Gewoon...

Als je kunt berusten in je lot is er veel gewonnen. Gelukkig heeft de chef dat ingezien. Het komt zoals het komt; overdenken en overhaasten gaat toch niet. En zo wordt het leven weer wat rustiger en gewoner. 

Mooie luchten, een paar buien die hard nodig waren en een paar afspraken. Ik ging eindelijk weer eens naar de kapper.

Vanmiddag geeft onze vroegere dirigent een concert in het kerkje van Egeskov. Ze speelt opera-muziek en wordt geaccompagneerd door een operazangeres. Ga ik heen met een kennisje.

Tussendoor blijf ik aan het poetsen om het huis schoon te houden voor de verkoop. Voor de meeste Denen zit de vakantie er weer bijna op en nu hoop ik echt dat er wat kopers komen. Duimen maar.

Af en toe...

Af en toe is het best een beetje (te) veel. Ziekte doet ook een inbreuk op het humeur van de chef. Hij moppert en klaagt. Het meeste komt door angst en zenuwen en daar is weinig aan te doen. Hij is redelijk stabiel op dit moment. Geen vocht in het lichaam; wel nog steeds kortademig.

Hij heeft een oproep gekregen van het OUH dat ze hem de 15.september een nieuwe pacemaker willen geven. Men moet er zeker van zijn dat alle infecties uit het lijf zijn. Tot die tijd moet hij zijn gewone medicijnen slikken en er is een extra tablet als het vocht niet weg wil. Zucht.

En verder gebeurt er niet zoveel hier. Ik wandel wat; doe af en toe een boodschap of fiets naar de stad; ik lees veel en ik hou het huis schoon voor als er strakjes kijkers/kopers komen. Onze makelaar komt waarschijnlijk maandag terug van vakantie en dan hopen we op wat resultaten. 

Het was maar goed dat de fotograaf kwam toen het gras nog groen was. Nu is het echt een hooiveld want er is geen drup regen gevallen de laatste zes weken.

(wil je meer zien, kijk dan op Facebook ;-)

Hoe het hier nu gaat?!

Even een berichtje van mij. Ik schreef al dat het hart van de chef "op" is, en dat was en is voor hem en voor mij toch een grotere shock dan gedacht. Maandag mocht ik hem mee naar huis nemen en we volgen een plan. Om de drie dagen een diuretisch infuus (Furix), om het vocht in zijn lichaam af te voeren. Dat helpt pt goed. En de chefarts (hartspecialist) zei dat hij nog jong was (;-) en plande een speciale hartscanning voor hem. Dat is morgen, in Vejle ziekenhuis. Misschien, heel misschien kan er toch nog een andere pacemaker geplaatst worden die de longenfunctie beter beheerst. En misschien, heel misschien geeft hem dat wat meer tijd om te leven. Onze dagen zijn gevuld met ziekenhuisbezoeken, van medische specialisten tot bloedprikken en meer van dat.

Zolang er leven is, is er hoop, nietwaar?

Gelukkig zijn er ook gewone dagen en dingen:

Caroline en Mark waren een weekje in Italië en poes Nala was hier. Juist toen het erg warm was; ook Denemarken kreeg een hittegolf. De deuren en ramen stonden maar een klein beetje open want Nala is een binnenkat. De ventilator hielp wel een beetje.

Twee keer gingen we lunchen (brunchen) deze week. Lekker buiten; op de markt en in het centrum.

Ik heb nog steeds volop stokrozen. In de groentetuin waar alles groeit wat niet moet groeien en de rest verdort.

Het gras werd gisteren gemaaid door Carl (ons robotje wil niet werken...grr) en nu hebben een geel hooiveld.

De aardbeien van Deense grond zijn heel groot, zoet en sappig. Het seizoen loopt ten einde.

En ikzelf? Mijn kriebelhoest komt door een kleine breuk in mijn slokdarm (middenrif) waardoor maagzuur er voor zorgt dat er zich slijm op mijn stembanden zet. Maar daar zijn gelukkig pilletjes voor ;-)(. Hoop voor mijn "zangstem" hoera!

