Tour de Rømø.

Er moest nog wat folie aangebracht worden op de veranda van Hotel Kommandørgården op Rømø en daar hadden we nu pas tijd voor. Rømø is het zuidelijkste van de Deense waddeneilanden.

Het is verbonden met het Jyske vasteland met een lange dam, die bij heel hoog water onder staat.

Van Rømø kun je met de pont naar het Duitse waddeneiland Sild - Sylt op z'n Deens.

Sild is een erg toeristische trekpleister in Duitsland en de prijzen voor het huren van een zomerhuisje zijn veel hoger dan de prijzen op Rømø. Daarom zijn er veel Duitse toeristen op Rømø, ook al is er rond deze tijd geen bal te beleven.

Het maakt deel uit van het wildreservaat "de Waddeneilanden".

"Verboden toegang tussen 1 april en 31 augustus".

Het was niet echt wandelweer - en we hadden ook niet echt de tijd ervoor, maar mooi is het toch.

Weer terug over de dam, naar Kolding waar we een hapje aten en voor Philip een verjaardagscadeautje kochten.

In het inkoopcentrum zag ik dit:

En een wolf in schaapskleren- of nee, een leeuw in vermomming.

Mocht je je verbazen over de prijs van dit pak, denk er dan even aan dat de prijs in Deense Kronen is.

Weer thuis bakte ik een appeltaart (niet zo heel lekker deze keer; toch m'n ouderwetse Hollandse recept weer eens opzoeken. Iemand van jullie een goed receptje?) en maakte een pot muesli met vanallesennogwat erin.

Toen ik bij mijn zus logeerde was er s'morgens bij het ontbijt een lekker mengseltje van noten, granen en meer.

Dat heb ik hier niet gezien...dan maar zelf maken.

Wespen

Daar staan ze dan, de mannen.

Drie man sterk om te kijken waar de wespen vandaan komen.

Die wespen, die in grote getale de kamer binnendreven om daar een ware zwanendood te sterven.

29 wespenlijken verwijderde ik vrijdags.

De zaterdag van mijn verjaardag bleven ze binnenkomen.

Peter had het niet meer; hij is namelijk allergies voor wespen.

(de enige die hier gestoken is dit jaar ben ik)

Waar zitten ze met hun nest!?

Tja, in de spouwmuur.

Dat zag Jeff toen hij een paar dakpannen verwijderde.

Helaas kunnen we er niet bij.

We haalden een knots van een spuitbus en spoten zowel binnen als buiten.

Tot nu toe ziet het ernaar uit dat het heeft geholpen.

Nu maar hopen dat we de wespenkoningin te pakken hebben, anders moet er volgend voorjaar een expert bijkomen.

Nog een laatste restje verjaardag vieren.

Ik trakteerde het koor op appelflappen.

En iedereen maar oefenen in het zeggen van "appelflappen", want zeg nou zelf, zoiets Nederlands kun je toch niet vertalen..

Alweer een verjaardag. Gelukkig maar!

Alweer een verjaardag.

De mijne dit keer; gisteren.

Toen ik voor de eerste keer mijn verjaardag in Denemarken vierde deed ik dat op "de Nederlandse manier".

Alom bekend: koffie, gebak, hapjes en drankjes.

Alleen kende ik nog maar weinig mensen hier en de gewoonte om de buren met een verjaardag op de koffie uit te nodigen is in Denemarken onbekend.

Mijn schoonouders kwamen; een paar bekenden van de man en dat was het. Wat een verschil met het jaar daarvoor, toen mijn vrienden op de grond zaten vanwege plaatsgebrek.

Enfin, ik haalde de gevulde eieren uit de koelkast; de blokjes kaas met een zilveruitje, de toastjes met zalm en de bakjes met nootjes.

Jaaa, dat hadden ze dus helemaal niet verwacht.

Zoiets serveer je hier op een receptie. Niet op een verjaardag.

Wist ik veel!

Ach, ik weet dat het toch een gezellige avond is geworden en in de loop der tijden kreeg ik "de Deense manier" van verjaardag vieren onder de knie.

