Tak. Nee geen stuk van een boom maar het Deense woord voor bedankt. Ik geloof dat er weinig landen zijn die zoveel "tak" zeggen als de Scandinaviërs. Dat was even wennnen in het begin, nu is het en natuurlijk deel van alledag (iets dat je nooit mag vergeten om te zeggen)
Tak for mad (voor het eten) Tak for sidst (laatst) Tak for i dag (vandaag) Tak for gaven (cadeau) Tak for opmerksomheden (aandacht) Tak for dig (jou) Tak for i aften (deze avond) Tak for blomsterne (bloemen).....om er een paar te noemen....
Wij hadden lunch-gasten. Die brachten tulpen mee en een literfles bier...dus...zie foto.
Het was heel gezellig. Een simpele lunch met croissantjes, garnalen- en kippensalade en een zelfgebakken perentaart bij de koffie tot slot.
Tak fordi vi måtte komme (Dank je wel dat we mochten komen) zei het bezoek.
Tak for besøget (Bedankt voor jullie bezoek) zeiden wij.
😍 Tak fordi I læser med (Bedankt dat jullie meelezen).
Dit is ons "weer-station". Het hangt in de keuken tegen een buitenmuur en daarom geeft hij hier altijd een lagere temperatuur aan. In de kamer is het gelukkig warmer. Maar het gaat me om de luchtvochtigheid.
Die wijst slechts 35% aan en dat is eigenlijk vrij laag. We hadden allebei dorst, een droge keel en droge lippen.
Dan maar even googlen wat er aan te doen is. 35 % is feitelijk okay 's winters omdat de lucht dan kouder is en minder vocht bevat. Maar nu heb ik een paar vazen gevuld met water en een paar jampotjes met water onder de verwarming gezet. En het helpt echt.
Oh ja, en 's winters niet te lang het raam open zetten, want dat geeft nog meer koude lucht. En de was binnen drogen, haha!
En het ís koud. Niet door de lage temperaturen maar door een venijnige oostenwind die hier nu al een week heerser is en nog niet van plan is om te vertrekken.
De zon? Die hebben we al meer dan een week niet gezien.
De laatste zondag van januari. Het is koud en donker met temperaturen net onder nul. Het sneeuwt een beetje. Een goede dag om eten te maken dat tijd nodig heeft. De osso-buco staat te sudderen. Het begint al goed te ruiken.
Ik heb twee breiwerkjes liggen, een paar goeie boeken en ook weer een puzzel op tafel. Met maar vijfhonderd stukjes; dat gaat ietsje sneller. Ik kreeg hem met de kerst van Casper en Emma.
Nog snel een foto op de valreep van de vorige die ik legde. Ik was al bezig om de puzzel weer in de doos te stoppen, maar maakte nog snel een foto van de moeilijkste puzzel die ik tot nu toe legde. Van Wasgij....
Het is nog steeds januari....
De "fastelavnstønder", houten vaten voor vastenavond, staan in de winkels. Om te beschilderen en te versieren, te vullen met sinaasappels en snoep; klaar om kapot te meppen en kattenkoning(in) te worden. Maar dat is pas over een maand.
Begyndelser, oftewel Begin. Zo heet de nieuwe film met Trine Dyrmose en David Dencik.
Ane en Thomas staan op het punt om te scheiden, maar hebben het nog niet verteld aan de kinderen. Thomas wil net intrekken bij zijn vriendin als Ane een invaliderende hersenaanval krijgt. Ze besluiten om samen te blijven zolang Ane hulp nodig heeft. Ze moeten een nieuwe werkelijkheid onder ogen zien. Ondanks alles, een positieve film met een goed einde.
Prachtig acteerwerk. Een sterke film over hoe een leven in een fractie van een seconde kan veranderen.
Fijn samen met mijn dochter. De chef houdt meer van action ;-)
PS: Het stormt nog steeds. De tussendeuren aan de oostzijde van ons huis hou ik dicht want de wind waait door de kieren heen. Nou ja, dit liever dan sneeuw en ijs.
Als er onrust heerst, als de Denen zich bedreigd voelen, juist ja, dan gaan ze liedjes schrijven en zingen. Er staan er veel in het "Højskole-sanbog" en we zongen er een aantal vandaag.
Tijdens WWII zong Liva Weel "Man binder os på mund og hånd"- Men bindt onze mond en handen. En "Kringsatt av fjender"- Omringd door vijanden. Meer dan twintig staan er op dit moment in het zangboek en van onze generatie kent iedereen die.
