Over dingen en doetjes in Denemarken.

maandag 31 oktober 2022

In een dag uit.

Ik had een beetje een "shit"dag gisteren. Kan gebeuren, nietwaar. Wat te doen? Ik kroop met een boek in m'n stoel en las het in een ruk uit. 450 bladzijden en oh-zo-spannend

Op mijn tablet las ik: De dochters van Foxcote Manor. Een heel ander boek dan ik had verwacht maar mooi en ook spannend.


Nog twee heb ik er ongeopend liggen. Verjaardags-kadootjes. Plus een boekebon!

Ik hoef me niet te vervelen nu de avonden langer worden.

Ik nestel me weer lekker in m'n stoel. Ook goed voor m'n lijf want de training/gymnastiek + dans was heftig vandaag!

zaterdag 29 oktober 2022

De afgelopen week...

De afgelopen week is er bijna geen wind geweest. Oef, geen "groene stroom" als de windmolens stil staan en dat betekent duurdere elektriciteit. We gingen van een vaste el-prijs naar een variabele. Ik heb zo'n app op m'n telefoon die aangeeft wanneer stroom het goedkoopste is; dan was ik of strijk en doe dingen die veel elektriciteit gebruiken. Of het veel verschil maakt voor ons? Ik zou het echt niet weten. Maandag komt de maandrekening...

Warm voor de tijd van het jaar. Ik zou bijna mijn zomerdekbed weer tevoorschijn halen. Lekker fietsweer. Veel erop uit als we (ik) er de tijd voor heb. De achterband van de chefs fiets was totaal versleten, maar wij hebben een super fietsenmaker hier vlakbij die er meteen een nieuwe band opzette. Vroeger ja, dan deed de chef het zelf, maar de flinke longontsteking die hij net te boven is heeft zijn energie op een laag pitje gezet. Gelukkig gaat het langzaamaan weer beter...

De fietsenmaker heeft ook andere klanten. Even wachten dus.

Donderdagmorgen kwamen mijn vriendinnen op een verlate verjaardagskoffie. Het kon niet eerder vanwege allerlei andere afspraken en een herfstvakantie die er tussenin zat. We waren met z'n achten. Ze kwamen om tien uur en gingen om twee uur weer naar huis. Het was oergezellig! Ik mag opruimen..


Nu weet ik ook wat een scheut azijn kan doen. Omdat het een koffietafel-afwas was zette ik het programma op standje 3. Echt vuil was het immers niet. Maar het eierdopje waar ik altijd een scheut azijn in doe pastte er gewoon niet meer bij. Helaas kwamen vooral de glazen er nogal mat uit, normaal blinken ze. (En ja, ik heb er altijd spoelmiddel inzitten). Niet meer doen dus. Ik doe overal azijn bij. Bij de was, afwas, het schoonmaakmiddel, de ramen lappen enz. Miljeuvriendelijk en goedkoop.

Gisteren ging de jongste van m'n vriendinnen met pensioen. Bijna veertig jaar in het pedagogische vak vond ze genoeg en nee, ze wilde niet wachten op het koninklijke lintje dat je hier kunt krijgen na veertig dienstjaren. Het was mooi geweest. Zoals ze zei: "ik hou veel van lekkere toetjes, maar op een gegeven moment is het genoeg geweest".
Natuurlijk was er een mooi afscheidsfeest. Hier staat ze met de "Ja-hoed" op en met een kleinzoon.


Er ligt hier momenteel een schip voor de kust dat vastgelopen is. Een Duits containerschip waarvan de kapitein vast genomen is omdat hij een glaasje teveel op had. Normaal vaart er altijd een loods mee (ik geloof zelfs dat het verplicht is) maar dit schip voer midden in de nacht af en tja...boem. Nu is het maar de vraag wanneer het kan vertrekken.


