Over dingen en doetjes in Denemarken.

donderdag 3 oktober 2013

Lifestile

Vandaag kreeg ik een SMS'je van een vriendin met de vraag of ik mee wilde naar de lifestile beurs Living +", die dit weekend gehouden wordt.
Nee, schreef ik terug; ik kan niet dit weekend....en ik dacht:  Hoera!!.... ik hoef niet!


Ik hou helemaal niet van beurzen.
En al helemaal niet van kleding-outlet-beurzen, huishoudbeurzen, beurzen voor ouderen of speciaal voor vrouwen.

Alsjeblieft niet; ik vind er geen moer aan.
Ik heb nooit zin om er iets te kopen; ik vind er veel dingen lelijk of massa hysterisch en ik vind het meestal ook nogal prijzig.

Ik ga veel liever op een stille dinsdag winkelen (als het moet) in mijn eigen tijd en tempo.
Ik twijfel liever wat langer over het wel of niet kopen van iets.
Ik heb liever ietsje meer orginaliteit dan modespulletjes.

Dus geen beurs voor mij.....
(hooguit de handwerkbeurs, want daar kun je wel eens wat ideetjes opdoen).

dinsdag 1 oktober 2013

De brug.


Vanavond branden er 7000 lichtjes op de Øresundsbro, de brug die Denemarken en Zweden verbindt.
7000 lichtjes; één voor iedere jood die in oktober 1943 met vissersboten en kleine scheepjes van het bezette Denemarken naar het neutrale Zweden werden overgezet.
7000 mensen werden niet naar Theresienstadt gedeporteerd.
Dappere Denen zetten hun leven op het spel.... Gastvrije zweden heetten hen welkom en zorgden voor hun verblijf.
Om even bij stil te staan.


De brug.
Het vervolg op Broen/Bron (de brug) is begonnen.
Spannend, knap gemaakt, hoge kwaliteit.


Dezelfde hoofdrolspelers; Kim Bodnia en Sofia Helin in de rollen van  deense Martin en zweedse Saga.
Die kun je rustig halen als hij op DVD komt :-)






zondag 29 september 2013

Carl, bijna 4.


Eerst moet er nog wat afgewerkt worden.... Op het droogrek hangen posters...

In de aanhangwagen staan de dozen met overalls, die een rug-en borstmerk kregen.


Toen was het middag.

Op naar Carl, die vandaag gevierd werd!


....4 kaarsjes op de "spiderman"-taart! (hier heeft hij er al eentje afgehaald; een taart is om op te eten!)


Met de cadeautjes spelen...


....Wii spelen met Casper....


....verkleed als koning.

Die gaat nog ooit bij het toneel. Verkleden is het beste dat hij weet!

vrijdag 27 september 2013

PC contra smartphone..


Wie een gewone computer heeft kon gisteren waarschijnlijk wél de trailer van de film over Diana zien.
Helaas vertoont iPad , iPhone of een andere smartphone geen filmclip van youtube weer....
Hoe dát komt weet ik ook niet.
Ik zal het de smarte (= slimme) zoon eens vragen.


donderdag 26 september 2013

Wie gaat er nu naar....

Diana ???


Vrouwen!
Die gaan naar Diana.
Maar ik heb zo'n lieverd van een man, die met mij mee gaat.
De zaal was maar voor een derde gedeelte gevuld met......ja vrouwen!
Wat een gekakel....je houdt het niet voor mogelijk!

De film? Ach, geenszins onaardig. Het geeft een inblikje in het eenzame leven van Lady Di  en hoe het is om in de volle openbaarheid je leven te leven....

woensdag 25 september 2013


Weer wat nieuws. 
Tegenwoordig is het modern om wallstickers op de deur of op de muren te hebben. Om "wijze" gezegdes in een lijstje te stoppen. Om kussens te hebben met gedrukte tekst, al of niet uit eigen hoofd getrokken.
You name it...we make it!

De chef heeft de stof bedrukt.
Vanavond dus wat kussenslopen genaaid....