Vandaag zongen we ook "Det haver så nyenligen regnet" - het heeft onlangs geregend". Omdat de Deense taal voor velen (oa de Duitsers) moeilijk te verstaan was, snapten zij niet dat het een protestzang was en schonken er geen aandacht aan.
Nou, even genoeg over al die Trump-toestanden. (By the way, iedereen heeft het wat moeilijk met Mark Rutte 😕) Dat laat ik ook maar even liggen.
Het stormt hier en de wind is ijskoud. De chef zit op de makerspace; ik heb groentesoep gemaakt en vanavond ga ik naar de film met m'n dochter. Een nieuwe Deense film, Begyndelsen oftewel Het Begin.
Je kunt hier geen krant openen of naar het nieuws luisteren dat niet over Groenland gaat. De kleine bevolking van het grootste eiland ter wereld wil bij het koninkrijk Denemarken blijven horen. Natuurlijk ook omdat ze op die mannier verzekerd zijn van dezelfde sociale voorzieningen als hier. Ziekenhuis, onderwijs, politie, bijstand, de inwoners zijn immers een deel van ons land. Ze beheersen naast het Groenlands ook de Deense taal. Ze studeren hier en ongeveer een derde van de Groenlandse bevolking werkt en woont hier.
Maar Trump wil het eiland hebben! Hij meent dat Denemarken het eiland niet kan verdedigen. Nee, natuurlijk kunnen wij dat niet alleen. Daarom werd er bij het oprichten van de NAVO besloten dat de USA een militaire basis kreeg in Groenland. Die grote basis is er nog steeds, maar tot voor kort hebben de Amerikanen er maar weinig aandacht aan geschonken. Verlaten jeeps en ander matriaal staan rondom op het terrein te verroesten en de basis lag er tot voor kort verlaten heen.
Totdat, nou ja dat hebben jullie ook gelezen en gehoord. Amerika moet groter worden , make it great..ahum. Hij weet niet waar hij het over heeft. Denemarken heeft al sinds 1950 een Sirius-patrouille. Een speciale militaire eenheid die de enorme onbewoonde gebieden van het noordelijke eiland bewaken. Ja, dat gaat inderdaad met hondesleeën, omdat al het andere materiaal bevriest, er geen wegen zijn en voor het meeste is het terrein moeilijk begaanbaar.
"De slee-patrouille handhaaft de soevereniteit van de gemene best over Noord-Oost Groenland. Jaarlijks legt men 15.000- 20.000 km af met de hondeslee. Sinds 1950 is er meer dan 1 miljoen kilometer met de hondenslee afgelegd langs de onbewoonde kusten in Noord- en Noordoostgroenland".
Voor veel landen is Groenland ver weg; voor ons niet. Daarbij komt ook nog dat we de Oostzee moeten beschermen. Samen met de Noren, Zweden, Finnen, de Duitsers en de Baltische landen. Want daarin is Poetin geïnteresseerd. Hij heeft tot nu toe niks met Groenland en dat er Chinese en Russische schepen voor anker liggen is niet waar. Die zouden vastvriezen. Het Deense eiland Bornholm wordt versterkt, dat ligt midden in de Oostzee en het arme Oekraïne ligt hier ook maar een vogelvlucht vandaan.
Als Trump Groenland wil, dan neemt Rusland Oekraïne. En dan de Baltische staten en dan wil Trump de Faro-eilanden en misschien IJsland en dan, ja dan gaan we allemaal het schip in.
Alleen omdat hij zijn kop op de mount Rushmore. wil hebben. Zucht.
De kaartjes voor twee events die wij kregen bij onze gouden bruiloft werden de afgelopen dagen gebruikt. Fijn toch dat je zoiets leuks krijgt en goed uitgezocht door onze kinders en hun gezinnetjes.
Conrad Molden, standup. Daar konden wij vreselijk mee lachen. Grotendeels in heel goed verstaanbaar Engels stak hij de draak met Deense gewoontes, begrippen en de Deense taal, die volgens hem geen officiële taal is, want dat staat niet in de grondwet. Omdat het hier in de stad plaats vond konden we er met de fiets naar toe!
En gisteren in Odense het concert van Frankie Moreno. Een Amerikaanse zanger met band. In het prachtige Odeon waar ik nog nooit geweest was. Een muziek en theaterhuis om U tegen te zeggen.