Vanmiddag zijn we uitgenodigd in Odense. Jeff viert zijn verjaardag alvast en wil trakteren op een rebout. Hij kent een paar jagers... Ik zal wat appelgelei meebrengen (en natuurlijk een cadeau). 

woensdag 26 oktober 2022

Terwijl ik wacht..

Ik zit te wachten op onze nieuwe bedden. Toch bedden met een verstelbare lattenbodem gekocht na veel zoeken, onderzoeken en proberen. Die bedden komen deze ochtend en er komt "volk" mee om ze naar boven te sjouwen en te installeren. Ik ben benieuwd of het helpt voor de chef. Vannacht sliepen we op de logeerkamer, waar ons "oude" bed nu staat.  Het vult de hele kamer ;-) maar eventuele logé's kunnen nu heerlijk slapen.


Het is nog steeds mooi fiets-en wandelweer. De jassen gingen uit bij onze "interval-wandeling" gisteren en de chef en ik fietsten een hele grote ronde. 

Aan alle lantaarnpalen hangen posters. Volgende week zijn de parlementsverkiezingen en alle partijen beloven en beloven en beloven...en ik geloof er geen snars van!


De dagen vliegen voorbij. Er staan intussen 20 potjes met appelgelei in het voorraadshok en vier bakken appelmoes in de diepvries. 

De kamers boven hebben meteen een goede beurt gekregen nu we toch aan het schuiven waren.

Jullie weten intussen wel dat ik graag naar de bioscoop ga. Maar de film van gisteren?..wat een verwarrende film. Gebasseerd op het toneelstuk "The Mousetrap" van Agathe Christie :



 Tja, het kan niet altijd kaviaar zijn.



Afgelopen zondag werd de focus gericht op alle diensten van het alarmnummer 112. Kinderen en zielsverwanten konden hun hart ophalen en spuiten met de brandspuit, rookduiker zijn, een ambulance van binnen zien, kijken wat de homeguard (hjemmeværnet) doet (en je aanmelden!) en in de politiauto's zitten. Wist je dat de achterbank in een politiewagen verlaagd is? Ik zat ooit in zo'n wagen na een tolk-session. Je voelt je heel klein..


Goed dat 112 ook eens in het zonnetje gezet werd.



De laatste foto is van een boom in de achtertuin. Wát een kleuren!


vrijdag 21 oktober 2022

Appels

 De boom bij mijn dochter geeft een overvloed aan appels! Twee grote volle zakken kreeg ik (en ik kan nog veel meer halen als ik wil). Nu maken we appelgelei en appelmoes in lange banen. De chef helpt gelukkig mee. Hij drukte de kernen van de appels uit met een appelsteker (voor de gelei) en hij en schilde de appels voor de appelmoes met het handdraaiertje. En als je een man hebt die meehelpt wordt het euvel dat er bij die appelschiller wat schroefjes los zaten ook meteen verholpen ;-). Nu hebben we een wintervoorraad appelmoes voor in de diepvries en de gelei gaat in potjes en in de schuur. Ook fijn, een appelschiller die weer optimaal werkt. 


De prijzen zijn hier hoog, maar alles is ietsje goedkoper in Duitsland. Daar is de btw op levensmiddelen bijvoorbeeld nog steeds slechts 7% . Btw op andere dingen is 19%. 
Bij ons is er op álles een btw van 25%. 

Een ritje naar de buren, waar ook de benzine 15 cent per liter goedkoper is en er niet zoveel verkeer op de weg was....dat planden we voor gisteren. De chef sloeg een voorraadje "Old Spice" produkten in, ik kocht een "bittertje"voor de koffietafel volgende week. We kochten limonade bij de grote grens-handel en daarna nog wat "gewone" levensmiddelsen bij de Lidll in Handewitt. 
....en we reden terug de grens over via de zogenoemde smokkelaars-route, waar geen file stond...


Er waren meer mensen op het idee gekomen om een dag in de herfstvakantie boodschappen "net over de grens" te doen. Dat kon je zien aan de lange rijen voor de kassa's bij  ScandinavianPark. Ach, we hadden de tijd. 