...na een lange werkdag met duizend en één afspraken....
dan is het best lekker om je hoofd leeg te laten lopen met routinewerk.





zondag 22 september 2013

De auto is klaar (en de klant was tevreden); mijn wasgoed is gestreken en op z'n plaats gelegd/gehangen; de appels die rijp waren zijn geplukt en met hulp van Caroline (en mijn geniale schilapparaatje) tot appelmoes/compôte gemaakt ( ze nam zelf een van de schalen mee naar huis :-)).


De zon heeft de hele dag geschenen; Carl klom met blote voeten in de appelboom; De chef haalde "iets lekkers voor bij de koffie" bij de bakker (die zijn hier 's zondags open) en vanavond eten we varkenshaasje met selderie/appel salade.



zaterdag 21 september 2013

Het is niet altijd rozengeur...

Ken je 'm nog? Van vroeger....?!

Youtube wil niet meewerken vandaag :-)

En zo is het maar net! Het is niet altijd rozengeur; maar gelukkig is het ook zo slecht weer niet.
Vandaag moest er "even" zonnenfolie (coating) worden aangebracht op een auto. Een klein werkje normaal. Maar tjeetje wat zat het tegen. Van 10 tot vier zijn we bezig geweest!! En het werk is helaas nog niet af. Zo zie je maar weer, het kan tegenzitten.


Och, gelukkig is het weekend. We hebben geen plannen....en morgen is het werk klaar! 
De boekhouding; de strijk; de rest van het huis verven.....dat komt allemaal wel een andere keer!
Nou ga ik met mijn voeten omhoog in m'n luie stoel!
Prettig weekend allemaal!

woensdag 18 september 2013

Rabalder


Rabalder!
Zo'n woord dat officieel niet bestaat in het grote deense woordenboek; zo'n woord dat toch heel vaak de benaming voor iets wordt, voor een park waar je kunt ravotten, een band die rockmuziek speelt; een straat vol activiteiten....
een woord dat is uitgevonden door de band Gasolin in 1975; een woord dat precies kan uitdrukken wat je bedoelt.

Rabalder...vuilnisbakken die omvallen; prikkeldraadmuziek; een verschraald glas pils; vaart....proef maar...je moet het zo uitspreken op z'n deens "rabáeller".

Ik had de leiding van het koor meegenomen naar de Produktionsskole, om eindelijk van het gezeur over die sjaaltjes af te zijn en om hen zelf de gelegenheid te geven hun ontevredenheid te uiten over de geleverde sjaals.
Maar wonder boven wonder kwamen ze tot een overeenstemming. Sommige sjalen worden veranderd, een paar nieuwe komen ertussen, de prijs wat lager.....nee, geen rabaldermøde (herrievergadering)......



....hopelijk wel nieuwe sjaals voor ons najaarsconcert.

maandag 16 september 2013

MUS

MUS.
Nee, geen vogel .
MUS staat voor "medarbejder udviklings samtale", vertaald:
" medewerker ontwikkelings gesprek", waar de medewerker (ik in dit geval) kan vertellen hoe of wat de verwachtingen t.o.v. het werk in de toekomst zullen zijn.
Goed dus, daar waren mijn chef en ik het over eens!

Nee, geen gesprek over salaris, al hebben we vanwege de crisis al een paar jaar geen centje meer in het loonzakje gekregen.
Cadeaubonnen enz. horen hier ook niet in het werkpakketje; wél medewerker-ontwikkelings dagen, kursussen, inspiratietochtjes en meer daarvan. Met de kerst slechts een flesje wijn of een doosje chocolade.
Alles voor de innovatie.

Hier, waar ik werk, zijn we met 22 personen. Eén chef, die ik nog heb gekend als nieuweling in het vak. Wij komen wonderlijk goed met elkaar overeens! 

Er heerst hier een grote mate van vrijheid. Je hebt zelf de verantwoording dat je alle deadlines haalt, alle afspraken nakomt, je "klantjes" helpt met het vinden van een geschikte opleidingen het eventuele voorbereiden hiervan, ouderavonden verzorgen en zoal meer. 