Omdat de chef wat moeilijk loopt (het ging overigens veel beter dan verwacht), kwam Jeff ons van de trein halen en zette ons voor de ingang af. Die ingang bereik je met de auto het gemakkelijkst via de enorme parkeergarage. Zo groot dat ik er verdwaald in zou raken.
Hij haalde ons ook weer op en we kregen een heerlijke maaltijd voorgeschoteld bij hem thuis. Ook Ivona en Philip waren van de partij. En dan weer naar huis, met de trein. Zonder vertraging en zonder in bussen te moeten overstappen omdat de trein niet reed. Het was anders raak in dit land; naar het noorden en naar het westen reden de treinen gewoonweg niet. Vanwege werkzaamheden, storingen en ga maar door. Hadden wij even geluk!
Wij kregen op onze gouden bruiloft in augustus kaartjes voor twee verschillende voorstellingen/concerten. Allebij in januari en toevallig een beetje dicht op elkaar.
Vanavond gaan we naar het Eksercerhuis hier in de stad waar Conrad Molden, een stand-up komiek uit Engeland, de draak steekt met Denemarken. Ik ben benieuwd. English en "Danglies" 😂😅. We zitten op rij vijf !
Zondag is het optreden van de zanger Frankie Moreno, "Elvis for a day". Dat is in het Odeon theater in Odense. We nemen de trein en zoonlief brengt ons naar het theater waar hij ons later ook weer ophaalt.
Fijne cadeaus zijn het; lief en goed bedacht.
Over dat alles zal ik maandag wel schrijven. Eerst maar genieten.
Maandag de twaalfde januari werd onze dochter 50! 💓
Ik vind het toch een vreemde gewaarwording, want mijn eigen 50'ste verjaardag lijkt nog helemaal niet ver weg. Wij mochten op het eten eten komen, samen met de haar kinderen met aanhang. Wat was het weer fijn.
Het verjaardagsfeest had ze van de zomer al gevierd samen met Per. Weet je nog, in die grote tent met muziek en een hoop mensen. In de zomer toen de lichte nachten op het einde liepen, maar de avonden nog warm waren. Deze maandag lag er weer een pak sneeuw; dat gebeurt wel vaker op haar verjaardag.
Carl had nog kerstcadeautjes voor iedereen; die was hij vergeten om onder de boom te leggen op eerste kerstdag. Haha.
Wij kregen een mooie doos met heerlijke chokolade. (zo blijf je aan het snoepen).
Nu is de dooi ingezet. Toch fijner dan die mooie witte wereld en minder lastig.
Gisteren moest ik eigenlijk naar mijn interval wandeling, maar na drie keer uitschuiven op de trottoirs heb ik het opgegeven. Dan maar vandaag een flinke wandeling maken. Op diverse plaatsen in het land is er sprake van aquaplaning vanwege de gesmolten sneeuw.
En ik kan naar de stad fietsen vanmiddag, waar mijn vroegere collega Bodil de oude garde van de "dagpleje-tilsynsførende" (zo heette dat destijds) heeft uitgenodigd op de koffie.
zondag 11 januari 2026
Het is nog steeds echt winterweer. Sneeuw en harde vorst. Het is tenslotte januari..
Kerst en oud-en-nieuw zijn nauwelijks voorbij voordat de winkels vol liggen met carnaval spullen. Carnaval is hier een kinderfeest en dat zie je aan de verkledingen.
Voor de grotere zijn er weer fastlavnsboller bij de bakker. Allerlei variaties.
Ik wacht nog even...fastelavn staat nog niet op de stoep.
Zo, ik zit. Eindelijk weer tijd voor een blogje. De eerste volle week van januari zat vol met van alles. Maandag begon de gym weer en ik ploegde door de sneeuw. Met de fiets aan de hand en af en toe een stukje fietsend.
Het verkeer was nog niet gewend aan de sneeuwval, dus het was 's morgens vroeg stapvoets rijden naar de kliniek voor de verzorging van de wond van de chef. Oh wat gaat dat genezen langzaam.
Dinsdag de interval wandeling. Het weer was mooi; de zon scheen en de sneeuw kraakte onder je voeten. We waren maar met een man of 12; een kleine groep dus.
