Over dingen en doetjes in Denemarken.

woensdag 29 januari 2020

Mijn zus op bezoek

Mijn zusje is een weekje hier en dan komt er niks van bloggen :-)
Want dan:

  • Gaan wij wandelen als het droog is. Over modderige paden.
  • Naar het Storcenter in Kolding omdat het regende en bleef regenen.
  • Iets lekkers drinken bij Dalle Valle.
  • Fietsen langs de haven en langs het hele strand van Fredericia.
  • Oh ja, ook over Fælleden (militair oefenterrein) en weer terug naar de stad.
  • Koffie en een broodje kaas bij Kurts Kaffebar.
  • Even op bezoek bij mijn dochter en kindekes die al zo groot zijn.
  • Eten, drinken, kletsen.
  • En nu even uitrusten.....

zondag 26 januari 2020

Over een nonnetje op Baagø, verdwenen dansvloeren en andere kleine dingen.

In juli vorig jaar maakte ik een paar foto's van het kleine Russisch Orthodoxe kerkje op het eilandje Baagø.


Op Philips verjaardag in oktober liet ik ze aan Kirsten zien. Kirsten was een vriendin van Ivona's vroeg gestorven moeder en een dame met heel veel eieren in haar korf. Ze zit in allerlei comité's en verenigingen en organiseert ook nog eens van-alles. Toen ik het verhaal bij de foto's vertelde over "het nonnetje op Baagø" vond ze dat de (kunst?filosofie?)vereniging daar zeker naar toe moest. En zodoende maakte ze een afspraak met het nonnetje en de 14 mei gaat er een hele groep naar het piepkleine eilandje om te horen hoe en waarom er op dat piepkleine eilandje een piepklein Orthodox kerkje ligt. Ik zou eigenlijk best mee willen, maar de dagtocht is nou al volgeboekt. Zo zie je maar weer eens; houd je oren en ogen open; je weet maar nooit waar het toe leidt.


Ik kreeg een aanbieding van het muziektheater in Vejle voor een liedjesavond met Laura Illeborg. Nog nooit van gehoord, maar - alweer - je weet maar nooit. Wij zijn niet zo bekend met dit muziektheater, maar op de kaartjes stond "De Jacob Gade zaal" en er was een pijl die wees dat we naar boven moesten. Onze kaartjes werden gescand en wij zaten boven op het balkon. Ik zei dat er iets niet klopte; dit was immers de grote theaterzaal en de coulissen  leken verdraaid veel op het scenario uit Saterday Night Fever. Nu is het dat we deze musical eerder hebben gezien in London (en een keer vonden wij genoeg) dus ik ging toch maar vragen of we niet in de verkeerde zaal beland waren. Inderdaad, de Jacob Gade zaal lag nog een etage hoger. Als ik niks gezegd had dan zouden we een voorstelling hebben gezien die vier keer zoveel geld kostte.... 

Enfin, wij luisterden naar Laura Illeborg. Haar stem was niet zo goed, haar teksten waren beter, maar de gitarist die erbij was: fenomenaal! Knud (Gud) Møller. 


Toen we terug naar de auto liepen hadden we het over Saterday Night Fever. De tijd dat men zaterdagsavonds ging dansen. We dachten terug aan de parasol-zaal bij hotel/restaurant Hybylund, waar we ooit zo innig gedanst hebben. Het danspavillon is allang weg; het hotel intussen ook. Nee, je ziet nergens meer danszalen. Zouden die allemaal vervangen zijn door fitnesscentra? 

vrijdag 24 januari 2020

Geen foto's?

Gek toch, ik vergeet gewoon om foto's te maken. De dagen gaan dan ook sneller voorbij dan ik dacht. Gelukkig maar, want januari is nooit mijn meest geliefde maand geweest. (Sorry lieve dochter; had ik jouw geboorte toch niet goed gepland).

