Schooltijd

Het is weer tijd voor de leerlingen van de 9.klas om keuze te maken betreffende de gewenste vervolgopleiding. Niet voor ieder is deze keuze gemakkelijk of mogelijk.

De leerlingen op de Ryttergrøftvejens school hebben het in elk geval moeilijk hiermee. De meesten hebben nu al problemen met het naar school gaan, laat staan met het kiezen voor nog meer opleiding. Het zal echter toch moeten en ik help hen met het vinden van mogelijkheden.

De school ligt net buiten de bebouwde kom en ik knipte deze winterse foto's.

Vanmiddag reed ik naar Vejle om met een vriendin een cadeau te kopen voor andere vrienden waar we over 10 dagen zijn uitgenodigd op een feest.

Eerst even koffie drinken....

Nee, niet hier, maar bij "Oda".

De wegen zijn gelukkig redelijk sneeuwvrij....

Ik, als moeder, ben altijd bezorgd als dochter met dit weer via de kleine wegen van Fyn naar haar werk moet.

Dat hoeft nu niet want (bijna) de hele familie ligt met griep op bed.

Tja, dan hoeft er ook niet gekookt te worden.

Beterschap!

We blijven gewoon rijden!

Sneeuwvlokken komen vrimlende........

Het sneeuwde gisteren....

Die dag werkte ik in de stad en nam de foto uit het raam van het arbeidsbureau.

Vannacht sneeuwde het......

De hele dag bleef het sneeuwen..

Tot vier keer toe moest ik letterlijk de auto vrij graven.

Maar het verkeer ging gewoon door. Iedereen reed voorzichtig. De wereld was stil, want sneeuw legt een demper op alle geluiden.

Tegen etenstijd hield het op met sneeuwen.

Tja, toen reed ik toch weer uit. Het was immers koor-avond!

Dochter

Dochterlief was gisteren jarig en is vandaag gevierd.

Met koffie en gebak. 

De cup-cakes heeft Caroline gemaakt; 

de taart is een gezamelijk project.

En lèkker! Heerlijk!

En voor Oma: 

de mail is goed aangekomen....ook de tweede keer :-)

Sebastian dag :-)

Donker is het 's ochtends, pikke, pikke donker! Daarom blijf ik in het weekend lekker lang onder de wol.

Graag met een goed boek en het idéé dat niks moet en alles mag.

Maar vandaag zou "die Anne" komen met haar vriend Sebastian.

Anne, die anderhalf jaar geleden praktikant bij ons was. Die in Kiel woont en deens studeert. Anne, die onze studiereis naar Kiel tot een succes maakte. Die Anne die deze week een huisje had gehuurd in Harboøre en die ons op de terugreis graag wilde opzoeken.

Zo rond de middag en daarom hadden we voor een lunch gezorgd.

(Ik mag de foto op het blog zetten).

Het was gezellig en het bezoekje had best wat langer mogen duren, maar wij moesten om drie uur in Munkebo zijn en dat is een uur rijden hiervandaan. Eerst moesten we de zoon en kleinzoon ophalen in Odense.

Waarom naar Munkebo? Awel, Sebastian werd 1.jaar. Sebastian is het zoontje van de zus van mijn schoondochter. Hij heeft dus ook Bosnische wortels en in Bosnie wordt er een groot feest gegeven op de eerste verjaardag van het kind. Vraag me niet waarom? Niemand heeft een echte verklaring. Traditie, zegt men. Het kan natuurlijk zijn dat de kindersterfte hoog lag, vroeger, ooit....en dat men daarom wachtte met feestvieren tot het kind één jaar was......

Wij kwamen in ieder geval terecht op een feest waar 70 mensen waren uitgenodigd.

 Toespraakje, kindermuziek, overdadig buffet.

Taart en taartjes en de beste vriendin van de familie die een haarlokje afknipt om te bewaren.

Hier is de jarige.....Sebastian!

...en hier wacht Philip op zijn taartenaandeel.

De terugweg was inspannend: weer pikke-pikke donker, spiegelgladde wegen, in het midden van Fyn sneeuwde het hard; dichter bij de Lillebaelt maakte de sneeuw weer plaats voor gladheid......

Gelukkig zijn we goed thuisgekomen, want morgen wil ik naar de dochter. Die is vandaag jarig, maar ja....ik kan niet overal tegelijk zijn. Dus gaan wij haar morgen vieren! 

Nummertjes....

