Ministerie van onderwijs

Net als bijna alle hoofdsteden in Europa, ligt Kopenhagen ook in een uithoek van het land. Vandaag moest ik in het ministerie van onderwijs zijn voor een twee uur durende vergadering.

Reistijd: vijf en een half uur.

Effektief tijdgebruik?

Het was wel een goede vergadering.

Met een aantal belangrijke mensen met hoge functie's.

Er moet een nieuwe handleiding gemaakt worden bij de wet van speciaal onderwijs. 

Wij waren met z'n drieën uitgenodigd om uitleg te geven van wat wel en niet werkte en welke scherpingen wij graag zagen.

Toch wel een eer, nietwaar?!

Het ministerie van onderwijs? Ach, een mooi gebouw aan een gracht (mmm, hebben we hier ook). Vroeger ooit een paardenstal geweest.

Om vier uur reed de trein weer naar huis.

Over de grote Belt...

en de kleine Belt...

Dag kersenboom!

25 jaar geleden planten wij hem; ons kersenboompje.

De kinderen, toen nog klein, konden er over heen springen.

Nu, 25 jaar later heerst hij over ons grasveld. Hij neemt de zon weg en hij legt zijn wortels door de hele tuin heen.

Daarom moest hij weg.

De boom waarvan we zoveel heerlijke kersen hebben geplukt.

Ik heb ze nog ingemaakt dit jaar; ze staan in de voorraadkast.

Maar ook die boom waarvan de kersen elke zomer een vogeloorlogje veroorzaakten. Spreeuwen, merels, duiven en alken vochten om de kersen. Zo'n "concert" begon in aller vroegte en heeft ons menigmaal om vier uur ' s morgens wakker laten schrikken.

De moterzaag ging erin vandaag.

Wij hebben takken en stammen op de aanhangwagen gebonden; de eega moest zes keer rijden...

Carl vond thuisloze insecten bij de vleet...

Iedereen heeft geholpen!!!

Peter heeft grotendeels de moterzaag bediend, de eega gehakt, gezaagd, geraapt en gereden, de kinderen hebben hout gestapeld, Caroline in ik hebben eten gekookt (nadat ook wij in de tuin bezig waren geweest) en bovendien heeft Sandra ook nog de voortuin gewied!

Nu is er een mooie open plek, vol zon, midden op het grasveld.

Een dikke zoen voor iedereen!

Dag boom......

Morgen...

Morgen mag ik naar Kellers Park.

Een conferentiezaal in het Comwell hotel, prachtig gelegen bij Brejning, een kwartiertje rijden hiervandaan.

Kellers park is ooit gebouwd om een heleboel verstandelijk gehandicapten en psychiatrische patienten onder te brengen. Een heel dorp verrees rondom de prachtige, slotsachtige gebouwen, waar vanaf het jaar 1901 tot 1980 mentaal gehandicapten uit heel Jutland en Fyn werden ondergebracht en waar de professoren en een deel van het personeel ook een woning hadden.

Prachtig ligt het daar, omgeven door bossen, aan de fjord van Vejle.

Geen wonder dat het in 2002 werd opgekocht door een groot-entreprenør, die er een wellness-hotel van maakte.

Een gedeelte van de woningen is verkocht aan particulieren, die hierbij een jachthaven in hun achtertuin verworven.

Morgen hebben wij er een "opstartsseminar".

Da's toch een mooie manier om aan een nieuw werkjaar te beginnen, nietwaar?!!

Er zijn van die dagen....

Van die dagen dat er niks bijzonders gebeurd en waarvan je toch het gevoel hebt dat je tijd te kort komt.

Donderdag had ik zo'n echte "Tycho Brahe" dag. Zo noemt men hier pech-dagen nog steeds. Tycho Brahe was astroloog en werd door Keizer Rudolf de tweede gedwongen om jaarlijkse pech-dagen te voorspellen.

Geen echte astrologie, als je het mij vraagt. Maar sindsdien worden pech-dagen dus Tycho Brage dagen genoemd.

