Opeens ging het snel..

Sandra had de advertentie gezien op messenger; een flat, tegenover het station, 93 vierkante meter, begane grond. Ik schreef naar de verhuurder en maakte een afspraak on de flat te bezichtigen. Dat was gisteren. Eigenlijk wilden we de bezichtiging afzeggen, want de overdrachtdatum was heel kort. Maar we besloten om toch maar te gaan kijken en waren verrast door de grote lichte huiskamer. De flat was ook goed ingericht. We hadden allebei het gevoel van: hier wil ik best wonen. Maar ja, de eerste juli was niet houdbaar. Wij hadden een voorstel van 1 oktober en na wat onderhandelingen en ieder de helft van de overbruggingsmaanden te betalen wordt het de 15 augustus..

Het huurcontract is nog niet getekend, er moet wat geld op tafel komen en...ONS HUIS MOET VERKOCHT worden. Mogen komt de eerste makelaar; daarna vragen we er nog twee. 

Het is allemaal zo snel gegaan. Je weet dat dit grote huis en die heerlijke grote tuin met die grote terassen onhoudbaar wordt, maar in je hart is het best moeilijk te bevatten dat er aan alles een eind komt.

Carl kwam gisteren en heeft de heg een een aantal struiken gesnoeid. Hij had zijn moeder bij en wij twee hebben het achterterras van onkruid ontdaan.

Kijk, dat ga ik dus niet missen. 

Dit komt niet in de krant...

 ....maar is net zo'n fijn nieuws:

Caroline haalde haar bachelor en mag zich nu Handels-econoom noemen. Gefeliciteerd!

En er is nog meer nieuws onder de zon, maar daarover morgen meer. Ik heb een etentje met mijn oude kennis Suzana en kom tijd te kort.

Het staat allemaal in de krant.

 

Het kwam in de krant; onze dochter i gestart als zelfstandige Fodplejer (pedicure mm). Leuk toch. 

Gisteren ging ik naar "et dialogmøde", oftewel een overlegbijeenkomst in het gemeentehuis. Het ging over onze buurt. Vooral over de zuidkant van onze straat waar teveel auto's een binnendoortje nemen en vaak te hard rijden. Wij wonen gelukkig in de stille hoek aan de andere kant, maar ook daar sjezen auto's vaak de bocht om. Het ging ook over auto's die in de kleine steekweg geparkeerd staan. Daar komt een parkeringverbod maar, zoals de woordvoerder zei, verschuift dat alleen het probleem. De ambtenaar was goed voorbereid want bij alle voorstellen had hij wel een wederwoord dat juist dát voorstel onmogelijk maakte. Moeilijk hè. Nu is er een contactgroepje dat verder gaat met oplossingen vinden. Succes ermee. 

Sport...

Een voetbalfan ben ik niet en word het waarschijnlijk nooit. Pfft, zelfs al heeft Denemarken zich niet gekwalificeerd voor de wereldkampioenschappen voetbal, is het op de tv op twee kanalen te zien; dag en nacht. Sport is een machtfactor geworden. Iets met heel veel geld en macht.

Maar aan sport meedoen is best leuk. Als 6 jarige zat ik op de kindergym in Dordrecht. Ik was vooral heel goed op de evenwichtsbalk. (moet je nu niet mee aankomen ;-).

Maar we gingen verhuizen; naar Brabant. Naar een nieuwbouwbuurt waar net een nieuwe school gebouwd was. Van een gymnastiekschool was geen sprake; we gebruikten het schoolplein. 

Dat veranderde op de MMS; daar was een gymnastiekzaal, een sportplaats en een goeide gym.leraar. 

Als de winter niet overheesrte speelden we hockey. Met veel blauwe plekken ten gevolge, want beenbeschermers waren er alleen voor de keeper. 

Buiten schooltijd was er korfballen. Een leuke sport die maar redelijk weinig landen kennen. Bij ons hingen er nog rieten manden. Als toeschouwer zaten we gewoon op het gras waar de wormen griezelig omhoog kropen.

Getennist; dat heb ik vele jaar met plezier gedaan. Vanaf mijn 14 tot ...tja, sporadisch wel tot mijn veertigste. 

Tegenwoordig hou ik het maar bij de gymnastiek elke maandag en het wandelen. 

Maar sport kijken op tv; nee, aan mij niet besteed.

Over stad en land.

In totaal heeft Fredericia vijf toegangspoorten naar de binnenstad. Hieronder zie je er twee,  de oude witte Prinsenpoort en daarnaast de Danmarkspoort. Op de achtergrond de Nieuwe (1970) Lillebæltsbrug.

De media (DR1) wilden een top honderd van de meest gezongen, beluisterde en populaire songs samenstellen. Zo zie je maar weer hoe traditioneel dit land in elkaar zit. Van oud tot jong zijn er veel overeenkomsten. Zelfs het avondlied van de componist Carl Nielsen wordt nog altijd gezongen.

