Zand

Als ik op het stoepje bij de voordeur sta zie ik dit...

en bij de achterdeur ziet het er zo uit...

Nu maar hopen dat het deze week niet gaat regenen!

Gisteren zijn alle stenen eruit gehaald.

10 keer met een aanhangwagen naar de stort; de kleine vierkante keitjes bewaren aan de ene kant van het huis, de smalle tegels aan de andere kant.

Ik nam de twee kleinsten mee naar de binnen-speeltuin, Dino land en dochter ging mee. Terwijl de kinderen speelden heeft ze mijn telefoon even bijgewerkt :-) een hoop foto's en ander overbodig spul verwijderd...

Weer thuis, cake gebakken, avondeten klaargemaakt 

voor de hele bubs... 

Mijn diepe dank voor alle hulp!

Wij vonden zonder moeite ons bed... Gelukkig is het vandaag zondag. Nú ga ik strijken (moet ook gebeuren).

Tuinwerk?

Zo ziet de voortuin er vandaag uit.

Saai en verwaarloosd, omdat we al langer wisten dat ie moest veranderen.

Hier staan de tegels die er in moeten.

Dat werk doen we niet zelf.

Ook het veranderen van de bloembedden en de struktuur van de tuin wordt overgedragen in de handen van een tuinbedrijfje.

"once in my lifetime.."

Wél moeten er morgen nog meer oude tegels uit.

Nog meer, zeg ik, álles moet eruit!

Dus komt de zoon weer. Én de schoonzoon.

Dank, dank, dank!

Ik pas wel op de kindjes :-)

Weet je weetje.

Vroeger bij ons thuis lag er een keer in de maand (of was het een keer in de twee maanden) een nieuw boekdeel van de encyclopédie in de bus. Verpakt in een bruine verzenddoos, nog ruikend naar drukinkt, lag daar een hele nieuwe wereld op ons te wachten.

(wij hadden een blauwe...)

Uren zaten we erin te lezen, te kijken, te bladeren, mijn broer en ik.

We lazen over indianenstammen, over ontdekkingsreizen, over het heelal. Over verre landen en wereldsteden of onbewoonde gebieden.

En stillekes leerden we ook veel. Een schat aan kennis over "van alles en nog wat", zonder dat we er erg in hadden.

Daar dacht ik vandaag aan, omdat er hier, net als in NL, zo af en toe een quiz op de buis is en het me vaak verbaasd dat er velen maar heel weinig paraat-kennis hebben.

Niet dat ik een ster ben, hoor. Helemaal niet! Maar toch weet ik van een hoop dingen iets af. Gelezen, ooit, vroeger, in de encyclopédie met al z'n mooie plaatjes.

Kennis, die me in de schoot geworpen werd.

Ik weet het; nu de dag is álles op de computer te vinden!

Je moet alleen het zoekwoord intypen.....

Je moet dus wel weten wat je zoekt!

Mijn kennis kwam meer of minder "aangewaaid". Het is namelijk lang niet zeker dat ik had opgezocht wanneer er voor het eerst penicilline werd gebruikt, waar de Hottentotten vandaan kwamen en wie er het eerste op de Zuidpool stond. Of misschien toch wel?? 

Alweer "Mortensaften".

De eend staat in de oven en het is hier even rustig.

De lerares komt hem mee opeten, samen met haar gezinnetje; 

de chef heeft tjek op de keuken; de was voor morgen is gesorteerd en ik heb een klein gedeelte van het werk dat ik van kantoor mee naar huis genomen had klaar en opgestuurd.

Het is weer "Mortensaften", de avond vóór Sint Maarten, en dan wordt hier traditiegetrouw gans of eend gegeten als wraak voor de ganzen die Maarten van Tours verraadden door hun luide gekakel, waardoor zijn schuilplaats zichtbaar werd en hij alsnog tot bisschop gekozen werd (tegen zijn zin).

Ach, je kan maar iets vieren en zo gaat het hier; met eend, rode kool, bruine zoete aardappeltjes en een rode kool salade.

We doen er nog een avocado voorgerechtje bij, met garnalen en caviaar en een fruitsalade (met råcreme) als toetje.