Donderdag was het zo'n dag waarop ik het druk had en mijn werkcomputer eerst staakte en daarna niet met het internet te verbinden was. Juist deze dag waren er werklui aanwezig die uren door de dikke betonmuren boorden. Zo'n dag dat alle jongeren die kwamen hele complexe problemen hadden, waardoor ik veel moest uitzoeken en regelen. Niemand die ik belde nam op. #+!4>"%¤!

Ik had m'n lunch vergeten; Ik knoeide koffie op mijn shirtje...

 ga maar door.....

En toen ik naar huis wilde rijden (ik had de auto nodig gehad) begon deze na een aantal kilometers te koken!

Maar ook aan Tycho Brage dagen komt een eind; zucht!

De chef kwam met water en constateerde dat óf de thermostaat, óf de waterpomp óf de toppakking kapot was.

Dat laatste kost een bom geld, dus ik maar duimen.

De andere dag kon het blauwe autootje al naar de garage en 2 uurtjes later zat er een nieuwe thermostaat in; pffft, gelukje bij een ongelukje. 

De foto is van vandaag.

Eerst moesten er vier van deze grote folies gelamineerd worden en dat gebeurt hier op de vloer in de huiskamer. Het is wel je tong in je mond houden en er mislukte er ook een, maaar...we hadden nog tijd om de heg aan de ene kant van de tuin te snoeien.

Voor morgen is er regen beloofd!

Side by side..

Wat niet is, kan komen...

Toen zelfs ons moeder van 90 jaar aan de dvd recorder ging, vond ik het tijd om toch ook eens een stapje in die richting te doen.

Ik snuffelde in Gul & Gratis, de deense vorm voor Marktplaats en vond en vrij nieuwe recorder voor 800 kronen (= ietsje meer dan 100 Euro). Gekocht; in Nyborg; afgelopen zondag bij twee aardige oudere mensen.

Dat "ding" moest natuurlijk ook geinstalleerd worden en daar snap ik geen fluit van.

Mijn dochters schoonvader gelukkig wel.

De chef had alles al op z'n plaats gezet, kabeltjes getrokken en kastjes geruimd.....

Nadat we ontdekt hadden dat de antennekabel losgeschoten was....kwam alles in orden.

Veertien

Weet je nog hoe het was om 14 jaar te worden?

Ik wel.

En vandaag is mijn kleindochter veertien geworden!

Nee, geen foto maken, mormor...

Geneert, knap, verwachtingsvol...

De taart had ze helemaal zelf gemaakt!

Fruit- en kruidentuin.

Neeee, dit is niet mijn tuin. Dit is de tuin van Monique en Kees.

Je ziet toch meteen dat het een nederlandse tuin is, nietwaar?!

Het is alweer meer dan een week geleden dat we daar zaten.

In de heerlijke zomerzon.

Die zon blijft maar schijnen!

Mijn tuin hier is héél droog.

De aarde begint te scheuren.

Toch moest er gewerkt worden en terwijl de chef een auto decoreerde, hakte ik in de moestuin.

Of eigenlijk was het vroeger de moestuin; nu is het een fruit- en kruidentuin.

De rode, witte en zwarte bessen zijn allang tot jam gemaakt. De kruisbessen ook.

De appelboom heeft zware, volle takken.

De citroenmelisse is uit de kloten geschoten, net als de (peper)munt, de maggieplant en de juinpijpjes.

Overal onkruid; uitgelopen aardbeien en een wilde heg.

Dáár heb ik vandaag gewerkt.

Er kwam een volle aanhangwagen uit!

Een staartje..

Ik heb deze week nog vakantie en naast het iewat assisteren in het bedrijf was er tijd om een dagje toerist in eigen land te zijn.

We reden naar Aarhus, naar Den Gamle By, 
een openlucht museum 1.ste klasse!

Deze keer feitelijk om te constateren dat onze eigen tijd al in het museum past!!

De jaren 70.....

De tijd van de communes; van hippiejurken; van knapheid en lage lonen; van vooruitgang en nieuwe technologie.

Een televisie koste vier maandsalarissen en dat werd dus het begin van "kopen op afbetaling", zo vertelde de verkoper...

