Hoe het hier nu gaat?!

Even een berichtje van mij. Ik schreef al dat het hart van de chef "op" is, en dat was en is voor hem en voor mij toch een grotere shock dan gedacht. Maandag mocht ik hem mee naar huis nemen en we volgen een plan. Om de drie dagen een diuretisch infuus (Furix), om het vocht in zijn lichaam af te voeren. Dat helpt pt goed. En de chefarts (hartspecialist) zei dat hij nog jong was (;-) en plande een speciale hartscanning voor hem. Dat is morgen, in Vejle ziekenhuis. Misschien, heel misschien kan er toch nog een andere pacemaker geplaatst worden die de longenfunctie beter beheerst. En misschien, heel misschien geeft hem dat wat meer tijd om te leven. Onze dagen zijn gevuld met ziekenhuisbezoeken, van medische specialisten tot bloedprikken en meer van dat.

Zolang er leven is, is er hoop, nietwaar?

Gelukkig zijn er ook gewone dagen en dingen:

Caroline en Mark waren een weekje in Italië en poes Nala was hier. Juist toen het erg warm was; ook Denemarken kreeg een hittegolf. De deuren en ramen stonden maar een klein beetje open want Nala is een binnenkat. De ventilator hielp wel een beetje.

Twee keer gingen we lunchen (brunchen) deze week. Lekker buiten; op de markt en in het centrum.

Ik heb nog steeds volop stokrozen. In de groentetuin waar alles groeit wat niet moet groeien en de rest verdort.

Het gras werd gisteren gemaaid door Carl (ons robotje wil niet werken...grr) en nu hebben een geel hooiveld.

De aardbeien van Deense grond zijn heel groot, zoet en sappig. Het seizoen loopt ten einde.

En ikzelf? Mijn kriebelhoest komt door een kleine breuk in mijn slokdarm (middenrif) waardoor maagzuur er voor zorgt dat er zich slijm op mijn stembanden zet. Maar daar zijn gelukkig pilletjes voor ;-)(. Hoop voor mijn "zangstem" hoera!