Héél lang geleden, ergens aan het eind van de jaren 60, zat ik op een strand in Zuid Frankrijk; bij Cap 'd Agde toen Cap 'd Agde nog niks anders was dan een verlaten strand. Het waaide hard, nee, geen mistral maar het leek er wel op. Het strandzand kroop overal in. In je haren, je kleding, je mond en zelfs in je onderbroek. Je werd er gek van; iedereen vluchtte weg.
Poeha, we zijn hem nog niet kwijt die oostenwind. Echt, om gek van te worden. Een lichtpuntje is er: de zon hebben we de hele dag gezien. Die zon kan nu naar binnen schijnen maar oei oei oei; hier moet hoog nodig worden schoongemaakt; betrapt!
Ik heb werk genoeg de komende dagen.
(ik hoor de chef al wegvluchten 😂)
Vandaar de koude in noord Nederland.
BeantwoordenVerwijderenZo'n wind heb ik ook eens in Turkey gehad, dat leek echt op een föhn.
Maar koude is wel lastiger, zeker als je er niet op kunt kleden. Hans
@ al vast veel plezier aanstaande 6 mei.
Ik kan het me helemaal voorstellen! Wat onaangenaam lijkt me dat. Hopelijk verdwijnt hij snel.
BeantwoordenVerwijderenHet is hier precies hetzelfde. Vandaag is het helemaal erg. IJskoude O-wind staat pal op de voorkant van ons huis en komt dan aanloeien over de weilanden. Ik heb gezien dat we die gemene rotwind voorlopig niet kwijtraken. Dus Denemarken en Friesland hiephoi ;-)
BeantwoordenVerwijderenWieneke
Ha Dorien, oeioeioei... dat is verschrikkelijk: die ijskoude wind.
BeantwoordenVerwijderenIk heb er ook zo'n hekel aan.
Dikke truien en dikke sokken... een muts en een das.
En dan pas ga ik de deur uit.
Oh ja. mn winterjas natuurlijk....
Brrrrr... groetjes van Marlou