De winkels, de appartementen, alles jaren 70. Ook dat wat er in de kasten stond en aan de rekken hing..

We dronken koffie in de Konditorie, die er uit zag als een stationsrestauratie in de jaren vijftig.....





en keken naar de vele toeristen uit andere landen, die een rondleiding kregen.

Mooi was het; leuk, warm en interessant. Ook druk, maar op het einde hadden we de gracht een beetje voor onszelf..

Iedereen weer op zijn plaats!

Te koop: een gebruikte vakantie.

Gehad: een paar fijne vakantieweken.

Gebruikt: zwempakken, korte broeken en zomerjurkjes.

Gekregen: zon en zomer; een bruine kleur en volop vitamine D.

We zijn allemaal weer op onze thuis-bestemming. Uit Croatie, Griekenland en uit Nederland.

Allemaal volop zon gehad. 

Wij hebben: uitgeslapen, gefietst, oma bezocht, stadjes bekeken, dingetjes gekocht, heerlijk gegeten, familie gezien, gezwommen, de heg geknipt, nog een ietsje geschilderd, en heerlijk geluierd...

Perfect, nietwaar?

We waren een dagje in Maaseik, waar we belgische mosterd kochten..

En bij de Fixit voor slechts één schroefje...

We aten heerlijke mosselen in Grave...

Kochten en tablet bij de Media Markt.....

Aten chinees bij mijn zus...

Bezochten de kermis in Tilburg en kregen heerlijke spaghetti met-met bij mijn broer....

We lunchten in Amerongen halverwege de fietsrit...

We dronken ijs-koffie in den Bosch...

...en we slenterden langs de Waal in Nijmegen.

Nu zijn we weer terug....in ons eigen (vakantie)land!

De garde!

De koninklijke lijfwacht. De garde.

Ieder jaar houden ze "Blå fest", blauw feest.

Om de afsluiting van hun opleiding van een jaar te vieren.

Natuurlijk houden ze een groot gala-feest, met de dames in het lang.

Da's vanavond.

Eerst marcheren ze (160 man) in strakke gelederen, door de straten van Fredericia.

De tijd vliegt....16 jaar geleden was het onze zoon die daar stond.

Van ver gekomen..

De zeilboot, die hier in het midden van de oude haven ligt komt uit Nederland. Dat moet een aardig stukje varen zijn. 

Sinds de scheepswerft weg is komen er steeds meer boten aanmeren in het centrum van de stad.

Het was een gezellige boel vandaag. op het dok-terras speelde een orkestje; de mensen haalden ijs, dronken koffie of een biertje. 

Het "Ungdommens Hus" ligt in de buurt. Daar vindt dit weekend een hardcore festival plaats. Daarom zag je zwartgeklede jongeren gebroederlijk naast de chique dames zitten om een frietje te eten.

Nu ga ik de zon inpakken om hem mee te nemen...

....het wordt koeler.

Digibeet.

Een digitale analfabeet; dat ben ik. Nu ben ik de kluts weer eens kwijt bij het gebruik van mijn iPod .

Ik gebruik dat ding niet al te veel, maar nu wilde ik er een luisterboek in zetten....en...je raad het al! Grrrrr!
 iTunes is onlogisch! (vind ik). Als ik de handleiding lees, klinkt het heel logisch, maar de werkelijkheid stemt niet overeen met ....tja, de iPod werkelijkheid.

Meneer van Apple.....doe er iets aan!

Misschien toch beter als ik de hulp van een niet digibeet inschakel :-). 

De chef heeft het heel druk gehad de laatste dagen, dus die heeft z'n hersens niet in iPod en iTunes moode.

Ach, ik heb nog een gewoon dik boek van de biblioteek en een paar eboeken; daar doen we het wel mee.. tot..?

Tot het gaat regenen misschien....

We hebben nog steeds heerlijke zomerse temperaturen.

Om even af te koppelen hebben we vanavond een rondje langs het strand gemaakt. De dagjesmensen waren weer naar huis.

Heerlijke deense zomer!

