Over stad en land.

In totaal heeft Fredericia vijf toegangspoorten naar de binnenstad. Hieronder zie je er twee,  de oude witte Prinsenpoort en daarnaast de Danmarkspoort. Op de achtergrond de Nieuwe (1970) Lillebæltsbrug.

De media (DR1) wilden een top honderd van de meest gezongen, beluisterde en populaire songs samenstellen. Zo zie je maar weer hoe traditioneel dit land in elkaar zit. Van oud tot jong zijn er veel overeenkomsten. Zelfs het avondlied van de componist Carl Nielsen wordt nog altijd gezongen.

Top honderd, de eerste 10

Lyse Nætter – Alberte -1991

Kvinde min – Gasolin' - 1978

Pianomand – Kim Larsen & Bellami - 2007

Om lidt – Kim Larsen & Bellami -1986

Forårsdag – Anne Linnet - 1988

I morgen er der også en dag – Andreas Odbjerg - 2022

Solen er så rød, mor – Carl Nielsen (Traditionel) - 1915

Under stjernerne på himlen – Tommy Seebach - 2011

Dansevise – Grethe & Jørgen Ingmann -1963 (die wonnen destijds het songfestival)

De smukke unge mennesker – Kim Larsen - 1995

Ach, het zal jullie weinig interesseren, maar ik vind het leuk om te onthouden. Daarom dus op mijn blog. 

Thuis

Hoera, de chef is weer thuis! 

Hij belde gisteren al om negen uur 's morgens en ik kon hem niet halen. Echt niet, want ik had beloofd om drie andere koorleden op te halen voor onze laatste koordag. Niemand kon het die dag van mij overnemen, maar gelukkig kon onze dochter hem halen. Hij kon niet wachten!!

Het "systeem" werkt hier voortreffelijk. Zodra hij thuis was belde de ziekenhuiskliniek hier in de stad en er werd een afspraak gemaakt voor a.s. maandag. Voor de wondverzorging, de wond die naar ik hoop deze keer goed gaat genezen. 

De wond mag niet te zwaar belast worden. Ik schreef eerder dat we van bedkant verwisseld hadden. Nou, dat lukte niet echt na meer dan 50 jaar aan dezelfde kant geslapen te hebben en we ruilden terug. Hoe moet het dan met op die ene zij liggen?. De chef verlegde zijn hoofdkussen naar het voeteneind en voila, dat ging heel goed. Hij heeft best goed geslapen en de wond werd niet ingeklemd.

Nu moet hij zien de tijd door te komen zonder verveling, want veel mag hij niet doen. We zien wel. 

Als jij je zou vervelen dan kun je de legoset van de Sagrada Familia bestellen 😀😂

12060 delen voor een prijsje van iets meer dan 800 Euro. De liefhebbers staan al in de rij.

Maar tja, waar moet zo'n gevaarte staan? Ik heb een kleinzoon die een aantal legoprojecten gemaakt heeft, maar zijn vriendin vindt een plank genoeg om het ten toon te stellen ;-)

De lieve vrede wil ook wat.

Kammesjuk

Kammesjuk; zo'n echt Deens slang woord. Een vervorming van kammeraat of kamergenoot.

De chef ligt weer even een paar dagen in het ziekenhuis. Nog steeds die wond op z'n dij en bil maar deze keer geloven we allebei dat de laatste operatie helpt. Er is weer veel littekenweefsel weggehaald, de wond is "gekeerd??" zegt de chirurg en er is een stuk huid over de wond getrokken (oude mensen hebben los vel genoeg ;)). Ik telde...45 hechtingen. Ik hou de foto ervan maar voor mezelf 😀

Terug naar de kammesjuk. De chef ligt op een kamer van vier, maar in het begin waren ze maar met z'n tweeën. Zijn kammesjuk is een gepensioneerde majoor. Hij ligt tegenover hem en laat hij nu aan hetzelfde mankement lijden als de chef. Die twee kletsen heel wat af (als de ene of de andere niet slaapt). 

Het is wel een echte soldaat zegt de chef; zo-eentje die alles in het gareel wil hebben.

Hopelijk/waarschijnlijk mag de chef morgen naar huis. De hechtingen moeten 21 dagen blijven zitten.

