Voorzien van hoestbonbons ging ik gisterenavond naar de voorlezing van Kasper Thomsen in onze lokale bibliotheek. En wat was het interessant!! (ik hoestte niet en heb niemand besmet denk ik). Het ging over het breien; hier heet dat "at strikke" met de naam: "Den Vandrende Strikker", De Wandelende Breier.
De tekst bij dit schilderij uit 1855 luidt: Tegenwoordig wordt breien met een hobby geassocieerd, maar in vroegere tijden was het een praktisch en noodzakelijk ambacht - en dat verandert ook onze opvatting om de genderdynamiek die met breien gepaard gaat.
Kasper Thomsen heeft een mastergraad in geschiedenis en religion en tijdens zijn studie werkte hij als vrijwiller in "den Gamle By" in Aarhus. Dit is een "levend" openluchtmuseum. Kasper liep als ambachtsmand door de straten en moest leren breien, want elk uur van de dag moest destijds gebruikt worden om warme kleding te maken. De vissers breiden terwijl ze wachten tot de vissen in het net raakten, de soldaat die op wacht stond breide, de schaapsherders breiden en ga zo door.
De verteller had tientallen anekdotes en vertellingen over wie, wat en waar en het was zo interessant dat de tijd voorbij vloog.
Mijn moeder breide truien en mijn ene oma voorzag ons van warme wollen borstrokken.
Kasper had ook voorbeelden bij van breiwerk. Op naald 0,5 !! of die op vier lange breinaalden (75cm) om rond te breien.
Het is jammer dat er niet veel oud breiwerk bewaard is gebleven. Alles wat versleten was werd namelijk hergebruikt. Wat overblijft zijn de schilderijen van dat handwerk.
Ik ga er nu eens naar kijken ;-)




Voor jou, als echte breister, moet het helemaal eens topavond zijn geweest. Voor mij als niet- breister lijkt het me ook reuze interessant. De borstrokken herinner ik me ook nog goed, we hadden zelfs gebreide overbroekjes!
BeantwoordenVerwijderenWat een fijne avond zal dat zijn geweest. Leuke man met interessant verhaal.
BeantwoordenVerwijderenInderdaad breien was een noodzaak om kleding te verwerven.
BeantwoordenVerwijderenHet spreekwoord is niet voor niks een vrouwen hand en een paarden tand staan nooit stil.
Ik liep ook in zelfgebreide sokken en ook wel zelf gemaakte kleding, die prima was te dragen.
Het had wel iets gezelligs in de stille kamer, kachel aan en het tikken van de breinaalden. Hans