De was had ik  in de ochtend al te drogen gehangen. Fantastisch dat het nog steeds, de 20.oktober, buiten kurkdroog werd! Zo laat in het seizoen; dat heb ik niet eerder meegemaakt.

We reden niet door naar de stad Flensborg; dat trekt de chef momenteel niet. 
Dat doen we  maar een andere keer. 

maandag 17 oktober 2022

Weer terug in Skagen met Ruth

Ruth houdt ervan om te vertellen over haar verleden. Toen ze jong was en naar Kopenhagen vertrok om te werken. Over haar tijd als au-pair in Engeland en over haar dansavonden hier in de stad bij "Knudsborg". Maar iedere keer gaan we toch weer even naar Skagen....in haar verhalen dan.  Een ritje waarmee ze haar man verrastte en dat een diepe indruk op haar maakte. Een dag in Skagen, waar ze s'nachts over kan dromen. Ruth heeft Alzheimer en ik was op de koffie. Alles wat ik zeg heeft ze binnen vijf minuten vergeten, dus laat ik haar vertellen...En ze geniet ervan. 

Ze woont in een van de flats die je hier op de achtergrond ziet.


Op de zevende etage waar het uitzicht formidabel is.


Geknipt vanuit haar keuken.

Gisteren was ik "in real life" in Odense, want Philip was jarig. De jongste van de kleinkinderen en ook al weer 13 jaar! TEEN staat er op de ballonen voor het raam (de N was uitverkocht; dan maar een H).


De chef bleef thuis, maar hij is aan de beterende hand. Niet genoeg voor een feestje, vond hij zelf. Nog mat in de benen en vlug moe. Zoonlief heeft me een hoop van het lekkere eten meegegeven...voor als de eetlust terugkomt.


Hier is de jarige job met twee van zijn neefjes. Hoera voor Philip!

zaterdag 15 oktober 2022

Heksenskud, en leuker woord voor spit.

Heksenskud, vrij vertaald een heksenschot. Zo noemen we hier spit. Een leukere naam voor een vervelend euvel. Donderdag schoot het in m'n rug, maar het ergste is gelukkig alweer over. Oefeningen, blijven bewegen en natuurlijk een druk op m'n rug, de expertise van de chef, hebben geholpen. 

Ik loop weer rechtop ;-)

De chef zelf is aan de beterende hand. Een extra penicilline-kuur om de laatste restjes van de longontsteking onder de knie te krijgen en dan hopen we dat hij zijn conditie weer kan opbouwen. Want wat moet een mens veel inleveren na zo'n heftige infectie-ziekte. 

Hij slaapt ook niet goed. We denken erover om een bed met een elektrisch verstelbare lattenbodem aan te schaffen, maar wat een jungle is dat. En of het helpt is nog maar de vraag. Is er iemand van jullie die hier ervaring mee heeft? Het is toch weer een hele uitgave.

Wat zijn we toch een kneusjes.....Enfin, we nemen zoveel mogelijk de fiets. Blijven bewegen en de frisse lucht in! We doen wat we kunnen.  

Het is lekker warm binnenshuis. De meeste radiatoren staan op nul want de kachel kan tot nu toe het hele huis verwarmen. We kochten veertien dagen geleden een ton pellets zodat we waarschijnlijk tot in de late lente vooruit kunnen. Ze liggen veilig opgeborgen, want ook hier is zoiets een begeerd goedje. 


Ik heb ook leuke dingen gedaan deze week. Donderdag kregen mijn vrienden en ik een rondleiding op mijn eerste werkplek in DK, onze goeie oude Ungdomsgaard. Een vrijetijdscentrum voor kinderen en jongeren van 5 tot 18 jaar. Ik werkte er bijna 10 jaar en heb er mijn vriendinnen/vrienden aan overgehouden. De oude Ungdomsgaard en het ernaast gelegen hotel-restaurant zijn nu onderdeel van de Sct. Knuds Skole, waar mijn dochter lerares is (en waar drie van mijn kleinkinderen op zitten/zaten). 