Het ziekenhuis in Odense bestaat uit een paar hoge (15 etages) blokken, gangen, liften, 2 kantines, een winkel...maar ook de hele oude gebouwen met rode daken die nog steeds in gebruik zijn. Het geheel beslaat een enorme oppervlakte. Wie weet wat ermee gaat gebeuren als het nieuwe ziekenhuis eindelijk klaar is. Ik maakte deze foto vanaf de zesde etage. 

Ik rij wat af naar al die ziekenhuizen. Maandag bleef ik echter in Odense waar ik een paar uurtjes met schoondochter doorbracht. Koffie, even naar wat kringloopwinkeltjes, een lunch en toen dacht ik dat de chef mee naar huis mocht. Mooi niet; de operatie had zes uur geduurd en hij was nog helemaal groggy. 

Gelukkig is het de tijd van de lichte nachten. Fijn rijden. Een tijd die veel te snel voorbij gaat.

Deze foto maakte ik gisteren vanaf het balkon om kwart over elf in de avond.

Lyse nætter (lichte nachten): met Alberte Winding. 

Ze schreef over de vogels, het licht dat terugkwam, over wat verborgen was maar wat het hart terugbracht. Ze zag haar overleden moeder op het strand tussen de golven, de wind en de parasols. Je bent terug, je bent bij mij. Ik denk dat iedereen in dit land het kent. Ze schreef het in 1991.

Vis- en schaaldieren festival.

De chef had het gevonden toen hij in het ziekenhuis lag en besproken met onze zoon. Ja, dat doen we: we gaan naar het vis-en schaaldieren festival bij Gasa in Odense. En toen onze dochter het hoorde wilde zij natuurlijk ook graag mee. Zodoende zaten we gisteren met z'n achten op een zonovergoten terras met vele anderen. Een heerlijk jazz orkestje, vele varianten van het menselijke soort, genoeg om te zien en we hadden een "feestje". 

Fiske- & skaldyrsfestival

Kun få billetter tilbage!

Lørdag den 6. juni 2026 forvandler vi G.A.S.A. til et paradis for fiske- og skaldyrsentusiaster. På G.A.S.A.’s overdækkede terrasse kan du nemlig for én samlet pris få:

Fiske- & skaldyrsbuffet
3 timers Ad libitum hvidvin & rosévin
3 timers Ad libitum fadøl & sodavand

live jazz

Tag plads ved langbordene på vores store, hyggelige terrasse og nyd en buffet fyldt med alt det bedste fra havet. Vi serverer friske rejer, dampede muslinger og meget mere – naturligvis ledsaget af lækkert tilbehør samt hjemmebagt brød og cremede dressinger.

Du kan nyde fiske- & skaldyrsbuffet samt ad libitum hvidvin, rosévin, fadøl og sodavand, som du frit henter i baren, mens stemningsfuld musik sætter rammen for en uforglemmelig aften.

Baren er efterfølgende åben indtil kl. 21:00, hvor der også sælges lækre drinks.

Even een adempauze: Morgen moet de chef opnieuw onder het mes. Bij de plastic-chirurgie.

Grondwetsdag! (en vaderdag..en vriendinnendag)

 Grondwetsdag

Een democratie is een fatsoendelijke manier om het oneens te zijn. De basis vereist een fundamentele  democratisch vorming met respekt voor de tegenpartij en de wil om te luisteren naar andere argumenten en eventueel je eigen houding te veranderen. 

Het gaat bergafwaarts wat betreft de democratische landen in de wereld. In 2005 leefde 17% van de wereldbevolking nog in een liberale democratie; in 2025 was het nog maar 7%.  Bron:  Deense sociale wetenschappers. 

Een reden te meer om de dag van de grondwet te vieren, want gelukkig horen wij en veel landen in de EU tot die 7%.

Overal in het land verzamelen burgers, verenigingen en politici zich vandaag voor de grondwetsrede. Dit jaar werd die in onze stad gehouden door de fractievoorzitter van Liberal Alliance. Niet mijn kop thee, maar vast van anderen.

5 Juni is het ook vaderdag! Én het is de dag dat mijn vriendinnen en ik als sinds 1984 om twaalf uur bij elkaar komen met allerlei lekker etenswaar en een reuze gezellige middag met elkaar doorbrengen. Eerst waren we met z'n achten, nu nog met z'n zessen. Maar we proosten altijd op de overleden vriendinnen; we vergeten ze nooit.

Meer foto's maakte ik niet; daarvoor was het veel te gezellig.

