Over dingen en doetjes in Denemarken.

vrijdag 11 juni 2021

Shit en Chanel en Ragnarok.

Shit & Chanel was een Aarhusianse rock-pop-band, die bestond in de periode 1973 – 1982 en die anders was dan de meeste andere bands uit die tijd omdat deze uitsluitend uit vrouwen bestond: Anne Linnet, Astrid Elbek, Lis Sørensen, Lone Poulsen en Ulla Tvede Eriksen. Wikipedia

Waarom nu dit. Ach, eigenlijk meest om de naam, omdat sommige dagen Shit meevoeren en andere Chanel.

Shit omdat er weer een van mijn eerste vriendinnen (niet eentje van de groep) aan een chemokuur begon (die shit-kanker) en Chanel omdat de corona-restricties heel veel versoepelen. Vanaf vandaag mogen de café's en restaurants weer openen tot middernacht (fijn vooral voor de jongeren), vanaf maandag hoeven we geen mondkapjes meer te dragen (behalve in het openbaar vervoer) en de voetbalstadions mogen 25000 supporters begroeten, Natuurlijk wel allemaal met het tonen van een coronapas of negatieve test.

De helft van de bevolking (boven de 18 jaar) is nu ingeënt....dus...hoera!!

Ragnarok.

Ragnarok is a Norwegian fantasy drama streaming television series reimagining of Norse mythology[1] from Netflix. It takes place in current day, in the fictional Norwegian town of Edda in HordalandWestern Norway,[2] which is plagued by climate change and the industrial pollution caused by the factories owned by the local Jutul family. The Jutuls are actually four Jötner posing as a family.[2] They are challenged by Magne, a teenage boy who is surprised to learn that he is the embodiment of Thor and begins the fight against those who are destroying the planet. In the second season, he is joined by more people who embody other gods.


Als je nog iets mist op Netflix....Een Noorse serie die de Noordische mythologie vertaald naar de hedendaagse wereld van jonge mensen, vervuiling en verliefdheid.
Ik heb serie 1 en 2 gezien. Serie 3 is op komst.
'Tis wel een rommelig blogje geworden.
Sorry.




woensdag 9 juni 2021

Weer eentje.

 

We zagen er weer eentje; een film uit het bioscooppakket van vorig jaar. "Lille sommerfugl" een Deense film over de koppige boer en varkenshouder Ernst en zijn vrouw Louise als zij hun gouden bruiloft vieren in het lokale gemeenschapshuis met muziek en dans. Maar er zijn vele geheimen binnen de familie en de grootste is die van Ernst. In de loop van de avond komen de geheimen boven water en de familie wordt uitermate beproefd.


Ik zag hem ook dit keer samen met Caroline en deze keer aten we na afloop heerlijk buiten op het terras van café Vivaldi.

De volgende achterstallige film ligt al te wachten, maar deze keer wil ik proberen om de chef mee te krijgen! Eentje met Anthony Hopkins in de hoofdrol "The Father". 

zondag 6 juni 2021

De vijfde juni

Vijf juni is in Denemarken "Grondwet-dag". Heel belangrijk, want die grondwet bepaald de rechten die je hebt in dit land. Het is altijd een vrije dag, overal hangen de vlaggen uit en over het hele land zijn er politici die speechen. Een feestdag dus, want zonder grondwettelijke rechten geen rechtstaat.

Tegelijkertijd is het ook altijd Vaderdag. Iedereen is vrij en kan op bezoek bij vader.

Maar, de vijfde juni is het ook altijd onze "vriendinnendag". Soms heb ik verstek laten gaan, juist vanwege die vaderdag. Maar het begint steeds belangrijker te lijken om een goed en regelmatig contact met mijn vriendinnen te houden. Daar is de 'husbond' het gelukkig mee eens en we vonden een compromis. Hij bezocht zijn tante in Aarhus en ik ging naar de vriendinnen. Nu zijn we met z'n zevenen. Lissi werd gemist maar ze heeft voor een heerlijke zonnige dag gezorgd, zeiden wij. 


Wij vieren gewoon vaderdag vandaag. Zo dadelijk komen de kinderen met aanhang op de lunch en dat wordt vast weer heel gezellig. De zon is eventjes schuilgegaan en een regenbuitje heeft de tuin besproeid. Die zon komt over een uurtje terug, zegt mijn weerapp.


vrijdag 4 juni 2021

Seringen en zo.

 


Er staan twee seringen struiken/bomen in de tuin en dat ruikt heerlijk. Zo heerlijk dat ik er een paar heb binnen gezet. Ik weet het, ze verwelken al na een paar dagen, maar tot dan geven ze een heerlijke geur af.


Alles heeft een begin en een einde. Vandaag werd de as van mijn vriendin uitgestrooid over het water tussen Assens en het eilandje Baagø. Het eiland waaraan ze haar hart had verloren. Het was een mooie ceremonie en na afloop bleven we drie uur op het eiland voordat de volgende veerboot terugvoer. Het was warm en zonnig; alsof ze een vinger mee in het spil had. Kijk maar naar de strepen op m'n voeten.


Als het zo'n weer is hoef ik niet op vakantie naar het buitenland. Alleen...een keertje naar Nederland als die scheisse corona het eindelijk laat afweten.... 🙏.. Er zijn een aantal landen die toeristen uit DK verwelkomen en er zijn landen waarvan het volk naar hier kan komen. Zonder in quarantaine te moeten. Je moet wel een negatieve test of een coronapas kunnen tonen.


