Stemrecht.

• Morgen is het Grundlovsdag, de dag van de Grondwet. 
• Morgen is het 100 jaar geleden dat vrouwen in DK stemrecht kregen.
• Morgen is het Vaderdag, omdat dat altijd op Grundlovsdag gevierd wordt.
• Morgen ga ik lunchen en koffie drinken en nog meer met mijn vriendinnen.
• Morgen vliegt kleindochter naar Saint Maxime in Zuid Frankrijk met haar vriendin en diens grootouders...

Een jaar na Nederland kreeg ook Denemarken haar grondwet.

De vrouwen kregen in 1915 recht om te stemmen..

Dat wordt morgen groots gevierd, temeer omdat er de 18. juni verkiezingen worden gehouden voor het Parlement - Folketinget.

Je wordt niet goed van al die verkiezingspraatjes, van het elkaar zwart maken, van beloftes die waarschijnlijk niet na worden gekomen, van debatteren en duelleren, van rozen, ballonnen, stickers, posters en van kranten en pers die al het andere nieuws laten verdwijnen.

Wij gingen vandaag stemmen; per brief! Hebben we dat gehad, want mijn stem uitbrengen wil ik zeker! Maar nu hoef ik op de tv alleen maar naar leuke programma's te kijken!

En dan is het ook nog Vaderdag! Er wordt volop zon beloofd!

Ik ben er niet....ik ga zoals elk jaar de middag door brengen met mijn vriendinnen en laat Vaderdag over aan de kinders... 

Vieren met z'n allen, dát doen we een ander keertje!

En die Caroline.... Ja, die vliegt morgen naar de warme warmte van la France...... Voor een weekje zon, zee en....

vakantie. 

De meiden kregen vrij van school. Toch een voordeel met léérplicht in plaats van schóólplicht.

Fillums...

Weer twee films gezien die in het filmpakket van de bioscoopclub zaten. Normaal gezien heeft een mens geen zin in bioscoop-avondjes 's zomers, maar ik weet niet hoe het bij jullie is, hier lijkt het wel herfst! Het is alleen wat langer licht buiten.

De eerste was een Deens/Zweedse film.

Meest Deens zou ik zeggen, maar als ze het land aan de overkant mee laten doen (er zat één Zweedse film-acteur bij) dan geven beide landen subsidie en da's toch mooi meegenomen.

Titel: een lang verhaal in het kort. Mmmtjaaa, een okay-film; 

Feel-good en gezellig.

Vanavond zagen we de verfilming van het boek van Vera Brittains, een zelf-biografie over de jaren van de eerste wereldoorlog.

Testament of Youth.

Een vrouwenfilm, vond de echtgenoot.

Maar hij heeft hem toch maar uitgezeten.....

We gaan nogal eens naar de bioscoop, maar we hebben dan ook een goeie, mooie, ruime bioscoop en er is hier meestal plaats genoeg.

Makers Market.

Leuke naam, nietwaar: Makers Market.

Zo heette het gedeelte op het havenfestival in Odense, waar de zoon enkele producten ten toon stelde.

Philip had ook (bijna) helemaal zelf een lamp in elkaar geknutseld.

Zien (en mee mogen helpen) doet leren.

Het visitekaartje...natuurlijk op oud karton :-)

Zo vader zo zoon !

Reparation

Tja...de Kia kwam dus niet door de keuring, maar moest nieuwe rembakken (en nog meer) hebben.

Dat is vandaag gemaakt in de garage.

(de airco ook; moest nieuwe vloeistof in).

Kost wel een rib uit m'n lijf.

Sparen maar weer! Zucht...

En de buurman kwam vertellen dat hij per 1 juli een plaatsje heeft in Othello, bejaardentehuis/verpleegtehuis.

Hij zegt nu ook zelf dat het thuis niet meer gaat.

Hij is en blijft bijvoorbeeld bang voor de inbrekers, die hij iedere nacht door z'n gang ziet sluipen......

Hij kwam het zelf vertellen en vroeg of ik het nummer van zijn zwager wilde opzoeken.

Hij kan bijna niks meer zien, behalve dan die "inbrekers" elke nacht.