Wat was het leuk om te zien. De "grote" zaal, waar wij onze koperen bruiloft vierden viel in het niet bij de prachtig gerestaureerde grote lokalen. Het oude oranje toiletblok is totaal gemoderniseerd; wit met chroom en koper en vol moderne technologie. Er waren veel oh's en aah's. "Kijk, daar was het handwerklokaal. En daar de bar. De barakken waar je kon kleien (zo heette dat toen nog) of met hout kon werken. De chef gaf er ooit les in foto-ontwikkelen. En daar was de keuken van Kobæk". Thorvalds huis, waar Inger van Singer de scepter zwaaide en Thorvald naaimachines repareerde.  De techniek-kamer, waar we heel vroeger stencilden (wie kent het nog). Weet je nog dat we die kakkerlakkenplaag hadden? "Stikbal" op de speelplaats...en ga maar door. Herinneringen ophalen; met een gouden randje eromheen. 


Ik moet zeggen; het is prachtig gerestaureerd en het moet fantastisch zijn om daar naar school te gaan. Ook leuk was dat we voor een klaslokaal stonden, de deur open ging en Carl zei: "daar staat mijn mormor" (hij was gelukkig niet te groot voor een knuffel).. 

dinsdag 11 oktober 2022

Spierpijn en een mooie film

Onze instructeur (zo noemt men een gym-trainer hier) had gisteren voor een vervanger gezorgd. Een sympatieke jonge vent die een trainingssessie had opgezet die uitstekend zou passen bij een groepje jonge dertigers. Alleen zijn wij allemaal tussen de zestig en tachtig. Maar dat wil je niet weten en zeker niet laten zien, oh nee; mij krijgt hij niet klein!
Het gevolg: spierpijn! 
Vandaag ging er nog een interval-wandeling tegenaan en anderhalf uur fietsen met de chef, die gelukkig langzaamaan weer opklimt en die heel veel conditie moest inleveren.
 Hij heeft nu andere penicilline en de dokter belt vrijdag om te horen hoe het gaat. En over een kleine maand een nieuwe røntgen voor alle zekerheid. 
Wij waren zodoende twee krukken met spierpijn op de fiets en dan ben ik extra blij met dat duwtje in de rug van de el-bike. 


Vorige week gingen we naar de film
"Where the crawdads sing"


Een vrouwenfilm? Dat dacht de chef. Dat meende kleinzoon Casper ook. 
Dus gingen wij lekker met z'n drieën, kleindochter, dochter en ik. 
"Daar waar de rivierkreeften zingen".
Ik heb het boek een jaar geleden gelezen en donderdag zag ik de film en wát is het een prachtige film! 
Een vrouwenfilm? Nou, de mannen hebben iets gemist als je het mij vraagt!

 

zondag 9 oktober 2022

Alweer een jaar erbij...

Gisteren was het mijn beurt om jarig te zijn. Gelukkig had ik smørrebrød besteld voor de uitgebreide lunch, want de chef heeft "iets" aan z'n longen. Koortsig, hoesten, geen eetlust en mat in de sokken. Hij hing voor mij de vlag uit, maar zat er de hele middag wat stil en pips bij. Morgen hopen we dat de uitslag van de røntgen komt, want peniciline schijnt niet te helpen. (en nee het is geen corona). 
 Toch was het een hele gezellige dag zo met z'n allen. 

Ik kreeg heerlijke crèmpjes, mascara, chocolade, een boek. Een bloemenkrans voor op de voordeur en eentje voor op de deur naar de bijkeuken.
Rode rozen van Philip en een boeket van Carl. Lief hè.

Ik had muffins met rode kruisbessen gebakken en een perentaart met chocolade en er was volop fruit. 