Woensdag was er eerst de breiclub; altijd gezellig maar wel met de auto door de hevige sneeuwval. Met een veger in de auto en een voorruit afdekhoes in de kofferbak.
Later op de dag moest de chef naar het ziekenhuis in Vejle. Wat hadden we ons toch zorgen gemaakt. Afgelopen vrijdag werd hij door de scanner in Middelfart ziekenhuis gehaald omdat hij zo'n pijn in zijn borst had en maandag werd hij gebeld dat hij zich moest melden in Vejle ziekenhuis; op de kanker afdeling! Dat was flink schrikken en ik sliep twee nachten heeel slecht.
Het bleef die dag maar sneeuwen. Dochterlief wilde graag mee en reed naar Vejle. Over besneeuwde wegen en een wind die het nog erger maakte langs die open velden.
Gelukkig!!! was er niets ernstigs aan de hand. Het borstweefsel is opgezet en pijnlijk, maar dat trekt vanzelf weg over...tja ..het kan wel een paar maanden duren meneer. Ach, de blijdschap overwon dit euvel gemakkelijk!
En het bleef maar sneeuwen. Alleen de straten en wegen waar de bus rijdt worden hier schoongeveegd. Op de andere plaatsen wordt de sneeuw platgereden en blijft gewoon liggen. En nee, de scholen gaan hier niet dicht. Dan maar lopend naar school... (of naar werk en kantoor).
Wel leuk voor de kinderen. De slee mag mee naar school en in onze stad kun je op heel veel plaatsen met een slee naar beneden suizen.
De stoep en onze grote oprit (poeha) heb ik met de sneeuwschuiver grotendeels sneeuwvrij, voor zolang het duurt. Het strooizout is uitverkocht.
Vandaag begon het koor weer. We waren er bijna allemaal. Fijn om weer te zingen. We hadden een oudje van Björn Afzelius op het program. Deze Zweed is veel te vroeg gestorven maar liet een schat aan liederen na. O.a.dit; een "lied voor de vrijheid" original "Du er det fineste jeg vet". Hij zingt dit niet zelf, maar dit was de enigste video die een vertaling in het Engels had. Sorry; die vent kan niet zingen...:((
Ik reed zojuist de chef naar de "Makerspace" en het "Repair café" waar hij als vrijwilliger werkt, ging even de stad in om een cadeautje voor onze bijna jarige dochter te kopen en vond een paar (afgeprijsde) laarzen met rubberzolen bij de schoenenzaak. Ik sta graag stevig in en op mijn schoenen ;-)
Een PS'je. Middelfart; Kolding en Vejle ziekenhuis zitten onder een hoed; het ziekenhuis Lillebælt. De ziekenhuizen hebben allemaal hun specialisatie. Odense is het bijhorende universiteits-ziekenhuis.
De auto kreeg een jasje aan. Brrr, wat is het koud. We hebben een half uur staan werken om hem te ont-ijzen. Ik wandelde naar Biltema en kocht deze hoes. Wandelen, met een dikke legging onder mijn lange broek. De vorst blijft nog een tijdje aanhouden zegt de weerman.
Hier geen oudejaarsconference maar de Revu. Revy op z'n Deens. Op vijf/zes plaatsen in het land wordt er een Revu opgezet in de zomermaanden en met oudjaar laten ze er een of twee zien op de tv. Heerlijke satire, zang en dans. Zo knap gemaakt. Twee uren genieten. Lachen maar! Met een glas champagne erbij. Verder hopen we maar dat het dit jaar wat beter gaat qua gezondheid voor de chef. We zaten gisteren, inderdaad op Nieuwjaarsdag, al om 9 uur bij de kliniek. Voor weer eens een keer wondverzorging. Die wond, die wond...grr.
Maar ja, als het niets ergers is dan teken ik ervoor.
Het is weer januari: mijn puzzelmaand. Ik kreeg er twee met de kerst. Een van Casper en een van Lisbeth.
Ik begon maar met de moeilijkste....en die is echt moeilijk!
Een kwart eeuw; het vierde deel van een jaarhonderd; dat hebben al gehad!! Mensen toch, wat is dat snel gegaan. Weet je nog hoe bezorgd velen waren toen het jaar 2000 kwam, het millenium?! De computers zouden in de war raken, vliegtuigen naar beneden vallen en de treinen zouden te maken krijgen met grote storingen. Alsof moeder aarde zich iets zou aantrekken van de menselijke tijdsrekening. Voor de aarde is het gewoon weer een dag dat de zon ergens opkomt en ondergaat. De aarde draait gewoon door.