Eerst ging ik vanmorgen met Caroline mee naar de kerk. Caroline mag in het voorjaar haar "konfirmation" vieren en dat moet worden voorbereid. Daarom ziet de priester graag dat de kinderen een aantal zondagen (liefst elke zondag) de dienst bijwonen. Caroline is een vlijtig bezoekertje. Vandaag moest Casper echter een basketballkamp spelen in Svendborg en dat is een flink uur rijden hiervandaan. Helemaal alleen naar de kerk is ook niet leuk, dus gingen we met z'n tweetjes.

Na afloop kwam ze mee hier naar toe, huiswerk onder de arm en kon morfar mooi helpen met matematiek.

Gisteren is er hard gewerkt in de voortuin. Die moet helemaal worden omgelegd. Langs de werkplaats komt er een brede oprit, zodat de chef daar autos kan beplakken. De paden worden verlegd, sommige struiken moeten eruit, andere worden verplaatst.

(Daar maak ik nog wel een paar fot's van.)

Nee, we gaan niet meer zelf alles doen; dat trekken we niet meer. We hebben dus een paar opties lopen, maar wachten de juiste prijs af.

Alleen een aantal stenen zijn eruitgehaald. Sommige worden bewaard (de zwerfkeien) anderen zijn naar de stort gebracht. 

Vijf aanhangwagens vol.

De schat van een zoon kwam helpen...en ik paste op Philip.

Omdat we 's avonds waren uitgenodigd op het eten gingen we een bloemetje halen bij "Tantes Have". Dáár was de kerst losgebarsten, en Philip heeft met open mond genoten van alle bewegende poppen, kabouters, dieren én de kerstman, die verhalen vertelde...

Morgen moet ik weer op kursus... een hele dag.

Daarom had ik werk mee naar huis genomen; ik raak anders zoveel achter.

Ach, voor ik het weet is het alweer kerstmis....

Toekomstdromen

nu en later

Grootse plannen voor de stadsvernieuwing van en in het centrum.

Hoe is het nu en hoe gaat het worden ??!!

Mee kijken? Even op de link bovenaan klikken.

Gefeulde kooeken..

De eerste keer had ik stroopwafels bij.

Het jaar daarna jodenkoeken.

Toen een banketbakkersstaaf

en dit jaar gevulde koeken.

Iedereen wilde het uitspreken. 

Dan krijg je zoiets dat klinkt als gefeulde kooeken.

Altijd leuk om iets "Hollands" uit te delen op onze kooravond.

Een verlate verjaardagstraktatie.

Sharaf.

Sharaf (arabisch) Sheref (turks), Izzet (Pakistaans), allemaal woorden met de betekenis : eer (en schande).

Niet gewoon het woord eer, het begrip eer; de gulden regel; de leefregel.

De eer van de familie; van het geslacht komt op de eerste plaats en daar moet alles en iedereen zich aan onderwerpen.

Hier beschermen broers de eer van hun zusters (Namus); hier beslissen ouders met wie hun kinderen mogen omgaan; hier gaat het heel vaak over "de vuile was binnen houden", zwijgen over mishandeling; toekijken; dwang.

Daar ging het vandaag over op de kursus : 

"aan eer gerelateerde conflicten".

Wie de grenzen overschrijdt kan dit in het ergste geval met de dood moeten bekopen.

Ja, in de goeie ouwe tijd in NL was er ook een verschil tussen de families, de geslachten en/of de geloven.

Je kon worden uitgestoten; je kon onterfd worden; je kon in armoe geraken zonder dat er iemand een hand naar je uitstak.

"Twee geloven op een kussen, daar slaapt de duivel tussen", ken je het nog?

Maar toch, zelfs al klinkt dit ook niet leuk, met de dood heeft niemand het moeten bekopen.

Op de kursus ging het voornamelijk om het herkennen van de tekens; het openstellen voor gesprek; het doorgeven van informatie waar eventueel hulp gevonden kon worden, maar voornamelijk om begrip voor deze jongeren.

Voor mij geldt nog steeds: hoe meer opleiding je hebt, des te beter ben je in staat jezelf te redden indien nodig. Een boodschap die ik vooral op de meisjes overbreng. 

http://etniskung.dk/

Aangewaaide familie.

Hier inderdaad bijna letterlijk te verstaan...aangewaaide familie. Van de chef dan; de mijne waaien niet zomaar aan of weg :-).

