Het lekt! ...niet meer!

Nadat ik gisteren gedoucht had maakte ik de badkamer nog even goed schoon. Ik spoelde de douche met de handdouche totdat de chef riep: het lekt! Het water druppelt in de bijkeuken!

Oef; de badkamer is van 2002; al een oudje dus. Maar voor ons fungeert het gewoon nog goed. Behalve dan die lekkage. De chef probeerde een paar metselaars, tegelzetters en lieden die schreven verstand van voegen te hebben, maar er was weinig respons. Toen belden we onze heel handige dochter. Die kwam, zag, werkte en overwon!. Nieuwe cementvoegen in de doucheruimte en siliconevoegen langs de tegelmuren. Duizendmaal dank. En het lekt niet meer; net geprobeerd.

Hieronder het fiets/wandelpad naar de Netto. Paardenbloemen mogen tegenwoordig blijven staan. Het is namelijk goed bijenvoedsel. En die gele bloemen kleuren toch goed bij die groene bomen en die blauwe lucht nietwaar.

De chef is vandaag jarig; hoera!! Dat vieren we morgen want vandaag was het bloedprikken, antibiotica vervangen in de kliniek en door naar OUH ziekenhuis waar ze gelukkig hebben besloten om vrijdag 8 mei die open wond te hechten met wat plastic chirurgie. Plaatselijke verdoving, dus hij kan na afloop mooi mee naar huis. Allez, dat kan er ook nog wel bij.

Morgen komen de kinderen en die al-zo-grote kleinkinderen. We hebben smørrebrød besteld en ik koop ijs en fruit. Lekker gemakkelijk. 

Alle hoeken gezien.

Ik denk dat ik zowat alle hoeken van Kolding ziekenhuis heb gezien. Gisteren weer, want het infuus dat direct in de hals van de chef zit liet los. Een van de hechtigen was verdwenen. Een verpleegster in de ziekenhuiskliniek belde naar het OUH en die maakten meteen een afspraak voor hem in Kolding. Wat snelheid en samenwerking betreft is het allemaal uitstekend. 

Een onderzoekkamer på de hartafdeling. De anæsthesist besloot dat het behandeldt moest worden op zíjn afdeling. Wachten op de porteur, want je mag niet zomaar die afdeling binnenkomen. 

Ziezo, hij heeft weer nieuwe hechtingen. Tot de 7.mei, want dan wordt zijn toestand op nieuw bekeken, gescand en gewaardeerd. Het gaat beter, maar nog lang niet goed. 

Lentefoto's.

Nog net geknipt voor de bloesem er weer afdwaalt. Het pad met de echte Japanse kersenbomen. In totaal staan er meer dan twintig. Vijf minuten van ons huis vandaan.

ik kijk naar links

en dan naar rechts

Een strakblauwe lucht.

Aan het lijntje..

Afspraken! 

In de ziekenhuiskliniek; in het OUH ziekenhuis, met de hartspecialist, met de huisarts....en daar tussendoor mijn gym, mijn intervalwandeling, het koor, de musicalavond med kleindochter, verjaardagskoffie bij een vriendin, de komende verjaardagsviering van de chef die we een dag verschoven hebben.

Een confirmatie die we moesten overslaan; kaartjes voor een muzikale avond heb ik aan dochter gegeven..niet alles kan immers.

Maar zolang het goed gaat met de chef hoor je mij niet klagen. Nog twee weken aan het infuus, zucht hij. 

Wat wel kan en ook gebeurt is dat Carl komt als het hem uitkomt en het tuinwerk doet. Vandaag snoeide hij de heg in de moestuin. Voorzichtig, zodat de vogeltjes kunnen blijven zitten waar ze zitten. Hoera voor dat en hoera voor Carl. 

Eigenlijk wilde ik de bloembakken vullen vandaag, maar er waait een koude wind. Dan maar een andere dag. Nou ja; ik ga butterchicken maken. Heet eten bij een koude wind. Lekker.

 

Domme besparing.

Als ik niet iets voor mijn zus moest uitzoeken dan had ik er niet bij stilgestaan. Nu wel. De gemeente besloot om op de papieren toerist-informatie te besparen en alle foldertjes te verwijderen. Ooit hadden we een "echte" VVV, in het Oude Raadhuis. Die VVV werd verplaatst naar de bibilotheek; ergo, een medewerker minder nodig, want de bibliotheek-medewerkers konden ook info geven. Maar helaas; het hele zaakje ligt nu onder Buisiness Fredericia in een onzichtbaar pand waar niemand van weet (behalve de mensen die er werken).

Uh; ik dacht dat de stad juist toeristen naar zich toe wou trekken. "Ach, iedereen googlet toch" zegt men. "Of ze gebruiken google maps". Maar als ik in een vreemde plaats kom dan zie ik toch graag een overzichtskaart om te zien hoe de stad er uit ziet. En die borden zijn er ook niet meer!

"Oeps mevrouw, daar hebt u gelijk in. We zullen het een overbrengen aan" ...tja aan wie denk ik dan.

Ik vind het een domme besparing. 

Hij vast ook.

Weer thuis

"Elvis has left the building"; de chef heeft afscheid genomen van de hart-afdeling in het OUH en is gelukkig weer thuis! Natuurlijk nog wel onder strenge contrôle via de lokale ziekenhuiskliniek.

Bloed afnemen, antibiotica vervangen, nieuwe slangetjes monteren enz.

We kregen een hele vracht met spullen mee naar huis. De antibiotica ligt in de koelkast en moet zelf worden meegebracht; elke dag een nieuwe zak mee in een koeltas.

Thuis; met een draadloze pacemaker die via de lies direct midden in het hart geplaatst is!!

Over vier maanden kunnen ze zien of deze pacemaker goed werkt , anders moet er weer een "ouderwetse" geplaatst worden.

Een overgang van ziekenhuis naar "thuis" is heerlijk maar toch ook een verandering waar hij (en ik) aan moeten wennen. Het hele ziekenverloop gaat niet "in je kouwe kleren zitten".

Vandaag kwamen de kinderen en schoonkinderen even langs; wij aten "stegt flæsk med persillesaus",
een lievelingetje van de chef en ik hoop dat hij vannacht net zo goed kan slapen als gisteren. 

Elke dag een nieuwe dag en het is lente.

Reddet på stregen.

In het Nederlands : op het nippertje gered. 

Nu gaat het snel; veel sneller dan verwacht. Het infectiegetal is ver onder de toegestane 10, nu 7 en vandaag wordt de draadloze pacemaker ingevoerd. Het plan is dat hij dan morgen al naar huis mag!!! Wel met een zakje dat om zijn nek hangt met antibiotica wat iedere dag vervangen moet worden. In ieder geval tot de 6.mei. Morgen ga ik mee naar het uitschrijvings-gesprek.

De zeevaarder komt thuis; ik sta niet meer uit te staren over een eindeloze zee. 

Dankzij een heel professionele en comptetente behandling. Maar goed dat we zo'n universiteits-ziekenhuis hebben. Ik ga chocolade kopen voor de afdeling; bloemen voor in huis en verse etenswaren.