Lillebælt...

Ik ging lunchen met mijn dochter bij het Frede-Café in het Kolding Storcenter. Een "stjernekast", twee gebakken scholfileetjes met garnalen en garniture. En gezellig "ouwehoeren" zoals ze dat in Brabant zeggen.

Eerst hadden we natuurlijk rondgekeken bij diverse modezaken want je wilt toch weten wat de nieuwe voorjaarscollectie brengt. Nou, bloemetjes dus ;-)

Mijn boek is uit en wat ben ik veel te weten gekomen over de burgeroorlog, de vluchtelingen, over Chile en Venezuela. Een boek dat moeilijk weg te leggen is.

"Largo pétalo de mar" / "Bloemblad van zee "/en hier: "Håbets skib".

Gaat over Spaanse vluchtelingen die na de burgeroorlog in 1939 naar Chile voeren met het schip Winnipeg dat de dichter Pablo Neruda gecharterd had. 

Na de Spaanse burgeroorlog (wat een vreselijke oorlog!) vluchtten honderduizenden Spanjaarden naar Frankrijk en woonden daar onder mensonterende omstandigheden. De Chileense dichter en diplomaat Pablo Neruda kreeg de opdracht van de Chileense regering om een aantal van deze vluchtelingen te helpen met een nieuw leven op te bouwen. Het vrachtschip Winnipeg werd omgebouwd tot passagier schip en nam in 1939 2200 vluchtelingen aan boord. De vluchtelingen werden hartelijk onthaald in Chile en velen bleven er voor altijd wonen en werden later arts, handwerker, bouwkundige, kunstenaar, leraar en ingenieur. Maar ook daar was het leven op den duur niet rustig meer..

Isabel Allende schreef het boek naar ware gebeurtenissen.

Kleurrijk en een film.

Iedere ochtend leg ik een klein puzzeltje op mijn mobiel en dít vond ik nu een heel kleurvol plaatje. Dit zou ik best zelf in huis willen hebben en als ik -tig jaar jonger was dat zou ik het (misschien) zelf maken. Ik weet waar men kan leren weven en een getouw kan leren opzetten. Maar daar heb ik helaas het geduld niet voor ;-) 

 

Gisteren waren de chef en ik naar de voorpremière van de film "I SWEAR". De aanbieding voor af en toe een voorpremière zit in het "Biografklub" paket. 

De film "I swear" (ik vloek) verteld het waargebeurde verhaal van John Davidsen. Als 15 jarige werd er Tourette bij hem vastgesteld en zijn leeftijdgenootjes stempelden hem als geestelijk gestoord, terwijl hij vocht met een lijden wat de meeste mensen niet begrepen.

Als volwassene vond hij zijn levenswerk door het verspreiden van meer begrip en kennis over mensen met Tourette syndroom.

In 2019 ontving hij een MBE (master buisiness enginering) en een medaille van koningin Elisabeth voor zijn inzet.

En echt, een mooie, interessante en gevoelige film.

87 + 3

Zevenentachtig vrouwen en drie mannen zaten gisteren te luisteren naar Jette Torp (bekend in dit land vanwege veel concerten en entertainment).

Og der må strikkes - Er mag gebreid worden, was de titel.

PS (voor de naaisters ) De bloes die ze droeg is gemaakt van oude tafelkleden en worden verkocht via Homemadeliving.dk en het ontwerp komt uit Herning.
 

twee van mijn brei-vriendinnen - we waren met z'n vijven

Wat een leuk arrangement! Ze zingt heel goed, leest wat korte verhaaltjes en gedichten voor en speelt gitaar. We zongen af en toe mee of we neuriën. Ze is zelf ook een breister en weet dat je heel goed kunt luisteren terwijl je breit ;-)

De eerste foto's zijn van mij; het filmpje is van eenzelfde arrangement in Randers.

Het is niet alles rozengeur..

 ...maar eerst een foto van een schtterende zonopkomst. Het weer laat zich van haar beste kant zien. s'Nachts een beetje nachtvorst, overdag volop zon. Ik hoop zo dat het voortzet en dat ik ook hier wat bloemkes kan zien opkomen.

Ik was op de jaarlijkse contrôle bij de huisarts en daar was wat verwarring. Eigenlijk had ik het bloedprikken en de EKG gisteren moeten hebben, maar die afspraak was verzet en ik kwam daarom eerst bij de huisarts binnen en even later werd er pas geprikt bij de assistente. Mijn huisarts zei dat ze me de volgende dag zou videobellen met de uitslag. Wat is dat toch handig! Gelukkig was alles goed. Daaag, hopelijk tot pas tot over een jaar.

In de wachtkamer kwam ik een kennisje van mijn koor tegen. Die had een prachtig vest aan en na vragen zei ze dat het zelf gemaakt was. Via een link van haar kreeg ik het patroon en ik heb meteen wol besteld.

Zo is het maar net; in een kleine stad kom je heel vaak bekenden tegen ;-)

Nu maar hopen dat het lukt met dat vestje.

Gisteren weer met de chef naar het OUH in Odense. Die wond toch! En weer een andere arts. Tja, over veertien dagen terugkomen. Zo blijf je aan de gang.

Maartse zondag.

Ja, er staat maart op de kalender. Zojuist scheen er een heerlijk zonnetje dat nu even achter  een regenwolk schuilgaat. Als het droog wordt fietsten we vanmiddag even langs het strand en gaan een kopje koffie halen in de binnenstad. Als...want maart roert immers altijd zijn staart.

Hier staan de nieuwe rekrutten (95) voor het gemeentehuis. De kaserne is uitgebreid zodat er plaats is voor deze nieuwe lichting. Een speech van de burgemeester en even kennismaken met de binnenstad. Hopelijk blijft het vrede.

 

Zover schijnt de zon al naar binnen.

Dat geeft energie. Ik bakte een peperkoek/kruidkoek en besloot om ook een botertaart te maken. Die viel droog uit; te lang gebakken denk ik, of met een te hoge temperatuur. 

En we aten zelfgemaakte ayam pangang. Mmmm, heerlijk. Alleen was de saus iets té pittig; daar moest melk bij ;-)

Ik zie de zon weer tevoorschijn komen...dus, jas aan, muts op en voor de zekerheid een regenbroek in de fietstas.