Voor mij een heerlijke werkplek, maar sommige van mijn collegae hebben er moeite mee.

Vandaag, maandag...
Regen en wind, maar de zon ligt op de loer....
Ik ga de kachel aanmaken!



zondag 15 september 2013

Nog een beetje nazomer....


Casper was vrijdag jarig en wilde graag met de jongens uit zijn klas gaan bowlen. Dan schuiven oma en opa's maar een dagje op :-) en een broertje van drie jaar hoeft dan ook niet.
Dus Carl kwam naar ons en bleef een nachtje slapen.
Het was mooi weer; "buiten spelen weer".


Zaterdag hebben we de kas geleegd.
De zon staat al veel lager dan van de zomer; er hing nog maar één rode tomat tussen de groene; de laatste komkommers zijn geplukt en van de druiven hebben we sap gemaakt.
De groene tomaten zijn we aan het inmaken.

's Middags gingen we naar de verlate verjaardag.

Casper 11. jaar.

Dit was dus de derde dag dat hij het vierde; eerst donderdags bij zijn vader, waar de familie op bezoek kwam; op de dag zelf met zijn schoolvrienden en gisteren met de opa en oma's...
Hij had zelf de taart versierd.



Zo werd het alweer zondag!

Tomaten inmaken, muziekinstallatie verplaatsen (wat altijd meer werk geeft dan ik verwacht) .....en nu even niks meer :-)


woensdag 11 september 2013

Onze straat.

08.00 

Onze straat heeft maar 15 huisnummers; een overzichtelijk aantal "buren" dus.
Alle huizen zijn gebouwd rond 1970, geheel in de deense "parcelhuis" stijl.
Toen de welvaart steeg in de zestiger jaren, werden er aan de rand van de steden percelen opgeleverd om een eigen huis te bouwen.
De percelen waren hier in Jutland gewoonlijk 1000 vierkante meter groot; en dat zijn ze nog steeds. De grond mag maar voor 30 % bebouwd worden; de rest moet tuin (of natuurgrond) blijven.

Wij kwamen hier wonen in 1986; da's alweer 27 jaar geleden!
De mensen in de straat woonden hier al vanaf het begin en kenden elkaar goed. Kom daar maar eens tussen!
Wij besloten om iedereen op een borrel uit te nodigen en stopten overal briefjes in de bus. Ze kwamen, allemaal. Het ijs was gebroken.

Intussen zijn er vele verhuizingen geweest. Ouderen vertrokken, jonge gezinnen kwamen erin.....
Daarom was het best leuk om even op het straatfeest te komen, deze zomer. Dan zie je "die nieuwe ook even".

Deze week stond er 2 keer een ambulance in de straat.
Op de hoek, bij goede kennissen....de man heeft KOL (COPD?) en hij kreeg het te benauwd; de andere, een wat oudere, langdurig zieke heer is nu ook naar het ziekenhuis gebracht. 
Wel even schrikken.

De foto is overigens vanochtend genomen. Heerlijke zonnetje, dat de hele dag heeft geschenen. We zijn vanavond nog maar een eindje gaan fietsen.....


zondag 8 september 2013

Werkzaam weekend.

Er is ALTIJD weer wat te doen in en om het huis. Hier liggen de karwijtjes in ieder geval voor het oprapen.

Om van het mooie weer te profiteren moest er eerst geschilderd worden, buiten.
Aan de achterkant; vanaf de nok van het huis, met een ladder op het balkon, tot aan de houten vloer en het rekwerk daarvan.

Om iets voor drieen waren we daarmee klaar en dachten het de rest van de dag voor gezien te houden.

Maar daar kwam warempel schilderhulp in de vorm van dochter en kleinzoon.


Mijn puf was over.... ik nam de kleine mee naar Madsbyparkens speeltuin en liet het schilderen aan de jonge kracht over. Mijn dochter vindt schilderen een balsam voor de ziel....
ik vind het meer een noodzakelijk kwaad!