• Geen buren 's morgens op de koffie.  Als je ze wel uitnodigt dan verwachten ze dat je ze te eten geeft en niet afgepoeierd worden met "liflafjes".
• Geen onverwacht bezoek. Ze vragen netjes of je thuis bent en of ze even langs mogen komen (dan kun je er rekening houden en wat lekkers in huis halen).  De "eters" worden van te voren uitgenodigd, zodat ze met lege magen kunnen aanschuiven.
• Doe je "alleen" een koffietafel, dan begin je met theebroodjes, wat "wienerbrood" en een taart. Met koffie "avec". Aan de eetkamertafel natuurlijk. Pontificaal gedekt met kop en schotel en cakebordjes. Servetten, kaarsen op tafel; het liefst ook verse bloemen.

Ach, zo formeel ging het er gisteren hier niet toe.

Mijn kinderen zijn per slot van rekening half Nederlands.

Ik had een lunch klaargemaakt.

Met kleine quiches, blini's, zalm, omelet, gebraden ham, paté, gerookte makreel en diverse soorten kaas.

Voor zoon en familie en wat vrienden.

In de loop van de middag kwam Sandra met familie (die moesten eerst een verjaardagsfeestje voor Carl afhandelen) en we kregen koffie/thee met slagroomtaart.

Tussendoor nog wat visite die taart en een drankje kregen.

Avondeten, de ene helft ging naar huis, de anderen kregen roastbeef, aardappelen in roomsaus, groente mm.

IJs tot slot.

En koffie, en thee, en....

Die Denen, die Denen !

De neefjes konden nog even spelen..

En vandaag kwamen ze de restjes opeten.

Als de kat van huis is..

Als de kat van huis is...

dan plakt de keuken!

Misschien ligt mijn drempel wat lager dan de zijne; 

waarschijnlijk heeft hij het druk gehad;

 zeker weten dat hij er geen zin in had;

overigens denk ik dat hij het niet eens gemerkt heeft.

De keuken "plakte".

(dat gold ook voor de wc)

(en voor de rest van het huis).

Daarom heeft alles een extra poetsbeurt gehad deze week.

Mannen alleen thuis!

Okay, er was gestofzuigd (niet in de hoekjes kijken).

En ja, de afvalbak was niet al te vol.

En...ja, dat was het wel zo'n beetje...

Niet dat ik hier al het huishoudwerk alleen moet doen. 

Bij lange na niet.

Maar ik ben wel de organisator.

Edoch: eerlijk is eerlijk:

Hij kookt veel lekkerder dan ik!

Binnen zitten met mooi weer.

Het was hoog nodig.

De boekhouding!

Dat had ik me dus voor vandaag voorgenomen.

Klus geklaard.

Van te voren had ik eerst de zang-map van het koor in orde gemaakt. Dat was me een rommeltje.

Daar was ik een paar uur aan kwijt.

Daarna rekeningen schrijven; ook een klein uur mee bezig geweest.

De boekhouding na de middag.

En toen móest ik er gewoon even uit!

Eem flink rondje gelopen en geëindigd met wat kleine boodschappen doen.

En ja, we schrijven oktober.

De "Julegløgg" is er weer.

Hej Carl.

Hej Carl.

Zeven jaar alweer. Niet te geloven!

Een heerlijk kind. Een geluksbrengertje.

Gisteren (was het zijn echte verjaardag) vierde hij het met z'n schoolvriendjes.

Elf jongens van zeven; da's een klus, een herrie en een hele organisatie.

Daar draait mijn dochter (gelukkig) haar hand niet voor om, ook al moeten de vechtertjes uit elkaar gehaald worden, de vlekken uit het kleed verwijderd worden, het geroep en gebrul binnen de perken worden gehouden (denk aan de buren) en de zielenpietjes getroost worden.

Zo zijn kinderfeestjes met alleen maar jongens nu eenmaal. Ik weet het nog van vroeger, van mijn eigen zoon die in een "jongensklas" zat. Dertien stuks! Ik heb het geweten.