Genoeg te doen.
Werk, koor, een concert in de Hannerup Kerk met een koorvriendin gisteren, een dagje shoppen met mijn lieve schoondochter vandaag en morgen met de chef naar een optreden van Laura Illeborg in het muziekhuis in Vejle. Daar gaat de week....

...ik maakte weer een puzzel af...
Ik had hem maar boven op de naai/strijk en tv kamer neergelegd;
 beneden is het licht niet zo goed.

...en als ik dan naar beneden ga kijk ik zo de kamer in...
Het is al een uurtje langer licht!



woensdag 22 januari 2020

Waar denk jij aan als...

De chef had "rookvlees" meegebracht en ik moest meteen aan mijn ene opa denken. Die was hartpatiënt en moest zoutloos eten. Doktersadvies eind jaren 50. En zodoende kocht mijn oma trouw rookvlees voor op het brood.
De arme man werd helaas niet ouder dan 66. Het hart gaf het toch op, ondanks de goede zorgen. Maar... als ik rookvlees heb dan denk ik aan opa.

Zo zijn er veel meer etenswaren en dranken die herinneringen oproepen.
Warme chocolademelk, vers geperst sinaasappelsap, wortelstampot.
Bij het laatste lopen de rillingen nog over m'n rug. Ik lust dit echt niet, maar in het laatste jaar van de MMS liepen we de "Pax Christi". Drie dagen wandelen en praten door het Brabantse land. Slapen op hooizolders bij de boeren; dat kon toen nog allemaal. De laatste dag stonden we al heel vroeg op om naar de mis in de St.Jan in Den Bosch te gaan. Het was koud, we waren moe, het waren intense dagen geweest. Na de mis stonden er grote pannen met wortelstamp op ons te wachten en ondanks alles at ik er een klein bordje van leeg. Maar ik lust het nog steeds niet!




maandag 20 januari 2020

Het spookt bij de buren.


De buurvrouw deed een rondvraag in de hele buurt. Of hier in de wijk vroeger volkstuintjes lagen? Of er een boerderij heeft gelegen? Misschien andere huizen of hutjes?
Of er een kindje dood was... Wij antwoorden zo goed we konden en aangezien wij hier al vrij lang wonen en de chef in Fredericia is opgegroeid konden wij op het meeste antwoorden. Ja, hier lagen vroeger (we hebben het over de jaren 50) volkstuintjes, alleen niet aan onze kant van de straat. En nee, er lag geen boerderij en niemand heeft ooit gehoord van dat kindje.
Waarom vroeg ze dit? Aha; het spookte bij hen op zolder ;-).
Ze had er zelfs een clairvoyant bijgehaald en die vertelde dat het waarschijnlijk een klein meisje was dat vroeg gestorven was dat daar nu rondspookte.

Haha, ook onze oude buurman Jakobsen, die nogal doof was, hoorde geluiden op zolder. Hij dacht dat de timmerman die het nieuwe dak erop gelegd had daar een geheime opbergplaats had van weet-ik-wat. 

Ik denk dat de logische verklaring is, dat er bij het maken van het nieuwe dak ergens een opening is, zodat de wind een beetje kan spelen. Dat er iets klappert of kraakt. En dat Jakobsen een chagrijnige man was, wat de clairvoyant meende, daar is helemaal niks van waar. Hij was op-en-top een heer; vriendelijk voor iedereen; een aardige buurman die op het laatste wat seniel werd en wat hulp bij ons zocht.
Ja ja, het kan verkeren in de hersenspinsels van sommigen.
Ik zal haar maar vlug eens uitnodigen op de koffie om over de oude Jakobsen te vertellen... Ik nuchtere Hollander! (ik mag Hollander schrijven want ik ben geboren in Zuid Holland). Tis toch wat - met een knipoog!

zaterdag 18 januari 2020

Mayonaise en meer.

Zelf mayonaise maken is een fluitje van een cent. En tóch schiet het er vaak bij in. Zoveel mayonaise gebruiken we immers ook niet (een reden meer om het zelf te maken).