Zo af en toe komt er een regeltje in de wet dat in je voordeel werkt. Alle autos met hier gele, bij jullie grijze nummerplaten moeten pr.1.januari 2013 voorzien zijn van een CVR nummer (belastings registreringsnummer). En dat geeft mooi werk voor de firma.

Iedere dag ligt er weer werk te wachten.

Morgen moet de chef factureren, een werkje dat vaak blijft liggen (net als de boekhouding).

Dit jaar ziet er dus beter uit dan het vorige.....alleen al met betrekking op ons (lees zijn) humeur :-).

Boodschappen.

De kerst is opgegeten, de restjes ook en het was tijd voor gewone boodschappen.

Je weet wel, boter, kaas en eieren; tandpasta en schoonmaakmiddelen; meel en suiker.....en dan scheelt het een hoop om het bij de buren in Duitsland te halen.

Voor een winkelwagen vol betaalde ik daar 89,00 Euro; hier zou ik voor hetzelfde minstens 140,00 Euro moeten neertellen.

De auto reed daarom naar het zuiden, waar we de weg deelden met veel Duitsers die hier een vakantietje hebben gehouden in een van de vele weekendhuisjes die in DK rijkelijk te vinden zijn.

Hier een kijkje in mijn rommelige keuken, voordat alles weer op z'n plaats stond.

Voor vanavond hebben we een bioscoopbezoek gepland.

The Hobbit, in 3D. Ik heb gehoord dat je er dol van wordt, maar de ega wil zo graag (en krijgt niemand anders mee), dus ik heb me laten overhalen.......

Weer aan het werk.

Ik heb er alweer twee dagen opzitten!

Gelukkig is het nog vrij rustig, zodat ik tijd heb om een goede planning te maken. En planning is het halve werk (dat geldt in elk geval voor mij).

Als laatste ging de kerstboom gisteren de deur uit.

Vandaag heb ik de kaarten verzameld en nog even doorgekeken. Aan veel tekst doen de nederlanders niet :-)

Allemaal nog hartelijk bedankt!

De eerste januari...

Zijn we een eind gaan wandelen langs het Østerstrand.

9 graden

windstil

volop zon.

Da's een goed begin van het nieuwe jaar!

De zevende kerstdag.

 

Volgens  de "twelve days of Christmas" moest ik "zeven zwanen" krijgen maar ik kreeg een kleinzoon voor een nachtje .

Zijn vader snakte naar rust, nadat hij de meeste dagen als ziekenbroeder en kindermeisje had gefungeerd. De moeder was inmiddels ook weer redelijk opgeknapt en een bioscoopje zagen ze wel zitten. .... en een beetje uitslapen!

 

Ik had nog een oud mobieltje liggen, waar de batterij goed werkte....en da's goed speelgoed voor Philip. Als er maar knopjes zijn om op te drukken, biep geluidjes en af en toe de mogelijkheid om een foto te maken. 

Carl kwam nog even om te spelen (maar een oma delen als je op vakantie bent valt niet makkelijk). 

Nu is iedereen weer naar huis en de rust is wedergekeerd.

Vanavond lekker eten met z'n tweetjes. Een glas champagne als de koningin op tv komt (dat hoort erbij)......

En hier voor iedereen:

 

 

Serviesgoed.

Al lang was ik op zoek naar een ander servies. De borden die we nu hebben hadden zijn te groot. Te groot voor de porties, te groot voor het afwasmaschien, te groot voor ons. Ze zijn  waren te zwaar; 

van aardewerk, ik wil wilde weer porcelein.

Ik was op zoek naar een ouderwets servies. 

Die zijn er genoeg; we wonen niet voor niets in een land waar de meeste mensen serviesgoed bezitten om voor een leger te kunnen dekken, maar ik vond de meesten niet echt mooi.

Tot gisterenavond.

Opeens stond het op het internet. Net wat ik zocht. Vandaag kon ik het halen in Vejle.

 Een servies met een geschiedenis. 

Ik kocht het van een dame van ver in de zeventig (via een tussenpersoon). Deze dame had het geerfd van haar moeder; alle delen hebben de naam Lilian handgeschilderd aan de onderkant. 

Het servies is met haar mee naar Spanje gereisd, waar het jaren in de mooie kast stond. Nu is het weer terug in DK. 

En het heeft niets geleden......

12 diepe en 12 platte borden, 2 grote schalen en 4  mindere, 2 juskommen en 2 schalen met deksel.

Ik ben er heel erg blij mee, iets wat de chef niet begrijpt. Het zou hem worst zijn of er gele strepen og rode blokjes op geschilderd waren (hij vindt dit ook best okay hoor), maar ach, ik lig tenslotte ook niet wakker van boormachines of drukpersen :-).