Vandaag waren de grootouders uitgenodigd voor een heerlijke brunch/lunch.

De buiken zijn weer volgegeten!

Wat een heerlijke traktatie!

Aan lekker eten geen tekort dit weekend. In ieder geval waar het mij betreft. Gisteren was Tove namelijk jarig. Een van mijn vriendinnen...of beter een goede kennis.

Tove werd 75 en omdat ze bij ons op diverse feestjes geweest is wilde ze iets terugdoen.

Dat werd (natuurlijk eten) een overheerlijk buffet bij restaurant "Oven Vande".

Met familie, kinderen, kleinkinderen en zelfs achterkleinkinderen.

Van onze vriendengroep waren we met zeven man.

Op een feest- op z'n Deens- mag een lied niet ontbreken:

Dus zongen we met z'n allen (40 man sterk) in het volle restaurant uit volle borst...Da's heel gewoon hier :-)..daar kijkt niemand van op.

Skål!

Winderige dagen.

Morgen moet ik appels plukken voordat ze allemaal van de boom af waaien.

 Aan het zomerse weer is een eind gekomen.

De wind is weer terug, af en toe zelfs met stormvlagen.

Ik heb de neergevallen appels verzameld en er vast wat appelmoes van gemaakt. Hier staat de pan af te koelen op het bankje voor het huis.

Kousen of sokken heb ik slechts alleen 's avonds aan.

Overdag is een dun jasje genoeg als ik met de fiets ga.

Zoals vanmiddag.

Even langs de apotheek met de chef en dan nog wat 

boodschappen doen.

Langs de bakker en wat lekkers halen?

Ik wacht wel even bij de fietsen.

Dag september. 

Bedankt voor het mooie weer.

Gevlogen..

Ik vloog naar Schiphol en na een kleine week weer terug naar Billund. In de tussentijd is de tijd omgevlogen!

Zo gezellig bij mijn zus (en zwager).

Een paar keertjes naar ons moeder.

Lekker geluncht waar broertje ook bij was.

Elke dag weer wat anders gedaan, zoals te zien is op de voorgaande foto-blogs.

Mooi weer op de koop toe. Meer kan een mens niet wensen.

En ook een heerlijke thuiskomt.

Gemist door manlief en afgehaald met een boeket bloemen.

Maandag nog de lichtjesroute in Eindhoven gereden.

Mijn lieve zus ging overal mee naar toe en als een prinses ben ik overal naar toe gebracht.

Of we gingen even met de fiets naar het winkelcentrum

en de stad.

Zwager zorgde voor et eten en dat was me toch lekker!

Zulke dagen gaan voorbij en het is ook goed om weer thuis te zijn.

... Gewoon weer aan het werk!

Die van gisteren

Streekproducten en proeverij.. 

De brassband "Toeternietoe"... 

Wat zullen we nu eens proeven.. 

Versierd met ranken.. 

Hertenbiefstuk met champignonsaus bij Maarten.. 

De kinderen speelden in de maisbak.. 

Een berichtje van hier..

De vennen in Vessem 

Op het terras van de Lithse Ham

Cult en tumult 

Big Band concert 

Voor het thuisfront

Lunchen bij "het Bomenpark" 

u

Luc op schoot bij zijn Oma

Naar de bioscoop in Helmond, waar we de nieuwe film van Bridget Jones zagen. LEUK!!

Gearriveerd

Even kijken of het lukt met foto's en een blog update. 

Hier Billund Airport. 

Aflossing

Kijk, die Caroline moet nog wat geld verdienen voor de trip met school naar New York in het voorjaar.

Daarom krijg de chef een hulpje in de zaak, nu ik een kleine week naar NL ga.

Fijn voor alle parten.

Het is nog steeds mooi weer hier

Niet om echt buiten te zitten, maar de was droogt nog vlug en het is zalig fiets-weer.

Bootje.

Het bootje ligt weer op z'n winterplaats.

Het zit niet echt goed met de schroef en de axel.
Nu kennen we (de chef dus) de kinderziektes en die kunnen dit najaar hopelijk verholpen worden.