Omdat ze maar met z'n tweetjes waren bleven ze eten; frietjes met kippeboutjes en komkommersla.
 (We eten nog steeds volop van de komkommers en tomaten uit de kas. De kas heeft dit jaar ten overvloede gegeven. Nu hangt het ook nog vol met kleine, maar overzoete druiven).

De buren hielden feest gisteren; buiten op hun terras en waren tamelijk luidruchtig.
Wij....sliepen als ossen zodra onze hoofden het kussen raakten!

Vandaag kwam Philip met zijn vader en moeder.
Die hadden we al lang niet gezien.
Philip was een beetje pips....daar zit weer iets aan te komen...


Morgen computerdag op mijn werk. Getsie; een hele dag zitten!





vrijdag 6 september 2013

Handyman !


...Jeg vil ha' en handyman, en handyman, en handyman,
en der kan sætte mit hus i stand; 
jeg ønsker mig en handyman....

Ik wil zo graag een handyman, een handyman, een handyman,
iemand die mijn huis op kan knappen;
mijn grootste wens, een handyman....

Zo'n handyman, die achteruit kan rijden met een aanhangwagen; die kan timmeren en een waterleiding kan maken....
 Ja maar, zo eentje heb ik dus!
Hoera!

Vanmiddag is de overhang van het dak gemaakt...


Nieuw hout erin en eronder...klaar om geschilderd te worden.

Er moest ook nog wat folie opgezet worden in de stad.

Als beloning aten we...



smørrebrød !

woensdag 4 september 2013

Sjalenstrijd!


Ons vrouwenkoor is toe aan nieuwe sjaals. Om iets fleurigs te geven aan de zwarte kledij die wij dragen als we een optreden hebben. Tot nu toe hadden hebben we (lelijke) gele sjaaltjes om en iedereen was het erover eens dat die hoognodig vervangen moesten worden.

Omdat ik nogal wat samenwerk met de "Produktionsskole"  en daar eerder kinder-verkleedkleren had gekocht, deed ik het voorstel om het daar te laten maken.

Twee-en-dertig vrouwen, dat geeft twee-en-dertig meningen over kleur, lengte en prijs.
Er werd besloten om twee-zijdige sjaals te maken van de kleuren, blauw en geel met een zilverdraadje aan de zijkant. En het moest strijkvrij zijn!

De sjaals zijn klaar en oei, oei, niet helemaal wat ik er van verwacht had. De zilverdraad is uitgespaard; de stof was moeilijk te naaien geweest waardoor sommige sjaals schots en scheef in elkaar zitten én, ze zijn aan de korte kant. Daar komt nog bij dat de prijs veel te hoog was.

Nou, je had ze moeten horen, de dames van het bestuur.
(ik was er niet bij, maar had ze slechts afgeleverd. De voorzitster belde mij later in de avond op.).

Ik wist dus dat ik maar beter actie kon ondernemen en stelde gisteren op onze kooravond voor om de dames zo spoedig mogelijk mee naar de Produktionsskole te nemen.
Die afspraak is gemaakt voor volgende week donderdag.

Alleen begon de discussie toen op nieuw:
"Welke kleuren dan? Dubbel of enkel? Waarom moet er in 's hemelsnaam geel in zitten ? Ik dacht dat ze een koker zouden vormen. Hè, nee, niet voor mij. Bij Føtex heb ik sjaaltjes gezien voor slechts honderd kronen. Ik heb liever turqoise. Wie heeft recht van stemmen? Moet iedereen dezelfde dragen? Die kleur staat mij niet! enzovoortenzovoortenzovoort.

Ik ben benieuw hoe het afloopt, donderdag over een week. 
Volgens mij komen er dit jaar geen nieuwe sjaaltjes!








zondag 1 september 2013

Laatste zomerweekend.

Hier in het noorden hebben we maar een korte zomer. Zelfs al zegt de kalender dat we nog een paar weken te gaan hebben voordat het najaar wordt, zegt de volksmond dat de eerste september het begin is van de herfst.