Stil

Het is stil op mijn blog. Dat komt omdat het helemaal niet goed gaat met mijn lieve man. Zijn hart is erg versleten; het is bijna "op". 

Mischien komt hij nog thuis om dan ambulant geholpen te worden. Maandag komt er een plan.

 Maar tot nu toe kan ik mijn hoofd niet bij het bloggen houden.

Vaste prik...

 ...op 6 juli regent het! 

De laatste dag van de fæstningsdage (vestingsdagen) waarop nog steeds de (enigste) overwinning op de Pruisen wordt gevierd is de zesde juli. Zoals altijd sluit het feest af met de sejrsmars, de zege-mars en zoals bijna altijd regende het.

Aflossing van de wacht bij het standbeeld van de dappere landsoldaat.

Gisteren was het droog en vrij zonnig. Toen waren we in Odense, waar Ivona haar verlate verjaardag vierde. 

De jongen hier vooraan op de foto is 15 jaar en op weg om een top-voetballer te worden. Hij speelde bij het 1.ste jeugd-elftal OB (Odense Boldklub) maar is naar Vejle gehaald. Daar gaat hij over een paar weken beginnen met trainen, voetballen, meer trainen en naar school om de laatste twee jaar van de Folkeskole af te maken. Hij is Ivona's neef en heet Sebastiaan. We gaan vast en zeker meer over hem horen.

Ivona staat achter Caroline die de "pålægsmand" aan het snijden is. Dit is smørrebrød op wit brood. Er was ook een "pålægskvinde" op roggebrood. 

En op z'n Fyns: Brunsvigerkage bij de koffie, of zoals ze zeggen op Fyn" een broener".

Maar het fijnste van alles is toch echt om met de hele familie bij elkaar te zijn! Al zou ik honger moeten lijden...;-)

De chef en ik gingen vandaag toch even naar de stad om iets van de feestelijkheden mee te maken. We eindigden bij King's Sushi. Je bestelt er via een tablet dat op de tafel ligt en dan komt de robot het brengen. Net zo vaak als je wilt. Gelukkig was er ook heel vriendelijk personeel dat ons eventjes op gang hielp ;-) 

Maar allereerst vanmorgen waren we weer in het OUH. En nee, de hechtingen zijn nog steeds niet verwijderd. Over 10 dagen terugkomen. 

Ik ga maar weer tanken!

Vakanties...vroeger

Wat is er veel veranderd door de tijden heen. Ik zie nu volgeladen auto's, campers, caravans op de wegen. Ook hier zijn de schoolvakanties begonnen en vele ouders hebben ook maar vrij genomen. Onderweg naar...?

Ik gun ze het van harte, dat niet hoor en ik denk terug aan de tijd van mijn jeugd.

Mijn moeder werd al jong weduwe en had  vier kinderen op te voeden. Niet dat we arm waren, echt niet. Er was een mooi pensioen na mijn vader en een weduwe pensioen dat ook voor ons kinderen zorgde. Daarnaast was mijn moeder pedicure. Maar ze stond er wel mooi alleen voor. Rijk waren we niet maar dat was eigenlijk niemand in de jaren 60.

foto van internet

Als het vakantie was dan gingen wij ook! Met de trein, naar Zoutelande, waar we een caravan huurden voor 14 dagen. Mijn moeder werd nooit een echte fan van kamperen, maar ze gunde het ons. Naar zee was heel wat als je in zuid-oost Brabant woonde. We gingen urenlang naar het strand; we wandelden door de duinen en kochten friet of een ijsje bij een kraam. Af en toe een dagje naar een stad of een film zien in de bioscoop (Ben Hur). Toen ik 17 was mocht mijn vriendje mee. Natuurlijk wel in z'n eigen tentje ;-) Dan gingen we dansen bij de Disco op de tonen van Procol Harem. Het waren heerlijke vakanties!

En eerlijk gezegd....zo heerlijk rustig. 

Daar denk ik even aan als ik de volle wegen en luchthavens zie....

