Luchtvochtigheid.

Dit is ons "weer-station". Het hangt in de keuken tegen een buitenmuur en daarom geeft hij hier altijd een lagere temperatuur aan. In de kamer is het gelukkig warmer. Maar het gaat me om de luchtvochtigheid. 

Die wijst slechts 35% aan en dat is eigenlijk vrij laag. We hadden allebei dorst, een droge keel en droge lippen. 

Dan maar even googlen wat er aan te doen is. 35 % is feitelijk okay 's winters omdat de lucht dan kouder is en minder vocht bevat. Maar nu heb ik een paar vazen gevuld met water en een paar jampotjes met water onder de verwarming gezet. En het helpt echt. 

Oh ja, en 's winters niet te lang het raam open zetten, want dat geeft nog meer koude lucht. En de was binnen drogen, haha!

En het ís koud. Niet door de lage temperaturen maar door een venijnige oostenwind die hier nu al een week heerser is en nog niet van plan is om te vertrekken. 

De zon? Die hebben we al meer dan een week niet gezien. 

't Is toch waar: 

Langzaam sudderen.

De laatste zondag van januari. Het is koud en donker met temperaturen net onder nul. Het sneeuwt een beetje. Een goede dag om eten te maken dat tijd nodig heeft. De osso-buco staat te sudderen. Het begint al goed te ruiken. 

Ik heb twee breiwerkjes liggen, een paar goeie boeken en ook weer een puzzel op tafel. Met maar vijfhonderd stukjes; dat gaat ietsje sneller. Ik kreeg hem met de kerst van Casper en Emma.

Nog snel een foto op de valreep van de vorige die ik legde. Ik was al bezig om de puzzel weer in de doos te stoppen, maar maakte nog snel een foto van de moeilijkste puzzel die ik tot nu toe legde.  Van Wasgij....

Het is nog steeds januari....

De "fastelavnstønder", houten vaten voor vastenavond, staan in de winkels. Om te beschilderen en te versieren, te vullen met sinaasappels en snoep; klaar om kapot te meppen en kattenkoning(in) te worden. Maar dat is pas over een maand.

Een nieuw begin..

 Begyndelser, oftewel Begin. Zo heet de nieuwe film met Trine Dyrmose en David Dencik.

Ane en Thomas staan op het punt om te scheiden, maar hebben het nog niet verteld aan de kinderen. Thomas wil net intrekken bij zijn vriendin als Ane een invaliderende hersenaanval krijgt. Ze besluiten om samen te blijven zolang Ane hulp nodig heeft. Ze moeten een nieuwe werkelijkheid onder ogen zien. Ondanks alles, een positieve film met een goed einde.

Prachtig acteerwerk. Een sterke film over hoe een leven in een fractie van een seconde kan veranderen. 

Fijn samen met mijn dochter. De chef houdt meer van action ;-)

PS: Het stormt nog steeds. De tussendeuren aan de oostzijde van ons huis hou ik dicht want de wind waait door de kieren heen. Nou ja, dit liever dan sneeuw en ijs.

Dan gaan de Denen zingen...

Als er onrust heerst, als de Denen zich bedreigd voelen, juist ja, dan gaan ze liedjes schrijven en zingen. Er staan er veel in het "Højskole-sanbog" en we zongen er een aantal vandaag.

Tijdens WWII zong Liva Weel "Man binder os på mund og hånd"- Men bindt onze mond en handen. En "Kringsatt av fjender"- Omringd door vijanden. Meer dan twintig staan er op dit moment in het zangboek en van onze generatie kent iedereen die.

Vandaag zongen we ook "Det haver så nyenligen regnet" - het heeft onlangs geregend". Omdat de Deense taal voor velen (oa de Duitsers) moeilijk te verstaan was, snapten zij niet dat het een protestzang was en schonken er geen aandacht aan.

Nou, even genoeg over al die Trump-toestanden. (By the way, iedereen heeft het wat moeilijk met Mark Rutte 😕) Dat laat ik ook maar even liggen.

Het stormt hier en de wind is ijskoud. De chef zit op de makerspace; ik heb groentesoep gemaakt en vanavond ga ik naar de film met m'n dochter. Een nieuwe Deense film, Begyndelsen oftewel Het Begin. 

Onrust in het land

Je kunt hier geen krant openen of naar het nieuws luisteren dat niet over Groenland gaat. De kleine bevolking van het grootste eiland ter wereld wil bij het koninkrijk Denemarken blijven horen. Natuurlijk ook omdat ze op die mannier verzekerd zijn van dezelfde sociale voorzieningen als hier. Ziekenhuis, onderwijs, politie, bijstand, de inwoners zijn immers een deel van ons land. Ze beheersen naast het Groenlands ook de Deense taal. Ze studeren hier en ongeveer een derde van de Groenlandse bevolking werkt en woont hier. 