De temperatuur zakt; er wordt wind en regen voorspeld, maar die "meneer van het weer" heeft het (gelukkig) niet altijd bij het rechte eind.

Gisteren was het mooi weer en dat kwam de "Middeleeuwse Markt" in Horsens goed van pas.


Er was van alles te zien en te doen. Hierboven een ouderwetse zweefmolen.
Er was een vrouw die liet zien hoe men vroeger verf en lak maakte, van krijt, klei, hout en okker - de kleuren waar je in het noorden het gemakkelijkste aan kon komen. Het werd gemengd met lijnolie voor grote werken of eigeel met azijn voor schilderijen.
Om ikonen te schilderen moest je blauw en goud hebben dat van ver kwam en heel duur was.

Kom binnen in de aflaat kroeg
en drink een pintje of twee
hier heerst een goede stemming en gezelligheid
en de bard vult het vertrek met muziek.
Er waren volop plaatsen waar je kon eten en drinken, zoals hier bij de "kroeg voor aflaten".

Er lag NERGENS afval.
Al het eten werd geserveerd op koolbladeren en je drak uit ceramische bekers, waarvoor je pant betaalde, die je naar afloop terugkreeg.
Als er al iemand een koolblad verloor, dan kwamen de schapen en geiten het opeten.
Het zag zwart van de mensen, maar je kon op de grond slapen als je wilde, zo schoon!


Er werden kippen en varkens geslacht om de kinderen te laten zien hoe men aan vlees komt.
Er werden varkens aan het spit gebraden..

(...nee, de varkens die op de markt geslacht waren werden gedestrueerd).

Er waren narren en ridderslagen, er waren danseresjes en schooiers, er waren kwakzalvers en kramen met kleding, pijl-en boog en nog veel en veel meer.
We zijn er uren geweest.....
(en kwamen dochter met gezin plus een extra vriendje tegen :-))

Vandaag ging ik met Caroline en Casper naar Legoland. Zij hebben allebei een jaarpas en op de ene zat een vrijkaartje voor een volwassene; en ik mocht mee.
Gezellig zo, met z'n drietjes!
Het weer was koeler, maar overwegend droog.
Casper liep nog steeds in korte broek!

Wie werd er nat? Natuurlijk deze mormor (oma) in de wildwaterbaan. Ik kreeg de volle laag.
In sommige dingen ging ik mee in maar ik vond het helemaal niet erg om te wachten terwijl zij beiden zich vermaakten in achtbanen, duikelende robots en meer van zulks.
Ik ben meer van de rustige wateren...

Van dat alles krijg je honger en het gespaarde geld voor de entree werd omgezet in "eten en drinken zoveel je kunt" in het Polar restaurant.

Die hadden alles wat een kindermaag begeert; smullen maar!

Nog even in Atlantis, waar je midden in de aktraktie in een bobbel naar boven kunt..


Dan omhoog in de pagode, varen tussen atracties, varme chokolademelk drinken in Legoredo, cowboyland....en toen begon het te regenen en reden wij naar huis, moe maar voldaan.

Thuis was inmiddels de pruimenboom geveld.
 (veel pruimen heeft de boom nooit gegeven...ergo...).
Het begin van de omlegging van de voortuin.


vrijdag 30 augustus 2013

Cultuurnacht.

Het is feitelijk een verkeerd woord, want de zogenoemde cultuurnacht begint rond twee uur 's middags en is om elf uur 's avonds afgelopen.
Het was wel leuk opgezet. Alle straten in de binnenstad vertegenwoordigden éen land, of werelddeel.
Engeland, Azie, Indie bijvoorbeeld, met de daarbij behorende eetkraampjes, activiteiten en snuisterijen.

In Indie stond een opgeblazen olifant, kon je worden rondgereden in een riksja en worden gefotografeerd met een tulban op je hoofd.

In Azie voerden kinderen de chinese draak rond in een dans, Engeland had natuurlijk een rockband en de Big Ben.

Er was een strand gemaakt op het raadhuisplein, overal muziek en kraampjes.
Het weer liet zich van een schone, droge en zonnige kant zien.







dinsdag 27 augustus 2013

Eigenlijk zouden we....