Intussen is de fotograaf geweest en er wordt er een verkoopbrochure gemaakt. Hoera, de chef is WEER THUIS. Gelukkig maar, ook als is hij nog lang niet "de ouwe". 

Om er even tussenuit te zijn gingen we naar de stad om naar de muziek van het PrinsensRegiment te luisteren. Op het Raadhuisplein.

 

Van musicalmelodiën, langs Gershwin en Sinatra tot Andrea Bocelli. Er waren twee fantastische solisten. Tja, wat wil je als je in een musical-stad woont. De vestingsdagen zijn begonnen. De 5 en 6 juli viert de stad de overwinning op de Pruisen in 1864 :)

That's life

Alweer een paar dagen geleden dat ik schreef maar ik heb veel andere dingen aan mijn hoofd. Zondag waren we op een gouden-bruiloft-lunch bij onze oudste vrienden. De dochters van het bruidspaar hadden de naaste familie en enkele vrienden uitgenodigd omdat ze vonden dat het toch te vieren was, ook al heeft de gouden bruid Alzheimer in een ver gevorderd stadium. Ik knipte de bruid met haar oudste dochter.

Maar het ging helemaal niet goed met de chef. Zondagavond belde ik 112 want hij had veel te veel vocht in zijn lichaam en ademnood. Hij kwam meteen terecht op de hartafdeling en het gaat nu iets beter. Hij had de dag erna een afspraak met het OUH, plastisch chirurgie waar de hechtingen zouden worden verwijderd. Dus..met de ambulance naar Odense. De hechtingen moeten nog een weekje blijven zitten was de conclusie. Hij kon wel meteen door naar de hartafdeling daar, waar de pacemaker bijgesteld werd. Die stond te laag.En later op de dag (na lang wachten zei hij) weer terug naar het ziekenhuis in Kolding.

Ondertussen moet het huis klaar gemaakt worden. Eerst voor de inspecteur die een energie- en bouwkundig rapport maakte en vandaag voor de fotograaf; voor de verkoop. 

Sandra kwam een paar keer helpen.

Het hele keukenblad moest bv. leeg; alles zit ergens verstopt in de laden en kasten. Het is nog nooit zo leeg geweest ;-). En ik maar zoeken naar de zoutpot en het keukenmes...

Gisteren: nog meer opruimen en "de grote schoonmaak". Al die hoekjes waar ik niet zo goed meer bij kan werden onder handen genomen door dochter en kleindochter (die vakantie heeft).

 Mark kwam ook nog om de deuren een laatste laag verf te geven.

En ik trakteerde op heerlijke taartjes van de bakker "sommerdrømme", taartjes waar vele smaken samen een genot zijn.

 Nu maar hopen dat de chef weer snel naar huis mag!!!

Er komt heel wat bij kijken..

... je je huis te koop zet!

Een paar makelaars verder is de prijs bepaald en het circuit aan de gang gezet. Papieren tekenen, van alles en nog wat opzoeken, doorsturen, mailen (hoeveel kostte het verwarmen? De eigendomsakte printen, het attest van de schoorsteensveger, onroerend goed belasting, verzekeringen van het huis, de pelletkachel.... en ik heb vast nog wat vergeten ;-) 

Het huis wordt de eerste maanden te koop gezet als een "skuffesalg", dat is zoiets als een stille verkoop. Er zijn misschien/waarschijnlijk liefhebbers genoeg. 

Eerst moet het dus klaar gemaakt worden voor de verkoop. Dat houdt in dat er een inspectierapport gemaakt moet worden door een onafhankelijke instantie. Die inspecteur komt dinsdag. Donderdag komt er een fotograaf en ik heb een heel boekje gekregen met aanwijzingen hoe het er in en om het huis moet uitzien.

Rond om het huis, de keuken, de huiskamer, de badkamer, de slaapkamers. Ik ben dus al aan het schoonmaken en ruimen. Gelukkig heeft Carl de heggen aan de rechterkant ook gesnoeid, en het laatste onkruid weggebrand. 