Manlief had 2 ooms (van moeders kant). De oudste broer, die vele jaren geleden gestorven is, had een dochter uit zijn eerste huwelijk, waar nooit over gesproken werd. Ik had in ieder geval nooit van haar gehoord. Zelf had ze ook maar weinig contact met haar vader. Maar, zoals in zovele zaken die bij ouder worden horen, was er bij haar de behoefte ontstaan om wat meer te weten te komen over haar vaders familie. Een oud gereformeerd geslacht, afstammend van de Hugenoten.

Vandaag kwam ze op bezoek met een goede vriend die als steun meekwam.

Ach, het leven heeft niet iedereen goed behandeld....zucht!

Blijkt dat haar moeder heel jong was toen ze trouwde en eigenlijk geen huwelijk én ook nog een kind aankon. Het paartje bleef niet lang bij elkaar; de moeder liet haar kind grotendeels over aan de zorgen van haar ouders. Deze dochter heeft daar nogal wat kleerscheuren aan over gehouden en is al jaren arbeidsongeschikt vanwege mentale stoornissen. 
Met haar vader was het niet veel beter gesteld. Hij hertrouwde, kreeg nog twee kinderen, maar heeft, na een blauwe maandag gewerkt te hebben, zichzelf  daarna uitgeroepen tot "kunstenaar", zonder eigenlijk ooit iets te produceren. Hij werd/was het zwarte schaap van de familie, waar behalve hijzelf ook alle drie kinderen onder hebben geleden.

Vandaar het zwijgen....

Nu kwam ze op bezoek; Jane. Er werd nogal verteld en bijgekletst deze middag. Gelukkig was Philip op vakantie hier, wat voor wat afleiding zorgde.

Wij hadden vanmorgen al cookies gebakken...

...met droppoeder en cranberries....

(ook twaalf appelflappen).

We hadden boodschappen gedaan en een klein doosje lego gekocht.

(Oma, met kerstmis, dan wil ik graag....),

Met lego gespeeld..

...bezoek gehad; computer gespeeld; 

een rondje in "het donker" buiten gelopen...

...tja, daar word je toch moe van...

Benefietconcert

Kijk eens, de bomen zijn weer bijna kaal. De storm heeft de bladeren verwijderd. Het licht is zo prachtig rond deze tijd. De regenzware wolken laten de zon (bijna) door....

Ik reed iets vroeger naar huis, want we moesten 's avonds optreden op en benefietconcert.

De creative school is een jaar geleden een sponsorship gestart, bedoeld voor jeugd en jongeren die graag hun talenten willen uitbouwen in drama (teater), schilderen of muziek, maar die er het geld niet voor hebben.

Ik had het in het voorjaar in de krant gelezen en heb het voorstel gedaan dat wij als koor deze zaak konden steunen door een concert te geven en de opbrengst hiervan te schenken aan het sponsorship.
Van het een kwam het ander (om ideen zit ik nooit verlegen) en het is uitgelopen op een fantastisch programma, waar naast ons koor ook een vioolkwartet, diverse zangers-en zangeressen, pianospelers, een keyboardband en een rockband aan deelnamen.
Aan elkaar gesproken door een goede conferencier, het lekkere "voor bij de koffie" gebakken door een paar koordames én een amerikaanse loterij.

Geweldig om mee te doen/maken.
Het leuke hiervan vind ik is het enthousiasme van de jeugd met het oog op een geldinzameling, zodat andere jongeren ook kunnen profiteren van dit aanbod.

....enne, de affiches, het programma en de kaartjes zijn gratis gemaakt door...de chef.

De opbrengst? 
Genoeg om de onkosten voor een muziekleerling anderhalf jaar lang te dekken.
Volgend jaar wordt er weer een benefietconcert gegeven!!
Zeker weten!

Plakaten-chaos.

In november zijn er hier verkiezingen voor de gemeenteraad en daarom mochten er vanaf afgelopen weekend verkiezingsplakaten worden opgehangen. Als gebruikelijk worden hiervoor de lichtmasten langs de wegen gebruikt.

Tja....toen kwam de storm en de plakaten die zijn blijven hangen zien er nu zo uit! De rest is op het natte asfalt beland of met de westenwind mee gevlogen.

We hebben helaas nogal wat stormschade in onze stad.