Eigenlijk zouden we vandaag ergens gaan eten. Het nieuwe sushi restaurant misschien?
Het is immers onze trouwdag!
38 jaren van lief en leed ....waar blijft de tijd.....
Nu is het niet zo dat we dat ieder jaar vieren. Gewoonlijk is de kas aan de lege kant zo eind augustus. Tja, wie staat daar nu bij stil bij een trouwerij!
Dat etentje stellen we dus maar even uit. 

Mijn koor starte weer op na de zomervakantie en daar wilde ik toch ook graag naar toe.


Hello lady's, leuk jullie weer te zien!
De dames hadden leuke en vervelende dingen meegemaakt/doorgemaakt: 
Een vriend verloren, een zieke man, een mislukte vakantie, maar ook: een nieuw kleinkind, een heerlijke vakantie met de kinderen, die zalige warme zomer.....

Het is nog steeds mooi weer; zonnig en warm....



...maar wel veel vroeger donker.
Hier is het kwart over negen 's avonds.



zondag 25 augustus 2013

Even NL

Even NL is wel te doen, 't is een zit van een uur of zes /zeven in de auto.
Deze keer wat langer, want de brug over het Noord-Oostzee kanaal (wij noemen het 't Kielerkanaal) zit in de reparatie.


Al het vrachtverkeer wordt omgeleid, tot grote frustraties bij de transportbedrijven, het andere verkeer wordt (een aantal keren) naar één baan geleid. En dat "vlechten, hè, da's een elende elke keer.


File! 

Ach, we komen er toch wel! Ons boshuisje wacht rustig onze komst af.
Net als het onkruid op het terras. Deze keer maar onkruidverdelger gekocht en nu maar hopen dat het helpt!

Dit goedje, wat er in verband met een indische markt geschonken werd, lijkt ook gif, maar het smaakte heel (te) zoet en nou ja, redelijk.


Wat wij deden in NL?
Een paar benodigheden kopen die alleen in NL te krijgen zijn, met mijn moeder lunchen (en een gemakkelijke stoel uitzoeken) en 's avonds naar het feest van de gouden bruiloft van mijn jongste oom en zijn vrouw.
Maar daar heeft mijn zus al over geschreven :-)


Op de terugweg gelukkig veel minder file ..... 
Hier een laatste, zonnige stop op de Rastplatz Hüttener Berge.

..... morgen maar weer werken..... en 's avonds naar de verjaardag van schoonzoon Peter.



woensdag 21 augustus 2013

Retro


Mijn broer en ik kregen in de zestiger jaren allebei een boekenrekje. Het nieuwste van het nieuwste....een van "Tomado"  met gekleurde metalen platen.
Het mijne hing boven het voeteneind van mijn bed, op de kamer die ik met mijn zus deelde. Zíj had zo'n rekje niet; ze was immers vijf jaar jonger en nog niet echt toe aan boeken.

Ik las "Mariska, de cirkusprinses" en "De gouden lotus" van Sandor Kiss, de boeken van Cissy van Marxveldt, van van der Meer-Prins,
van Leni Saris "Concert wals" en "Ieder jaar bloeit de gouden regen" en van Sanne van Havelte "De verborgen Fontein" ......en nog veeeeel meer!

Ik sloop naar mijn broers kamer en haalde daar de boeken over "Arendsoog" en "Pietje Bell", "Kruimeltje" en "Dik Trom".
En wat denk je van "De negerhut van oom Tom" of "Alleen op de wereld"!

Met Sinterklaas kregen we steevast "Het Winterboek"; HEERLIJK.

Wat kon ik toen genieten van die boeken; weggekropen onder de lakens of opgevouwen in een stoel.
En als ik me niet vergis nam mijn moeder ook af en toe een boekje van het rekje om mee naar haar bed te nemen.

Ik geniet nog steeds van boeken, maar ik geef me al lang niet meer zo intens over dan vroeger.
Wat een herinneringen een foto van een rekje doet opbloeien.