Gisteren kregen we de sleutels van onze flat en dat voelt: vreemd, raar, angstig, droevig en blij. De flat is helemaal geschilderd; er ligt een nieuwe houten vloer in alle vertrekken. Alles is gecontroleerd en werkt. Alles is opgeschreven en genoteerd. De flat is klaar... MAAR..
De woningmarkt ligt stil; er gebeurt gewoonweg geen fluit. In de hele stad en omgeving wordt geen huis verkocht.
Eerst gaven we de vakantie de schuld, toen de warmte en nu?? tja. Het is afwachten. Gelukkig hebben we een buffer om de tijd te kunnen overbruggen maar je zit in een "niet weten waar je aan toe bent" periode.
Ik ben blij dat we de zomer nog in ons heerlijke huis wonen; maar ik ben het "zat" om het gras tussen de tegels van onze grote oprit en de terassen te verwijderen.
Ik vind het heerlijk om de was te zien wapperen aan de droogmolen, maar ik krijg de kriebels van al die struiken die eigenlijk gesnoeid moeten worden.
Laten we hopen dat de woningmarkt snel op gang komt.
De chef ziet het rustiger aan dan ik; de makelaar zegt dat het echt wel verkocht wordt; dat hoop ik!
Hier in de directe omgeving is alles wat je hart begeert. Hier de grote vijver bijvoorbeeld.
Ingezoomed: hier zie je de familie Zwaan. Vijf jonge zwanen waren er dit jaar.
Tuurlijk wordt het huis verkocht maar ik snap je zorgen en onrust. Verhuizen is sowieso een enorme emotionele toestand en je hebt nogal veel.op je bordje gekregen het laatste jaar. Ik duim voor een snelle verkoop Dorien. Houd moed.
BeantwoordenVerwijderen