Waarom nu dit? Omdat mijn broer whattsappte om te vragen hoe je toch weer die remoulade kon maken. Kijk, dan neem je twee eetlepels mayonaise en daar roer je een of twee theelepeltjes heel fijn gehakte piccalilly onder door. Ét voila!
Fijngehakte piccalilly kun je hier kopen; maar je kunt gewone piccalilly ook fijnhakken.

Remoulade?! Heerlijk bij gebakken vis!

Eigenlijk zou ik op dit moment in de keuken moeten staan om te kokkerellen, maar onze gasten zijn ziek en hebben afgebeld. Het kan gebeuren, vooral in de winter. De chef besloot spontaan dat we lekker uit eten gaan. Nice!




woensdag 15 januari 2020

De aard van het beestje.

Ik zag net een YouTube filmpje van twee lokale jongens die als opdracht (van een serieuze filmschool) een 3D filmpje moesten maken. Dat filmpje kan ik nu nou helaas niet meer vinden maar ik dacht nog: " leuk, een filmpje van het standbeeld van de dappere landsoldaat die levend wordt".
Ik dacht zoiets van een aartsvader die zich over de kinderen boog; die bloemen uit de perkjes plukte of jubelend door de straten trok, maar niks daarvan. De levende landsoldaat steeg inderdaad van zijn voetstuk af maar in plaats van een vriendelijke man zagen we een strijdbare krijger die er met zijn zwaard en sabel op los sloeg. Banken, bloemen en vlaggenstokken moesten eraan geloven.
Tja, toen dacht ik al: JONGENS!

In mijn naïeve ijver als jonge moeder kocht ik nooit (en ik hield het ook de eega voor ogen) een speelgoedpistool, geweer en meer van dat soort voor onze zoon.
Met het gevolg dat hij, toen we een keer op vakantie waren en het knaapje een vakantiecentje van oma en opa had gekregen, niets liever wilde dan een speelgoedgeweer kopen....

Gelukkig is hij toch een vreedzame man geworden.

Maar....hij speelt graag playstation met zijn eigen zoon. En wat dacht je? Natuurlijk, achtervolgingen, schieten, ploffen, er-op-slaan en weet ik wat al meer.
Het zit hem dus toch in de aard van het beestje!


zondag 12 januari 2020

Een jarige en een paar kiekjes


Hoera voor onze jarige dochter!
Ik maakte geen foto; dit is er eentje van een paar maanden geleden.

We kwamen terug van ons weekendje Kollund Strand.
Het regende dat het goot toen we erheen reden, de zaterdag was het mooi droog maar vandaag viel het weer met bakken uit de hemel.
We deden niet veel.
Relaxen!
Twee keer uit eten.
En wat rondslenteren in de stad want aan zee en in het bos was het veel te nat en drassig.
Lekker rustig.

Zonsopgang

en zonsondergang. De Flensborg fjord op de achtergrond.

een gezellig huisje met 8 slaapplaatsen!

wij sliepen gezellig in de alkoof - een moderne vorm voor bedstee.

En vanmiddag toen we weer thuis waren koffie/thee met gebak bij Sandra!

vrijdag 10 januari 2020

Wat wil ik nog veel boeken lezen..