En vaderdag; tja, daar zorgden onze kinders voor. Met lekkers van de dochter en een telefoontje van de zoon, zei de chef. Ze vergaten hun vader echt niet

Morgen zien we onze kinders; in Odense bij Gasa. Iets wat de chef en zoon een maand geleden had afgesproken.

PS: We hebben eindelijk een nieuwe regering. Van uiterst rechts naar uiterst links. Of dat goed gaat weet ik ook niet. Ik weet wel dat er 21 ministers zijn: 11 vrouwen en 10 mannen!

"Gewoon wat zomers".

Het was heerlijk weer de afgelopen week. Niet te warm zoals op veel plaatsen, heerlijk om buiten te zijn.

Carl snoeide te heggen aan de rechterkant van de achtertuin en in de moestuin. Kaarsrecht! Hij kan er wat van.

 

De chef kreeg zijn "scoot" en wat meer vrijheid. Hij mag niet fietsen vanwege de wond en het zit er voorlopig ook niet in dat het weer kan. Met een scoot kan hij de deur uit ;-)

Ik moest nog een boodschap doen in de binnenstad en we spraken af om een kop koffie te drinken bij Café Mauritz. Dat werd een grote milkshake in plaats van koffie.

Het was druk in de binnenstad. Zomerfeest. Op verschillende plaatsen waren podia gebouwd en overal was er muziek.

Ik maakte een foto van het restaurant op de hoek. 

Het heeft wat een beetje een zuidenlands image.

Buiten eten, simpel met stokbrood, kaas en verse tomaten. 

Voor het huis is het ook heerlijk zitten. Onder de parasol en meestal uit de wind.

Bloeiende thijm, rabarber die overdadig groeit, rosemarijn met bloemen en een volle struik met witte bessen op komst. Oregano, bieslook, citroenmelisse. 

Ik schoffelde de moestuin gisteren. 

Ik maakte foto's want het huis wordt te groot. De tuin te bewerkelijk en wij worden te oud. We zijn op zoek naar "wat anders"......

Protest-songs

Ik zag een klipje met Joan Baez "Hundred Miles From Home". Ik dacht aan het lied: "Meneer De President"  met Boudewijn de Groot. "Higher Ground" van Stevie Wonder, "Blowing in the Wind" en "The Times they are a Changin" - Bob Dylan. En wat dacht je van "We Shall Overcome" met Pete Seegers.

De songs gingen over de samenleving, een protest tegen oorlog, vervolging en discriminatie. Het was een soort van gezamelijke protest. Een eis voor vrijheid en gelijkheid.

En nu?

Oh ja, er zijn nog steeds protestsongs maar die gaan vrij vaak over "mij" en niet over "ons". Wel over wantrouwen, klimaat en meer. Maar ik mis de solidariteit uit mijn jeugd.

Maar ja, The times they are a changin en ik ben een oude moer. Stond ik even bij stil toen ik naar Paul McCartneys nieuwe uitgave luisterde : The Boys of Dungeon Lane. Ook hij denkt terug aan vroeger.

Koldskål med kammerjunkere.

Een beetje uitleg over Koldskål, wat inderdaad een koude schaal betekent.

Koldskål maak je van: 2 eieren, 3 eetlepels suiker. 1 theelepel vanillesuiker, 1liter karnemelk (Ik maak het met een halve liter karnemelk en een halve liter ymer of tykmælk (umer)).

Eieren, suiker en vanillesuiker minstens vijf minutten kloppen tot het luchtig is. De karnemelk erdooor roeren en geraspte schil van een citroen toevoegen. Koud zetten tot etenstijd.

En dan die kammerjunkere, de kamerjonkers.

Kamerjonkers werden de laagste ambtenaren aan het hof genoemd. Ze waren de dienstbodes van de kamerheren. De "koekjes" kregen de naam kammerjunkere omdat ze niet meer dan een simpel beschuitje waren en alleen dienden om wat vulling te geven aan de koldskål.

Je kunt ze kopen of zelf maken.

En dat doe je zo: 

100 gr bloem + 25 gr meel (volkoren) 1 theelepel bakpoeder, 50 gr.suiker, 1nippeltje zout, geraspte schil van een citroen, 1 theelepel vanillesuiker, 50 gr.boter en 1 ei. 

Meng het meel, bakpoeder, suiker, zout, vanillesuiker citroensschil. Brokkel de boter hierin tot het goed verdeeld is en doe het ei erbij. Kneed het tot een deeg.