Vandaag reden we naar Over-Jerstal, waar de chef een andere axel plus schroef tweedehands kocht.
Er moet ook nog een loospomp worden aangeschaft.
en...wie weet wat.

Is er weer wat te werken :-)

Daarna reden we naar Odense, waar we een gezellige middag doorbrachten. Lekkere late lunch op hun zonnige terras, gezellig kletsen en een paar spelletjes met Philip.

Het was nog lekker weer vandaag, maar nu zijn er wolken aan de hemel verschenen.

Het kan ook niet altijd kaviaar zijn.

Gisteren aten we taart bij Casper 
(met de rest van het gezelschap)

Hoera voor de veertien-jarige!

Als het kan..

En ja, het kon!

Om kwart voor twee sloten we gisteren de werkplaats en reden naar het warmste plekje van het land.

Naar het westen, naar Blåvand, daar waar Vesterhavet is.
(De Noordzee op NL's, maar hier ligt het Skagerak in het noorden, de Oostzee, inderdaad, in het oosten en de Noordzee in het vesten. Daarom dus Vesterhavet. Et hav is een zee.

29 graden en een heel licht briesje wat het heel aangenaam maakte.
Dat maak je maar zelden mee aan de west-kust.

Het is van hier af vijf kwartier rijden.

Om drie uur zaten we aan het strand.

Op een badhanddoek, want strandstoelen moet je zelf meebrengen als je daarop wilt zitten.
Strandcafeetjes en/of terrasjes zijn er ook niet.

Alleen heel veel zee, heel veel zand, heel weinig mensen 
en heel veel rust.

Achter de duinen ligt een aardig plaatsje, Blåvand.
Eén straat met allerlei leuke winkeltjes en eetgelegenheden.
Daar aten we een overheerlijk gebakken scholletje.
Ik was op het strand in slaap gevallen (maar een kwartiertje of zo), maar dat maakt het slapen 's nachts moeilijker.
Het was ook nog eens warm én volle maan, zodat het heel licht was boven.....

Vandaag moesten er van die grote platen (met foto's en belettering) worden geleverd; voor die steigerborden met de naam van de hoofd entrepreneur en wie was nou de architect enz.. Je weet wel, die borden die voor een bouwterrein moeten staan.

Dus wij met de aanhangwagen naar Sønderborg.

Zo kom je nog eens ergens, nietwaar.
Dat zijn de leuke kantjes van het werk.

We aten een hotdog op de kade, waar ik deze kiekjes maakte.

Met de "Dronning Alexandrinebrug" op de achtergrond en met een kijkje op de boot die tussen Flensborg en Sønderborg vaart.
Vele jaren geleden was dit de zogenaamde Spiritusboot.
Bier, wijn, maar vooral sterke drank en sigaretten waren indertijd door accijns vreselijk duur in DK. Maar op de veerpont kon je belastingvrij kopen en vele Denen maakten daar gebruik van.
Sommigen zagen niks van Flensborg en hadden ook al een groot gat in hun aankopen geslagen voordat ze weer van boord gingen.
Het ging er feestelijk aan toe destijds!

Vandaag de dag is het echt een toerist-toer-boot geworden.
Deze legde aan toen wij er zaten en zat vol met Duitsers, die een dagje Sønderborg gingen doen.
Zo keert het getij.

Zonder licht.

De eerste koor-avond van dit seizoen.

Omdat het zo warm was nam ik de fiets, maar o-jeetje, noch het voor, noch het achterlicht werkte toen ik naar huis moest.

En dan is het best wel donker hier.

Over stoepen en fietspaden kwam ik toch (ongezien door de politie) naar huis. Maar lastig was het wel. Morgen de chef eens strikken en vragen of hij het kan maken.

Wat deed ik verder...

Maandag schilderde ik de werkplaats.

Niet helemaal klaar; de zijkant moet nog, maar de verf was op.

We maakten ook een paar borden met folie, onder andere eentje voor de zangeres Elisabeth, die ons een stapel cd's cadeau deed.