Een nieuw servies vraagt plaats en daarom moest het oude wijken voor het nieuwe. En ik heb flink opgeruimd, als ik het zelf moet zeggen. Er gaat meer uit als er in!

De hele achterbak van de auto zit vol. 

Borden, schalen, glas...noem maar op.

Morgen weg brengen.

Dat hebben we weer gehad.

De kerst is voorbij....gelukkig maar.

Genoeg gefeest, genoeg gegeten, genoeg van alles....

Volgend jaar ga ik het toch anders doen. Al die drukte op 2.kerstdag. Al die leuke impulsen en al die vervelende kriebels. Genoeg !!

Volgend jaar komt er meer geluier, gewandel, gelees in de kerstdagen.

Volgend jaar met kerst....ach hemeltje; da's (gelukkig) pas over een jaar!

Het kerstbuffet van gisteren......

Eerste Kerstdag.

Hier is der kerst een beetje voorbij. Zo is dat in een land waar het feest op kerstavond gevierd wordt. Wij zijn zelfs al de vóór-voor avond van kerstmis begonnen....

Op de foto worden de pakjes onder de boom gelegd.

De boom is al naar voren getrokken, want zo dadelijk worden de echte kaarsjes aangestoken en wordt er rond de boom gedanst. Jul betekent wiel.....we dansen door het jaar....van licht naar duister en nu van de donkere naar de lichte dagen.....

Daarna worden de pakjes opengemaakt....

Dank je wel allemaal!

Gisteren, op kerstavond, waren er dus geen pakjes meer. Wel een heerlijk diner en daarna een spelletjesavond.

 De dooi zette gisteren in....de zon scheen volop.

Vannacht stormde het en nu is het 7 graden.

Goed weer dus om te rijden voor onze kerstgasten morgen. Nu maar hopen dat ze niet gevelgd zijn/worden door de griep die hier heerst.

Merry Christmas.

Morgen is het...

Morgen is het lillejuleaften, kleine kerstavond en de meteorologen voorspellen een sneeuwstorm. Het heeft hier de hele dag al flink gewaaid en de temperaturen liggen rond het vriespunt. Morgen (misschien vannacht) gaat het weer sneeuwen en als de wind nog meer aanwoekerd - ja, dan krijg je een sneeuwstorm. Alle reizigers hebben zich voorbereid en de treinen en wegen waren vandaag propvol. Aan dat gereis en de planning ervan zie je toch maar weer dat we een eiland-land zijn. Als het stormt gaat de brug dicht en varen de ponten niet. Velen zijn daarom  nu al op de plaats van bestemming.....

Morgen zijn alle winkels open omdat kerstmis hier de 24 december gevierd wordt en dan is alles dicht. 's Middags zijn er diensten in de kerken; het kerstdiner wordt kerstavond genuttigd en de cadeautjes worden op kerstavond uitgepakt.

Wij doen het dit jaar een beetje anders.

Morgen,op lilleaftensdag, zijn we uitgenodigd bij dochterlief en gezin, waar pakjesmiddag wordt gehouden. 

Kerstavond komen ze hier...met de jongste van het spul; de anderen gaan naar hun vader (als mijn koppige kleindochter dat wil, wat lang niet zeker is).

Eerste kerstdag doen de chef en ikke lekker NIKS !! Misschien wat wandelen, tv kijken, boek lezen......

Tweede kerstdag komen onze kinderen met aanhang en onze vrienden. Zóóó leuk. De kinderen van onze vrienden zijn intussen volwassen en hebben zelf een lief, maar ze vinden het erg leuk om toch ieder jaar van de partij te zijn (mét hun lief). Ik ben zeer be-eerd!

Dit jaar maken we een kerstbuffet, dan wordt er wat meer rondgeschoven....

Vandaag hebben we daarom alle boodschappen gedaan; ik heb nog twee wassen gewassen; de boekhouding is bijgewerkt; de kerstcadeaus zijn binnen; de pakjes voor het pakkenspel ook.....

Morgen nog een kersstukje maken, that's it!

Ik wens jullie allemaal:

Hele prettige, warme en gezellige kerstdagen.

En, zoals ze hier zeggen: 

Kerstmis is het feest der harten.

Glædelig Jul!

Werk

We kregen nieuwe kantoormeubels op de laatste werkdag :-)

Nou ja....dan is alles in orden voor het nieuwe jaar!