Snij stukjes van ca, 6 gram en maak er bolletjes van. Leg ze op de bakplaat met een licht drukje in het midden zodat ze ietsje platter worden

Bakken in een voorverwarmde oven 160 gr warmlucht in 15 - 18 minuten.

Maar eerlijk is eerlijk: ik maak zelf de koldskål als we met meer volk zijn. Je kunt het namelijk ook in literpakken kopen, net als vanillevla in Nederland. Zelfgemaakt smaakt wel beter ;-). Ook kammerjunkees staan te koop in de supermarkten.

Heerlijk eten op een warme dag. 

Geluk bij een ongeluk.

Nou ja, gelukkig geen ongeluk maar even een beetje pech hebben.  

Ik reed met de chef weer-eens-een-keer naar het OUH in Odense. Daar werden er gelukkig nieuwe afspraken gemaakt om het genezingsproject op te laten schieten. Volgende week een groot onderzoek, de dinsdag daarna een nieuwe operatie waar er huid getransplanteerd gaat worden. Dat geeft toch nieuwe hoop. 

Bijna thuis keken we even rond bij Varsø, een zaak die scootmobilen (handicapscooters heten die hier) verkopen. Omdat de chef zo slecht loopt en (nog) niet mag fietsen voelt hij zich erg aan huis gebonden. Met zo'n scooterding zou hij wat meer "uit de voeten" kunnen. Hij vroeg of er ook tweedehands waren en inderdaad, precies die hij zocht en voor de helft van de prijs. Hij wordt nog even nagegekeken en donderdag geleverd. De batterijen hebben misschien wat minder kracht, maar nieuwe batterijen zijn niet zo heel duur.

Oh oh, batterijen.

Nadat ik de chef thuis had afgezet deed ik een paar boodschappen met de auto. Ik moest nogal wat zware dingen halen, vandaar de auto. Ingeladen en nog snel even langs de Lidll en dan naar huis. Maar de auto wilde niet starten. Ik probeerde vanalles...niks hielp. De chef gebeld om goede raad en die zei: "Bel naar Havlykke Biler" (een van onze vroegere klanten) en een kwartiertje later stond Claus bij mij met een laad apparaat. "rij even langs de werkplaats "zei hij, "om de batterij door te laten meten". En inderdaad; de batterij is "op".

Hij bestelde meteen een nieuwe.

Wat was het een geluk dat ik niet in Odense of langs de snelweg stomd. Maar bij de Lidll hier vlakbij.

Jaja, natuurlijk hebben wij een abonnement bij "Redning Danmark" (zoiets als de ANWB), maar dit ging toch ietsje sneller. 

Snel m'n spullen uitgeladen; even wat gedronken en meloen gegeten met Sandra die wat kwam printen. Er komt heel wat bij kijken als je zelfstandig ondernemer wordt.

En toen was het ineens bijna zes uur. We eten vanavond "koldskål met kammerjunkere", lekker gemakkelijk met dit weer. We hadden vanmiddag al geluncht met roggebrood en gebakken visfileetjes in de kantine van het ziekenhuis. 

Zo kan het gaan op een dinsdag na Pinksteren...Ik plukte nieuw fluitekruit en kocht een nieuw boek. Het leven is zo slecht nog niet (met een knipoog).

Van fluitekruid naar gelakte nagels

Het bloeit overal. Wilde kervel heet het hier maar ik zeg nog altijd fluitekruid. Ik pluk vaniddag een nieuwe bos voordat ze uitgebloeit zijn.

Tja, we hebben nog steeds geen nieuwe regering. Nu gaat de derde ronde in. Zolang heeft het nog nooit geduurd. Het heeft z´n nadelen maar misschien ook voordelen. Er worden geen nieuwe wetten aangenomen.

Ik kreeg mooie lak op m'n teennagels na een heerlijke pedicure behandeling. Van m'n dochter natuurlijk. Nu maar hopen dat haar zaakje op rolletjes gaat lopen!

Nu roept de tuin....ik ga maar gauw naar buiten.

Brom-brom-brom-brom-brom...

Een Harley Davidsen maakt een donker gebrom. Niks geen vroem!!, het klinkt meer alsof het in de verte dondert. Ik weet echt zeker want ik hoor ze aan alle kanten voorbij rijden.

Zoals je hieronder ziet wordt de Super Rally hier in de stad gehouden. Sterker nog, bijna in onze achtertuin.