Het heeft schijnbaar goed geholpen dat hij het hoofd van de thuiszorg had opgesloten en alle sleutels kwijt was. De chef kreeg namelijk een dikke pakkerd van de thuiszorg en binnen twee dagen kwam er een plaatsje vrij voor Jacobsen!

We moesten hem wel beloven dat we zijn huis in de gaten zouden houden als hij er niet meer woont. Want die inbrekers willen alles, maar dan ook alles weghalen!

Jacobsen

Ik reed vanmorgen al vroeg richting Kolding, waar ik aanwezig moest zijn bij een gesprek op de psychiatrische afdeling, waar een kind/meisje een diagnose had gekregen en we nu moesten kijken hoe we haar het beste konden steunen met haar opleiding.

De chef had het druk hier thuis.

We hebben toch een Plotter, een grote printer in Hamburg gekocht en die machine moest vandaag worden aangesloten op het computerprogramma.

Daarvoor kwam de expert uit Vejle, maar die bakte er niks van, volgens de chef. Hij heeft een andere firma benaderd en die hadden, toen ze eenmaal hier waren, het klusje binnen een kwartier klaar. 

Nu printen er twee machines tegelijkertijd !

Natuurlijk stonden er ook klanten aan de deur, natuurlijk ging de telefoon....en toen kwam de thuiszorg er ook nog bij.

Jacobsen, onze dementerende en bijna blinde buurman had alle deuren afgesloten en alle sleutels waren weg. Ze hebben het hele huis doorzocht, maar foetsie!

De sleutel van onze wc-deur bracht uitkomst voor de binnendeuren, maar de buitendeuren hebben een speciaal slot, zodat de thuiszorg binnen kan en dat gaat hem wel wat centjes kosten om daar nieuwe sleutels voor te krijgen.

Dat zit hem dwars, want zelfs al heeft hij, zekers weten, zijn schaapjes op het droge, zit de zuinigheid er zo diep in, dat hij nu ook het warme water heeft afgesloten. Kan hij dus ook niet in bad! Zijn haar plakt als een helm op z'n hoofd.

De wasmachine zet hij halverwege af; nu is er genoeg gespoeld!

Die sleutels? Die zijn vast en zeker gestolen, meent hij. Net als de afstandsbediening van de tv, die ook regelmatig onder kussens en dekens te vinden is.

......Hij staat op de wachtlijst voor een verpleegtehuis.....

Hello, Hello....en Goodbye....

De afgelopen week had het er allemaal inzitten.

Hello Netherland, Hoj Brabant; Dag Moedertje....

Een verjaardag (ons moeder) en de crematie van Adri...

Vreugde, verdriet en toch ook gezelligheid.

Veel familieleden die ik weer gezien heb; jong en oud.

De jaren vallen weg; het leeftijdsverschil verdwijnt.

Jonge neven en nichten zijn ineens ook (bijna) van middelbare leeftijd en hebben grote kinderen.

We kennen elkaar beter dan vroeger dankzij Facebook.

Toch een zegen voor iemand die ver weg woont, zoals ik.

Genoten van het samenzijn met broer en zus.

Wat getimmerd aan het huisje in het bos...en ook nog een dagje Rotterdam.

Waar we heeeerlijk hebben gegeten bij de Bottega Toscana in de Keizerstraat. Dat kan ik van harte aanbevelen; smullen daar!

En op de allerlaatste middag hebben we het Oorlogsmuseum in Overloon bezocht. Daar was ik eerder al eens, maar nu is het museum flink uitgebreid.

Nu zijn we weer thuis.
Van de velden vol asperges in het Brabantse Peelland, naar de velden met bloeiend koolzaad in Zuid Jutland.

Ons moeder.

De leeftijd der sterken....!

Zo noemt men dat geloof ik, als iemand meer dan 90 jaar is. 

Dat is ons moeder! 

91 jaar en nog heel pienter. 

Het horen gaat niet zo best meer, maar verder gaat alles prima!  

We hebben haar twee keer gevierd dit jaar. 

Maandag met een etentje in het "Bomenpark" en gisteren samen met haar zussen, door ons de Tantetjes genoemd.