Heb jij hem binnen? Ikke wel. Maar nu hoor ik in het nieuws dat SAS toch om een PCR test vraagt ondanks die coronapas. Waar zijn we nu weer mee bezig!



donderdag 3 juni 2021

Terrasje?

" Wat is dat toch" zei mijn tante Anny. "Die drang om 'een terrasje te pikken'.." Wij gingen vroeger ook wel eens een eindje autorijden of fietsen, waarbij we ergens een kop koffie gingen drinken. Maar dan vonden we dat we het verdiend hadden of dat we echt even aan een pauze toe waren". Nu zijn de terrassen om vrienden te ontmoeten, te babbelen én voor sommigen 'om gezien te worden'.

Tja, de tijden veranderen. Eerlijk is eerlijk; als wij 's zomers naar de stad fietsen gaan we een ice-coffee drinken bij Kurts kaffebar of bij het strandcafé. Misschien zijn terrasjes 'in' omdat het allemaal wat "stadser" wordt. In het boerenland, op het platteland zijn weinig terrasjes te vinden. Daar staat nog vaak een kraam waar je koffie, limonade en een ijsje kunt kopen. En bij de boerderijen staan er gewoon twee stoelen buiten in de zon; niks geen lounche set.



Caroline en ik zaten niet op het terras bij Streetfood, want het was al vrij laat en het begon te waaien. Wij zaten binnen en aten Pad-Thai omdat we op een gekke tijd naar de bioscoop waren geweest en daardoor niet gegeten hadden. Gezellig met m'n grote kleindochter.
De film zat nog in het bioscoop-pakket van vorig jaar; halve prijs dus: The High Note.


Bij Streetfood zit je op houten stoelen. Dat hoort bij 'Streetfood', nietwaar?! 
Thuis ztten we anders beter. 


De stoel bij het bureau was versleten en een echte kantoorstoel past niet in een huiskamer, vind ik. We zochten dus naar een andere, maar tjeetje, wat zijn stoelen duur geworden. De chef had het geniale idee om te kijken naar tweedehands conferentie stoelen en ja!!! twee stuks voor minder dan een derde van wat een stoel normaal kost. Eentje voor bij het bureau en eentje voor bij de eettafel. Daar komen we regelmatig een stoel te kort (en dan moet ik er weer een van boven naar beneden sjouwen) én ik doe de boekhouding gedeeltelijk altijd aan die tafel. We zitten weer! Goed!

dinsdag 1 juni 2021

Ach die arme kleinzoon...

Au, alweer die knie uit het gewricht. Die arme Casper met zijn hypermobiele gewrichten. Hij ging door z'n knie bij het beachvolleyen en z'n moeder en hij zaten vier uur bij de EHBO; skadestue heet dat hier. Hij kwam terug met een knieband en een afspraak over 14 dagen om te kijken of een knie-operatie mogelijk is.. Tja, momenteel kan hij niet op dat been steunen.

Ik ging Carl halen die al een paar uur alleen thuis was. Dat kan hij best, maar het was onduidelijk wanneer Casper eindelijk geholpen kon worden en door de røntgen kon. Carl wilde graag mee en hielp morfar (de chef) met het roeren van beton/cement om een parasol-voet te maken. 



Nu het plotsklaps zonnig werd wilde ik de parasol opzetten, maar de standaard was altijd al een probleem. Het waait hier vaak en de parasol hing steeds scheef. Dat deed mijn droogmolen ook en daar maakte de chef ook zo'n betonnen voet voor. Nou staat die in ieder geval stevig. Morgen is de nieuwe voet droog. Fijn!

Natuurlijk werd er ook met de tuinslang gespoten en gespeeld en haalden we deze keer het eten bij McDonalds. Het was echt heerlijk weer.

Vandaag ook zonnig: dan gaat er niets boven buiten ontbijten vind ik.


Daarna maakten we twee facadeborden. Die werden om één uur afgehaald.


En toen fietsten we naar Middelfart waar we een verlate lunch (of vervroegd avondeten) namen. Heerlijk buiten op het terras bij de oude haven.






zondag 30 mei 2021

Zomers weekend

Loom van de warmte. Heerlijk. Buiten zijn, buiten leven. Maar eerst de tuin! Na al die regen was het hard nodig om er de schoffel doorheen te halen. Twee volle zakken onkruid gingen eruit. Onkruid dat ineens weelderig tierde. Ik was eigenlijk iets te lang bezig geweest; ik moet toch eens leren om wat eerder te stoppen; ik ben per slot van rekening geen 20, 30. 40, 50, 60  meer. Maar dat besef je pas als je neerzijgt. Het meeste is gelukkig toch weer gedaan; nu kunnen de plantjes gaan bloeien, want het zijn nog maar zielige scharminkeltjes.

Gisteren werd het hek bij Sandra afgemaakt. Daar hielpen de chef en ik mee...

Negentien vakken aan beide kanten bekleed. En daartussenin drie open stukken met draad.

Later deze middag fietsten we nog over fælleden en langs het strand. Daar zag je allemaal blije mensen. Er werd gepaddeld, gevaren in kajakken, moterbootjes, zeilboten. Sommige helden sprongen het water in, iemand stond op waterskies en op het strand werd gedanst, gegeten, gedronken en gezonnebaad. 

Zomaar, in een keer, zomer! Vrijdag hadden we de jas nog aan bij het verorberen van een milkshake / de eerste van het jaar.