Helaas niet mijn muziek.. (sorry Elisabeth)...

...maar een gegeven paard...

De barometer staat op "fair".

Foto genomen in de vroege ochtend.

We drinken liters limonade; de chef haalde ijskoffie bij Mc Donalds; ik had gisterenavond twee oud kollega's op bezoek en vanmiddag mijn oude maatje.

Vanmorgen werkte ik in de tuin en ben daarom vandaag drie keer onder de douche geweest.

 Kleinzoon Casper wordt vandaag 14 jaar !!

Dat vieren we vrijdag.

Zilveren bruiloft op z'n Tamils.

Daar zat ik dan, in de kantine van de voetbalclub, uitgenodigd voor de zilveren bruiloft van Thia en Sasi, die ik ken via mijn vriendenkring. De meesten hebben met Sasi samengewerkt en enkele werken nog steeds samen met zijn vrouw Thia.

Ik heb die twee alleen ooit geholpen met papierzaken en wettelijke dingetjes, maar ze ook daarna vaak gezien en Sasi maakt deel uit van de vriendengroep die elkaar een paar maal per jaar zien. 

Dus ik was uitgenodigd, mét echtgenoot, die daar helemaal geen zin in had omdat hij noch de ene noch de andere kende. 

Hij bleef daarom thuis.

Ik geniet altijd van het observeren...en natuurlijk het samenzijn met vrienden en kennissen.

We waren uitgenodigd om vijf uur in de namiddag.

Er waren er meer die "alleen" kwamen.

Alle Denen (de helft van de genodigden) waren, zoals gewoonlijk, netjes op tijd en kregen een welkomstdrankje.

Bruid en bruidegom arriveerden in een oude Volvo Amazone, gekleed in vol ornaat en iedereen werd begroet.

Maar van de Tamielse gasten ontbrak meer dan de helft. Die kwamen druppelsgewijs binnen.

Om half zes, zes uur, zeven uur, zelfs na achten (en later) kwamen er mensen binnen.

Dat schijnt gebruikelijk te zijn....(wist ik wel;

kunnen we misschien wat van leren, alhoewel het mij wat op de zenuwen zou werken)

Om kwart over zes kregen we het voorgerecht.

Daarna was er een pauze, waarin de bruidstaart in drie etages werd binnengereden.

Het bruidspaar en hun vier kinderen kwamen op het "podium" en voerden elkaar met kleine stukjes.

Weg taart, die werd weer naar de keuken gereden.

Toen was het tijd voor de foto's.

Ik heb allang gezien dat de fotograaf de belangrijkste persoon van heel het feest is. Er werd aan een stuk door geknipt. 

Daarom was er ook een "podium" gebouwd, bekleed met draperingen, piedestaller met rozen en achtergrondslicht.

Dat wordt door een party-planner gedaan.

Eerst een foto van het zilveren bruidspaar.

Daarna een met hun kinderen ernaast, met familie, met vrienden allemaal netjes opgesteld naast het bruidspaar.

De bruid verwisselde in de loop van de avond drie maal van kleding.

De bruidegom twee maal.

De Tamielse gasten hadden prachtige sarongs aan, veel zijde en satijn in heel mooie kleuren (en veel similisteentjes erop).

Het was "Show-off".

Nu was er buffet. Mmmm...lekker met al die gerechten.

Sommige heel sterk, de meeste zalig!

Dat buffet duurde wel een paar uur, ook omdat er steeds mensen bleven binnendruppelen. Maar het was informeel genoeg, zodat je af en toe naar buiten kon om lucht te scheppen, want mensenkinderen het was warm daarbinnen.

(buiten was het ook nog lekker)

Aan het einde van het buffet werd er aangekondigd dat er whiskey was, verschillende merken. Dát drinken de Tamilse heren graag.

Daarna een korte video met foto´s van het bruidspaar als kind, tiener en pas getrouwd.

Wij hielden een gezamlijk speechje.

.... en toen belden Lissi en ik de chef, die ons kwam halen.

Nog even zomers..

Met dit weer móet je toch even naar het strand fietsen...