Hartafdeling

Ach ach ach; Mijn lieve chef ligt weer in het ziekenhuis. Hij heeft hartfalen en ook al probeerden we van alles ging het steeds verder achteruit. Dat werd maandag dus een ziekenhuis-opname en nu ligt hij aan het infuus. Arme hij en ook een beetje arme mij, want het knaagt ook aan mijn zenuwen. 

Het is Kolding ziekenhuis en ze zijn de snelweg aan het uitbreiden. Dat geeft heel veel files, maar gelukkig is er nog de mooie, heuvelachtige en slingerende oude landweg en die neem ik dan maar. 

Wat hebben wij toch lieve en zorgzame kinderen en kleinkinderen. Sandra bezocht hem meteen maandagavond, Jeff kwam gisteren uit Odense op bezoek, Casper belde of hij hem naar een verkiezingspunt kon rijden en Caroline en ik gingen gisteren naar de musicalavond.

Het stemmen gaf hij op. Deels omdat het infuus dan afgekoppeld moest worden en ook omdat het rijden langer duurt vanwege de weg-werkzaamheden.

Er is gekozen in dit land; nu moeten de puzzelstukjes nog een geheel gaan vormen. Dat kan best ingewikkeld worden. We zien het wel. In een interregnum staan veel zaken even stil.