Eerst schreef ik "wat MOET ik nog veel boeken lezen". maar toen realiseerde ik mij dat ik niks MOET maar gewoon graag WIL. Dat komt omdat ik overal recensies lees die lokken!! Vooralsnog liggen er zeker drie pareltjes op mij te wachten.
Maar eerst houden de chef een ik een korte weekendvakantie in een huisje aan de Flensburger fjord. Het regende pijpenstelen toen we hier naar toe reden; morgen zou het droog blijven. Het is hier stil. Heel stil. We kijken uit op de fjord. Ik heb een tafeltje besproken bij een visrestaurantje in Flensburg. Flensburg ligt hier om de hoek. We gingen "even" wat briketten halen voor het houtkacheltje hier. In Duitsland, want hier was niks te krijgen. Meteen maar brood en melk gekocht voor morgenvroeg. Gek eigenlijk. De fjord is aan beide kanten even mooi, maar de meeste restaurants liggen aan de Duitse zijde. Waarom oh waarom, ik zou het echt niet weten. Hetzelfde geldt als je naar de waddeneilanden kijkt. Het Duitse eiland Silt is een grote toeristmagneet. Je bent daar een kapitaal kwijt als je er een huisje wilt huren. Je kunt gewoon met de veerboot van Silt (Sylt) naar het Deense eiland Rømø varen, waar nog steeds maar weinig toeristen komen. Merkwaardig toch.
Enfin, wij vermaken ons hier wel. Een van mijn boeken ligt in elk geval hier op tafel.

Er komt nog wel een fotootje ....na het weekend.





dinsdag 7 januari 2020

Kracht.

Vedvarende energi heet het hier. Letterlijk vertaald: hernieuwbare
of eeuwigdurende energie. Hiermee wordt wind-water- en zonnenenergie bedoeld. Energie die "gratis" is en niet vervuilend.
De helft van alle energie die hier ter land gebruikt wordt komt nu van de windmolens, de zonnepanelen en andere elementen in de natuur. Toch best iets om trots op te zijn vind ik.
Ik moet er wel bij schrijven dat de wind het meeste kapitaal heeft ingeleverd; de zon heeft het afgelopen  jaar heul veul snipperdagen genomen.


zondag 5 januari 2020

Het oude Europa


Zo rond hun tiende, op die leeftijd is de Europapuzzel een succes.
Al zó vaak gelegd en nog geen stukje kwijt!
Het oude Europa - met het ijzeren gordijn.
Toen de Balkanlanden nog allemaal Joegoslavië heetten; USSR de helft van de puzzel in beslag nam, Estland, Letland en Litouwen geen zelfstandige staten waren, Duitsland nog een DDR kende en Tsjechië en Slowakije een natie waren.
Dat geeft naast het puzzelen een hoop te vertellen!

De koekjes bracht hij mee. Zelf gebakken samen met de andere oma. 



vrijdag 3 januari 2020

Zuurkool en zo.

Ik kocht een blik zuurkool bij de supermarkt MENU. Een beetje een luxe supermarkt, waar zoveel lekkers ligt dat ik er maar sporadisch kom. Maar ik had fazantjes gescoord bij de SPAR.

Voor nog geen 2 euro per stuk. En bij fazant is zuurkool zóó lekker... Maar zuurkool kun je hier bijna nergens kopen!
Gevonden dus, bij MENU.
Helaas geen Nederlandse - gewone - zuurkool maar de Duitse variant met wijn. Het smaakte heerlijk. De chef lust geen zuurkool, dus ik heb voor minstens een week genoeg.


woensdag 1 januari 2020

Lekkere luie dag


We reden langs de markt. Het vuurwerk daar is nog niet opgeruimd. Leuk dat veel mensen op oudejaarsavond bijeenkomen op de grote pleinen in de steden om met elkaar nieuwjaar vieren. Vooral in Kopenhagen, op het Raadhuisplein is het een leven vanjewelste.
Om zes uur staat de massa bij het koninklijk paleis Amalienborg om daar de toespraak van de koningin te volgen met daaropvolgend de wisseling van de wacht. Het trekt veel toeristen hoor ik.

We deden niet veel vandaag. Lekker luieren. Ik heb heerlijk zitten lezen met het nieuwjaarsconcert uit Wenen op de achtergrond.
Een beetje zitten breien, een film op de tv en de nieuwjaarstoespraak van de staatsminister (premier) gekeken op tv.
Wij hebben een vrouwelijke staatsminister en ik vond het een heel knappe speech. Vrouwen hebben toch andere kernpunten dan mannen!