En nu is 2025 een volbeschreven blad; voor ons mensen dan. Wij willen graag plannen. Weten wat we morgen gaan doen. Wanneer we moeten zaaien en oogsten, een vergadering hebben of een gezellige afspraak. Dat zal de aarde een zorg zijn; die laat ons doodgewoon meedraaien. Ik hoop dat ik nog een poosje mee mag draaien. Datzelfde wens ik al mijn lezers. Happy New Year en Skål!
En de Champagnegalop.... daar zorgt "Logbankje" voor. ❤️
De chef kreeg een heel leuk boek vol met foto's uit de jaren 60 en 70. Overwegend amateurfoto's; over het dagelijkse leven. Hij kreeg het van onze lieve dochter, die weet wat hij leuk vindt. Ik bladerde er natuurlijk ook in. Even kijken of er veel verschil was tussen onze twee landen.... Ik kwam namelijk pas aan het eind van 1975.
Nee, dat was er niet. De foto's zouden net zo goed uit Nederland kunnen komen. Op een paar dingen na. Heel veel vrouwen gingen aan het werk in de jaren 60. Er was een tekort aan arbeidskracht en werk genoeg, ook voor vrouwen. De eerste creches werden opgericht. De welvaart in Denemarken was ietsje hoger. Er werd toen al stadsverwarming aangelegd!
Fredericia was in die dagen een stad met heel veel fabrieken. Textielfabriek, ovens en fornuizen (Voss)fabriek, cigarenfabriek, netten maken voor de visserij (Utzon), visfabriek,(Rahbek) kunstmest mm (Superfoss), zilverindustrie, keukenfabriek, een meubelfabriek (design-meubels), een scheepswerf en, omdat er veel werk voor de staat werd gedaan, lag ook het hoofdkantoor van DSB (het spoor) en de post en telegraaf (P&T) hier. Drie kerkdorpen werden in die tijd bij de stad gevoegd en dat gaf meer werk op het gemeentehuis. Heel veel banen voor vrouwen dus. En meer creches!
Toen kwam Shell een olieraffinaderij. Die ligt er nog steeds alleen is het geen Shell meer maar Crosbridge Energy en die produceert nu naast het raffineren van olie ook Brint (waterstof).
Bij de Shell werkten veel Nederlanders. (Hollanders ;.)) en Shell zorgde ervoor dat er een Sinterklaasfeest werd gehouden.
In de loop der jaren zijn veel fabrieken verdwenen; de visserij-haven is nu een enorme containerhaven; het meest zichtbare op de industrieterreinen zijn enorme loodsen en Google beslaat ook een flink stuk land. Dat vergt energie; daar zorgt Energinet voor, waar meer dan 700 man werkt. Bedrijen zijn nu veel meer geavanceerd; de techniek kan veel. Er zijn niet zoveel mensenhanden meer nodig; wel slimme koppies. De nieuwe tijd, net wat U zegt.
Op de donkerste dagen van het jaar zochten de vikingen elkaar op. Er werden lange tafels aan elkaar geschoven; het vlees werd gebraden, het brood gebakken en de mjød vloeide rijkelijk. Families en vrienden kwamen van heinde en verre bij elkaar; er werd gefeest, gezongen en geproost; vaak een week lang.
En zo ziet de kerst er eigenlijk nog steeds uit. Het kindeke Jezus kwam er pas vele jaren later bij; toen het christendom binnen kwam. Nou ja, de Denen gaan vaak naar de kerk op kerstavond (middag) om gezamelijk kerstliederen te zingen en het kerst-evangelie te horen, maar dan heb je het ook gehad.
In de dagen voor kerstmis reizen velen van Sjælland naar het oude moederland Jylland om de kerstdagen bij familie door te brengen. Tweede kerstdag gaat de reis de andere weg; terug naar werk en studie. Een drukte van belang op de wegen en de vele extra treinen.
Wij hebben het ook gevierd; drie dagen lang. Kerstavond bij ons met z'n vijven; eerste kerstdag bij onze dochter waar alle kinderen met aanhang erbij waren en tweede kerstdag bij onze zoon in Odense. Overal met heerlijk eten en drinken, cadeautjes, een pakkenspel en veel plezier.