Er is een hovenier aan hem verloren gegaan. Sandra komt woensdag een paar uurtjes helpen, heel fijn. 

Mark en Caroline komen strakjes een paar dingetjes schilderen en kijken wat er nog op de zolder ligt van Carolines spulletjes 't Is er wel erg warm voor. Puf!

Tussen alle bedrijven door hebben we ook nog ziekenhuis-opvolging, de viering van een kleine gouden bruiloft van vrienden, en een feestje bij Ivona over een week. Het is maar goed dat de dagen lang zijn!

Sankthans

Het is Sankthans vandaag en dan wordt de zomerzonnewende gevierd. Er mag weer een heks op de brandstapel. Maar er stond er geen hier in Madsbypark, waar Sankthans op kinderhoogte gevierd werd. Omdat het dichtbij is gingen we kijken; de chef op zijn scoot, ik met de benenwagen. We zongen mee met het midzomerlied. "Vi vil fred her til lands, Sankte Hans Sankte Hans. Den kan vindes hvor hjerterne aldrig bli'r tvivlende kolde". Zo klinkt de laatste strofe. We willen vrede in het land en dat kunnen we winnen als onze harten nooit vertwijfeld koud worden.  

Het was wel erg warm om 7 kilometer te lopen, want we "wandelden" heel het park door. 

Gelukkig had ik eerder op de dag weer een fijne pedicure gehad bij onze dochter. Het is een hele professionele kliniek. 

Compleet met koffie, thee en water, tijdschriften, verzorgingsproducten en een muziekje op de achtergrond. Ze heeft zelfs en zelfs de mogelijkheid dat je met betaalpas/telefoon kunt betalen. Ik kreeg een nieuw kleurtje op mijn nagels. (ik betaalde voor het kleurtje, de rest was dochterliefde).

Verder hebben we het druk gehad met gezellige bezoekjes van familie en met de bezoeken van makelaars. Ik had ook nog een etentje met Suzana en een koffietafel met oude collegea's uit de "Dagplejen". 

Drie makelaars heb ik rondgeleid door huis en tuin. De eerste viel al meteen af; te onervaren en vervelende verkooppraatjes. Nummer twee maakte foto's want dan kon hij het gemakkelijkere onthouden, maar hij ging met een sneltreinvaart het huis door. Nummer drie was er vandaag en daar was een klik. Lokaal, serieus, goed voorbereid, ze stelde heel goede vragen, wilde alles zien, ook de instalaties; waar zit de stadsverwarming, el en water? Ze komt donderdag met een voorlopig prijsoverslag. Ik ben benieuwd. 

Opeens ging het snel..

Sandra had de advertentie gezien op messenger; een flat, tegenover het station, 93 vierkante meter, begane grond. Ik schreef naar de verhuurder en maakte een afspraak on de flat te bezichtigen. Dat was gisteren. Eigenlijk wilden we de bezichtiging afzeggen, want de overdrachtdatum was heel kort. Maar we besloten om toch maar te gaan kijken en waren verrast door de grote lichte huiskamer. De flat was ook goed ingericht. We hadden allebei het gevoel van: hier wil ik best wonen. Maar ja, de eerste juli was niet houdbaar. Wij hadden een voorstel van 1 oktober en na wat onderhandelingen en ieder de helft van de overbruggingsmaanden te betalen wordt het de 15 augustus..

Het huurcontract is nog niet getekend, er moet wat geld op tafel komen en...ONS HUIS MOET VERKOCHT worden. Morgen komt de eerste makelaar; daarna vragen we er nog twee. 

Het is allemaal zo snel gegaan. Je weet dat dit grote huis en die heerlijke grote tuin met die grote terassen onhoudbaar wordt, maar in je hart is het best moeilijk te bevatten dat er aan alles een eind komt.

Carl kwam gisteren en heeft de heg een een aantal struiken gesnoeid. Hij had zijn moeder bij en wij twee hebben het achterterras van onkruid ontdaan.

Kijk, dat ga ik dus niet missen. 

Dit komt niet in de krant...