Het dak van de musicalacademie kwam naar beneden en nam een halve zolder mee; een aantal gevels zijn ingestort, stellingen, daken en ander bouwwerk is vernield en door de stad liggen afgeknapte takken of hele bomen de wegen te versperren. We hadden dan ook vele windstoten met orkaankracht!

Weer werk voor de bouwvak dus!

Nee, wij hadden gelukkig geen schade...pffftt.

Halloween en zo..

 Gisteren was het herfstfeest van de "KvindeligeFlisepudsere i Fredericia" (KFUF) oftewel de tegelpoetsters.

Omdat de meeste dames boven de vijftig zijn, houden we dit feest in de namiddag :-)

Eerst een heerlijk diner; daarna koffie met gebak...

....en kletsen..en kletsen...en kletsen...

Heerlijk al die vrouwen! Ik ken de meesten, maar er zijn altijd weer nieuwe bij. Zo krijgt een mens contacten!

...Toen gingen we naar de stadwallen, waar vanwege de komende Halloween een griezel-wandeltocht op het programma stond.

Er waren deelnemers genoeg, mede dankzij het prachtige herfstweer.

De Soroptimister, een vereniging met het doel de mensenrechten, vooral die van vrouwen overal ter wereld, te steunen via allerlei projecten, de Creative-school en de vereniging Rollenspel stonden gezamelijk voor dit leuke project.

Overal op de wallen lagen spoken, lijkbleke jongeren, huilende zombies, monsters die je achterna zaten, pukkelrughebbende slaven en duistere tovenaars.

Zeg nou zelf, wie zou er voor deze heks geen respekt hebben!

Een paar dagen NL....

....in prachtige herfstkleuren....

Mijn broers verjaardag mee vieren, 

Oma achter het iPad

Ergens hollandse koffie (met het koekje op het schoteltje) drinken, 

natuurlijk even binnenwippen bij Smitje,

rondslenteren en een middagje de stad in met (o)ma,

schuurtje repareren,

en weer naar huis!

Zou dat nu zo gezond zijn?

Het lijkt wel of er een aantal, vooral jongere, mensen zijn die bang zijn voor voedsel.

Ik heb een paar jonge collega's, waar ik een beetje ziek van wordt als ik ze zie eten. Vooral weinig; een worteltje, misschien vier erwtjes, een miniscuul stukje vlees..... Nooit geen brood (hooguit een halv sneetje roggebrood). Ze gaan over hun nek als er teveel wordt aangeboden; houden vaak niet van vis en ander seafood...

Zitten te prikken en te steken in de heerlijkste gerechten....

Ik krijg er de kriebels van en denk vaak: 
"zou dat nu zo gezond zijn?"

Dit kwam ter sprake omdat ik vertelde dat we waren gaan eten bij "restaurant Flammen". 

"Nee, brrrr", zei er eentje, "mij niet gezien, al dat vieze vlees en die droge sla"... 

Ik ben verbaasd; het eten was er heerlijk. Met zorg toebereid; zo vers als bijna nergens; top service.

En je kunt toch zelf kiezen wat en hoeveel je eet!??!

Deze palingdunne collega's doen ook veel aan extreme sporten. Lopen halve marathons, gaan vier keer per week uren naar de sportschool en vinden het vreselijk als ze een dagje moeten luieren.

Ik denk maar: Pas een beetje op je lichaam. Het moet tenslotte een leven lang mee!

Philip, 4 jaar!

Gisteren werd Philip 4.jaar.

Een mijlpaal, als je zo jong bent. Hij vertelde het aan ieder die het wilde horen en zei dat hij zelfs voelde dat hij groter was geworden.

In zijn "børnehave" was het al gevierd med eigen gebakken cup-cakes en koekjes. 

's Middags kwamen wij op het feest...de andere familie komt in het weekend.

Hier bouwt hij met zijn Far aan zijn grootste wens: Ninjago!

Er zat een gouden Ninjago in en dat is de allerbeste (dat u het maar weet!).

Wij gingen eten in restaurant Flammen. Een buffet-restaurant met 15 soorten vlees, een saladebar met 50 verschillende dingen, daarbij heerlijk brood en veel soorten aardappels, pasta og rijst....

mmmmm.....

Nog even mee terug voor de koffie; nog even wat spelen; verhaaltje vertellen....