Enigste minpuntje was dat Sandra haar vinger openhaalde toen ze glas-scherven wilde opruimen. Dat werd een ritje naar de eerste hulp en veertien dagen met een ingebonden hand. Au!
Iedereen die hier meeleest weet intussen wel dat kerstmis hier de 24 december wordt gevierd. De tafel is gedekt, het eten in de maak en nu plof ik even neer om iederen een fijne kerst toe te wensen.
Weg met de adventskrans; ik maakte een kerstdecoratie. Met allerlei groen wat er in de tuin te vinden is. Ik begin eigenlijk altijd met de klomp klei te bedekken met mos maar, heel raar, geen mos te bekennen. Zou het dan toch te droog geweest zijn? Zelfs aan de noordkant van het huis was niks te vinden.
Kerstmis is in zicht. De muis is afgewerkt en kan de doos weer in.
Zoonlief kwam gezellig langs en bracht pakjes mee voor ons. Hij kreeg een zak vol mee terug naar Odense. Voor onder de kerstboom.
Als kerstcadeau krijgt Denemarken weer een dreiging van mr.Trump. Hij wil en moet Groenland hebben! Nu heeft hij zelfs een speciale afgevaardige benoemd die de bevolking het vuur aan de schenen moet leggen.
Hij is nog erger dan Putin met "landje veroveren". Misschien omdat hij zijn kop uitgebeiteld wil zien op Mount Rushmore.
Ik hoop dat EU verenigd en sterk is. Dat hebben we nodig!
Vintersolhverv /winterzonnewende. De kortste dag loopt ten einde. De zon kwam om tien voor negen op en ging om tien voor vier alweer onder. Dat geeft zeven uren daglicht.
Op enkele plaatsen in het land werd de terugkeer van het licht gevierd met lampionnen, vreugdevuur en muziek. Niet hier in de stad. Daar heeft men het druk met het vullen en afgeven van gratis julemad/kerst-levenswaren. Want het aantal families dat hulp zoekt is het laatste jaar verdubbeld!! Veel supermarkten. bedrijven, vrijwilligers en hulporganisaties doen wat ze kunnen. Om te huilen dat armoe nog steeds zo slecht te bestrijden is.
De laatste zondag van de advent. Nu mogen de kaarsen opbranden dan kan ik morgen een nieuwe kerst-decoratie maken.
Dit jaar staat hier geen kerstboom. Dat is maar een keer eerder gebeurd en best een overwinning van mezelf om hem niet op te zetten. Maar ach, ik moet hem ook zelf weer aftuigen en...geen zin. We zijn bijna niet thuis die dagen. We vieren kerst de 25.ste bij onze dochter en de 26.ste bij zoonlief. Daar worden dan ook de cadeautjes uitgedeeld. Ik heb wel een aantal snoeren met lichtjes hangen; en zo het ziet er toch heel gezellig uit.
De oude kerststal staat wel; het ouwetje van mijn oma waarbij mijn schoonvader lang geleden een stalletje maakte. Een beetje verkeerde proporties maar allez, dat mag de pret niet drukken. Kerstmis is een tijd van herinneren.
Nu op naar het licht! Over een half jaar is het midtzomernacht! In het midzomerlied gaan de eerste strofen over het licht dat vanaf kerstmis weer terug komt. What's in a year. Het gaat sneller en sneller hoe ouder je wordt.
Dat was het dan, een tijdperk verdwijnt. Post Danmark brengt vanaf vandaag geen brieven meer rond en alle rode brievenbussen verdwijnen. Omdat een land een postbezorging moet hebben neemt DAO dat per 1 januari over. Hoe dat er in de toekomst uit gaat zien; dat wachten we maar af.
De postbode in zijn rode jasje verdwijnt uit het straatbeeld.
Denemarken is een van de landen dat het meest gedigitaliseerd is. Er worden maar heel weinig brieven meer verstuurd. De enige post die wij ontvangen is een keer per jaar een brief uit Nederland waarin staat dat ik moet bewijzen dat ik nog leef (ivm een klein pensioentje) of als ik een nieuwe pinkaart krijg toegestuurd. Niemand schrijft en stuurt meer brieven, kerst-en of ansichtkaarten.
Alle andere officiele mededelingen gaan via E-boks en Digitalpost waar je met een MitID moet inloggen.
Post Danmark houdt zich in de toekomst alleen nog bezig met pakjes (net als GLS , DAO, BRING en anderen).