Zo dadelijk een gezamelijke lunch met mijn collegaas en dan.....
Kerstvakantie!

Te jong?

 

Weet je nog dat wij een hele jonge burgemeester hebben? Nou, die is door de mand gegaan. Zodanig dat de gemeenteraad eenstemmig een motie van wantrouwen heeft ingediend. De burgemeester is met verlof. Wat er waar is van de verhalen weet niemand. Alleen dat de toon harder geworden is kan een ieder vernemen. In gemeente politiek zowel als op landsplan. En dat je daarvoor gepanserd moet zijn wordt ook meer en meer duidelijk. De jonge politici kunnen het niet aan. Stress, druk en politiek spel....daar moet je toch een meer ervaren mens zijn.


 

Wat een dag!

Ik had vandaag een vrije dag en omdat Carl gisteren maaggriep had had ik afgesproken dat hij bij ons kwam. Carl is makkelijk....daarom konden veel van mijn geplande dingen doorgaan ondanks een paar krampjes en een paar vieze luiers....

De kerstboom wilde ik graag vandaag zetten en daarvoor moest ik het geheime hol in. Kijk, dat is nog een spannend! Vooral omdat de gevonden kabouters mee naar binnen gingen en daar bleven wonen.

Toen naar beneden met de kerststal en de spullen voor de kerstboom.

Carl zette de kerststal op na de vraag waarom ze allemaal in een vogelhuisje moesten wonen.

Het kerstverhaal kwam tevoorschijn en tegelijkertijd kwamen de beeldjes op hun plaats.

In de stal staat een kaarsje tussen de os en de ezel; de herders hebben alle schapen samengedreven en de koningen knielen voor de dromedaris.... 

Toen de kerstboom zagen, in de houder zetten en optuigen.

Die ziet er nu zo uit...

Traditiegetrouw rood en wit. De ster bovenop; een engel, harten en trommels, vlaggetjes en klokjes.

Tussendoor moesten we wat eten, spelen, verhaaltjes voorlezen en, zoals ik me had voorgenomen, naar het ziekenhuis in Kolding om onze hoogbejaarde buurman te bezoeken.

De chef wilde mee,moest eerst nog wat pakjes afgeven en postzegels halen maar tjeminee, geen doorkomen aan. Het was net of iedereen vrij had vandaag en een ieder massaal naar de winkels trok. Dat hebben we opgegeven en gelukkig konden bij het tankstation postzegels kopen.

Op weg naar Kolding werd de mist dikker en dikker en in een keer, op de afslag, stonden we stil. Katastrofeblink aan. Op de weg stonden twee vrouwen, de ene bewapend met een stuurslot-stang.

Op de weg lag een gewonde ree, die vergeefs probeerde overeind te komen, maar veel te veel schade had opgelopen. Dan moet je zo'n beestje afmaken en gelukkig had ik de chef bij die de ree resoluut de genadeslag gaf.

Net achter ons stond de ambulance, die het verkeer sperde; goed gepland!

De buurman mankeerde gelukkig niet zoveel. Hij was gevallen in een winkel en zijn knie werd dikker en dikker. Zijn zwager was overgekomen en had de dokter gebeld die hem naar het ziekenhuis kreeg. Het grootste probleem is waarschijnlijk dat hij helemaal alleen woont en alle hulp weigert. Hij heeft niet zo graag andere mensen in huis. Daar zal nu dus wel verandering in komen.

Morgen ga ik weer gewoon werken.....

Klejner

Klejner, ook wel vridkager (gewrongen koekjes) genoemd, kregen we vandaag mee uit Odense.

Gebakken door Philip en zijn vader.

Ze horen bij de kerst, net als brunkager.....

Het dooit nog steeds. Nog een dagje, dan is de sneeuw weg.

Vogeltjes blij en wij (ik) ook.

Als laatste vandaag een foto van de gitaarspelende kleinzoon.

Ra,ra, van wie is die kaart...

Zo dadelijk doe ik de kerstkaarten op de bus.

Ik stuur kaarten naar degenen die geen e-card kunnen bekijken. Gewoon dus, met snail-mail.

Ik zou wel meer kaarten in enveloppen willen sturen als de frankering  goedkoper was...... 

(in DK kost het 2 maal (bijna 3 maal) zoveel als in NL)

Ik heb zelf ook al twee kaarten gekregen.

De ene van een lieve tante in Amsterdam; de andere van..???

De voorkant ziet er zo uit.....

Wie is de afzender?? Iemand een vermoeden?