Top honderd, de eerste 10

Lyse Nætter – Alberte -1991

Kvinde min – Gasolin' - 1978

Pianomand – Kim Larsen & Bellami - 2007

Om lidt – Kim Larsen & Bellami -1986

Forårsdag – Anne Linnet - 1988

I morgen er der også en dag – Andreas Odbjerg - 2022

Solen er så rød, mor – Carl Nielsen (Traditionel) - 1915

Under stjernerne på himlen – Tommy Seebach - 2011

Dansevise – Grethe & Jørgen Ingmann -1963 (die wonnen destijds het songfestival)

De smukke unge mennesker – Kim Larsen - 1995

Ach, het zal jullie weinig interesseren, maar ik vind het leuk om te onthouden. Daarom dus op mijn blog. 

Thuis

Hoera, de chef is weer thuis! 

Hij belde gisteren al om negen uur 's morgens en ik kon hem niet halen. Echt niet, want ik had beloofd om drie andere koorleden op te halen voor onze laatste koordag. Niemand kon het die dag van mij overnemen, maar gelukkig kon onze dochter hem halen. Hij kon niet wachten!!

Het "systeem" werkt hier voortreffelijk. Zodra hij thuis was belde de ziekenhuiskliniek hier in de stad en er werd een afspraak gemaakt voor a.s. maandag. Voor de wondverzorging, de wond die naar ik hoop deze keer goed gaat genezen. 

De wond mag niet te zwaar belast worden. Ik schreef eerder dat we van bedkant verwisseld hadden. Nou, dat lukte niet echt na meer dan 50 jaar aan dezelfde kant geslapen te hebben en we ruilden terug. Hoe moet het dan met op die ene zij liggen?. De chef verlegde zijn hoofdkussen naar het voeteneind en voila, dat ging heel goed. Hij heeft best goed geslapen en de wond werd niet ingeklemd.

Nu moet hij zien de tijd door te komen zonder verveling, want veel mag hij niet doen. We zien wel. 

Als jij je zou vervelen dan kun je de legoset van de Sagrada Familia bestellen 😀😂

12060 delen voor een prijsje van iets meer dan 800 Euro. De liefhebbers staan al in de rij.

Maar tja, waar moet zo'n gevaarte staan? Ik heb een kleinzoon die een aantal legoprojecten gemaakt heeft, maar zijn vriendin vindt een plank genoeg om het ten toon te stellen ;-)

De lieve vrede wil ook wat.

Kammesjuk

Kammesjuk; zo'n echt Deens slang woord. Een vervorming van kammeraat of kamergenoot.

De chef ligt weer even een paar dagen in het ziekenhuis. Nog steeds die wond op z'n dij en bil maar deze keer geloven we allebei dat de laatste operatie helpt. Er is weer veel littekenweefsel weggehaald, de wond is "gekeerd??" zegt de chirurg en er is een stuk huid over de wond getrokken (oude mensen hebben los vel genoeg ;)). Ik telde...45 hechtingen. Ik hou de foto ervan maar voor mezelf 😀

Terug naar de kammesjuk. De chef ligt op een kamer van vier, maar in het begin waren ze maar met z'n tweeën. Zijn kammesjuk is een gepensioneerde majoor. Hij ligt tegenover hem en laat hij nu aan hetzelfde mankement lijden als de chef. Die twee kletsen heel wat af (als de ene of de andere niet slaapt). 

Het is wel een echte soldaat zegt de chef; zo-eentje die alles in het gareel wil hebben.

Hopelijk/waarschijnlijk mag de chef morgen naar huis. De hechtingen moeten 21 dagen blijven zitten.

Het ziekenhuis in Odense bestaat uit een paar hoge (15 etages) blokken, gangen, liften, 2 kantines, een winkel...maar ook de hele oude gebouwen met rode daken die nog steeds in gebruik zijn. Het geheel beslaat een enorme oppervlakte. Wie weet wat ermee gaat gebeuren als het nieuwe ziekenhuis eindelijk klaar is. Ik maakte deze foto vanaf de zesde etage. 

Ik rij wat af naar al die ziekenhuizen. Maandag bleef ik echter in Odense waar ik een paar uurtjes met schoondochter doorbracht. Koffie, even naar wat kringloopwinkeltjes, een lunch en toen dacht ik dat de chef mee naar huis mocht. Mooi niet; de operatie had zes uur geduurd en hij was nog helemaal groggy. 

Gelukkig is het de tijd van de lichte nachten. Fijn rijden. Een tijd die veel te snel voorbij gaat.

Deze foto maakte ik gisteren vanaf het balkon om kwart over elf in de avond.

Lyse nætter (lichte nachten): met Alberte Winding. 

Ze schreef over de vogels, het licht dat terugkwam, over wat verborgen was maar wat het hart terugbracht. Ze zag haar overleden moeder op het strand tussen de golven, de wind en de parasols. Je bent terug, je bent bij mij. Ik denk dat iedereen in dit land het kent. Ze schreef het in 1991.