Langs de beek zijn hekken opgezet en daarachter is er plaats voor een hoop kleine tenten. Op de sportsplaatsen, in de heuvels waar ik vaak wandel, vlak bij Madsbypark...alles staat vol. Met tenten, grote en kleine, met muziek podia en natuurlijk vol met al die motoren. Tot nu toe zijn er 12.000 (twaalf duizend). Er wonen nog geen 50.000 mensen hier in de stad. De moterrijders zijn vriendelijk en rustig. En ze hebben een hoop lol en gezelligheid met elkaar (en de mensen in de stad).

Ook in de binnenstad zie je overal HD moterrijders. Uit Duitsland, Noorwegen, Luxemburg en nog meer landen veel verder weg. 12.000 is best veel.

 

Al die mensen willen ook wat eten en drinken kopen en: je zal het altijd zien. "Nets" werkte niet. Het duurde uren voordat het in de loop van de middag weer op gang kwam. En dat in een land dat er prat op gaat dat je alles digitaal kunt betalen 😂.

Het weer liet zich vandaag van haar beste kant zien; volop zon. Op elk plekje gras zag je de "bikers" zonnebaden en de terrasjes in de binnenstad zaten vol.

Maar: het beste nieuws van vandaag:

De chef was vanmiddag weer naar zijn vrijwilligerswerk bij Makerspace! Hoera!

Lichamelijke dingen.

De gymnastiek-training houdt een zomerpauze. Tot augustus. Nou, ik denk (hoop) dat ik toch wel aan mijn trekken kom wat betreft lichamelijke oefeningen. Er ligt een tuin te wachten en tegels waar het gras tussenuit gehaakd moet worden.

Vandaag "spijbelde" ik, want de intervalwandeling houdt geen zomervakantie. Maar ik ging in plaats van wandelen naar de kapper; liet mijn haar wassen, behandelen en knippen. Gewoon lekkerrr. Het wás nodig en ik hád het nodig. 

Sandra kwam langs; of Far even wilde helpen bij het bestellen van een naambord voor haar eigen kliniek. Ze is namelijk klaar met de opleiding "fodplejer", in het Nederlands pedicure, ze is zelfs een "medisch opgeleide pedicure". Geslaagd ! Ze heeft vroeger al een jaar verpleegsteropleiding achter de rug, is afgestudeerd als laborant, daarna werd ze leraar, (een hele geliefde) ze heeft heel lang als lerares gewerkt. Maar nu is ze dus: Zelfstandig, ZZP'er  "Læge-eksamineret fodplejer", met een zaak aan huis.

De behandelkamer is ingericht, de materialen gekocht, de website is in de maak; nu moest er nog een naambord besteld worden. En ook al is onze eigen firma gesloten dan kan er toch hulp geboden worden bij het opzetten, designe en bestellen van zo'n naambord.

Succes mijn lieve, dappere, sterke dochter 💓.

Zet aan tot nadenken.

 Zo vertaalt Google het Deense woord "tankevækkend". 

Ik zag het programma "Toppen af Poppen", waar zes zangers elkaars liederen vertolken. Zoiets heb je ook bij jullie vermoed ik. Een ervan was Tina Dickow (Dico). Een Deense zangeres met een thuisbasis op IJsland. Tina heeft zowat de hele wereld bereisd en heeft heel veel albums uitgebracht. Haar werd gevraagd hoe ze tijd had voor al die komposities en teksten naar eigen idee. "Op reis" zei ze. "Als ik in de toerbus zat of in het vliegtuig". "Opmerkelijk" zei ze "dat het jaren geleden was dat de meeste liedjes zo in mijn hoofd opkwamen ; "toen er nog weinig digitale media waren. Geen Facebook, Instagram of WhatsApp. Nu verval ik vaak in het bewustloos scrollen door die media. Dat is niet erg bevorderend voor mijn creativiteit". 

Helemaal mee eens, ook al val ik af en toe ook in die kuil. Vooral als we weer eens in het ziekenhuis zitten of in de kliniek. Want de hechtingen hebben het niet gehouden en we zitten weer in het circuit. Zucht...

Even een foto van Fredericia by night (nou ja, avond dan); bij de oude haven. Gepikt van facebook ;-)

Wat gaan lentedagen toch snel!

Het is net alsof de lentedagen en de lichte nachten snel, heel snel, veel te snel voorbij gaan. Dat heerlijke licht waar ik zoveel van hou..  