Maar Trump wil het eiland hebben! Hij meent dat Denemarken het eiland niet kan verdedigen. Nee, natuurlijk kunnen wij dat niet alleen. Daarom werd er bij het oprichten van de NAVO besloten dat de USA een militaire basis kreeg in Groenland. Die grote basis is er nog steeds, maar tot voor kort hebben de Amerikanen er maar weinig aandacht aan geschonken. Verlaten jeeps en ander matriaal staan rondom op het terrein te verroesten en de basis lag er tot voor kort verlaten heen. 

Totdat, nou ja dat hebben jullie ook gelezen en gehoord. Amerika moet groter worden , make it great..ahum. Hij weet niet waar hij het over heeft. Denemarken heeft al sinds 1950 een Sirius-patrouille. Een speciale militaire eenheid die de enorme onbewoonde gebieden van het noordelijke eiland bewaken. Ja, dat gaat inderdaad met hondesleeën, omdat al het andere materiaal bevriest, er geen wegen zijn en voor het meeste is het terrein moeilijk begaanbaar.

"De slee-patrouille handhaaft de soevereniteit van de gemene best over Noord-Oost Groenland. Jaarlijks legt men 15.000- 20.000 km af met de hondeslee. Sinds 1950 is er meer dan 1 miljoen kilometer met de hondenslee afgelegd langs de onbewoonde kusten in Noord- en Noordoostgroenland".

Voor veel landen is Groenland ver weg; voor ons niet. Daarbij komt ook nog dat we de Oostzee moeten beschermen. Samen met de Noren, Zweden, Finnen, de Duitsers en de Baltische landen. Want daarin is Poetin geïnteresseerd. Hij heeft tot nu toe niks met Groenland en dat er Chinese en Russische schepen voor anker liggen is niet waar. Die zouden vastvriezen. Het Deense eiland Bornholm wordt versterkt, dat ligt midden in de Oostzee en het arme Oekraïne ligt hier ook maar een vogelvlucht vandaan. 

Als Trump Groenland wil, dan neemt Rusland Oekraïne. En dan de Baltische staten en dan wil Trump de Faro-eilanden en misschien IJsland en dan, ja dan gaan we allemaal het schip in. 

Alleen omdat hij zijn kop op de mount Rushmore. wil hebben. Zucht.

Het moest me even van het hart.

Twee cadeau's verzilverd.

De kaartjes voor twee events die wij kregen bij onze gouden bruiloft werden de afgelopen dagen gebruikt. Fijn toch dat je zoiets leuks krijgt en goed uitgezocht door onze kinders en hun gezinnetjes.

Conrad Molden, standup. Daar konden wij vreselijk mee lachen. Grotendeels in heel goed verstaanbaar Engels stak hij de draak met Deense gewoontes, begrippen en de Deense taal, die volgens hem geen officiële taal is, want dat staat niet in de grondwet. Omdat het hier in de stad plaats vond konden we er met de fiets naar toe!

En gisteren in Odense het concert van Frankie Moreno. Een Amerikaanse zanger met band. In het prachtige Odeon waar ik nog nooit geweest was. Een muziek en theaterhuis om U tegen te zeggen.

Omdat de chef wat moeilijk loopt (het ging overigens veel beter dan verwacht), kwam Jeff ons van de trein halen en zette ons voor de ingang af. Die ingang bereik je met de auto het gemakkelijkst via de enorme parkeergarage. Zo groot dat ik er verdwaald in zou raken.

Hij haalde ons ook weer op en we kregen een heerlijke maaltijd voorgeschoteld bij hem thuis. Ook Ivona en Philip waren van de partij. En dan weer naar huis, met de trein. Zonder vertraging en zonder in bussen te moeten overstappen omdat de trein niet reed. Het was anders raak in dit land; naar het noorden en naar het westen reden de treinen gewoonweg niet. Vanwege werkzaamheden, storingen en ga maar door. Hadden wij even geluk!

Een vol weekend.

 Dat wordt een vol weekend. 

Wij kregen op onze gouden bruiloft in augustus kaartjes voor twee verschillende voorstellingen/concerten. Allebij in januari en toevallig een beetje dicht op elkaar.

Vanavond gaan we naar het Eksercerhuis hier in de stad waar Conrad Molden, een stand-up komiek uit Engeland, de draak steekt met Denemarken. Ik ben benieuwd. English en "Danglies" 😂😅.  We zitten op rij vijf !

Zondag is het optreden van de zanger Frankie Moreno, "Elvis for a day". Dat is in het Odeon theater in Odense. We nemen de trein en zoonlief brengt ons naar het theater waar hij ons later ook weer ophaalt.

Fijne cadeaus zijn het; lief en goed bedacht.

Over dat alles zal ik maandag wel schrijven. Eerst maar genieten.