 ....maar is net zo'n fijn nieuws:

Caroline haalde haar bachelor en mag zich nu Handels-econoom noemen. Gefeliciteerd!

En er is nog meer nieuws onder de zon, maar daarover morgen meer. Ik heb een etentje met mijn oude kennis Suzana en kom tijd te kort.

Het staat allemaal in de krant.

 

Het kwam in de krant; onze dochter i gestart als zelfstandige Fodplejer (pedicure mm). Leuk toch. 

Gisteren ging ik naar "et dialogmøde", oftewel een overlegbijeenkomst in het gemeentehuis. Het ging over onze buurt. Vooral over de zuidkant van onze straat waar teveel auto's een binnendoortje nemen en vaak te hard rijden. Wij wonen gelukkig in de stille hoek aan de andere kant, maar ook daar sjezen auto's vaak de bocht om. Het ging ook over auto's die in de kleine steekweg geparkeerd staan. Daar komt een parkeringverbod maar, zoals de woordvoerder zei, verschuift dat alleen het probleem. De ambtenaar was goed voorbereid want bij alle voorstellen had hij wel een wederwoord dat juist dát voorstel onmogelijk maakte. Moeilijk hè. Nu is er een contactgroepje dat verder gaat met oplossingen vinden. Succes ermee. 

Sport...

Een voetbalfan ben ik niet en word het waarschijnlijk nooit. Pfft, zelfs al heeft Denemarken zich niet gekwalificeerd voor de wereldkampioenschappen voetbal, is het op de tv op twee kanalen te zien; dag en nacht. Sport is een machtfactor geworden. Iets met heel veel geld en macht.

Maar aan sport meedoen is best leuk. Als 6 jarige zat ik op de kindergym in Dordrecht. Ik was vooral heel goed op de evenwichtsbalk. (moet je nu niet mee aankomen ;-).

Maar we gingen verhuizen; naar Brabant. Naar een nieuwbouwbuurt waar net een nieuwe school gebouwd was. Van een gymnastiekschool was geen sprake; we gebruikten het schoolplein. 

Dat veranderde op de MMS; daar was een gymnastiekzaal, een sportplaats en een goeide gym.leraar. 

Als de winter niet overheesrte speelden we hockey. Met veel blauwe plekken ten gevolge, want beenbeschermers waren er alleen voor de keeper. 

Buiten schooltijd was er korfballen. Een leuke sport die maar redelijk weinig landen kennen. Bij ons hingen er nog rieten manden. Als toeschouwer zaten we gewoon op het gras waar de wormen griezelig omhoog kropen.

Getennist; dat heb ik vele jaar met plezier gedaan. Vanaf mijn 14 tot ...tja, sporadisch wel tot mijn veertigste. 

Tegenwoordig hou ik het maar bij de gymnastiek elke maandag en het wandelen. 

Maar sport kijken op tv; nee, aan mij niet besteed.

Over stad en land.

In totaal heeft Fredericia vijf toegangspoorten naar de binnenstad. Hieronder zie je er twee,  de oude witte Prinsenpoort en daarnaast de Danmarkspoort. Op de achtergrond de Nieuwe (1970) Lillebæltsbrug.

De media (DR1) wilden een top honderd van de meest gezongen, beluisterde en populaire songs samenstellen. Zo zie je maar weer hoe traditioneel dit land in elkaar zit. Van oud tot jong zijn er veel overeenkomsten. Zelfs het avondlied van de componist Carl Nielsen wordt nog altijd gezongen.

Top honderd, de eerste 10

Lyse Nætter – Alberte -1991

Kvinde min – Gasolin' - 1978

Pianomand – Kim Larsen & Bellami - 2007

Om lidt – Kim Larsen & Bellami -1986

Forårsdag – Anne Linnet - 1988

I morgen er der også en dag – Andreas Odbjerg - 2022

Solen er så rød, mor – Carl Nielsen (Traditionel) - 1915

Under stjernerne på himlen – Tommy Seebach - 2011

Dansevise – Grethe & Jørgen Ingmann -1963 (die wonnen destijds het songfestival)

De smukke unge mennesker – Kim Larsen - 1995

Ach, het zal jullie weinig interesseren, maar ik vind het leuk om te onthouden. Daarom dus op mijn blog. 