Zon en komkommertijd.

Als er iemand is die zijn/haar vakantie niet in de scandinavische landen wil door brengen vanwege het weer......zie hier!

In Zweden nog warmer.

Weinig regen.

Veel licht, licht, licht!

En zon.

Dat de toeristen de scandinavische landen veel te duur vinden....., daar ben ik het helemaal mee eens! 

DAT VINDEN WIJ NAMELIJK OOK!

Daarom (nee toch niet daarom, maar omdat het een goed gevoel geeft en ook nog eens lekker is) heb ik deze week:

20 potten bessengelei gemaakt,

4 kilo komkommer in het zoetzuur gezet

en 14 potjes vruchtensaus ingemaakt.

Morgen kersen plukken....en er komen bendes tomaten....

Meryam

Vandaag belde Meryam.
Meryam en haar zus hebben nog een jongere broer en een moeder.
Toen broertje Ali nog klein was is zijn vader overleden.
Een groot verlies voor de familie, maar na het overlijden van de vader werden alle ogen gericht op Ali, als enige man in de familie. De man, die als hij groot was de zorg en verantwoording voor zijn moeder en zusters op zich zou nemen. Maar zo liep het helemaal niet.

Ali werd enorm verwend toen hij klein was. Zo verwend dat hij eigenlijk een onuitstaanbaar jochie werd. Slim was hij helaas bij lange na niet en naar school gaan vond hij maar niks. Hij werd van de ene na de andere school gestuurd en iedere keer weer moest er een oplossing worden gevonden. Eindelijk was de schooltijd voorbij. Geen goede cijfers als hij al een rapport kreeg. Meestal vol min-streepjes en onvoldoendes.
Hij was dom genoeg om met de verkeerde vrienden aan te pappen; vrienden die hem vaak voor hun wandaden lieten boeten. Hij wilde

graag veel en vlug geld verdienen en begon maar wat te dealen. Daar kwam de politie snel achter en het ene na het andre heropvoedingsproject kreeg met hem te maken. Ik schafte hem een paar maanden geleden een plaats op een productieschool in een klein dorpje achteraf, want hij was bang voor een aantal mannen, die nog geld van hem kregen. Niets hielp. Hij kwam weer terug en samen met anderen ging hij weer eens inbreken. Dit keer niet zo goed uitgeplozen. Het was een huis waar een paar rockers woonden en die hadden overal camera's geplaatst. Nu werd de grond te warm onder zijn voeten en weer betaalde de familie een reis naar Turkije voor hem. Maar ook daar kan hij zijn draai niet vinden. 

Hij wil naar Kopenhagen! Dat is pas leven! Maar waarvan moet hij leven? Dus belde Meryam. Of ik nog een goed idee had. Of ik nog een keer kon helpen....Maar ik kan niet helpen. Arme Meryam. Hij dwingt haar en haar zuster om weer wat voor hem te regelen. Een kamer...? Maar dat kost en depositum. Een opleiding....? Geen zin en geen toelatingsexamens. Een baan....? Tja, met een strafregister zo lang als....zal het best moeilijk zijn. En het werk dát hij kan krijgen is hem te min. 

Meryam en haar zuster willen niet meer betalen. Hun moeder vindt dat het wel moet.

Arme Meryam.

Operationeel.

Mijn moeder, die pas 90 is geworden, heeft gisteren een knie-operatie ondergaan. Da's dus niet mis, als je op die leeftijd aan een nieuwe knie moet wennen. Ik heb haar aan de lijn gehad en tot nu toe gaat het goed.

Nu de revalidatie nog........

Gisteren deed de iPhone het niet meer.

Microfoon "out of working". 

En tja, een telefoon waarmee je niet kunt bellen......

Mijn boss had nog een iPhone4 liggen....want als boss koop je natuurlijk een 5 als het kan.

Enfin, ik ben weer on-line.

Mission completed.

Het houdt nog niet op!

Een beetje jaloers ben ik altijd in de vakantietijd op een aantal van mijn collegaas.

De scholen hebben vakantie en degenen die dus voor het merendeel als decaan op school werken hebben ook niet meer veel te doen.