Enfin, ik hoop dat mijn kerstkaarten op tijd aankomen! Het wordt altijd eerder kerstmis dan verwacht!

Overigens is de dooi ingetreden. Als het zo doorgaat raken we morgen of overmorgen de sneeuw kwijt. Wel zo gemakkelijk!

Toch voelt het koud aan, buiten, nu de zon niet schijnt. Ik stook er lustig op los. Misschien komt het ook omdat de twee dagen kursus en de gezellige avond met mijn werk toch vrij veel van een mens vergen. En dan vanmorgen nog kerstcadeautjes gekocht met de chef..... Poeha, bijna klaar! 

Morgenavond gaan we eten in Odense en de cadeautjes afgeven. 

Maandag maar even naar het ziekenhuis; onze buurman is gevallen en er is iets helemaal verkeerd met zijn knie. Wij waren niet thuis toen het gebeurde, maar de andere buur kwam het vertellen. Ik ga toch even kijken hoe het met hem is..... 

 

Het strooigeld is op....

Niet dat het veel uit zou maken, het is namelijk te koud om te strooien. Overdag 10 graden vorst.
De bloemen in de kas zijn dit keer ijsbloemen....

de kerstboom staat te vernikkelen in het hoekje...

De straten en wegen worden ook maar matig geveegd, dus het is hier een glibberen en slibberen in het centrum en uitkijken geblazen bij het rijden. Leve de winterbanden. Zonder hen kwam ik nergens en nu ben ik toch maar in Tørring geweest gisteren en de chef is vandaag naar Svendborg.

Gothersgade 

Een kijkje op dezelfde winkelstraat van vorige week.
Sneeuw en kou horen bij de winter.
Het is een mooi gezicht maar wel verdraaid lastig!

Gisterenavond hield het Lunakoor haar Julefrokost.
Zoals het hoort (zoals gewoonlijk) met lekker eten, liedjes zingen en het pakjesspel.

onze dirigente Louise

Wij houden geen Julefrokost op mijn werk. In plaats daarvan gaan wij twee dagen op Cultuur toer.

Morgen naar de Kaospiloterne om meer te leren over het navigeren in chaos en over nieuwe netwerksstrategien. En vrijdags naar het Innovation Lab om wijzer te worden over de toekomst :-)
We gaan ergens goed eten, daarna wat drinken en slapen in Hotel Ritz....
Da's nog eens verwennerij!

De sokkenfoto.

Twee jaar geleden maakte ik een foto van kinderen en kleinkinderen tijdens de kerstdagen. Allemaal bij elkaar onder de kerstboom en allemaal met dikke sokken aan.

Mijn schoondochter doopte hem "de sokkenfoto" en zo komt het dat ik nu ieder jaar een "sokkenfoto" maak.

Het gaat er natuurlijk om de kleurrijkste sokken aan te hebben!

Dit jaar een ietsje eerder, omdat we vandaag allemaal bij elkaar waren om de "Rumtopf van het jaar" te kiezen. Dit jaar geen kiek bij ons in huis maar bij de dochter .......

De winnaar werd............

Peter! (alweer verdorie!).

Gewoon donderdag.

Hier is geen Sint geweest. Hier levert de kerstman de bestellingen. 

Vandaag dus een gewone donderdag.

Ik was bijna de hele dag op het Jobcenter (arbeidsbureau). In de stad is de sneeuw uit de winkelstraten geveegd.

Het vriest dat het kraakt, maar de zon heeft zich in de lichte uren laten zien. Om vier uur 's middags is het donker.....

In december houd ik wel van het donker. Misschien omdat er zoveel lichtjes zijn. 

Hier een kijkje uit het raam van het Jobcenter (arbeidsbureau).

De stad heeft vandaag 50 miljoen kronen gekregen (van een fonds) om vele facades van huizen in de binnenstad te renoveren. 

Mooi kerstcadeautje, nietwaar.

Kabouterstreken....

Kom ik vanmorgen op kantoor, zie ik dit op mijn bureau :-).

De (plaag)-kabouter drillenissen is weer aan het werk.

Tot nu toe is er geen nieuwe sneeuw gevallen. Het waait hard...dat voelt koud aan!

Dit is het uitzicht vanaf mijn werkplek op kantoor.

Morgen en overmorgen werk ik de hele dag op het arbeidsbureau - nieuw project.

En vrijdag heb ik een vrije dag.

Een zien of ik aan wat verlanglijstjes kan komen.....dan kan ik wat meer kerstcadeautjes inslaan.