Thuis

Hoera, de chef is weer thuis! 

Hij belde gisteren al om negen uur 's morgens en ik kon hem niet halen. Echt niet, want ik had beloofd om drie andere koorleden op te halen voor onze laatste koordag. Niemand kon het die dag van mij overnemen, maar gelukkig kon onze dochter hem halen. Hij kon niet wachten!!

Het "systeem" werkt hier voortreffelijk. Zodra hij thuis was belde de ziekenhuiskliniek hier in de stad en er werd een afspraak gemaakt voor a.s. maandag. Voor de wondverzorging, de wond die naar ik hoop deze keer goed gaat genezen. 

De wond mag niet te zwaar belast worden. Ik schreef eerder dat we van bedkant verwisseld hadden. Nou, dat lukte niet echt na meer dan 50 jaar aan dezelfde kant geslapen te hebben en we ruilden terug. Hoe moet het dan met op die ene zij liggen?. De chef verlegde zijn hoofdkussen naar het voeteneind en voila, dat ging heel goed. Hij heeft best goed geslapen en de wond werd niet ingeklemd.

Nu moet hij zien de tijd door te komen zonder verveling, want veel mag hij niet doen. We zien wel. 

Als jij je zou vervelen dan kun je de legoset van de Sagrada Familia bestellen 😀😂

12060 delen voor een prijsje van iets meer dan 800 Euro. De liefhebbers staan al in de rij.

Maar tja, waar moet zo'n gevaarte staan? Ik heb een kleinzoon die een aantal legoprojecten gemaakt heeft, maar zijn vriendin vindt een plank genoeg om het ten toon te stellen ;-)

De lieve vrede wil ook wat.

Kammesjuk

Kammesjuk; zo'n echt Deens slang woord. Een vervorming van kammeraat of kamergenoot.

De chef ligt weer even een paar dagen in het ziekenhuis. Nog steeds die wond op z'n dij en bil maar deze keer geloven we allebei dat de laatste operatie helpt. Er is weer veel littekenweefsel weggehaald, de wond is "gekeerd??" zegt de chirurg en er is een stuk huid over de wond getrokken (oude mensen hebben los vel genoeg ;)). Ik telde...45 hechtingen. Ik hou de foto ervan maar voor mezelf 😀

Terug naar de kammesjuk. De chef ligt op een kamer van vier, maar in het begin waren ze maar met z'n tweeën. Zijn kammesjuk is een gepensioneerde majoor. Hij ligt tegenover hem en laat hij nu aan hetzelfde mankement lijden als de chef. Die twee kletsen heel wat af (als de ene of de andere niet slaapt). 

Het is wel een echte soldaat zegt de chef; zo-eentje die alles in het gareel wil hebben.

Hopelijk/waarschijnlijk mag de chef morgen naar huis. De hechtingen moeten 21 dagen blijven zitten.

Het ziekenhuis in Odense bestaat uit een paar hoge (15 etages) blokken, gangen, liften, 2 kantines, een winkel...maar ook de hele oude gebouwen met rode daken die nog steeds in gebruik zijn. Het geheel beslaat een enorme oppervlakte. Wie weet wat ermee gaat gebeuren als het nieuwe ziekenhuis eindelijk klaar is. Ik maakte deze foto vanaf de zesde etage. 

Ik rij wat af naar al die ziekenhuizen. Maandag bleef ik echter in Odense waar ik een paar uurtjes met schoondochter doorbracht. Koffie, even naar wat kringloopwinkeltjes, een lunch en toen dacht ik dat de chef mee naar huis mocht. Mooi niet; de operatie had zes uur geduurd en hij was nog helemaal groggy. 

Gelukkig is het de tijd van de lichte nachten. Fijn rijden. Een tijd die veel te snel voorbij gaat.

Deze foto maakte ik gisteren vanaf het balkon om kwart over elf in de avond.