Volgend jaar weer?  

De plotterbeurs.

Daar kun je plotters kopen,  de printer en cutter die wij nodig hadden. 

In Deutschland.

In Hamburg.

Dus reed de zoon/mededirecteur :-)) met een busje achter ons aan om de machine te halen.

Alles klapt genau! 

Dikke sokken weer.

Gisteren blote benen, vandaag is het sokkenweer.

Daar kwam ik achter toen we op de braderie "onder de brug" waren. 

Het kermisterrein ligt er verlaten bij; De mensen zitten in de koffietent.

De handel was ook maar matig (nou ja, ik heb een paar sandaaltjes gekocht; optimist die ik ben).

Thuisgekomen heb ik een paar dikke sokken uit de kast gevist.

Gisteren was het tuin-werk-weer.

Korte broek en dun shirtje.

Ik heb een aanhangwagen vol takken naar de stort gebracht en er ligt zeker nog een wagen vol; maar dat moet even wachten...

Bij het opruimen in de tuin vond ik...

....deze rotzooi, die mensen bij ons over de schutting in de tuin hebben gegooid.

Niet leuk!

Een flinke werkdag gisteren, die 's morgens al vroeg begon met het opzetten van de fotostage.

Dat doen we namelijk in de vroegte, voordat de klanten binnenstromen.

En nu? Niks meer! Een pizza halen en de laatste aflevering van Downton Abbey kijken.

Halleluja.

Halleluja, Hemelvaartsdag.

Een vrije dag op m'n eigen werk; een dag om te werken in eigen bedrijf. Sommige orders kosten nu eenmaal veel werk.

Enfin, we zijn klaar.

Morgenochtend nog een fotostage aanbrengen in het Kolding Storcenter (daar ben ik de "hou eens even vast" hulp) en dan is de grootste pukkel weggewerkt.

De tuin kreeg een uurtje mijn aandacht. Te weinig voor de achtertuin; net genoeg voor de moestuin.

Nou ja....moestuin....er staat een appelboom en oh ja, de groentekas, verscheidene bessenstruiken, wat kruiden en rabarber. En ONKRUID.

 't Is weer gewied voor zolang het duurt.

Mooi weer? Mnnn, niet echt. Zonnig en droog, maar ik vind het nog aan de koude kant. Goed werkweer, zullen we maar zeggen.

Gisteren legde het eerste Cruiseschip aan in de haven.

3500 man gaat er op zo'n schip!

Die bevolkten onze stad een paar uurtjes en legden hopelijk wat geld in het laatje. 

Da's toch de bedoeling, nietwaar?

Kinderarbeit.

Op het eind van de middag kwam de zomer eindelijk hier naar toe gewaaid. Eindelijk wat warmer, want er heeft hier een koude wind gestaan.

Zaterdagavond waren we op bezoek bij "die Anne und der Sebastian" die in Kiel wonen. Anne was een paar jaar geleden bij ons in de praktijk en we hebben het contact "ein wenig" aangehouden.

Die twee hadden een zomerhuisje gehuurd voor een week in het mooie Hejlsminde en daar waren we uitgenodigd op de BBQ. Het huis lag daar prachtig.

Hoog, zodat je uitzicht op de fjord had.

Helaas was het binnen-zitten vanwege de wind, die overal doorheen joeg.

Anne en Sebastian zijn jonger dan mijn eigen kinderen, maar toen Anne hier in het land haar praktijktijd had was ik een van de weinige die haar hier thuis uitnodigde. Dan zijn de Denen toch wel erg op zichzelf en niet van "den vreemden".

 Hier een fotootje van hen beiden...

Ook hier was het Moederdag de dag er na en werd ik verwend door de kinders.

Bloemen en speciale thee van Jeff, een bloes en sjaal van Sandra.

Heerlijk; maar het heerlijkste is toch echt hun moeder te mogen zijn.

Vandaag moest er gewerkt worden.

Het tienermeisje wil graag geld verdienen. Ze is uitgenodigd om samen met haar hartsvriendin een weekje met haar grootouders vakantie te vieren in Zuid Frankrijk. 