Terwijl wij als staf (en zo) nog genoeg te doen hebben. Hier ligt het nooit echt stil. 

Ook 's zomers zijn er jongeren die een uitkering zoeken (hier werken wij samen met het GAK), jongeren die in inrichtingen of pleegfamilies/instituten wonen, jongeren die een uitweg zoeken in de jungle van opleidingen.....ga maar door.

Mmmmm; volgende week heb ik hopelijk schoon schip gemaakt op mijn bureau.

Wie betaalt voor wat?

Gisterenavond gingen we (manlief, de twee oudste kleinkinderen en ik) naar Fredericia Teater, waar we de jaarlijkse Showcase zagen. Showcase bestaat uit twee verkorte musicals, opgezet en uitgevoerd door de laatste jaars studenten van de Musicalacademie (met hulp van de andere studenten).

Zoals altijd: fantastique!

We hebben in onze stad een theater dat met een tekort draait.

Bijna 2 miljoen Euro moest er dit jaar bijgespekt worden.

Daarvoor hebben we een aantal "eigen-producties", musicals die hier hun wereldpremière hebben (Disney's Alladin en binnenkort "De Kleine Zeemeermin"), musicals die hier ontworpen zijn (Esaura) en internationale roem afwerpen en een aantal mindere set-ups.

Toch komt er niet genoeg geld in de kas en/of zijn de kosten te hoog, vooral als het teater "op tournée gaat.

Maar kunst kost.

Sport kost ook.

Vrij veel zelfs. We hebben hier een groot stadioncomplex en de benodigde gymnastikzalen en hallen.

Daar moeten ook jaarlijks extra stuivers voor worden neergelegd.

Maar-eh, we zijn tenslotte een " sportgemeente".

Sport is hét woord van de huidige tijd.

Je kunt geen sollicitatiebrief meer lezen zonder dat erin vermeld wordt dat de sollicitant in elk geval een paar keer per week gaat joggen, meedoet aan (halve) marathons, voetbalt of tennist.

Goed voor de mens. Goed voor de gezamelijke conditie.

Maar een mens heeft ook een hoofd met hersens.

Een hoofd en een hart dat kunst, theater, muziek nodig heeft.

Niet iedereen is een "sportfanaat".

Maar wat wordt er toch ge-etterd als het theater een tekort heeft.

Ik hoor ze nooit als er extra geld in het laatje van de handbalclub moet komen.

Gelukkig is de gemeenteraad tot op heden nog in de meerderheid; kunst is nodig; het theater moet blijven.

Want een leven zonder kunst....dat mist een hoop!

Midzomernacht oftewel Sankthans.

Net zoals in de overige noordische landen (trouwens ook in Zwitserland en Griekenland lees ik) wordt midzomernacht gevierd.

Er was regen en wind beloofd, maar de wind ging liggen en de regen hebben we nu al weken niet gezien.

Eerst een gezamelijk etentje en dan naar Madsbyparken...

Hier lopen Peter en Carl, Caroline en Casper.

Wij zijn in de achterhoede.

Daar staat ze dan, de heks. Het teken van alle slechte dingen, alle duistere krachten en alle kwade geesten.

Het vuur eronder en jaaaa, daar vliegt ze weg bij het geluid van vuurpijlen. 

Naar Blocksberg, in de Harz. Ga zelf maar kijken!

Zondag impressie.

Na gedane arbeid (zijramen opnieuw gekit; houtwerk geschilderd) zijn we even op de fiets geklommen om een rondje te maken. Lekker zonnetje maar een harde noord-westen wind. 

 Koffie drinken bij Mums, dat een dok in de haven heeft liggen. (Hier achter zit een meeuw zich goed te doen aan de koekresten).

Langs het strand en "omhoog" bij Hybylund.

Als ik in NL woonde ging ik even lang bij mijn zus. Die is vandaag JARIG!

Robots

Vandaag was het weer huis-en tuinwerk. Gelukkig dat we het nog kunnen, maar af en toe denk ik dat de techniek best wat mag opschieten met het maken van (nog meer) robots.