Vandaag maar wat luieren; misschien een rondje wandelen in de zon.

(mijn vriendinnen nodig ik op een andere dag uit- als gebruikelijk)


donderdag 6 oktober 2022

Taal-verwarring, verdwenen vorken en verslaving

Ik speel het spelletje "world of wonders" op m'n telefoon. In het Deens, want ik moet zeker ook deze "aangeleerde" taal bijhouden nu ik niet meer schrijf voor m'n werk. Tjeses, da's best moeilijk. Ik speel namelijk wordfeud in het Nederlands, mijn blog in het Nederlands en het woordspel in het Deens.

Ik lees daarnaast wel meestal Deense boeken, zing Deense liedjes, schim Deense teksten en veel meer van dat soort, maar:

Taalverwarring onstaat. 

voorbeeld:

"Nee, dit woord kent wordfeud niet."

 "Jammer maar dit is geen Deens woord"

Aaahgr!!

Ik moet af en toe echt goed nadenken! Goed voor m'n hersens, dat wel.

Oefening baart kunst, zal ik maar zeggen. Het voordeel van spelletjes op een mobieltje is dat ik daar niet verlies. (tijdverspilling?)

Dan over die verdwenen vorken. Ik had er twaalf. Twee ervan waren al langer verdwenen, maar ik had er twee in reserve. Niet helemaal hetzelfde motief ja, maar dat gaf niet. Vandaag telde ik in totaal wederom slechts tien vorken. Hoe kun je in 's hemelsnaam vorken verliezen? Vier stukls! Een optie is natuurlijk de vuilnisbak, maar met het scheiden van al het vuil lijkt me dat bijna onmogelijk. Nå, pyt! 

En mijn verslaving geldt de Netflix serie 
The Good Doctor". Heb je die ook gezien?

 't Is toch wat! Ik geloof dat er zes series zijn en ik ben nog niet eens klaar met serie drie. Fijn voor herfstige dagen. 

In het echte leven krijgt de chef weer eens een penicilinekuur vanwege een infectie in z'n longen. Gelukkig geen koorts, maar wel moe en pijn.

Leve het leven!


woensdag 5 oktober 2022

Fotoblog, de eerste dagen van oktober

 De kleuren in de tuin beginnen te vervagen.

De rozenbottel-struiken langs het strand zien er bruin uit


Het wolkendek wisselt tussen grijs en blauw. 
Hier gefotograafeerd vanaf het lange wandel- en fietspad langs het strand.


Een mooie zonsopgang die ik knipte vanuit het raam op de "werkkamer" boven.


De vijver, waar we altijd langskomen tijdens onze (idræt i dagtimerne) interval-wandeling 


De was kan tot nu toe buiten drogen; de verwarming is nog niet aan; de kachel sporadisch. We kochten een lading extra houtpellets, de stroom is weerzinwekkend duur en er is weer wat werk binnengekomen. Waarschijnlijk krijgen we vandaag  te horen wanneer er nieuwe verkiezingen komen...... Regeren in deze tijd is geen gemakkelijke zaak.


zondag 2 oktober 2022

Nummer drie.

Carl was gisteren jarig. Dertien jaar werd hij. Tussen tafellaken en servet wordt het ook genoemd. De kinderkamer is veranderd in een tienerkamer; z'n broeken worden tekort en voor z'n verjaardag wilde hij het liefste geld. Onze op-een-na jongste kleinzoon. Hoera!


Nog niet te oud om WII te spelen met morfar of met de poes te kroelen...


...maar de verjaardagstaart uit het verleden, gedecoreerd met voetballers, turtles of ridders was vervangen door een (heerlijke) neutrale taart (en natuurlijk de traditionele kagemand).

Hij wilde graag burgers met "pulled pork" en dat kwam op tafel. Met alles wat erbij hoort. Mijn dochter kan heel goed koken. Deze waren tien keer beter dan gekochte exemplaren.