Een rondje in de tuin werken met Carl gaf een stapel takken en stammen. De fluweelboom was aan het afsterven...nu is t 'ie weg. Totdat er iemand komt om de trailer naar de stort te rijden want ik ben daar geen held in. De chef kan het op het moment ook niet.

Zo werd het moederdag en ik werd verwend door m'n kinders en schoondochter. Lekkere producten van Rituals, bloemen en planten voor in de tuin en een paar kilo witte asperges.

En ook een boek. Er ligt weer een fijne stapel (voor als het regent).

Ik was naar de huisarts en ben gezond verklaard. Vanuit het raam keek ik op de bloeiende kastanjebomen. Maar ik zal toch de KNO arts eens bellen voor een afspraak want ik blijf last hebben van slijm op mijn stembanden. Maar nou even niet.

Op dit stuk van de stadswallen stond ik gisteren. Mijn zus is leidster van een senior-reisclub en gisteren waren ze (28 Nederlandse senioren) in onze stad. Ik gaf informatie over het ontstaan van de vesting, de bewoners en meer van dat. Leuk om te doen. Natuurlijk was het Østerstrand aan de Lillebælt favoriet, maar ook de Landsoldaat werd vlijtig gefotografeerd. Een van de deelnemers zette mijn zus en mij op de foto. 

Zuslief en ik gingen lekker samen lunchen in de stad; bij "Brød og Snaps". De snaps lieten we maar aan ons voorbijgaan. We hadden allebei genoeg aan een stuk smørrebrød ;-)

Vandaag regent het een beetje. Dat is nodig want het is hier kurkdroog. En ik was naar de breiclub ;-). Met de auto, voor alle zekerheid.

Terwijl ik wacht... op de goede uitslag.

Het was prachtig weer de afgelopen week. Een week vol zenuwen voor de chef, een week van wachten en afwachten voor mij. 

De uitslag donderdag; de hart-scanning, de laatste onderzoeken waren allemaal bevredigend, het hart kan nog wel een tijdje mee. Mits, nou ja, dat weet hij zelf wel.

Vrijdag was de plastische chirurgie aan de beurt. Duurt een uurtje, werd er gezegd. Na drie uren, waar ik thee dronk in de kantine, wezenloos door de gangen wandelde, patienten hielp met hun rolstoel, kwam eindelijk het verlossende telefoontje.

"Het is klaar, ik kom met de lift naar beneden". Het was gecompliceerder dan verwacht vanwege het vele en stugge littekenweefsel dat verwijderd moest worden. Nu op weg naar het genezen en de gewone dag. Over 21 dagen mogen de hechtingen eruit. 

Heel dankbaar voor de goede medische hulp in dit land. Voor alle steun, lieve berichtjes, telefoontjes en samenzijn.

Van oud tot jong.

 

Met de kerst had de chef twee kaartjes gekregen voor de, tja hoe noem je zoiets; een lezing, een interview? Met Jørgen Skouboe (73 jaar) en de journaliste Dorthe Løwendahl Bomann. Skouboe is bekend door de 16 seizoenen van het programma Nak og Æd - Schiet en Eet. Hij en zijn makker, een bekende kok, reisden de wereld over om een dier te mogen neerleggen, te villen, bereiden en op te eten samen met de lokale jagers.

Twee stoelen met een dierenvacht erop; een zelfgemaakte de tafel die op alle reizen erbij was; koffie in de kan en een zaal vol (heel veel) mannen. 

Wie in de zaal heeft er et "jagttegn" vertaald een jacht vergunning? Vele handen de lucht in. Enfin, het was zo fijn om er even met z'n tweeën tussenuit te zijn. En het was echt een gezellige avond.

Beste J, Gefeliciteerd met je nieuwe reservedeel en een beterschap ermee. We hopen dat we je snel weer zien en je zegt het maar als je andere reservedelen nodig hebt. We kunnen ze voor je printen. Lieve groeten van ons allemaal bij Makerspace.

Gisteren werd er op de deur geklopt en ene Oliver stapte binnen. Met een fles rum, leuk ingepakt in een zelf geprinte doos en een leuke kaart van Makerspace, daar waar de chef al een hele tijd vrijwilliger is. Geweldig toch, hij was er zo blij mee. Zeg mij niks over "de jeugd van tegenwoordig" want ze zijn voor het merendeel geweldig! Oliver bleef even iets drinken en ik zei dat ik de vijf jonge leiders wilde uitnodigen op een gezellige middag zodra de chef weer echt op de been is.