Ik las deze week een artikeltje over wat ons te wachten staat op het gebied van technische snufjes, lees vooral robot-werk.

Over een aantal jaren (en hier rekent men met hooguit 10 jaar)is  het lange-afstands transport overgenomen door robots.

Die nemen het werk van de vrachtwagenchauffeurs en toeringcars over. Ook taxibedrijven krijgen misschien een gps (tom-tom) die niet alleen de weg weet maar er op commando naar toe kan rijden, zonder chauffeur.

MacDonalds en andere burgerbars krijgen robotten die de burgers maken. Allemaal precies even groot en vlugger dan mensenhanden dat kunnen.

Als je bij de dokter komt kan een robot de diagnose stellen en een recept uitschrijven. Een robot vergeet niets en kan alle data in een mum van tijd verwerken. De chirurgie wordt ook door een machine uitgevoerd.

Het kassapersoneel wordt nu al op veel plaatsen vervangen door een scanner; nu wordt de etikettering op spullen verbeterd, zodat je zo alles meteen in je tas kunt doen, want er wordt automatisch in-ge-scanned (ook dat wat je in je zakken hebt).

Bij de bank zijn er nu al veel minder mensen nodig; de bankpas en het net-bankieren hebben al het meeste overgenomen en de beurs- speculanten speculeren nu ook gewoon thuis via de computer.

Veel van mijn kennissen hebben al een robot stofzuiger. Niet dat die

nu goed schoonmaakt, (de hoeken slaat hij over) maar ideaal om honden-en kattenharen op te zuigen of de broodkruimels na het ontbijt.

En wat vind je van die toiletten die je van achteren netjes schoonspoelen en dan drogen met de föhn? Wel wat voor te zeggen, vooral als je armen te kort worden.

Robots zijn al zo gewoon in onze wereld. Niemand staat er vandaag van te kijken dat deuren automatisch openen. Of dat de meter vanuit een centrale wordt afgelezen. Of dat een auto zelf kan parkeren of......

Nu nog eentje die de heg knipt en het onkruid wiet....wie weet!

Het raakt je hart.

Ik zag hen langskomen.

Hij wankelde iets; zij klemde zijn hand vast in de hare.

Als twee drenkelingen.

Hij veegde de tranen van zijn wangen, maar er bleven nieuwe komen.

Zijn ogen waren rood en gezwollen.

Haar gezicht had een verbijsterde uitdrukking; 

haar mond was samengeknepen in een wanhopige grijns.

Ze spraken niet.

Hun gezichten zeiden alles.

Ze waren, zo te schatten, begin veertig allebei.

Elkaar vasthoudend om overeind te blijven.

Een stil, innig verdrietig paar.

Ik ken ze niet; ze kwamen toevallig aan mij voorbij.....

Ik ken hun verdriet niet.

Toch staan ze in mijn geheugen geprent.

En ik maan mezelf om steeds de lichte uren te tellen.

Zomerzondag.

• Vrijdag: Kopenhagen.
• Zaterdag: verjaardag (en een bezoekje bij Ikea)
• Zondag......zucht: "we zullen toch echt iets aan de tuin moeten doen...en vegen...en opruimen...en de tuinbank zakt bijna door de knieën...."

Ring, ring: "Mag Carl een paar uurtjes komen, want we willen nieuwe bedden kopen en dat is niks voor hem om mee te komen."

• We hebben een nieuwe tuinbank gemaakt.....
• In de voortuin is het onkruid weer verdwenen.......

• Er is gespeeld, gegeten en gesnoept.

• En met water geplensd....

Daar is de zondag toch ook voor?!

Vandaag?

Heb ik een bezoekje afgelegd bij de chiropraxie. Twee weken geleden kreeg ik last van m'n rug (komt wel eens vaker voor) maar normaal kan ik hem zelf weer gezond trainen. Dat ging deze keer niet vlug genoeg naar mijn idée. Dan maar een afspraak en jaaa, ...een druk en een draai en ik swing weer met m'n heupen!

Let's dance!