Moeder betaalde voor het vliegticket, maar Caroline moet zelf haar zakgeld verdienen.

Dat kwam goed uit, want de chef heeft een hoop folie dat "geplukt" moet worden...

Vandaag had ze haar broertje bij, morgen komt ze alleen.

Je hebt het toch gewoon gedaan...

Morgen is het moederdag...

Mijn zus heeft de plantjes in de bakken laten zetten.

Dat geven we samen...voor moederdag.

Ach, op cadeautjes komt het eigenlijk niet aan.

Meer op een diepe waardering voor mijn moeder.

Ze heeft het toch maar gedaan!

Vier kinderen opvoeden in haar eentje.

We zijn allemaal goed terecht gekomen; hebben allemaal zelf weer een familie geschapen.

Daarom hier een ode aan mijn moeder.

Voor moederdag:

Bedankt!

Websites.

Hier op m'n eigen website (blog) schrijf ik al een paar jaar en voel me redelijk zeker van het proces.

Anders is het met de website van het Lunakoor.

Die is natuurlijk ook helemaal van de grond af opgezet; er zitten geluidsfiles bij, zangteksten en noten....en al met al is het best wel veel werk om die site bij te houden.

Gelukkig heb ik een "backing-group" in de gedaante van man en zoon, maar ik ben toch ook wel eigenwijs genoeg om het eerst op allerlei manieren zelf te willen proberen.

Dat kost tijd en tijd is vaak vol van allerlei andere dingen.

Ach ja, het is allemaal weer geklaard; alleen ben ik nog niet tevreden over de totale layout.

Komt nog wel :-)

Ik doe er maar een foto bij van de havenkade.

Daar zijn ze ook nog lang niet klaar met werken.......

De scherpe kanten zijn eraf.

Ook hier in DK herdenkt men deze dagen de doden en viert men bevrijdingsdag.

70 Jaar geleden werd de vrede ondertekend.

Ik ben van "na de oorlog".

Niet eens zoveel jaren erna.

Mijn grootouders hadden alle vier de oorlog meegemaakt; mijn ouders ook.

Maar er werd niet veel over verteld. Er werd gezwegen; veel leed werd weggestopt; veel pijn was moeilijk te beschrijven.

Met het verstrijken der jaren werden de bevrijdingsfeesten steeds indrukwekkender. 

De pijn sleet; herinneringen vervaagden; oude strijd, haat, ruzies en verraad vervaagden.

Want oorlog brengt zeer veel menselijk leed met zich mee. Vrienden die geen vrienden bleken; geheimen en achterbaksheid; buren die je vijand werden.......

Wij hebben vrienden die uit ex-Joegoslavië komen.

Daar wordt zeer weinig gesproken over de oorlog; daar is de wond nog veel te rauw.

Misschien over 70 jaar....

De kinders

Gisteren de verjaardag van manlief (Far- zeggen de kinderen, Morfar zeggen die van Sandra, Farfar voor Jeffs zoontje).

Een lichte lunch...

De neefjes, even oud, waren tot voor kort elkaars rivalen....

Dit jaar, ouder en wijzer, konden ze elkaar spelletjes aanwijzen op de tablets..

...tot hun ouders vonden dat het welletjes was en ze nu maar eens naar buiten moesten.

Tja... de voetbal was plat, bliklopen is maar eventjes leuk...

maar dan:

Willen jullie helpen om de stenen rond het grasveld eruit te halen?

De achtertuin is een puinhoop op die moment.

Die moet helemaal opnieuw aangelegd worden....zucht.

De jongens hebben hard gewerkt!

De familie dreef zoetjes allemaal naar buiten en dochterlief wiedde het rozenperkje.

Na afloop hebben de heren pizza's gehaald.

Een leuke en gezellige dag hadden wij.

Jarige.

M'n lief was gisteren jarig.

Nu is hij net zo oud jong als ikke :-)

Hier in DK zeggen dat het weer op je verjaardag een afspiegeling is van hoe je afgelopen jaar verlopen is.