Lyse nætter (lichte nachten): met Alberte Winding. 

Ze schreef over de vogels, het licht dat terugkwam, over wat verborgen was maar wat het hart terugbracht. Ze zag haar overleden moeder op het strand tussen de golven, de wind en de parasols. Je bent terug, je bent bij mij. Ik denk dat iedereen in dit land het kent. Ze schreef het in 1991.

Vis- en schaaldieren festival.

De chef had het gevonden toen hij in het ziekenhuis lag en besproken met onze zoon. Ja, dat doen we: we gaan naar het vis-en schaaldieren festival bij Gasa in Odense. En toen onze dochter het hoorde wilde zij natuurlijk ook graag mee. Zodoende zaten we gisteren met z'n achten op een zonovergoten terras met vele anderen. Een heerlijk jazz orkestje, vele varianten van het menselijke soort, genoeg om te zien en we hadden een "feestje". 

Fiske- & skaldyrsfestival

Kun få billetter tilbage!

Lørdag den 6. juni 2026 forvandler vi G.A.S.A. til et paradis for fiske- og skaldyrsentusiaster. På G.A.S.A.’s overdækkede terrasse kan du nemlig for én samlet pris få:

Fiske- & skaldyrsbuffet
3 timers Ad libitum hvidvin & rosévin
3 timers Ad libitum fadøl & sodavand

live jazz

Tag plads ved langbordene på vores store, hyggelige terrasse og nyd en buffet fyldt med alt det bedste fra havet. Vi serverer friske rejer, dampede muslinger og meget mere – naturligvis ledsaget af lækkert tilbehør samt hjemmebagt brød og cremede dressinger.

Du kan nyde fiske- & skaldyrsbuffet samt ad libitum hvidvin, rosévin, fadøl og sodavand, som du frit henter i baren, mens stemningsfuld musik sætter rammen for en uforglemmelig aften.

Baren er efterfølgende åben indtil kl. 21:00, hvor der også sælges lækre drinks.

Even een adempauze: Morgen moet de chef opnieuw onder het mes. Bij de plastic-chirurgie.

Grondwetsdag! (en vaderdag..en vriendinnendag)

 Grondwetsdag

Een democratie is een fatsoendelijke manier om het oneens te zijn. De basis vereist een fundamentele  democratisch vorming met respekt voor de tegenpartij en de wil om te luisteren naar andere argumenten en eventueel je eigen houding te veranderen. 

Het gaat bergafwaarts wat betreft de democratische landen in de wereld. In 2005 leefde 17% van de wereldbevolking nog in een liberale democratie; in 2025 was het nog maar 7%.  Bron:  Deense sociale wetenschappers. 

Een reden te meer om de dag van de grondwet te vieren, want gelukkig horen wij en veel landen in de EU tot die 7%.

Overal in het land verzamelen burgers, verenigingen en politici zich vandaag voor de grondwetsrede. Dit jaar werd die in onze stad gehouden door de fractievoorzitter van Liberal Alliance. Niet mijn kop thee, maar vast van anderen.

5 Juni is het ook vaderdag! Én het is de dag dat mijn vriendinnen en ik als sinds 1984 om twaalf uur bij elkaar komen met allerlei lekker etenswaar en een reuze gezellige middag met elkaar doorbrengen. Eerst waren we met z'n achten, nu nog met z'n zessen. Maar we proosten altijd op de overleden vriendinnen; we vergeten ze nooit.

Meer foto's maakte ik niet; daarvoor was het veel te gezellig.

En vaderdag; tja, daar zorgden onze kinders voor. Met lekkers van de dochter en een telefoontje van de zoon, zei de chef. Ze vergaten hun vader echt niet

Morgen zien we onze kinders; in Odense bij Gasa. Iets wat de chef en zoon een maand geleden had afgesproken.

PS: We hebben eindelijk een nieuwe regering. Van uiterst rechts naar uiterst links. Of dat goed gaat weet ik ook niet. Ik weet wel dat er 21 ministers zijn: 11 vrouwen en 10 mannen!