Een mooie, rustige en gezellige verjaardag.

Tot nu toe zonnig...

Maar morgen komt er de klad in....zegt men.

Wat deed jij vandaag?

Ik zat van 11 tot 6 uur samen met de chef de boekhouding te

doen. Wát  een werk zeg!

Rekeningen schrijven, kasboek (op de computer) bijwerken, alles numereren en in mappen zetten, BTW klaarmaken en betalen, autokostenvergoeding maken.....
We zijn er weer doorheen!

Het was wat lastiger dan anders omdat we een nieuwe computer hebben. En niet alle programma's waren te vinden of lagen in een oudere versie, die eerst weer "up to date" gemaakt moest worden.

Gelukkig had de computerkundige zoon donderdag geholpen met het opnieuw opzetten en installeren van de meest belangrijke zaken...

....maar dan nog...zijn er wat probleempjes.
Ik ben bijvoorbeeld mijn fotoredigering kwijt!
Vandaar de slechte kwaliteit van de foto's.

Alweer een gat!

Kousen? Die heb ik één dag aan, dan kunnen ze de vuilnisbak in.

Ik heb altijd mijn tenen kapot.

Daarom heb ik leggings aangeschaft, met sokjes eronder.

Resultaat? Zie foto......zucht!

De laatste mooie dagen....

De bladeren worden geel, maar wat was het een mooie dag gisteren!

Niet om te pralen, maar het is meestal mooi weer op mijn verjaardag ;-)

Hier wordt op je werk niet getracteerd op gebak, maar de jarige brengt broodjes mee, en(echte)boter, kaas en jam 

(en soms nog meer).

Hier heten broodjes "rundstykker", oftewel ronde stukken.

Dit zijn de zorgelijke restjes.

We doen ook niet aan cadeautjes op m'n werk, maar ik kreeg toch dit leuke zakje met snoep van een collega.

's Middags heb ik nog wat tulpenbollen in de grond gestopt..

...voor het voorjaar!

Daarna gingen J en ik naar Kolding Storcenter, waar we een hapje hebben gegeten

en daarna heb ik lekker veel telefoontjes beantwoord.

Iedereen bedankt.

Ups en downs.

Gisteren:

 Een gezellige dag met kinderen en kleinkinderen (behalve Casper, die was bij zijn vader).

Eerst lekker eten....

toen taart....

Even spelen...

in het echt,

of op de computer...

een wandelingetje...

opruimen....

Bedankt allemaal!

Ik kreeg twee kaartjes voor de wereldpremière van de musical Esaura .

Geproduceerd en gespeeld in Fredericia teater.

Voor vrijdag, tweede rij, vooraan in de zaal, aan tafeltjes met bediening!

Ik verheug me er nu al op.

Dat was gisteren!

Vandaag "crashte" de computer die Jørgen voor zijn werk gebruikt.

Da's een (dure) elende...

Hij is er de hele dag mee bezig geweest en het probleem is nog niet opgelost.

Er komt een andere, sterkere, pc, maar of alles weer gaat werken is nog maar de vraag....

Zo gaat het in het leven; met ups en downs!

Koken, bakken en braden..

Dinsdag ben ik jarig, maar het komt iedereen( inkclusief myself) beter uit als ik het zondag - morgen dus- vier.

Ik heb de kinders en aanhang uitgenodigd op de lunch en de koffie.

Dus de chef en ik hebben de zaterdagmiddag in de keuken doorgebracht....

We maakten een tonijn-mousse en een kaviaarrand; we bakten knackbrød, frambozen taartjes en een applepie. Hij maakte een verjaardagstaart en ik maakte "zondagse soep" die ze krijgen voor ze weer naar huis gaan.

Ik was drie keer bij de supermarkt om vergeten ingredienten te halen....We zijn nog naar de recykling gereden met een wagen vol plastic en karton; we hebben een afvalstatief gekocht voor de werkplaats; de haard is schoongemaakt, badkamer en toilet geschrobt en er is stof afgenomen.

We maakten een pizza van restjes voor het avondeten....

En dat alles met de keukendeur wijd open! Zo'n heerlijk weer: 18 graden en op het eind van de middag zelfs met zon!

Nu ga ik naar mijn luie stoel en een knap mens die mij hier vanavond uitlokt!