Nou, ik moet zeggen dat het gisteren een allegaartje was:

Van donkere dreigende wolken en een echt onweer..

met tot slot een lekker zonnetje..

Hier rijden we naar Vejle voor een etentje voor twee bij restaurant Flammen.

Vandaag komen de kinders en..en ?

Vandaag

Kijk Moetie, de gele bloemetjes, die ik ooit meenam uit de Willem 3 Laan steken hun kopjes weer op! 

ik moet ze wel temmen ieder jaar, anders overwoekeren ze de halve tuin, maar ze zorgen voor veel kleur.

En ik denk dan altijd weer even aan ons oude huis......

Een andere foto nam ik gisterenavond uit het raam van ons zanglokaal:

Dit is "Kastellet", een gedeelte van de stadswallen.

Achter deze wallen ligt het Østerstrand.....

Bij Jeff en Ivona

Een middagje op bezoek in Odense....
Bij Jeff en Ivona en Philip natuurlijk (maar die had geen tijd, want hij had een vriendje op bezoek :-) ).

Een kijkje door het keukenraam.

Jeff maakt het eten klaar.

De kamer.

Ivona en ik gingen nog even naar haar moeder.
Ach toch, die vreselijke chemobehandelingen!!
Van de eerste twee is ze vreselijk ziek geweest; ze moest zelfs opgenomen worden met veel te hoge infectiegetallen.
Drie dagen geleden kreeg ze nummer drie....
Na nummer vier komt er en scan;
laten we Godsnaam hopen dat het helpt!!

Van buiten naar binnen.

Het is de laatste twee weken zo'n beetje voorjaarsweer geweest.

De tomaatplanten groeien als kool.

De tuin staat vol van bloeiende tulpen...

Vrijdag hield Erik, mijn collega die net 65 is geworden, zijn afscheidsfeestje..

De deuren van de serre stonden open en iedereen nam zijn glas mee naar buiten.

Lekker in het zonnetje.

Eriks heeft zich altijd wat teruggetrokken als wij op cursus of studiereisjes waren of een feestje hadden.

Hij ging óf altijd vroeg naar huis óf hij zei niet mee te kunnen.

Jammer vaak, maar "vrijheid - blijheid" dachten de meesten.

Ik wist wel beter..

Eriks vrouw is psychisch ziek.

Ze durft niet alleen thuis te zijn.

Ze komt heel weinig onder de mensen.

Ze wil nooit op vakantie of ergens anders slapen.

Ze is een schuw musje.

Het afscheidsfeestje was bij Erik thuis en zijn vrouw vertoefde in de keuken of in de berging.

Ze had voor een heerlijk buffet gezorgd!

Nu is Erik met pensioen......

't Is overal wel wat, nietwaar?!

Onze buurman (93 jaar) heeft een paar dagen in het ziekenhuis gelegen.

Nu is hij weer thuis, maar de artsen, de thuiszorg en de familie is er achter gekomen dat de arme man echt niet meer voor zichzelf kan zorgen. 

Eindelijk....zuchten wij!

Nu is het wachten of er een aanleunwoning vrij komt.

Tot dan toe krijgt hij wat extra bezoekjes van de thuiszorg en houden wij maar een oogje in het zeil.

Hij is het alleen zijn gewend, maar omdat hij de deur niet meer uit komt is hij nu toch wel eenzaam.

Brrrr....de zon verschuilt zich achter de wolken.

Gelukkig zijn we pas in april; er zit vast nog een hoop goed weer in de voorjaars-zak!

Stoelendans.

Voor een prikkie hebben we ze op de kop getikt; toevallig via "DenBlåAvis" (pendant aan Marktplaats) terwijl we naar iets anders zochten...

Zes hardhouten tuinstoelen.

Ze hadden wel een schoonmaakbeurt nodig...

en twee liter teak-olie.

Nu zien ze er picobello uit!

En ze zitten heerlijk.

Kunnen die lelijke witte eindelijk de deur uit!

Met zo'n weer is het heerlijk werken buiten en het grasveld? klaagt niet als er geknoeid wordt.

Op het weerbericht zeggen ze dat het weer omslaat.

Maar dit hebben we toch maar lekker gehad!